သိသာထင်ရှားလာသော တိုးတက်မှုများ
Vol. 13 Ch. 169
လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ လိုဏ်ဂူနေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ အိပ်ရာပေါ် လဲလျောင်းရင်း ထိုနေ့က သူရရှိခဲ့သော တိုးတက်မှုများကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်မိသည်။
သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများ အရေအတွက် နှစ်ဆတိုးလာခဲ့သည့် မြေဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းပုံ အသစ်က သူ၏ ခွန်အားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး သူ့ကို အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လင်းရှီလုက သူ့ကို ပြုလုပ်ပေးနေသည့် ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်လက်ရာနှင့် နတ်ဘုရားကောင်းကင် ကိုးဓားတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မည်သို့သော စွမ်းအားမျိုး ထုတ်လွှတ်မည်ကိုလည်း သူ တွေးတောမိသည်။
ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်လက်ရာဖြစ်သည့်အပြင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်
တွင်သာ ကျင့်ကြံနိုင်သည့် နတ်ဘုရားကျွမ်းကျင်မှုများ လိုအပ်သောကြောင့် သူ၏စွမ်းအားသည် သာမန်ထက် ထူးကဲလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။ ရန်သူများကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် မြေဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် နတ်ဘုရားကောင်းကင် ကိုးဓားတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခွန်အားက အရည်အသွေးပိုင်းအရ ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်နှင့် သူ အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်လက်ရာကို ပြုလုပ်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသည့် အလုပ်မဟုတ်သလို လင်းရှီလုသည်လည်း လုံးဝ ကုန်ခန်းနေသောကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း ပြီးစီးမည်မဟုတ်ပေ။
ယခု မြေဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းပုံ အသစ်နှင့်အတူ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများ အရေအတွက် တိုးလာသောကြောင့် ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲမှုက သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဓားဖွဲ့စည်းပုံ၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် အသုံးပြုမှု အရှိန်အဟုန်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် သူ ပိုမို လေ့ကျင့်ရမည်ပင်။
ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ သူသည် နောက်နေ့ ချိုင့်ဝှမ်းသို့ သွားရောက်၍ ထပ်မံ လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်လက်ရာ ပြီးစီးရန် စောင့်ဆိုင်းနေချိန်တွင် မြေဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းပုံ၏ စွမ်းအားနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ မသိလိုက်ခင်မှာပင် လင်းထျန်းမင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်မိုးမလင်းမီ ကောင်းကင်သည် အလင်းရောင် စတင်ဖြာကျနေပြီး နေရောင်ခြည်က ကုန်းမြေပြင်ကို ဖြန့်ကျက်ပေးနေသည်။ တောင်တန်းကြီးများသည်လည်း တစ်ဆက်တစ်စပ်တည်း ရှိနေသောကြောင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ နတ်ပြည်တစ်ခုကဲ့သို့ လှပသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးပေးသည်။
ဤနံနက်ခင်းအချိန်တွင် စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်သည် အထူးတိတ်ဆိတ်နေပြီး မျိုးနွယ်စုဝင် အများစုမှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေဆဲပင်။
တစ်ညတာ အနားယူပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ လိုဏ်ဂူနေအိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ယခင်နေ့က ကျင့်ကြံခဲ့သည့် ချိုင့်ဝှမ်းသို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။
ထိုသို့သော မြင်ကွင်းမျိုးများကို သူ မည်မျှ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးတို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို မမှတ်မိတော့ပေ။ ထိုသို့သော ပြင်းပြသည့် ဆည်းကပ်မှုမျိုးက ကျင့်ကြံသူများကမ္ဘာတွင်ပင် ရှားပါးလှသည်။
သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ကြီးမားသော လည်ပတ်မှု အပြည့်အဝ လုပ်ဆောင်ကာ သူ၏ အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိအောင် ချိန်ညှိခဲ့သည်။
နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်၏ ပထမဆုံးရောင်ခြည်များကို ခံယူရင်း ညင်သာသော လေပြေက သူ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်သွားသည်။
သူ၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများ ငါးဆယ့်လေးလက်သည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေပြီး ဓားချီ အမျှင်အမျှင်များ ထုတ်လွှတ်ကာ တိုက်ခတ်လာသော လေပြေကို ဖြတ်တောက်နေသည်။
သူ၏ ရှေ့ရှိ တောင်ထိပ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ဒုတိယ သဘာဝတစ်ခုကဲ့သို့ပင် သူသည် ဓားဖွဲ့စည်းပုံကို အသက်သွင်းရန် စတင်ခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင် ဂန်လေများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဓားချီများက ကောင်းကင်ယံတွင် ကခုန်နေကြသည်။ ဓားစွမ်းအင်၏ အော်ဟစ်သံများမှာလည်း မည်သည့်အခါမျှ မရပ်စဲပေ။
“ထောင်ချောက်..”
လင်းထျန်းမင်က အော်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြန့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ရှေ့တွင် မြေဆိုးဓားများက ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ကြေးနီနှင့် သံနံရံများကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့သော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ တောင်ထိပ်ငယ်လေးကို ၎င်းအတွင်း ပိတ်လှောင်ထားသည်။
သူသည် ဓားဖွဲ့စည်းပုံကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ပြီး တောင်ထိပ်ကို ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သဘောထားကာ ရက်ရက်စက်စက် ကြိတ်ချေနေခဲ့သည်။
ဓားဖွဲ့စည်းပုံ၏ အကွာအဝေး ကျဉ်းမြောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပေသုံးဆယ် အကျယ်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားသောအခါ သူ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ဖုန်မှုန့်များ ကျသွားသောအခါ တောင်ထိပ်ငယ်လေးက ဓားချီ၏ ဗုံးကြဲမှုကြောင့် အပေါက်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရာ ကျေနပ်ပုံမရချေ။
“အရမ်းနှေးတယ်။ ဒီတောင်က သက်မဲ့ပေမယ့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူသာဆိုရင် တစ်ချက်ရှူရုံနဲ့ ပေရာချီ ခရီးနှင်ပြီး ဓား ဖွဲ့စည်းပုံရဲ့ လက်လှမ်းမမီရာကို ထွက်ပြေးနိုင်
တယ်”
သက်ပြင်းချပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပိုတည်ကြည်လာခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများအားလုံးကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ခုနက လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် လှည့်ပတ်နေသော ဓားချီများနှင့် တစ်ချိုင့်လုံးကို ပဲ့တင်ထပ်နေသည့် ထိုးဖောက်မြည်ဟီးသော ပေါက်ကွဲသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
အချိန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး တစ်လကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်စေခဲ့ပြီး သူ၏ဝတ်ရုံသည် ဓားဖွဲ့စည်းပုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဂန်လေတွင် လွင့်နေ၏။
သူ၏ရှေ့တွင် မြေဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းပုံ၏ ဖုံးအုပ်မှုအောက်၌ ကောင်းကင်ယံသည် ဓားချီများဖြင့် ပြည့်နေပြီး ကျောက်တုံးများ ပျံဝဲနေကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများမှာ အလွယ်တကူ ကြေမွသွားခဲ့သည်။
ဓားဖွဲ့စည်းပုံ လည်ပတ်မှု ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် တောင်ထိပ်သည် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပြီး သူ့ကြောင့် လုံးဝ ပြောင်သွားလုနီးပါးပင်။
လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို အိမ်တွင် ထိုးထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
တစ်လကြာ မြှုပ်နှံကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏ မြေဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းပုံအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုက များစွာ ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများ ငါးဆယ့်လေးလက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားဖွဲ့စည်းပုံ၏ အသက်သွင်းနှုန်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထို့အပြင် ဓား ဖွဲ့စည်းပုံ၏ တည်ငြိမ်မှုသည်လည်း ယခင်ကထက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ဤမျှ တိုးတက်မှုမျိုးက သူ့အတွက် အနည်းငယ် မမျှော်လင့်ထားသော အရာပင်။
သူ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်တာက မြေဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းပုံက တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး သေးငယ်သော အောင်မြင်မှုဘုံကို ရောက်နေလို့ ဖြစ်မယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားများ အရေအတွက် တိုးလာရုံနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက ဒီလောက် မြန်မြန် တိုးတက်လာတာ ဖြစ်မယ်”
သူ၏အတွေးများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ပျက်စီးနေသော ချိုင့်ဝှမ်းကို ကြည့်ရင်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားခဲ့ရသည်။
တစ်ချိန်က ငှက်သံသာများနှင့် ပန်းရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စိမ်းလန်းစိုပြည်သော တောနက်များအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော ထိုချိုင့်ဝှမ်းသည် ယခုအခါ ဗလာနတ္တိဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ ယခင်က ကြည်နူးဖွယ်အလှအပများ ကင်းမဲ့နေ၏။
ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာတွင် ဤမျှပြင်းထန်သော အခြေအနေများက လအနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သည်။
မဟုတ်ပါက သူ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းဖြင့် စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်ရှိ ကြီးမားသော၊ သေးငယ်သော ချိုင့်ဝှမ်းရာပေါင်းများစွာက သူ၏ ဖျက်ဆီးမှုအတွက် မလုံလောက်ပေ။
သူ၏အတွေးများကို စုစည်းလိုက်သောအခါ လင်းထျန်းမင် စဉ်းစားခန်းဝင်ခဲ့သည်။
လင်းရှီလုက အတုအယောင်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး သူ့ကို မဆက်သွယ်သေးသောကြောင့် ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်လက်ရာမှာ မပြီးသေးတာ သေချာသည်။
မြေဆိုးဓား ဖွဲ့စည်းပုံနှင့်ပတ်သက်၍လည်း ပိုမိုလေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ဘာမှ တိုးတက်မှု မရှိတော့ဘဲ အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
အခုအချိန်မှာ ဓား ဖွဲ့စည်းပုံ ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်ပြီဖြစ်သလို မှော်အတတ်လက်ရာကလည်း မပြီးသေးတာမို့ သူ အနားယူချိန် ရနေသည်။
“ဒီလို အနားယူချိန်မျိုးမှာ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးတွေ ထုလုပ်ကြည့်ရအောင်” ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို အိမ်တွင် ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချိုင့်ဝှမ်းမှ ထွက်ခွာပြီး ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမအတွင်း၌ နေရာအနှံ့အပြားတွင် မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဒါဇင်ကျော်တို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ လဲလှယ်နေကြကာ ဆူညံနေသည်။ သူသည် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို ဖြတ်သွားရင်း နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။
မကြာမီ လင်းထျန်းမင်၏ အလှည့်ရောက်လာသည်။ လင်းရှင်းချန်ဆီ ချဉ်းကပ်သွားပြီး စကားအနည်းငယ်ဖလှယ်ပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။
“ဦးလေး ကျွန်တော် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ် ဆေးလုံး ပစ္စည်း အစုံငါးဆယ် လဲလှယ်ချင်ပါတယ်”
လင်းထျန်းမင်၏ တောင်းဆိုမှုကို ကြားသောအခါ လင်းရှင်းချန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။
သူသည် လင်းထျန်းမင်၏ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း အဆင့်ကို အလွန်သိထားသည်။ ယုတ္တိနည်းကျကျဆိုလျှင် သူသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများ ထုတ်လုပ်ရန် ကြိုးစားသင့်သည်။
တကယ်တော့ လင်းထျန်းမင်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။
ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ် ဆေးလုံး ပစ္စည်းများကို လဲလှယ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် လက်ရှိတွင် အလွန်ဆင်းရဲနေပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ငါးရာကျော်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ် ဆေးလုံးများအတွက် ပစ္စည်းများမှာမူ ယခင်က အစုံအနည်းငယ်သာ စုဆောင်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး ဆေးလုံး ထုတ်လုပ်ရန် ကြိုးစားဖို့ လုံလောက်သော ပမာဏ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ အချို့ကို လဲလှယ်ရန်၊ ရောင်းချရန် ပထမအဆင့် ဆေးလုံးများ အချို့ကို ထုတ်လုပ်ရန်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေရန်၊ ထို့နောက် ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးများ အချို့ကို ဝယ်ယူ၍ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း လေ့ကျင့်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ ဘိုးဘိုးထံသွားပြီး ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ အချို့ကို တောင်းခံနိုင်သော်လည်း သူ၏ အခက်အခဲက များပြားလွန်းသောကြောင့် ပြောဖို့ အလွန်ရှက်ရွံ့နေခဲ့သည်။
သူ စဉ်းစားနေစဉ် လင်းရှင်းချန်သည် ဈေးနှုန်းကို တွက်ချက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို သူ့အတွက် ယူလာခဲ့သည်။
“ထျန်းမင် ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ် ဆေးလုံး ပစ္စည်းအစုံငါးဆယ်က ဂုဏ်ထူးဆောင် မှတ်စု လေးရာ ကျသင့်မယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
မတွန့်ဆုတ်ဘဲ လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လေးရာကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှင်းချန်ထံ ပေးလိုက်သည်။
လင်းရှင်းချန်၏ လက်မှ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ အစုံငါးဆယ်ကို လက်ခံရယူပြီးနောက် နှုတ်ဆက်စကားဆိုကာ သူသည် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။
မကြာမီ လင်းထျန်းမင်သည် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမမှ သူ၏ကိုယ်ပိုင် လိုဏ်ဂူနေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းတွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏ရှေ့မှ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားခန်းဝင်ခဲ့သည်။
အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မရောက်မီက သူသည် ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် တစ်သောင်းကျော်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာများအားလုံးကို အတုအယောင်ပြုလုပ်ခြင်းတွင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသည့် ငွေများ ကုန်ခန်းသွားခဲ့သောကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေရန် ဆေးလုံး ထုလုပ်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
“ကောင်းပြီလေ ငါးရောင်ခြယ် မျက်လုံးက ငါ့ကို ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ဆေးလုံး ထုလုပ်ခြင်းဆိုတာ ငါ့အတွက် ရိုးရှင်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခုပါပဲ” ဟု သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထိုသို့ ရေရွတ်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှုကို လည်ပတ်စေကာ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို မစတင်မီ သူ၏ အခြေအနေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ချိန်ညှိခဲ့သည်။