ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်းစက်လုံး၊ အစီအရင်ကတိုက်ခိုက်ခံနေရပြီ။

စကားပြောပြီးနောက် ဝမ်တောက်သည် ချက်ခြင်းပင် ကောင်းကင်ဘုံအစွန်းမသေမျိုးမြို့၏ အကာအကွယ်အစီအရင်အား အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မြို့အတွင်းတွင် ထူးခြားသည့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သော ပင်လယ်မျက်လုံးကိုပါ အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ချက်ခြင်းပင်၊ မျက်လုံးပြာသည် ပင်လယ်ရေများစွာကိုမြို့အပေါ် ကောင်းကင်၌ စုစည်းခဲ့လေသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်များက ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူတို့၏ရှေ့တွင် မှိန်ပြသော အလင်းမျက်နှာပြင်အဖြစ် စတင်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်၊ ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ဝမ်တောက်နှင့် ဟုန်မေတို့၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်း သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ပင်လယ်မျက်လုံးမှ ထင်ဟပ်လာသော ထိုအလင်းမျက်နှာပြင်တို့ပေါ်တွင် သူတို့သည် များစွာသော ပင်လယ်နက်လေလွင့်သူများနှင့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲတွင် ရင်းနှီးနေသောမျက်နှာများလည်း ပါဝင်ပေသည်။

နဂါးနက်မှော်ဆရာနှင့် ကူဆာတို့ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင်၊ သူတို့အားသတိထားစေသည်မှာ နဂါးနက်မှော်ဆရာနှင့် ကူဆာတို့၏နောက်တွင် မြင့်သောထိုင်ခုံနှင့်ထိုင်နေသော ပင်လယ်နက်လေလွင့်သူများ ကျူးကျော်ခြင်း၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည့် ပေါ်ယွမ်ကိုပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ဟုန်မေတို့သည် ဝမ်တောက်၏ပုံမမှန်မှုကို သတိပြုမိသွားသည်။

သူတို့သည် မနေနိုင်ဘဲ ဝမ်တောက်အားကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟုန်မေသည်မေးလိုက်သည်။ “စီနီယာအစ်ကိုဝမ်တောက်၊ ပင်လယ်နက်လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ ထဲက အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ သူ့မှာထူးခြားတာတစ်ခုခုရှိလား?”

ဝမ်တောက်က စိုးရိမ်ဖွယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အဲဒီလူနာမည်က ပေါ်ယွမ်လို့ခေါ်တယ်။ ဒီကျူးကျော်မှုရဲ့ဦးဆောင်သူဖြစ်ပုံပဲ။

သူ့ရဲ့အင်အားကသာမန်မဟုတ်ဘူး။

သူက လျှို့ဝှက်နက်နဲအဆင့်ကိုမရောက်သေးပေမဲ့ သူရဲ့စွမ်းအားက သေချာပေါက် ကောင်းကင်အလင်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိလိမ့်မယ်။

များစွာသော ကောင်းကင်အလင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူတွေက သူ့လက်ထဲ သေခဲ့ရတာ။ ပြီးတော့ လူရိုင်းမျိုးနွယ်က လူအချို့လဲ သူ့လက်ထဲသေခဲ့ရတယ်။”

“ဘာ?”

ထိုအကြောင်းကိုကြားလျှင်၊ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ဟုန်မေတို့သည် မတတ်နိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်အလင်းအဆင့်သို့ရောက်သော ကျင့်ကြံသူသည် သူတို့၏အသက်ကို ကယ်နိုင်သော လုပ်နိုင်စွမ်းများက များစွာတိုးတက်သွားမည်ကို သိကြပါသည်။

အဆုံး၌၊ မသေနိုင်သောအဆင့်ဟူသောအခေါ်သည် ဘာမှမဟုတ်ပါ။

ကောင်းကင်အလင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူအများစုသည် ရှုံးနိမ့်နိုင်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်သည် စည်းမျဉ်းများကို ကျွမ်းကျင်နားလည်ခြင်းမရှိလျှင် သေနိုင်ရန်ခက်ခဲပါသည်။

“ကြည့်ရတာ သူတို့ဒီတစ်ခေါက်သေချာပြင်ဆင်လာပုံပဲ။” ဝမ်တောက်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂျူနီယာညီလေးကျန်း၊ ဂျူနီယာညီမလေးဟုန်မေ၊ ငါတို့လာမဲ့အရာအတွက်ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ဟုန်မေတို့သည် တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး အခြေအနေ၏ အရေးကြီးမှုကို နားလည်ကြပါသည်။

.......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ပင်လယ်နက်လေလွင့်သူနှင့် နတ်ဆိုးများ၏ဘက်တွင်မူ၊ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအစွန်း မသေမျိုးမြို့သို့ သူတို့၏တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ကာ ချဉ်းကပ်လာနေကြစဉ်တွင် သူတို့၏နားထဲ၌ အသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသည်။

“အားလုံးပဲ၊ အရှိန်တင်လိုက်ကြ။ ထပ်ပြီးပုန်းကွယ်နေစရာမလိုတော့ဘူး။”

“ဟမ်?”

ထိုအမိန့်ကိုကြားလျှင် ပင်လယ်နက်လေလွင့်သူနှင့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများသည် မတတ်နိုင်ဘဲ အနည်းငယ် တွေဝေသွားကြသည်။

သို့သော် အမြန်ပင်တုံ့ပြန်လိုက်ကြပါသည်။

အခြားစကားမပြောတော့ဘဲနှင့် သူတို့သည် ချက်ခြင်းသူတို့၏အရှိန်ကိုတင်လိုက်သည်။

ချက်ခြင်းပင်၊ ပင်လယ်နက်လေလွင့်သူနှင့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတို့၏ စစ်တပ်က ကောင်းကင်ဘုံအစွန်းမသေမျိုးမြို့သို့ ချဉ်းကပ်လာကြလေသည်။

မြင့်သောထိုင်ခုံပေါ်မှ ပေါ်ယွမ်သည် မြို့သို့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“ငါတို့ကို တွေ့သွားတော့လည်း ဘာဖြစ်လဲ? ငါတို့က ဒီတိုက်ခိုက်မှုအတွက် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပဲ။”

စကားပြောရင်း၊ သူသည် နဂါးနက်မှော်ဆရာနှင့် ကူဆာတို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံအစွန်း မသေမျိုးမြို့ဆီသို့ ဦးတည်၍ ပျံသန်းသွားကြသည်။

သူတို့၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအရောင်အဝါများသည် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီအထိ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။

ထိုအရာကို မျက်မြင်တွေ့နေသော ကောင်းကင်ဘုံအစွန်းမသေမျိုးမြို့ရှိ လူတိုင်းက ယခင်နှင့် မတူသည့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုအင်အားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ဝုန်း…

ထိုအတွေးက သူတို့၏စိတ်ထဲဖြတ်သွားသည်နှင့် အဆုံးမဲ့လေများဖြင့် ရစ်ပတ်နေကာ အလယ်ဗဟို၌ အနက်ရောင်မိုးကြိုးများ ရှိသော အပြာရောင်စက်လုံးတစ်ခုသည် ပေါ်ယွမ်၏ လက်ထဲ၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒါက၊ ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်းစက်လုံးပဲ။”

ဝမ်တောက်၏မျက်လုံးများသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ဟုန်မေတို့၏ အမူအရာများက ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ရှင်းလင်းစွာပင်၊ သူတို့သည် ဝမ်တောက်ပြောသည့် ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးခြင်းစက်လုံးအကြောင်းကို သိကြပါသည်။

၎င်းသည် အကာအကွယ်အစီအရင်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရန် အထူးပြုလုပ်ထားသည့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ်ကြိမ်အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့်၊ ၎င်းသည် အစီအရင်၏ အခြေခံအား အရေးပါသော ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။

သာမန်အခြေအနေ၏အောက်တွင် ထိုကဲ့သို့သောရတနာသည် လူသားကျင့်ကြံသူများတွင်သာ ရှိတတ်ကာ အခြားမျိုးနွယ်စု၏ လက်ထဲတွင် ကျရောက်သွားခြင်းသည် ရှားပါးပါသည်။

သို့သော် ယခုမူ ရန်သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာကိုပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

သူတို့လက်ထဲသို့ မည်သို့ရောက်သွားကြောင်း စဉ်းစားနေရန်အချိန်မရှိပါ။

ချက်ခြင်းလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ တိုက်ခိုက်မှုကိုခုခံရန်ဖြစ်သည်။

ဝမ်တောက်သည် သူ၏လက်ကိုမြောက်လိုက်ကာ ချက်ခြင်းပင်၊ မရေတွက်နိုင်သည့်ကြယ်များသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကျလာပုံရသည်။

ပေပေါင်းသောင်းချီမြင့်သည့် ကြီးမားသည့် ပုံရိပ်သည် ပင်လယ်ပေါ်မှ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြယ်များကိုဖမ်းဆုပ်ကာ ၎င်းသည် ချဉ်းကပ်လာသည့် ပင်လယ်နက်လေလွင့်သူများနှင့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများအား ကြီးမားသောစွမ်းအားဖြင့် ပစ်ချလိုက်လေသည်။

“ဟမ့်။ အသေးစာလှည့်ကွက်လေးတွေပါ။”

မြင့်သောထိုင်ခုံတွင်ထိုင်နေသော ပေါ်ယွမ်ထံမှ အထင်သေးသောအကြည့်နှင့် အတူ၊ သူ၏နောက်မှ အလွန်ကြီးမားသော ဒီရေလှိုင်းများကလိမ့်တက်လာခဲ့ပြီး ကြီးမားသောတိရိစ္ဆာန်အစာအိမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူတို့ဆီသို့ ပစ်လာနေသော ကြယ်များအား ဝါးမြိုလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

သူ၏လက်ထဲမှ ကောင်းကင်ဘုံဖျက်ဆီးခြင်းစက်လုံးက လေထဲတွင် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခြေရာခံသွားလိုက်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ဟုန်မေနှင့် ဝမ်တောက်တို့သည် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်တွင်ပင်၊ မြေအောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး ကျယ်လောင်သည့်အသံများလည်း မြည်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က မချိုးဖျက်နိုင်သော အကာအကွယ်အစီအရင်သည် ချက်ခြင်းမှိန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပေါ်ယွမ်၊ ကူဆာနှင့် နဂါးနက်မှော်ဆရာတို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွတ်လာသည်နှင့် မြို့၏အကာအကွယ်အစီအရင်သည် လုံးဝ ကွဲကြေ သွားတော့သည်။

“မင်းတို့ကများ….”

ရုတ်တရက်၊ ဝမ်တောက်သည် ဒေါသထွက်စွာနှင့် အော်လိုက်သည်။

အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းတစ်ခုသည် သူ၏လက်ထဲတွင်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းသည် သိမ်မွေ့သောအလင်းကိုထုတ်လွတ်လာသည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ကျောက်စိမ်းအပေါ်မှအလင်းသည် ပျံ့နှံ့သွားကာ မူလက မှိန်လာသည့်အစီအရင်၏ အလင်းသည် တဖြည်းဖြည်းပြန်လည်၍ ကောင်းမွန်လာသည်။

၎င်းသည် ပေါ်ယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦး၏အမူအရာကို အေးစက်သွားသည်။

နဂါးနက်မှော်ဆရာသည် မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “မကောင်းတော့ဘူး။ အဲ့တာ အစီအရင် ပြန်လည်စုစည်းခြင်းကျောက်စိမ်းပဲ၊ ပျက်စီးနေတဲ့အစီအရင်တွေကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်စေတယ်။

ငါတို့အဲ့တာကိုတားရမယ်။”

ပေါ်ယွမ်၏အကြည့်က အနည်းငယ်ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

သူသည် ပုန်းကွယ်ထားသည့်နေရာကို တချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်ကိုအာရုံခံမိပုံဖြင့် အရိပ်တစ်ခုသည် ပင်လယ်ကိုဖြတ်သွားကာ ခနအကြာတွင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မိုးကြိုးနှင့် မုန်တိုင်းများသည် ထပ်မံ၍ မြို့၏အကာအကွယ် အစီအရင်ကို ထပ်မံ၍ ဖောက်ထွက်လိုက်သည်။

“ဘာ?”

ထိုရုတ်တရက်တိုးတက်ခြင်းက ဝမ်တောက်နှင့် ဟုန်မေအား မယုံသင်္ကာအမူအရာကို ချန်ထားခဲ့စေသည်။

ပင်လယ်နက်လေလွင့်သူနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တို့မှလွဲ၍ တတိယအုပ်စုက ပါဝင်နေပုံရပါသည်။

ဝှစ်…

ထိုအချိန်တွင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဓားက ရုတ်တရက်ကျန်းချန်ရွှမ်၏လက်ထဲမှ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုဓားသည် ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားပါရှိပြီး မြို့၏အပြင်ဘက် ပင်လယ်ပေါ်ရှိ သေချာသည့်နေရာသို့ လွဲယမ်းသွားခဲ့သည်။

***