အပိုင်း ၂
Vol. 1 Ch. 2
သူ့နောက်မှ အိမ်တံခါးက ပိတ်သွားသည်နှင့် မြင့်စိုး ဘာမှ မမြင်ရတော့။ မှောင်မိုက်မှုကို ကျင့်သားရဖို့ မျက်စိကအားယူနေစဉ် သူ့ခြေထောက်အောက်တွင် ဂျွတ်ကနဲ အသံတခုကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။ မာကြောသော အရာတခုခုပေါ် သူ နင်းမိဟန်တူသည်။
ဖုန်းမှ ဓာတ်မီးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ရှေးဟောင်းဧည့်ခန်းကြီးတခုကို တွေ့ရသည်။ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်၊ ဘီရိုအဟောင်းများ။ သို့သော် ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မှန်ကွဲစများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ သူ့ခြေထောက်အောက်မှ အသံထွက်စေသည့် အရာက ထိုမှန်စများ ဖြစ်နေသည်။
"ဘယ်သူက ဒီမှန်တွေကို ခွဲခဲ့တာလဲ..."
ဓာတ်မီးရောင်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း မြင့်စိုး အံ့အားသင့်သွားသည်။ အခန်းနံရံများပေါ်တွင် အနီရောင်အစွန်းအထင်းများ၊ ခြောက်နေသောသွေးစက်များကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သွေးစက်များက ပုံမှန်မဟုတ်ပဲ၊ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် နံရံပေါ် တွင် ပုံပေါ်နေသည်။ အချို့နေရာတွင် သူဖျတ်ကနဲမြင်လိုက်ရသည့် ဆံပင်ရှည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကဲ့သို့ ပုံဖော်ထားသလို ထင်ရသည်။ ထိုအစွန်းများကို ကြည့်ရင်း မြင့်စိုး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါတွေက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."
ဧည့်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ဓာတ်မီးဖြင့် စူးစမ်းကြည့်သောအခါ အခန်းထောင့်တနေရာတွင် ပုံများချိတ်ဆွဲထားသော နံရံကို တွေ့ရသည်။ လေးထောင့်ပုံ ဓာတ်ပုံမှန်ဘောင်များ။ သို့သော် ဓာတ်ပုံထဲက လူမျက်နှာများကို ဖျက်ထားသည်။
"ငါ့မိသားစုက ဒီမှာ နေခဲ့တယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲလား..."
မြင့်စိုး စိတ်ထဲတွင် မတင်မကျ ဖြစ်လာသည်။ သူမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ရိုးရိုးရွာဟောင်းလေးမှာရှိတဲ့ အိမ်အဟောင်းလေးကို အမွေရမည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် ၎င်းတို့က ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုနက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေပုံရသည်။
ရုတ်တရက် အခန်းတနေရာမှ မီးခြစ်ခြစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဖျစ်… ဖျစ်
"ဘယ်သူလဲ။ ဒီမှာ ဘယ်သူရှိလဲ"
ထိုအသံလာရာဆီသို့ မြင့်စိုး လျှောက်သွားပြီး ဓာတ်မီးဖြင့် ထိုးကြည့်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရ။ သူ နောက်လှည့်ထွက်မည်အပြုတွင် မှန်တချပ်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုမှန်ထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်မမြင်ရ။ မြင်ရသည်မှာ အနက်ရောင် အရိပ်တခု၊ ထို့နောက် ဆံပင်ရှည်ရှည်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အဖြူရောင် အရိပ်။
မြင့်စိုး လန့်ဖျပ်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သောအခါ သူ့နောက်ကျောဘက်မှ ပူနွေးမှုလေးတခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်လှည့်ပြီး ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် မီးခိုးငွေ့များကို တွေ့ရသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် နောက်ထပ် မီးခြစ်သံ ကြားလိုက်ရပြန်သည်။
"ဒါ ငါ့အဖေ့အိမ်ဆိုရင်... သူဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."
ဧည့်ခန်းတဖက်ရှိ အခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း သံမဏိဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပြန်သည်။ ဓာတ်မီးဖြင့် ထိုးကြည့်လိုက်သောအခါ မီးဖိုခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသော စင်္ကြန်လမ်းကျဉ်းလေးကို တွေ့ရသည်။ အသံက ထိုဘက်မှ လာနေဟန်တူသည်။
စင်္ကြန်ကို လျှောက်လာရင်း နံရံပေါ်မှ သွေးစက်များက ပိုမိုများပြားလာသည်။ သွေးစက်တချို့က ရှေးဟောင်းစာလုံးနှင့်တူသော ပုံသဏ္ဍာန်များ ဖြစ်နေသည်။ ဓာတ်မီးဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း နံရံတစ်ခုပေါ်တွင် ရေးထားသော စာကို မြင့်စိုး တွေ့လိုက်ရသည်။
"သွေး... ငါ့အတွက် သွေး..."
မီးဖိုခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ ဖုန်ထူထူ ဖုံးလွှမ်းနေသာ ရှေးဟောင်းမီးဖိုခန်းကြီးတခုကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ဓားသွားချွန်လေးခုနှင့် ဓါးမြောင်များကို တွေ့ရသည်။ ဓားမြောင်များတွင် အနီရောင်အစက်များစွန်းထင်းနေသည်။
ဓားတချောင်းကို သူ ကိုင်ကြည့်လိုက်သောအခါ အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။ လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သောအခါ သူ့လက်ဖဝါးတွင် သွေးစများကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့အနီးမှ နောက်ထပ် မီးခြစ်သံတချက် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
သူလန့်ဖျတ်ပြီး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သူမှ မရှိပြန်။ သို့သော် စားပွဲပေါ်မှ ဓားတချောင်းက ပျောက်နေလေပြီ။ ထိုအခိုက်မှာပင် သူ့နောက်ကျောဘက်မှ အေးစက်သောလေက တိုက်ခတ်လာသည်။ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အဖြူရောင် အဝတ်ဝတ်ထားသည့် အမျိုးသမီးတဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များက မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူမ၏ လက်တစ်ဖက်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားသည့် ဓားကို ကိုင်ထားသည်။
"ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... ငါက ဘာတွေမြင်နေရတာလဲ..."
မြင့်စိုး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မီးဖိုခန်းတံခါးဆီသို့ နောက်ဆုတ်နောက်ဆုတ်နှင့် ထွက်လာခဲ့သည်။ တံခါးပေါက်သို့အရောက် နောက်တကြိမ် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမျိုးသမီးကို မတွေ့ရတော့ပေ။ သို့သော် နံရံပေါ်မှ သွေးစက်များက စာလုံးအသစ်များ ဖြစ်လာသည်။
"ဒီတခါ မင်းအလှည့် ...
မီးဖိုခန်းထဲမှ သူပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ ဧည့်ခန်းကို ဖြတ်ပြေးရင်း လမ်းကြောင်းပေါ်မှ သွေးစက်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသွားလေရာတိုင်း မီးခြစ်သံများက နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။
ထွက်ပေါက်ဆီ အမြန်ပြေးသွားသော်လည်း အိမ်တံခါးကို မည်သို့မျှ ဖွင့်မရတော့ပေ။ သေခြင်းတံခါးကဲ့သို့ အလုံးစုံပိတ်ဆို့နေသော ဤအိမ်ကြီးထဲတွင် တညတာလုံးကို မြင့်စိုး ကုန်ဆုံးရတော့ပေမည်။
အိမ်ကြီးရဲ့ ညအသံများ ကြားမှာ မြင့်စိုးရဲ့ ပထမဆုံးည။