နားလည်မှုလွဲတာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ရှားလော့ခ် ဖိုရမ်တွင် ပိုစ့်တင်ပြီးနောက် ဂိမ်းမာများထံမှ အောက်ပါအတိုင်း တုံ့ပြန်ချက်များ ရရှိခဲ့သည်-

[နီရဲသောချန်: ကျွန်တော် အဆင့်မြင့်သင်္ချာကြောင့် စိတ်ညစ်နေတယ်။ ဒါက ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ဒါက ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေရဲ့ နောက်ထပ်ကောက်ကျစ်တဲ့ အကြံအစည်တစ်ခုပဲ။]

[ကိုးမြီးကြောင်လက်သမား: ကျွန်တော် ပန်းပဲဆရာဧရိယာကို သံမဏိမြို့တော်ဖြစ်အောင် လျှောက်ထားပါတယ်။]

[ကနဦးသေဆုံးအုပ်စု: လူတစ်ယောက်ကို အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးတဲ့အခါ သင်္ချာပုစ္ဆာတွေကလွဲလို့ ဘာမဆိုလုပ်နိုင်တယ်။]

[မင်ရည်ရောင်စခန်း: ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခုရှိတယ်။ မစ္စ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် အိမ်သာသွားတာကို ဘာလို့မတွေ့ရတာလဲ။ တခြားအမ်ပီစီတွေကတော့ အိမ်သာသွားကြတယ်။]

[ဧကရာဇ်ကိုနှောင့်ယှက်ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့အရူးတစ်ယောက်အမြဲရှိတယ်: ခင်ဗျားတို့ မြေပေါ်ကမ္ဘာစွန့်စားသူတွေနဲ့ ဂိမ်းကို အပ်ဒိတ်မလုပ်တော့ဘူးလား။ ကျွန်တော်က အမျိုးသမီးမှော်ဆရာမတွေ ကျွန်တော့်ဂိုဘလင်လက်ထဲ ကျရောက်လာမှာကို စောင့်နေတာ။ ヽ(°∀°)ノ ဝါးဟားဟား ( ̄▽̄)~]

[သမုဒ္ဒရာသတ်ဖြတ်ကန်: ဖယ်ရီမလေးရဲ့တံတွေးကို စုပြီး ကူချီကာမီဇာကီ ဘာလို့မလုပ်တာလဲ။]

[ရှင်သန်ကျန်ရစ်သားရဲဘုရင်: ငါတို့မှာ အစည်းအရုံးတွေရှိတယ်။ သွေးသောက်ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကိစ္စကရော။ အဖွင့်ဘီတာကို အမြန်ဆုံးလုပ်ပေးပါ။ ဂိုဘလင်တွေ မလုံလောက်ဘူး။]

[ဂနိုင်သား: အပ်ချုပ်သင်တန်းရှိလား။ မှော်ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ နေ့တိုင်း ချပ်ဝတ်ဝတ်ဆင်နေရတာ ပင်ပန်းတယ်။]

[လျှော်ကြိုးနည်းပညာရှင်: ကျွန်တော် ယာဉ်ပျံကြီးတစ်စီးတည်ဆောက်ဖို့ မြေပုံဆွဲဆရာ၊ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ၊ လေခွင်းပညာအင်ဂျင်နီယာ၊ အလှအပပညာရှင်နဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးပညာရှင်တွေ ခေါ်ယူဖို့ ကြော်ငြာတစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်။ အဖွဲ့ XXXXX ကို ပေါင်းထည့်လိုက်ပါ။ ယာဉ်ပျံကြီးစီမံကိန်း တရားဝင်စတင်ပါပြီ။]

…

ရှားလော့ခ်သည် မှတ်ချက်အချို့ကို နားမလည်ခဲ့။ ဥပမာအားဖြင့် ကူချီကာမီဇာကီ ပေါ့။

"ဘရု၊ ကူချီကာမီဇာကီဆိုတာ ဘာလဲ။"

"ကာတွန်းတွေထဲမှာတော့ လှပတဲ့မိန်းကလေးတွေရဲ့ တံတွေးနဲ့လုပ်တဲ့ ဝိုင်တစ်မျိုးပါပဲ အရှင်။ ဒန်ဂျင်ထဲမှာ ဝိုင်မရှိတော့ သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်နဲ့ တံတွေးပေါ့" ဘရုက ပြောသည်။ "အရှင်ရှားလော့ခ်က စမ်းသောက်ကြည့်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။"

အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်။"

"ဝင်ခဲ့ပါ" ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။

တံခါးပွင့်လာပြီး မုဖာဆာက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ ရှားလော့ခ် အတွင်း၌ ထိုင်နေသည်ကို မြင်မှ သူဝင်လာခဲ့သည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော့်ကို ရှာနေတာလား" မုဖာဆာက ရိုသေစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းအလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ငါတို့ အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ သစ်သားတစ်သုတ် ရခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့အလုပ်ဝန်ပိမှာစိုးလို့ ငါလာကြည့်တာ" ရှားလော့ခ်က ပြောသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်။" မုဖာဆာ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝေ့သီလာသည်။

"လက်သမားအလုပ်က မကြာခင်စတော့မှာ၊ မင်းက စားဖိုမှူးအလုပ်လည်း လုပ်ရသေးတယ်။ စားဖိုမှူးအလုပ်ကိုတော့ အခုလောက်ဆို မင်းကျွမ်းကျင်နေလောက်ပြီ။ အဓိကကတော့ မြှားတွေ၊ ကိရိယာတွေနဲ့ ပန်းပဲဆိုင်မှာသုံးမယ့် လက်နက်လက်ကိုင်တွေ လုပ်ဖို့ပဲ။ လေးကြိုးတွေက ပြဿနာအကြီးကြီးပဲ။ သင့်တော်တဲ့ လေးကြိုးမရှိဘဲ လေးတွေလုပ်ဖို့ သစ်သားတွေကို မဖြုန်းတီးလိုက်နဲ့၊ ကုန်လှောင်ရုံမှာ လေးတွေရှိနေသေးတယ်။

"လက်ရာမြောက်တဲ့ ပရိဘောဂတချို့လုပ်၊ ပြီးရင် လက်နက်ဈေးထက်ပိုမြင့်တဲ့ ဈေးကြီးကြီးနဲ့ရောင်း။ ငွေဒင်္ဂါးတွေနဲ့စရောင်း။ ငါ ဈေးနှုန်းတွေနဲ့ စာရင်းတစ်ခုပေးမယ်။ ဈေးနှုန်းဆိုင်းဘုတ်ပေါ်မှာ ဈေးနှုန်းတွေကို အပ်ဒိတ်လုပ်ထား။"

မုဖာဆာက "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ မြို့သူမြို့သားတွေက… ပြုပြင်ပြီးသားသစ်သားတွေ၊ သစ်သားပျဉ်ပြားတွေနဲ့ တိုင်လုံးတွေ လုပ်နေကြတယ်…"

"အိုး။ သူတို့မှာ ငါ့ခွင့်ပြုချက်ရှိတယ်။ သူတို့က သူတို့ရဲ့လုပ်အားနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လဲလှယ်ကြတာ။"

"သူတို့သစ်သားပြုပြင်တဲ့နည်းက အရမ်းရှေးကျပြီး ပစ္စည်းအများကြီး ဖြုန်းတီးရာရောက်တယ်။ ကုန်ထုတ်စွမ်းအားလည်း မရှိဘူး" မုဖာဆာက ပြောသည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် အရှင်ရှားလော့ခ်ကို သံသယဝင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ငါနားလည်တယ်။ ဒါက ပြဿနာအကြီးကြီးပဲ။ ငါအဲ့ဒါကို မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး…" ရှားလော့ခ်က စဉ်းစားပြီးနောက် "မင်း တပည့်တွေခေါ်လိုက်။ ဆင်းဘက တပည့်တွေနဲ့ တော်တော်အဆင်ပြေနေတယ်။ သူတို့ကို သင်တန်းကြေးအတွက် အလုပ်တချို့လုပ်ခိုင်းလိုက်"ဟု ဆိုသည်။

"အဲ။"

"ကောင်းပြီ၊ ဒီလောက်ပါပဲ။ မင်းအလုပ်ကို ဆက်လုပ်တော့။"

…

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ယိုဒါသည် ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော့်ကို ရှာနေတာလား။"

"ဘာမှထူးထူးထွေထွေ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းအလုပ်အရမ်းပိနေမှာ စိုးလို့ပါ။ အင်ဂျင်နီယာစီမံကိန်းတွေ စတင်နိုင်ပါပြီ။ ဂနိုမ်းတချို့နဲ့ ခွေးခေါင်းလူသားတချို့က ယာဉ်ပျံကြီးတစ်စီးလုပ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားနေကြတာကို ငါသတိပြုမိတယ်။ မင်း နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်တချို့ ပေးနိုင်တယ်။ အင်ဂျင်နီယာစီမံကိန်းတွေအတွက် နေရာတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးမယ်။ ယာဉ်ပျံကြီးပစ္စည်းတွေကို အဲ့ဒီနေရာမှာ ထားလိုက်ပါ။ နေရာရဲ့အမည်က မာနာအင်ဂျင်နီယာ စီမံကိန်းခန်းမဆောင် ဖြစ်လိမ့်မယ်။

"အဲ့ဒါ မင်းရဲ့အလုပ်နေရာပဲ။ မင်းရဲ့အဓိကအလုပ်က သူတို့ကို ယာဉ်ပျံကြီးတည်ဆောက်ဖို့ ကူညီပေးရမှာ။ ဒီဇိုင်းတာဝန်တွေကို ဒန်ဂျင်မြို့သူမြို့သားတွေကို ခွဲဝေပေးနိုင်တယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်းရဲ့အကြံပြုချက်တွေကိုလည်း ပေးနိုင်တယ်။ နားလည်ရဲ့လား။"

ယိုဒါက လေးနက်စွာ "ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်"ဟု ပြောသည်။

"မာနာအင်ဂျင်နီယာပညာနဲ့ ပတ်သက်လို့ လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေ၊ အလုပ်စားပွဲနဲ့ ကိရိယာတွေအတွက် စာရင်းတစ်ခု ပြုစုနိုင်တယ်။ ဝယ်ယူဖို့အတွက် တစ်ယောက်ယောက်ကို ငါစီစဉ်ပေးမယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မနက်ဖြန်ကစပြီး တပည့်တွေလက်ခံသင်ကြားပေးနိုင်မလား။"

…

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် အိဗလင်းသည် ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်မကို ရှာနေတာလား။"

"ဟုတ်တယ် အိဗလင်း၊ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အားရဲ့လား" ရှားလော့ခ်သည် ယိုဒါ၏စာရင်းကို လေ့လာရင်း "မနက်ဖြန်အားလား။ မင်းကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ခရီးတစ်ခုခေါ်သွားချင်တယ်"ဟု ဆိုသည်။

"အဲ။ ဈေးဝယ်ထွက်မလို့လား။"

အိဗလင်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ "ကျွန်မ-ကျွန်မနားလည်ပါပြီ။ ကျွန်မအဝတ်အစားတွေ… သင့်တော်တာမရှိဘူး…"ဟု ပြောသည်။

"သင့်တော်တာ မရှိဘူး ဟုတ်လား။ မင်းအဝတ်အစားတွေက ဘာလို့မသင့်တော်ရမှာလဲ" ရှားလော့ခ် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အိဗလင်း ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဘယ်လိုနေသေးလဲ။ နေမကောင်းဘူးလား"ဟု မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး…" အိဗလင်းက တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။

"စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့၊ ဒါက ကိစ္စကြီးမဟုတ်ပါဘူး၊ ငါမင်းကို ကိုယ်ပျောက်ဖျောက်ပေးမယ်။ ငါ့မှာ ဈေးဝယ်စာရင်းရှိတယ်၊ စာရင်းအတိုင်းပဲ သွားကြမှာ။ အချိန်က အရမ်းမြန်မြန်ကုန်သွားမှာပါ" ရှားလော့ခ်က စာရင်းကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ… အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်မတစ်ခုလောက်မေးချင်တယ်၊ ဘာလို့ ကျွန်မဖြစ်ရတာလဲ။ ကျွန်မက တုံးအပြီး အလုပ်တွေကို ကောင်းကောင်းမလုပ်တတ်ဘူး…" အိဗလင်းက တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းမှာ မင်းရဲ့အားသာချက်တွေရှိပါတယ်" ရှားလော့ခ်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။ "ကောင်းပြီ၊ မင်းအလုပ်ကို ဆက်လုပ်နိုင်တယ်။ ငါမင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက်အကြီးကြီးထားတယ်။ အားတင်းထား။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်။ မနက်ဖြန်ဈေးဝယ်ထွက်ဖို့ ကျွန်မပြင်ဆင်ထားပါ့မယ်။" အိဗလင်းက သတ္တိရှိရှိအော်ပြီး ထွက်သွားသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်… အရှင်ဘာလို့ အိဗလင်းကိုရွေးတာလဲလို့ ကျွန်တော်မေးချင်ပါတယ်။ အရှင်တစ်ယောက်တည်း ဈေးဝယ်လို့ မရလို့လား" ဘရုက မေးသည်။

"ငါသူ့ကို အလုပ်ပေးရမယ်လေ။ ငါက အရေးကြီးတဲ့ ကွန်ပျူတာဂိမ်းတွေ သုတေသနလုပ်စရာအများကြီးရှိတော့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ အမြဲတမ်းပစ္စည်းဝယ်ထွက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ မင်းအရင်တစ်ခါပြောဖူးတဲ့ ကာတွန်းတွေကိုလည်း ငါကြည့်ချင်သေးတယ်။ ငါအရမ်းအလုပ်များတယ်။ ငါ့အလုပ်တွေကို ခွဲဝေပေးလိုက်တာ မကောင်းဘူးလား။"

ရှားလော့ခ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး "အိဗလင်းက သိပ်အရည်အချင်းမရှိပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့အတွက် ဈေးဝယ်ပေးနိုင်တယ်လေ"ဟု ဆိုသည်။

"မဟုတ်ဘူးလေ၊ အိဗလင်းက ဒါကို ချိန်းတွေ့မှုတစ်ခုလို့ ထင်နေတာ အရှင်မမြင်ဘူးလား။ သူ့ပုံစံက ရိုမန့်တစ်ဟာသဇာတ်လမ်းထဲက အမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်လိုပဲ" ဘရုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။ "အရှင်က တခြားလောကမှာ လူကြိုက်များတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်လေ။ အရှင်ရှားလော့ခ်မှာ ချစ်သူရှိပြီး အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်တစ်ယောက်နဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတယ်ဆိုတာ ဂိမ်းမာတွေသိသွားရင် အကျိုးဆက်တွေက အကြီးအကျယ်ဖြစ်သွားမှာ။ အိဗလင်းရဲ့အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် သူက အရှင်နဲ့မထိုက်တန်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။"

"မင်းဘာတွေတွေးနေတာလဲ။ မင်းမှာ ဘာလို့ဒီလောက်ထူးဆန်းတဲ့ အတွေးတွေရှိနေရတာလဲ" ရှားလော့ခ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "အိဗလင်းက ငါတို့ချိန်းတွေ့ကြမယ်လို့ ထင်နေတယ် ဟုတ်လား။ ငါမယုံဘူး"ဟု ပြောသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ လက်တွေ့ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပါ။ မနက်ဖြန်ကျရင် အရှင်မြင်ရလိမ့်မယ်။ အိဗလင်းက အလှအပတွေအပြည့်နဲ့ ရောက်လာမှာ" ဘရုက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။