ငါနှစ်ခါပြောပြီးပြီ

"ဝှာ။"

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်၏ မီးဖိုထဲသို့ အနက်ရောင်ကျောက်တုံးတစ်တုံး ပစ်ထည့်လိုက်ရာ မီးတောက်များ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာသည်။

"အရမ်းဖြုန်းတီးလွန်းတယ်။ သူတို့က ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ စစ်တပ်ကို မှော်ဆရာတစ်ထောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ထာဝရမီးလျှံက အရမ်းအားကောင်းလွန်းတယ်" သားရဲကောင်သည် တိုက်ပွဲသတင်းများကို ဖတ်ရှုရင်း စဉ်းစားတွေးတောစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ထာဝရမီးလျှံက မြောက်ပိုင်းမြေအောက်လောကမှာ အကြီးဆုံးဒန်ဂျင်ပဲ။ ဒီအချက်ကို ငါတို့လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူး။" ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်းသည် ဦးစီးထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ရင်း "ရှေ့တန်းက တိုက်ပွဲအခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"ဟု မေးလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ အမှတ် ၈၅ ကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့နဲ့ တခြားဒန်ဂျင်ကြီးတွေရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေက ဝန်းရံထားတယ်။ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကို ငါတို့စောင့်နေကြတယ်။ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုက လျော့ကျသွားပြီ။ ဘဏ္ဍာရေးဌာနက ဒန်ဂျင်အမျိုးမျိုးရဲ့ လျော်ကြေးငွေတွေကို စတင်တွက်ချက်နေပြီ" သားရဲကောင်က တိုက်ပွဲသတင်းများကို ကြည့်ရှုရင်း အစီရင်ခံလိုက်သည်။

"အင်း၊ အရမ်းကောင်းတယ်။ အခြေအနေက ငါမျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုကောင်းတယ်" ကြက်သွန်ခေါင်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက "ဒန်ဂျင်အရှင်တွေရဲ့ လျော်ကြေးငွေကို သဘောတူညီထားတဲ့နှုန်းအတိုင်း တွက်ချက်ပေးမယ်။ ထာဝရတိုင်းပြည်ကနေ တိုင်ကြားစာတွေများ ရှိသေးလား"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တိုင်ကြားစာလား" သားရဲကောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကြက်သွန်ခေါင်းက "ငါတို့က သူတို့ကို ရှေ့တန်းမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေရဲ့ စစ်တပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ မလွှတ်ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီအစား မြေအောက်သစ်တော အမှတ် ၃ ကို ကာကွယ်ဖို့ လွှတ်ခဲ့တယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို အကျိုးအမြတ်တချို့ပေးလိုက်။ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ငါတို့ရန်သူ မလုပ်နိုင်ဘူး"ဟု ဆိုသည်။

"ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်၊ အရှင်ရှားလော့ခ်ဆီကို လျှော့စျေးကူပွန်တွေ ပိုပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်" သားရဲကောင်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ဝယ်ယူမှုပမာဏပြည့်ရင် အလကားလက်ဆောင်ပေးတဲ့ ကူပွန်တွေပို့လိုက်။ သူပိုက်ဆံသုံးပြီးမှ လျှော့စျေးကူပွန်တွေပေး။ ဆိုင် ၁၀ ဆိုင် ဒါမှမဟုတ် စုစုပေါင်း မှော်ကျောက်တုံး ၁၀၀,၀၀၀ ဖိုးသုံးပြီးရင် အသင်းဝင်ကတ်တစ်ခုရလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီကတ်က ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ၅% လျှော့စျေးပေးပြီး ကတ်ထဲမှာ မှော်ကျောက်တုံးတွေ ကြိုဖြည့်ထားရင် ၁၀% လျှော့စျေးပေးမယ်။"

ကြက်သွန်ခေါင်း ဆက်ပြောသည် "အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ မွေးနေ့ကို မှတ်ထား။ သူ့မွေးနေ့မှာ အပိုအကျိုးခံစားခွင့်တွေပေး… သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်တစ်ဘူးလိုမျိုးပေါ့။"

"ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ထက်မြက်တဲ့ယောက္ခထီးပဲ" သားရဲကောင်က ပြောသည်။ "မြေအောက်သစ်တော အမှတ် ၃ က အခြေအနေကို တစ်ယောက်ယောက်လွှတ်ပြီး စစ်ဆေးခိုင်းရမလား။ သူက အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ယောက်ပဲလေ…"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မြေအောက်သစ်တော အမှတ် ၃ မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိသင့်ဘူး" ကြက်သွန်ခေါင်းက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ယောက္ခထီး၊ ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခုရှိပါတယ်" သားရဲကောင် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ခင်ဗျားက အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ဘာလို့ဒီလောက် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။ အရှင်အလက်ဇန္ဒရီယားက သူ့ကိုဂရုစိုက်လို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သူက အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ယောက်ဖြစ်လို့လား။ ကျွန်တော်နားမလည်နိုင်ဘူး"ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

သားရဲကောင် ဆက်ပြောသည်။ "အားကောင်းတဲ့နောက်ခံနဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ တခြားသတ္တဝါတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ယောက္ခထီးက သူတို့ကို ဒီလောက်ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံတာကို ကျွန်တော်မတွေ့မိဘူး။"

"သားရဲကောင်၊ မင်းငါ့နေရာရောက်ရင် နားလည်လာမှာပါ" ကြက်သွန်ခေါင်းက ပညာရှိဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။ "ဒီအရှင်ရှားလော့ခ်က တခြားသူတွေနဲ့မတူဘူး"

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဈေးပွဲတော်တွင်။

"ငါတို့ ပစ္စည်းတွေဝယ်လို့ပြီးပြီလား။"

ထူးဆန်းသော တိုက်ပွဲဝတ်စုံချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော အိဗလင်းသည် သူမ၏လက်ထဲတွင် ဈေးဝယ်စာရင်းကို ကိုင်ထားသည်။ စာရင်းထဲမှ ပစ္စည်းအားလုံးတွင် အမှန်ခြစ်ပြုလုပ်ထားသည်။

"အင်း၊ ဝယ်စရာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူးလို့ ငါထင်တယ်" ရှားလော့ခ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ် လက်ဖက်ရည်သောက်ချင်သေးလား။ ကျွန်မတို့ နေ့တစ်ဝက်လောက် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြတာ ဘာမှမစားရသေးဘူး…" အိဗလင်းက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ် ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏စူးစိုက်ကြည့်မှုများကြောင့် အိဗလင်း ရှက်ရွံ့နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ယောက်က စားဖို့မလိုဘူး။"

ရှားလော့ခ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူစကားပြောမည်ပြုစဉ် အိဗလင်း၏နောက်ကျောကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အာ၊ ပြန်ကြစို့…" အိဗလင်းစကား တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် ရှားလော့ခ်က သူမ၏လက်ကိုဆွဲကာ ကဖေးတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

"သွားကြစို့၊ ငါမင်းကို လက်ဖက်ရည်တိုက်မယ်။"

"အဲ။"

ရှားလော့ခ် အိဗလင်းကိုဆွဲကာ လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်သွားသည်။

နေ့လယ်ခင်းအချိန်ဖြစ်၍ ကဖေးထဲတွင် ဖောက်သည်များ သိပ်မရှိချေ။ ရှားလော့ခ် အိဗလင်းကို ကဖေး၏ဝင်ပေါက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူတို့တံခါးဝရှိ မီနူးကို ကြည့်ရှုကြသည်။

"ဘယ်လိုသောက်စရာမျိုး သောက်ချင်လဲ" ရှားလော့ခ်က မေးလိုက်ရာ အိဗလင်း ဒူးထောက်ထိုင်ချပြီး မီနူးကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုသည်။

"ငါတို့ သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည် နှစ်ခွက်ယူမယ်။"

"ခဏစောင့်ပေးပါ" အော့ခ်ဆိုင်ရှင်က အော်ဟစ်ပြီး မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ရှားလော့ခ်နှင့် အိဗလင်းတို့ ဝင်ရောက်၍ ထိုင်စရာနေရာရှာကြသည်။ ရှားလော့ခ် လမ်းပေါ်မှ သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အရပ်မြင့်မားသော ထိုသတ္တဝါသည် ဧရာမဝတ်ရုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ခြေလှမ်းများသည် အခြားသတ္တဝါအားလုံးထက် နှေးကွေးနေသည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ် ဘယ်မှာပညာသင်ခဲ့တာလဲ။ အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ယောက်အတွက်ဆိုရင် အကောင်းဆုံးနတ်ဆိုးကောလိပ်ဖြစ်ခဲ့မှာလား" အိဗလင်းသည် သူတို့၏လက်ဖက်ရည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် စကားစမြည်ပြောရန် ကြိုးစားနေသည်။

"အင်း၊ ငါတို့အားလုံး အဲ့ဒီကောလိပ်ကို တက်ခဲ့ကြတာပဲ၊ ငါအပါအဝင်ပေါ့" ရှားလော့ခ် ခေါင်းလှည့်ကာ အိဗလင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အာ၊ ဒါကောင်းတာပေါ့။ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်တစ်ယောက်က ကျောင်းတက်ဖို့ရည်ရွယ်ရင် ခက်ခဲတဲ့ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုရမှာ…"

အိဗလင်းက အားကျစွာ "အရှင်ရှားလော့ခ်က အရမ်းတော်တာပဲ။ အရှင့်ရမှတ်တွေက အရမ်းကောင်းခဲ့မှာပဲ"ဟု ပြောသည်။

"သိပ်မကောင်းပါဘူး၊ ငါကျရှုံးခဲ့တယ်" ရှားလော့ခ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"အဲ…" အိဗလင်း အနေရခက်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် အော့ခ်က ရှားလော့ခ်နှင့် အိဗလင်းအတွက် သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်နှစ်ခွက်ကို လာချပေးသည်။

အိဗလင်း သူမ၏သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သောက်သုံးလိုက်သည်။

လေထုသည် အနေရခက်ဖွယ်ဖြစ်လာသည်။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံရှည်နှင့် အရပ်မြင့်မားသော ပုံရိပ်သည် ရှားလော့ခ်ရှိနေသော ကဖေးရှေ့မှ ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။ သူသည် ဈေးပွဲတော်အလယ်ဆီသို့ ဦးတည်ရာမဲ့ လျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်— ၎င်းမှာ ‘ဈေးကြီးပစ္စည်းမရှိပါ’ ပန်းပဲဆိုင် ဖြစ်သည်။

"ကြိုဆိုပါတယ်၊ ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ ဒုတိယနှစ်ပတ်လည်နေ့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်မှာ လျှော့စျေးတွေရှိပါတယ်…" ကျောက်ဂိုလမ်ဆိုင်ရှင်က ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း အရပ်မြင့်မားသော ပုံရိပ်ကိုမြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ငါတို့အရင်က တွေ့ဖူးကြသလား။"

"တွေ့ဖူးတယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့က ထောင်ကနေ အခုမှလွတ်လာတာ။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့က တခြားနေရာတွေကနေ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို လာခဲ့ကြတာ။" အသံသည် အရပ်မြင့်မားသော ပုံရိပ်၏ဆံပင်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မှန်တယ်၊ ငါတို့အခုမှရောက်တာ။" အသံသည် ဗိုက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါပင်ပန်းပြီး ဗိုက်ဆာနေပြီ။" အသံသည် ပေါင်ခြံကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲ့… ခင်ဗျားတို့ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ရှာနေတယ်ဆိုရင်။"

ကျောက်ဂိုလမ်က "ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို နှစ်ခါတောင် ပြောပြီးပြီ၊ အရှင်ရှားလော့ခ်က ထာဝရတိုင်းပြည်ဒန်ဂျင်မှာ ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကနေ ဆယ်ရက်ခရီးအကွာမှာ ရှိတယ်လေဗျာ"ဟု ဆိုသည်။