ယဇ်ကောင်

ကျီဇုံ လှည့်ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချင်းဖန် မည်သို့မျှ မလှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း သူ၏ နောက်ကျောတွင် ထမ်းထားသော နတ်ဆိုးသတ်ဓားသည် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး ဓားအိမ်မှ ထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သွေးစွန်းနေသော ဓားအလင်းရောင်သည် လေကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်ဝန်းများအောက်တွင် နတ်ဘုရားလက်သီးဟု လူသိများသော ကျီဇုံသည် လေထဲတွင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်။ ဓားရှည်သည် တစ်ဖန် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး သွေးစွန်းနေသော ဓားအလင်းရောင်လည်း လွင့်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

သူပုန်စစ်တပ်ဘက်ကကော ကုမျိုးနွယ်အိမ်တော်ဘက်ကကော လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ကုချင်းဖန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီး မျက်နှာတိုင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများ ထင်ဟပ်နေသည်။

ကုချင်းဖန်၏ သိုင်းအရှင်သခင်နီးပါးအဆင့် ခွန်အားဖြင့် အရိုးသန့်စင်ခြင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ကုချင်းဖန်သည် တကယ်တမ်း မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ သူ၏ ကျောဘက်ရှိ ဓားရှည်၏ ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အရိုးသန့်စင်ခြင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းသည် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။

မသေမျိုးလား။

ဓားကိုထိန်းချုပ်ပြီး မိုင်တစ်ထောင်အကွာမှ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်တာလား?

ထိန်းချုပ်ထားသော ဓားဖြင့် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်သည်ဟု ဆိုသင့်သည်။

မိုင်တစ်ထောင်လောက်ထိတော့ မဟုတ်သော်လည်း ဆယ်လှမ်းအကွာအဝေးမှ အရိုးသန့်စင်ခြင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးကို သတ်နိုင်ခြင်းသည်ပင် ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းတုန်သွားစေသည်။

ကုယန်ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့သြသွားပြီး သူ၏ အဖေသည် ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ဒီအချိန်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဗိုလ်မှူးထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်။

"မင်းတို့ ဖေကျင်းရဲ့စစ်သားတွေ ဒီကို ဘာလို့ လာပြီး ဒီလို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်နေတာလဲ"

သူ မေးလိုက်သည်။

ဒီမေးခွန်းက ဗိုလ်မှူးကိုထိမှန်သွားပြီး သူ တုန်ယင်သွားကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြရင် ကုအိမ်တော်သခင် ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးမလား?"

"မင်းမှာ စည်းကမ်းချက်တွေ ညှိနှိုင်းခွင့်မရှိဘူး ပြောပြတာက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးပဲ ငါ အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရမယ်ဆိုရင် သေတာတောင် ဇိမ်ခံပစ္စည်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ကုချင်းဖန်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ့စကားများက ဗိုလ်မှူးကို ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းတုန်သွားစေသည်။

သူ နားလည်လိုက်သည်။

ကုချင်းဖန်သည် သူ့ကိုခြောက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့သော အစွမ်းထက်သူများ ပိုင်ဆိုင်သည့် နည်းလမ်းများသည် သေချာပေါက် မရိုးရှင်းနိုင်ပေ။

ပို၍ပင် ဗိုလ်မှူးသည် ထွက်ပြေးရန် စိတ်ကူးပင် မရှိခဲ့ပေ။

သို့မဟုတ်ပါက ကုချင်းဖန်၏ ဓားသည် ကျီဇုံကို သတ်ရုံသာမက သူ့ထွက်ပြေးလိုစိတ်ကိုပါ ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

"ကုအိမ်တော်သခင် မေးချင်တာ မေးပါ; ကျွန်တော် သိသမျှ အကုန်ဖြေပါ့မယ် အချိန်တန်ရင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆုံးသတ်ပေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်"

" မင်းတို့ ကွမ်းယန်နယ်ထဲ ဝင်လာတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ ပြီးတော့ အခု ဘာလို့ ပြည်သူတွေကို ဒီလို သတ်ဖြတ်နေတာလဲ"

ကုချင်းဖန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျပန်း လုယက်မှုလို့ ပြောဖို့က မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ကျောက်နီရွာမှ ရွာသားများအားလုံး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းဆိုးဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြပြီး သာမန် လူသတ်ပွဲနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသည်။

ဗိုလ်မှူးက ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဘုရင်ရဲ့ အမိန့်အရ ကွမ်းယန်နယ်ထဲကို စေလွှတ်ခံခဲ့ရတာပါ ပြည်သူတွေရဲ့ သွေးသစ်တွေနဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေကို စုဆောင်းပြီး ကိုးလမ်းကွေ့လမ်းက နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓကို ယဇ်ကောင်တွေအဖြစ် ပေးဖို့ပါ"

ဒီစကားတွေကြောင့် ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အေးစက်သွားသည်။

"ဒါဆို ဖေကျင်းက နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓကို ကျွေးမွေးပြီး ကိုးလမ်းကွေ့ကနေ ထွက်လာစေပြီး ကွမ်းယန်နယ်ရဲ့ အခြေအနေကို ဖျက်ဆီးဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့ ပြောတာလား"

ဖေကျင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဒီလောက် ရက်စက်လိမ့်မယ်လိုသူမမျှော်လင့်ထားပေ။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓသာ ကိုးလမ်းကွေ့လမ်းကနေ ထွက်လာခဲ့ရင် ကွမ်းယန်နယ်က မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားမှာ သေချာသည်။

ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ယောက် သေဆုံးဦးမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့်အတူ ကိုးလမ်းကွေ့လမ်း၏ အများစုသည် ဖျက်ဆီးခံရပြီး လူပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ကာ ကျယ်ပြောလှသော ကွေ့ကိုးခု လမ်းကို တားမြစ်ထားသော ဆိတ်ငြိမ်နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓသာ ကိုးလမ်းကွေ့လမ်းမှ တကယ်တမ်း ထွက်ခွာလာပါက ထိုအရာက မည်မျှအထိ သက်ရောက်မှု ရှိလာမည်ကို ကုချင်းဖန်စိတ်ကူးယဉ်ရန် ခက်ခဲသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂူမျိုးနွယ်အိမ်တော်ပင် အထိအခိုက်မရှိ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ထိုအတွေးကြောင့် ကုချင်းဖန်က အေးစက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာကို ရှုပ်ထွေးစေတာက ဖေကျင်းကွမ်းယန်နယ်ကို သိမ်းဖို့ဘာအကူအညီဖြစ်လို့လဲ? သူတို့ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓကို နှိမ်နင်းဖို့ ယုံကြည်မှု ရှိလို့လား?"

"ကျွန်တော် အဲ့တာတော့ သေချာမသိဘူး ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ဘုရင်က ထန်းယန်ဓားဂိုဏ်းက အဲ့ဒါက တကယ့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းပဲ ထန်းယန်ဓားဂိုဏ်းမှာ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓကို နှိမ်နင်းဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနိုင်တယ်"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် သိုင်းသမားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ဘဲ သူသိသမျှ အားလုံးကို ဖော်ထုတ်ပြောပြသည်။

ထိုသူ၏စကားများမှ ကုချင်းဖန် နားလည်သည်မှာ ကွမ်းယန်နယ်သို့ ဝင်ရောက်လာသော သူပုန်တပ်ဖွဲ့သည် လက်ရှိတပ်ဖွဲ့အနေဖြင့် ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိရသည်။ ဤသူပုန်များသည် အသေးစားအတိုင်းအတာဖြင့် လုပ်ဆောင်နေကြပြီး တရားရုံးပင် ၎င်းတို့ကို ပိတ်ဆို့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူများကို နေရာအနှံ့အပြားတွင် သတ်ဖြတ်ပြီး အသက်ရှင်သူများ၏ သွေးနှင့် အသားများကို ကိုးလမ်းကွေ့လမ်းမှ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓအား ယဇ်ကောင်အဖြစ် ပေးရန်ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓကို ကိုးလမ်းကွေ့လမ်း၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ ထွက်ခွာစေကာ ကွမ်းယန်နယ်၏ အခြေအနေကို လုံးဝ ပျက်စီးစေရန်ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ ပေါ်ထွက်လာသရွေ့ ကွမ်းယန်နယ်သည် မလွဲမသွေ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် စစ်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ တပ်ဖွဲ့များသည် အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ကွမ်းယန်နယ်တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက်သိမ်းပိုက်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် လုံခြုံမှုအတွက် သူပုန်များသည် မြို့များကို တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ဘဲ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အကာအကွယ်အားနည်းသော ရွာများမှ ဒေသခံများကို သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။

ဗိုလ်မှူးက အားလုံးကို ဖော်ထုတ်ပြောပြပြီးတာ သေချာပြီးသည့်နောက်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သူ့လက်ချောင်းများကို ခတ်လိုက်ရာ လေပြင်းတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသူ၏ ခေါင်းကို ပေါက်ကွဲသွားစေကာ ခေါင်းပြတ်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်သို့ လဲကျသွားသည်။

ဗိုလ်မှူးသေဆုံးသွားသည်နှင့် ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ဓားကို ဓားအိမ်မှ ထုတ်ကာ ကျန်ရှိနေသော သူပုန်များကို ချက်ချင်း စတင်သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

"သတ်!"

ကုယန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကုမျိုးနွယ်အိမ်တော်မှ ကျန်ရှိနေသော တပည့်များအားလုံးလည်း အခွင့်အရေးကို ယူကာ ကျန်ရှိနေသော သူပုန်များကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ကျီဇုံ သေဆုံးသွားသည်နှင့် သူပုန်များသည် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားပြီး အရင်လို မလှုပ်ရှားရဲသော်လည်း ယခုအခါ အသက်ရှင်လိုသော ဆန္ဒ ပေါက်ကွဲလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ငှက်များနှင့် သားရဲများကဲ့သို့ လွင့်စဉ် ပြေးလွှားသွားကြသည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူပုန်များစွာ ရှိသော်လည်း ကုချင်းဖန်ရှေ့တွင် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ချီဓားက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူ၏ လက်ဝါးအားက အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။

လက်ဝါးတစ်ချက်၊ ဓားချက်တစ်ချက်စီဖြင့် ကုချင်းဖန်သည် သူပုန်အများစုကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ကျောက်နီရွာနယ်နိမိတ်ပြင်ပသို့ပင် ထွက်ခွာခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ကျန်ရှိနေသော သူပုန်အနည်းငယ်ကိုမူ ကုယန်နှင့် သူ့နောက်လိုက်များက လုံးဝ ရှင်းလင်းခဲ့ကြသည်။

"အဖေ"

သွေးများပေကျံနေသော ကုယန်သည် ကုချင်းဖန်ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လေးစားစွာ ဦးညွှတ်သည်။

ကုချင်းဖန်သည် သူ့၏ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင် ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို သူ့ဆီသို့ ပစ်ချပေးလိုက်သည်။

"မင်းဒဏ်ရာတွေကို ကုလိုက် ပြီးရင် ဒီအလောင်းတွေ အားလုံးကို လုံးဝ မီးရှို့ပစ်လိုက် ကျန်တာတွေ ပြန်ရောက်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့!"

ကုယန်က ဘာမှ ထပ်မပြောရဲတော့ဘဲ သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ရွှေရောင်ဆေးဖြင့်လိမ်းလိုက်သည်။ အမှုန့်က ဒဏ်ရာတွေကို ထိတာနှင့် ပြင်းထန်စွာနာကျင်လာပြီး သူ့မျက်ခုံးတွေ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ကျောက်နီရွာ မီးလောင်နေလေပြီ။

သူပုန်တွေနဲ့ ရွာသားတွေရဲ့ အလောင်းတွေအားလုံး မီးကြီးထဲမှာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကုချင်းဖန်သည် ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော မီးလျှံများကို ကြည့်ရင်း လွင့်မပျောက်ဘဲ တည်ရှိနေသော အေးစက်သည့် အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကောင်းကင်အောက်မှာ ပရမ်းပတာဖြစ်နေကြတယ်!"

"ပြည်သူတွေ ငြိမ်းချမ်းမှုမရှိဘူး!"

"ကျောက်နီရွာမှာ မကြာခင် ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခု ပေါ်လာမှာကို ငါ ကြောက်မိတယ်"

ကုချင်းဖန်သည် ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို ကိုယ်တိုင် မမြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူကြိုသိခဲ့သည်။ ကျောက်နီရွာတွင် လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ သေဆုံးပုံများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့သောကြောင့် ဤလူများ၏ ရန်ငြိုးများသည် မကောင်းဆိုးဝါးပုံစံကို ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းမှုမျိုး မည်သည့်အချိန်တွင် ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို ကုချင်းဖန် မသိပေ။

"ပြန်ပြီး တခြားသူတွေကို အကြောင်းကြားလိုက် ကျောက်နီရွာမှာ မကြာခင် ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ မလိုအပ်ရင် ဒီနေရာကို မလာခိုင်းနဲ့!"

ဒီနောက်ဆုံးစကားကိ ကုချင်းဖန်က ကုယန်ကို ပြောခဲ့တာဖြစ်သည်။

ကုယန်က ဒါကို ကြားတော့ ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။