ထူးဆန်းသော တိုက်ပွဲဝတ်စုံ

အိဗလင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေဟန်ဖြင့် ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်မှ ညှိုးငယ်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူမသည် ဂိုဘလင်များ၊ ဂနိုမ်းများနှင့် မိုက်မဲပုံပေါက်သော ခွေးခေါင်းလူသားများ ပြည့်နှက်နေသော ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် လျှောက်လှမ်းသွား၏။ ထိုသတ္တဝါများ၏ အန္တရာယ်မရှိသော နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်းကို သူမ ဂရုမစိုက်ခဲ့။ လေလံပွဲခန်းမသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားရင်း သူမ စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့သည်။

ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ဦးသည် သစ်သားပုံတစ်ပုံကို အပ်နှံရောင်းချရန် ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ ဘာမှမရေးဘဲ အတွေးနက်နက်ဖြင့် ငြိမ်သက်နေ၏။

"မစ္စ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်၊ နေကောင်းရဲ့လား။ ခင်ဗျားပုံစံက မကောင်းသလိုပဲ…"

အိဗလင်း သက်ပြင်းချကာ "အာ၊ တကယ်တော့ ဒီလိုပါ…"ဟု ဆိုသည်။

…

ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ပန်းပဲဆိုင်တွင်။

ဆင်းဘသည် အလုပ်ဆင်းချိန်ရောက်ပြီဖြစ်၍ သူ၏ ကိရိယာများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ရုပ်ရည်ချောမောသော ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ဦးက သူ့ကို တောင်းပန်နေ၏။

"ဆရာ။ ကျွန်တော့်ကို ပန်းပဲဆိုင်သုံးခွင့်ပေးလို့ရမလား။ ကျွန်တော့်မှာ ထုလုပ်ရမယ့် ပစ္စည်းတွေရှိလို့ပါ။"

ဆင်းဘ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ"ဟု မေးသည်။

"အရေးကြီးတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ဖို့ပါ၊ ကျွန်တော့်အသက်နဲ့လဲရလဲရ။ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ပါ။ ဆရာ။"

ခွေးခေါင်းလူသား ဒူးထောက်ချလိုက်ရာ ဆင်းဘက သူ၏ပခုံးကိုပုတ်၍ "ငါမင်းကိုနားလည်တယ်၊ မင်းက မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် လုပ်နေတာပဲ။ ခွေးခေါင်းမိန်းမတစ်ယောက်ကို မင်းဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သဘောကျနေမှန်း ငါမသိဘူး။ မင်းသူ့ကို အရမ်းချစ်လို့နေမှာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် မင်းဘာလို့ ဒီလိုအရာတွေ လုပ်နေမှာလဲ။ အားတင်းထား။ ငါအနားယူဖို့ ပြန်တော့မယ်"ဟု ဆိုသည်။

ဆင်းဘသည် သော့ကို ခွေးခေါင်းလူသားထံ ပေးအပ်ပြီး ထွက်ခွာသွား၏။

ဂနိုမ်းနှစ်ဦး ပန်းပဲဆိုင်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူတို့မှာ လှံထိုးခံရသူနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်သားတို့ ဖြစ်ကြသည်။

"ဝါး။ ပြီးပြီလား။" လှံထိုးခံရသူသည် ဆင်းဘထွက်သွားသော လမ်းကြောင်းကို သတိဖြင့်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ အလေ့အကျင့်အရ ဆင်းဘထွက်သွားပြီးသည့်တိုင် သူ တိုးတိုးသာ စကားပြောနေ၏။

"ပြီးပြီ။ ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းတို့မသိဘူးလား။" ခွေးခေါင်းလူသား ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းက ဂုဏ်ယူစွာပြောရင်း ပန်းပဲထုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

"မင်းက တော်တော်မိုက်တာပဲ။ မင်းက တကယ်ပဲ ဘီလူးဂါတစ်ကောင်ပဲ။"

နဂါးမျိုးနွယ်သား ချီးကျူးမဆုံးဖြစ်ကာ "အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် အမ်ပီစီဆီက မင်းဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့တွေ့ဆုံမှုမစ်ရှင်မျိုး ရခဲ့တာလဲ။ ရှားလီနဲ့ အပြင်သွားဖို့ သင့်တော်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထုလုပ်နေတာလား"ဟု ဆိုသည်။

ဖျံခေါင်းလင်ချောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "မဟုတ်ဘူး၊ ရှုပ်ထွေးတယ်။ ခိုင်ခံ့ရမယ်၊ လှပရမယ်။ စတိုင်ကျရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းအားကောင်းရမယ်။ သူက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလို့မရပုံပဲ။ သွားရင် တိုက်ပွဲဖြစ်နိုင်တယ်"ဟု ပြောသည်။

"ဒါဆို ဒါက တိုက်ပွဲဝတ်စုံပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။" လှံထိုးခံရသူက "ဆုလာဘ်တွေက ဘာတွေလဲ"ဟု မေးသည်။

"ဆုလာဘ်မရှိဘူး" ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းက လက်ဖြန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ။ ထူးဆန်းတဲ့တွေ့ဆုံမှုမစ်ရှင်အတွက် ဆုလာဘ်တချို့တော့ ရှိရမှာပေါ့၊ မင်းတို့ရော အဲ့လိုမထင်ဘူးလား။ ဆုလာဘ်မရှိရင် မင်းရှုံးတာပေါ့" နဂါးမျိုးနွယ်သားက မယုံနိုင်စွာ မေးသည်။

"ဘာရှုံးတာလဲ။ အိဗလင်းက ငါ့ကိုကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပြီး သူတတ်နိုင်တဲ့အခါ ပြန်ပေးဆပ်မယ်လို့ ပြောတယ်။ အခုဆုလာဘ်မရှိပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ ဆုလာဘ်မရှိဘူးလို့ မဆိုလိုဘူးလေ" ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

"ဝါး၊ အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျားက ဖားယားတဲ့ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ။ ခင်ဗျားလို ဘီလူးဂါတစ်ကောင်က ဖားယားတဲ့ခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ခဲ့ဘူး" လှံထိုးခံရသူက ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းကို စနောက်လိုက်သည်။

"ငါ့အတွက် ထိုက်တန်တဲ့ဆုလာဘ်ကို အဆုံးမှာရမှာပါ။ မင်းတို့နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းက "မင်းတို့ ချပ်ဝတ်တွေယူလာခဲ့လား။ ငါအိဗလင်းရဲ့ ကိုယ်တိုင်းကို မျက်မှန်းနဲ့တိုင်းထားတယ်၊ အနည်းဆုံး ဂနိုမ်းအရွယ်အစားချပ်ဝတ် ခြောက်ခုလောက်သုံးရမယ်"ဟု မေးသည်။

"ဘုရားရေ။ အဲ့လောက်တောင်များလား။" လှံထိုးခံရသူ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အပြင်မှ ချပ်ဝတ်များကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

သူတို့သုံးဦး အလုပ်စတင်လုပ်ကိုင်ကြတော့သည်။

…

ထာဝရတိုင်းပြည် ဒန်ဂျင်အတွင်း။

ရှားလော့ခ်သည် အနက်ရောင်လေကာအင်္ကျီနှင့် သာမန်နေ့စဉ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူတံခါးဖွင့်၍ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွား၏။

နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စကားပြောဆိုနေကြသော ဂိမ်းမာများစွာက ဝန်းရံထားသည်။

"ဘုရားရေ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ငါအွန်လိုင်းတက်လာတော့ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က ဘာလို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်ဆီ ရောက်နေတာလဲ။"

"သူ့ဝတ်စုံက စနစ်အပ်ဒိတ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ဂိမ်းမာတချို့လုပ်ထားတာ။"

"ဒါကတော့ ပါရမီရှင်ပဲ။ ဒီလိုချပ်ဝတ်မျိုးလုပ်ဖို့ ဘယ်သူကတွေးမိမှာလဲ။ ဘဝအရသာခံဂိမ်းမာ လုပ်ထားတာလား။"

"မိုက်တယ်၊ အရမ်းမိုက်တယ်။"

"သူတို့ ရောင်စုံပစ္စည်းတွေ ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ။"

"ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ဆီက ငှားခဲ့တာ၊ သူကချက်ချင်းချေးပေးလိုက်တယ်။"

"ဘုရားရေ၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်မှာ ဒီလိုလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိတာလား။"

"ဒါက ထူးဆန်းတဲ့တွေ့ဆုံမှုမစ်ရှင်ပဲလေ။"

"ရှားလီလာပြီ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဂိမ်းမာများသည် နောက်မှဝင်လာသော ရှားလော့ခ်ကိုမြင်၍ လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။

ရှားလော့ခ်သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်အနီးတွင် ရပ်နေသော အိဗလင်းကို မြင်လိုက်သည်။

သူမသည် အပြာရောင်ဝတ်စုံရှည်နှင့် အဖြူရောင်စကတ်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငွေရောင်ရင်ကာချပ်ဝတ်တွင် အပြာရောင်ဒီဇိုင်းများနှင့် မျဉ်းကြောင်းများပါရှိသည်။ ရင်ကာချပ်ဝတ်သည် ပခုံးနှင့် လက်မောင်းများကို မကာကွယ်နိုင်သောကြောင့် သူမသည် ငွေရောင် ပခုံးကာချပ်ဝတ်၊ တံတောင်ဆစ်ကာချပ်ဝတ်နှင့် လက်အိတ်ချပ်ဝတ်များကို တပ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏စကတ်၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ကာကွယ်မှုတန်ဖိုးမရှိသော သတ္တုပြားချပ်ဝတ်နှစ်ခု တပ်ဆင်ထားသည်။

အိဗလင်းသည် လက်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ဝင်ပေါက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရပ်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိမ်းမာအုပ်စုကြောင့် သူမ စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းဖြစ်ပေမည်။

ရှားလော့ခ်သည် သူမ၏ထူးဆန်းသောဝတ်စုံကို သတိပြုမိပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သူမ ဆေဘာလို ဝတ်ဆင်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး" ဘရုက မှတ်ချက်ပေးပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"အဲ့ဒါဘာလဲ" ရှားလော့ခ်က မေးသည်။

"အာ၊ Fate Stay Night ဆိုတဲ့ အန်နမီထဲက ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ပါ။ အရှင်ရှားလော့ခ် စိတ်ဝင်စားလို့လား။"

"ငါ့ကို Gundam (ဂမ်ဒန်) အရင်ကြည့်ပြီးအောင်လုပ်ခွင့်ပေးပါဦး။" ရှားလော့ခ် လျှောက်သွားပြီး ဖိတ်ခေါ်ဟန်ပြုကာ "သွားကြစို့"ဟု ဆိုသည်။

သူဝယ်စရာများစွာရှိသောကြောင့် အချိန်မဖြုန်းလိုခဲ့။ အိဗလင်း၏ ထူးဆန်းသောဝတ်စုံနှင့်ပတ်သက်၍မူ သူအရေးမကြီးဟု ထင်ခဲ့သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ အရှင်ရှားလော့ခ်။"

အိဗလင်း အနီးကပ်လိုက်ပါလာသည်။

ရှားလော့ခ်၏ ဩဇာအရှိန်အဝါကြောင့် ဂိမ်းမာများ စကားမပြောနိုင်ကြသော်လည်း သူတို့ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စကားပြောဆိုကြတော့သည်။

"ဘုရားရေ။ ဂိမ်းတာဝန်ရှိသူက ချိန်းတွေ့နေတာ။"

"အဲ့ဒါဘာလဲ။ ရှားလီနဲ့ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က အတူတူလား။ သူတို့အတူတူဆိုတာ ငါမယုံဘူး။"

"ဒါကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ မစ္စ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်။"

"ငါ့လင်ကို အဲ့မိန်းမက လုသွားတယ်။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါချက်ချင်း ပိုစ့်တစ်ခုတင်ရမယ်။"

"ဝါးးးးး။"

…

ရှားလော့ခ်သည် သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရာကို ဂိမ်းမာများ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုနေကြသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့။ သူတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာပြီး လမ်းမများပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေချိန်၌ လူအများ၏ လှည့်ကြည့်ခြင်းနှင့် စူးစိုက်ကြည့်ခြင်းများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထူးဆန်းသော တိုက်ပွဲဝတ်စုံသည် စပ်စုသော လှည့်ကြည့်ခြင်းနှင့် စူးစိုက်ကြည့်ခြင်းများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်… တောင်းပန်ပါတယ်…"

အာရုံစိုက်မှုများလွန်းသောကြောင့် အိဗလင်း ရှက်ရွံ့နေသည်။

"မင်းဘာမှအမှားမလုပ်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဝတ်စုံကတော့…" ရှားလော့ခ် အိဗလင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"စိတ်ကောင်းရှိတဲ့ ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ယောက်နဲ့ ဂနိုမ်းတချို့က ကျွန်မကို ဒီဝတ်စုံလုပ်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာပါ။ ကျွန်မတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို လာမှာဆိုတော့ ကာကွယ်မှုရှိတဲ့ ဝတ်စုံတစ်ထည် လိုချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ ချပ်ဝတ်မရှိလို့…" အိဗလင်းက တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် ပြောသည်။

"ငါနားလည်ပါတယ်။ သွားကြစို့၊ ငါတို့ဝယ်စရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။"

ဈေးဝယ်စာရင်းတွင် ယိုဒါ၏လိုအပ်ချက်များ၊ အစားအစာအချို့နှင့် ဆေးဝါးဖော်စပ်သည့်စင်ကဲ့သို့သော ဒန်ဂျင်အတွက် လိုအပ်ပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်။

ရှားလော့ခ် အိဗလင်းကို ဈေးပွဲတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"ကောင်းပါပြီ အရှင်ရှားလော့ခ်။"

အိဗလင်း ခြေလှမ်းများလေးလံစွာဖြင့် ရှားလော့ခ်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

…

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အမြုတေ၊ တားမြစ်နယ်မြေတွင်။

တားမြစ်နယ်မြေရှိ အစောင့်များသည် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဤသည်မှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် လုံခြုံရေးအမြင့်ဆုံးနေရာဖြစ်သည်။ အလွန်သတိဝီရိယရှိသော အစောင့်များသာ ဤနေရာတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသည်။

တိုးညှင်းသော တီးတိုးသံများကို သူတို့၏နားထဲတွင် ကြားလိုက်ရသည်။

မီးခိုးရောင်မာနာစွမ်းအင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော အရပ်မြင့်မားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အစောင့်များ စိတ်ပျံ့လွင့်သွားစဉ် သူတို့ရှေ့မှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အမြုတေဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ကြက်သွေးရောင် ဒန်ဂျင်အမြုတေသည် မှော်မီးလျှံများဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ လည်ပတ်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင်ကို ထောက်ပံ့ပေးနေသည်။

အရပ်မြင့်မားသော ပုံရိပ်သည် ဒန်ဂျင်အမြုတေကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မီးခိုးရောင်မာနာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်…