လင်းထျန်းမင်၏ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်မှု ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာခြင်း
Vol. 13 Ch. 176
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်လတာ ကာလပတ်လုံး လင်းထျန်းမင်သည် နေ့ဘက်တွင် ဆေးလုံးများ ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ညဘက်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် နတ်အာရုံကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် တရားထိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် အချိန်တစ်စက္ကန့်မျှပင် မဖြုန်းတီးဘဲ အချိန်ကို အပြည့်အဝ အသုံးချခဲ့သည်။
သူ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်မှတ်များနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအားလုံးကို ကုန်စင်အောင် သုံးစွဲပြီး ယခင်က သူထုတ်လုပ်ခဲ့သော ဆေးလုံးများနှင့်အတူ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း ၂၅ သုတ်အတွက် လဲလှယ်ခဲ့သည်။ နှစ်လကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုအပြီးတွင် ဆေးလုံးအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများကို ပိုမိုထုတ်လုပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်
ခြင်း စွမ်းရည်က လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံးများ ထုတ်လုပ်ရာတွင် သူ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းက ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတွင် တည်ငြိမ်နေပြီး တစ်သုတ်လျှင် ဆေးလုံး လေးလုံးခန့် ထုတ်လုပ်နိုင်ကာ သူယခင်ကထက် များစွာ တိုးတက်လာခြင်းပင်။
သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှု မပြုလုပ်မီက စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း ၂၅ သုတ်အတွက် လဲလှယ်ခဲ့ပြီး ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံး ၄၈ လုံးကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ရိတ်သိမ်းမှုကြီးကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဆေးလုံးများကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး ဆေးလုံးထုတ်လုပ်သည့် အခန်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူ ထွက်လာခဲ့သည်။ မကြာမီပင် မိသားစု၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမသို့ သူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
လင်းရှင်းချန်ကို တွေ့သောအခါ သူတို့ ခဏတာ စကားပြောဆိုပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က လင်းရှင်း ဆေးလုံး ၁၄ ပုလင်း၊ စုစုပေါင်း ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံး ၄၂ လုံးကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးလုံးများကို ကျင့်ကြံမှုအတွက် ချက်ချင်း အသုံးမပြုသေးသောကြောင့် အရေးပေါ်အတွက် ဆေးလုံး ခြောက်လုံးသာ သိမ်းထားပြီး အများစုကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် လဲလှယ်ခဲ့သည်။
လင်းရှင်းချန်သည် ဆေးလုံးများကို ယူပြီး သူ၏ နတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကာ စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကြေညာလိုက်သည်။
“ဆေးလုံး ၄၂ လုံး၊ စုစုပေါင်း ဂုဏ်ထူးဆောင်မှတ် ခြောက်ထောင် ခုနစ်ရာ နှစ်ဆယ်”
လင်းထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“ဦးလေး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း ငါးသုတ်အတွက် လဲလှယ်ပေးပါ။ ကျန်တာကိုတော့ စိတ်ဝိညာဉ်
ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ရှင်းပေးပါ”
လင်းရှင်းချန်က သူ၏ တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံပြီး ပင်မခန်းမ၏ အတွင်းဆုံးရှိ သိုလှောင်ရုံသို့ သွားကာ သူအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ မကြာမီ လင်းရှင်းချန်သည် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးနှင့်အတူ ပြန်ထွက်လာပြီး လင်းထျန်းမင်ကို ပေးလိုက်သည်။
သိုလှောင်အိတ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က သူ၏ နတ်အာရုံကို ၎င်းထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ရာ အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်ာာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း ငါးသုတ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ခြောက်ရာကျော်။
ပမာဏများ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။ ကျေးဇူးတင်စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် သူသည် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမမှ လုံးဝ ကျေနပ်သော ခံစားချက်ဖြင့် ထွက်ခွာကာ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေးခန်းမသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
နာရီဝက်ပင်မကြာမီ လင်းထျန်းမင်သည် ဆေးပညာခန်းမကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ခန်းမကြီးထဲ၌ လူစည်ကားလျက်ရှိသည်။ ဆယ်ကျော်သက် အရွယ် မိသားစုဝင်များစွာသည် ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ထိုင်လျက် လင်းရှီကုန်းထံမှ ဆေးပညာ၏ အခြေခံများကို ရှင်းပြနေသည်ကို အာရုံစိုက် နားထောင်နေကြသည်။
ထိုလူငယ်မိသားစုဝင်များထဲတွင် သူကဲ့သို့ပင် ထျန်း မျိုးဆက်မှ အသက်နှစ်ဆယ်အောက် ယောက်ျားလေးရော မိန်းကလေးပါ ပါဝင်ကြသည်။
ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိသားစုဝင်တစ်ဦးက မတ်တပ်ရပ်ပြီး မြင့်မားသော စင်ပေါ်ရှိ လင်းရှီကုန်းကို မေးလိုက်သည်။
“ကိုးဘိုးဘိုး ဘိုးဘိုးပြောတဲ့ ရွှေဆေးလုံးမီးလျှံက ရွှေဆေးလုံး ကျွမ်းကျင်သူတွေမှာပဲ ရှိတာလားခင်ဗျာ”
ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လင်းရှီကုန်းက ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကြင်နာ၍ ချဉ်းကပ်ရလွယ်ကူသော ပုံစံဖြင့် စတင်ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။
ခန်းမကြီးအပြင်ဘက်တွင် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသော သူသည် ဆယ်နှစ်ကျော်က ဆယ်ကျော်သက်ဘဝ မြင်ကွင်းဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခဏတာ တွေဝေသွားသည်။
ဆေးပညာ၏ အခြေခံများကို သင်ယူရာတွင် အာရုံစိုက်နေသော လူငယ်မိသားစုဝင်များကို ကြည့်ရင်း သူသည်လည်း ဆယ်နှစ်အကြာက အလားတူ အတွေ့အကြုံမျိုး ကြုံခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်က မိသားစုတွင် လူဦးရေမများသလို ဆေးပညာရှင် အများအပြားကို လေ့ကျင့်ပေးရန် အရင်းအမြစ် သို့မဟုတ် စွမ်းအင်လည်း မရှိခဲ့ပေ။
ယနေ့ခေတ်တွင် ပေါများသော အရင်းအမြစ်များနှင့် အားပေးထောက်ခံသော မူဝါဒများအပြင် အခြားမိသားစုများ၏ အမွေအနှစ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လင်းမိသားစုသည် ကျင့်ကြံရေးလေးမျိုးတွင် ထူးချွန်သူများစွာကို မွေးထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အသက်နှစ်ဆယ်အောက် မိသားစုဝင် အတော်များများသည် ပထမတန်းစား အလယ်အလတ်အဆင့် ဆေးပညာရှင်များ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းပြုလုပ်သူများပင် ဖြစ်လာကြသည်။
သူ့အာရုံပြန်ဝင်လာပြီး အဘိုးဖြစ်သူ သင်ကြားနေသည်ကို အာရုံစိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ဝင်မနှောင့်ယှက်ဘဲ ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
နာရီဝက်အကြာတွင် လင်းရှီကုန်း သင်ခန်းစာပြီးဆုံးသွားပြီး မိသားစုဝင်များကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။
မိသားစုဝင်များ ပြန့်ကျဲသွားသောအခါ လင်းထျန်းမင် ချဉ်းကပ်လာပြီး အဘိုးနှင့် မြေးက ခန်းမကြီးထဲတွင် အေးအေးလူလူ စကားပြောဆိုနေကြသည်။
“ထျန်းမင် မင်းဒီရက်ပိုင်း ဆေးတွေ အများကြီး ဖော်နေတာပဲ။ မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုနှုန်းနဲ့ ဆေးပြားထွက်နှုန်းက ဘယ်လောက်လဲ”
အဘိုးဖြစ်သူက သူ၏ ဆေးဖော်ခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် မဖုံးကွယ်ဘဲ သူ၏ တိုးတက်မှုကို ရိုးသားစွာ ပြောပြခဲ့သည်။
သူ့အဘိုးက သူ၏ ဆေးပညာတွင် ထူးခြားသော အရည်အချင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိရှိထားသော်လည်း အဖြေကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်နေဆဲပင်။
သူ ဖောင်ဒေးရှင်း တည်ဆောက်တုန်းက လင်းထျန်းမင် ရောက်ရှိခဲ့သည့် အဆင့်သို့ရောက်ရန် သုံးနှစ်နှင့် ဆေးပြား အသုတ်ပေါင်း ရာချီကြာမြင့်ခဲ့သည်။
“ငါ့မြေးလေး မင်းက တကယ့်ကို နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး”
လင်းရှီကုန်းက ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြီးမားသော အပြုံးဖြင့် ဝမ်းမြောက်မှု အပြည့်ဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
စိတ်အေးအေးထားပြီးနောက် သူက မေးလိုက်သည်။
“မင်း ဖောင်ဒေးရှင်း တည်ထောင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်တာ ခဏတော့ ရှိပြီ။ နောက်ထပ် အစီအစဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိလား”
လင်းထျန်းမင်က ရယ်မောလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယနေ့ အဘိုးနှင့် သူ၏ ရွေးချယ်စရာများကို ဆွေးနွေးရန်နှင့် သူ၏ ထင်မြင်ချက်ကို နားထောင်ရန် တိကျစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့အဘိုးက ကိုယ်တိုင် စတင်ပြောဆိုလာသောကြောင့် သူက စတင်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“အဘိုး ကျွန်တော် အချိန်တိုအတွင်းမှာ တိုးတက်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အပြင်ထွက်ပြီး အတွေ့အကြုံတွေ ရယူချင်ပါတယ်”
လင်းရှီကုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လင်းရှီဟွားက သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည့် ကိစ္စကို သတိရကာ စကားစပြောလိုက်သည်။
“ထျန်းမင် နောက်တစ်လဆို မိသားစုအစည်းအဝေး ကျင်းပပြီ။ မိသားစုက ကျန်းချွမ်ဈေးကို သွားပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ ကုန်သည်လှေအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ မင်း ပါဝင်ဖို့ အကြံပြုချင်တယ်”
“ကျန်းချွမ်ဈေးမှာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ ကုန်သည်လှေအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းတာလား”
လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာတွင် တွေဝေသောအမူအရာကို မြင်သောအခါ လင်းရှီကုန်းက ရှင်းပြသည်။
“မိသားစုစစ်ပွဲ ပြီးဆုံးတာ နှစ်အတော်ကြာခဲ့ပါပြီ။ လော့ယွမ်ဈေးကိုလည်း မိသားစုက ကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မိသားစုထဲက အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အရေအတွက်က အရမ်းမြန်မြန် တိုးပွားလာခဲ့ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကိုးထက် ကျော်လွန်သူတွေ အများကြီး ရှိလာခဲ့ပြီ”
“ငါတို့ စီမံခန့်ခွဲတဲ့ လောကီရေးရာတွေရဲ့ အတိုင်းအတာက ပိုကြီးလာပြီး လင်းမိသားစုဝင်အရေအတွက်ကလည်း သိသိသာသာ တိုးလာတဲ့အတွက် လော့ယွမ်ဈေးပေါ်ပဲ မှီခိုပြီး လက်ရှိ အခြေအနေကိုပဲ ထိန်းထားမယ်ဆိုရင် ဆယ်နှစ်အတွင်း စုဆောင်းထားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ကုန်သွားပြီး နောက်ထပ် တိုးတက်ဖို့ ခက်ခဲလာလိမ့်မယ်”
အဘိုးဖြစ်သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားရသောအခါ လင်းထျန်းမင်က မိသားစု၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိသော်လည်း အကြောင်းရင်းများကို အလျင်အမြန် နားလည်သွားသည်။
မိသားစုစစ်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် လင်းမိသားစု ထိန်းချုပ်ထားသော နယ်မြေသည် မြို့ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော်အထိ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး အရပ်သားလူဦးရေ နှစ်သန်းကျော်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုမျှ များပြားသော အရပ်သားများဖြင့် သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် မိသားစုသည် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်များရှိသော အဖွဲ့ဝင်ဆယ်ဦးကျော်ကို အနည်းဆုံး ရရှိခဲ့သည်။ နှစ်များတစ်လျှောက် မိသားစုရှိ ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်သည် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်ကာလကို ကျော်လွန်သွားခဲ့နိုင်သည်။
မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤအဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် မိသားစုမှ နှစ်စဉ် အရင်းအမြစ်များစွာ လိုအပ်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်ပြီး အဓိကဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ကျင့်ကြံရေးပညာရပ်လေးမျိုးကို လေ့ကျင့်နေသူများပင်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိသားစု၏ အထက်ပိုင်း အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူ ရှစ်ဦးနှင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကိုးထက် ကျော်လွန်သော ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်တို့အတွက် လစဉ် ထောက်ပံ့ကြေးက စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များ နည်းနည်းနောနော မဟုတ်ပေ။
ကျွမ်းကျင်မှုများ လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အသုံးပြုမှုသည် အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးနှင့် တူကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ သို့သော် မိသားစု၏ ရေရှည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ကျင့်ကြံရေးပညာရပ်လေးမျိုး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ပံ့ပိုးပေးခြင်းက စရိတ်ကြီးသော်လည်း မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အသုံးစရိတ်ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် မိသားစု၏ ပံ့ပိုးမှု နှစ်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျင့်ကြံရေးပညာရပ်လေးမျိုးတွင် သိသိသာသာ တိုးတက်မှုများ ရှိလာခဲ့သည်။
သူ့အဘိုးနှင့် သူသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးဗေဒပညာရှင်များ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်ခြင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သော လင်းရှင်းယွမ်သည်လည်း ယခင်က ပထမအဆင့် အထက်တန်းစား ဆေးဝါးဗေဒပညာရှင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဒုတိယအဆင့် စံနှုန်းများသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ပစ္စည်းပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မိသားစုအတွက် အမြဲတမ်း အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
လင်းရှီလုသည် ဒုတိယတန်းစား အလယ်အလတ်အရည်အသွေးရှိ ပစ္စည်းပြုလုပ်သူအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း တိုးတက်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း မိသားစုတွင် ပထမအဆင့် အထက်တန်းစား ပစ္စည်းပြုလုပ်သူ ငါးဦးထက် မနည်းရှိနေပြီး သူတို့၏ အရေအတွက်က တိုးပွားလျက်ရှိသည်။ သူတို့ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်ခြင်း အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သည်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဒုတိယအဆင့် ပစ္စည်းပြုလုပ်သူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။
အခြားကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ်များတွင် အဆောင်လက်မှတ်ပြုလုပ်ခြင်းအတတ်ပညာ၌ ဒုတိယအဆင့် ကမ္ပည်းဆရာ မရှိသေးဘဲ ပထမအဆင့် အထက်တန်းစား အဆောင်လက်မှတ်ပြုလုပ်သူ နှစ်ဦးသာ ရှိသေးသည်။ သို့သော် ဤနယ်ပယ်သည်လည်း အလျင်အမြန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လျက်ရှိပြီး ဤကျွမ်းကျင်မှုကို သင်ယူသော ပါရမီရှင် မိသားစုဝင်တိုင်းက အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။
ဖွဲ့စည်းမှုအတတ်ပညာနှင့် ပတ်သက်၍ မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို အလွန်အမင်း တောင်းဆိုသည်။ ယခုအထိ ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်တန်းစား နှစ်ဦးသာ ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ငယ်ရွယ်သောအသက်နှင့် ကောင်းမွန်သော အရည်အချင်းကြောင့် တိုးတက်ရန် နေရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။
ဤအရာများကို တွေးတောရင်း မိသားစု နှစ်စဉ် အသုံးပြုရမည့် အရင်းအမြစ်များက နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ပမာဏ ဖြစ်ရမည်ပင်။
စစ်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးပြီးနောက် လင်းမိသားစုသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သန်းနီးပါး တန်ဖိုးရှိသော အရင်းအမြစ်များကို ရရှိခဲ့သော်လည်း လက်ရှိ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှုန်းက ကြာရှည်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
ဤသင်္ချာကို တွက်ကြည့်သောအခါ မိသားစုသည် စီးပွားရေးရင်းမြစ်အသစ်များ ရှာဖွေရန်နှင့် ပြင်ဆင်မှုများ ပိုမိုပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ မျှော်လင့်ထားသည့် ရလဒ်ပင်။
ဤအတွေးများဖြင့် လင်းထျန်းမင်သည် မိသားစုက အဘယ်ကြောင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေရသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။
အတွေးများကို စုစည်းပြီး လင်းထျန်းမင်က မေးလိုက်သည်။
“အဘိုး မိသားစုက ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို စီစဉ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ သိလား။ ဘာသတင်းတွေထွက်လာပြီလဲ”
လင်းထျန်းမင်၏ မေးမြန်းမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး လင်းရှီကုန်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကျန်းချွမ်ဈေးကိစ္စသည် လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်သလို သူ၏ မြေးနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် သူ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စကို မဆုံးဖြတ်ရသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လူကြီးတွေကြားမှာ သီးသန့်ဆွေးနွေးနေတဲ့ ခေါင်းစဉ်တစ်ခုပါပဲ။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မိသားစုအစည်းအဝေး ကျင်းပလိမ့်မယ်။ ဒီကိစ္စ ထွက်လာဖို့ အလားအလာ အရမ်းများတယ်။ အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ အကောင်အထည်ဖော်မှုက လျင်မြန်စွာ ဆောင်ရွက်သွားလိမ့်မယ်”
ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။
“ငါက မင်းကို ကြိုပြောပြတာပါ။ ဒါကို မင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားလို့ ရပေမဲ့ သိပ်ပြီး စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး”
လင်းထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မိသားစုအစည်းအဝေး ကျင်းပရန် တစ်လသာ ကျန်ရှိတော့သည်ဖြစ်ရာ အလျင်စလို ဆောင်ရွက်ရန် မလိုအပ်ပေ။
၎င်းအနေဖြင့် မိသားစု၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ ၎င်း၏ ရွေးချယ်နိုင်သော အခြေအနေများကို သုံးသပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင်မူ ကျင့်ကြံမှုကို အာရုံစိုက်ကာ ပိုမိုပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။
သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် အဘိုးဖြစ်သူနှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုကာ နှစ်ဦးသား ဆေးပညာခန်းမမှ အတူတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။