ရွေးချယ်ခံရသူများ

ခန်းမကြီး၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် လင်းရှီဟွားသည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီနော်။ နောင်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ပွဲကျင်းပတဲ့ အကြိမ်ရေကို သုံးနှစ်

တစ်ကြိမ်ကနေ နောက်နှစ်ကစပြီး တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပါ့မယ်”

အောက်ရှိ မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ယနေ့ မိသားစုက အတော်လေး ပြင်ဆင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ပွဲကို ကြည့်ပါက ယခင်က သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပခဲ့သည်။ မိသားစုရှိ သေမျိုးလူဦးရေ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် စမ်းသပ်မှုနှင့် ဆက်သွားပါက လူငယ်အဖွဲ့ဝင်များစွာက နှစ်နှစ်တာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အခွင့်အလမ်းများကို ဆုံးရှုံးသွားစေနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးအစီအစဉ်ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်နေ့တာ၏ အများစုကို ကြာမြင့်ခဲ့သော မျိုးနွယ်စုအစည်းအဝေးသည် ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

လင်းရှီဟွားသည် အလွန်ကျေနပ်အားရပြီး စိတ်သက်သာရာလည်း ရခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်စုအတွင်း ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်ခြင်းအဆင့်ရှိသူများက လုံးဝဥဿုံ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော်လည်း မျိုးနွယ်စုက မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ဆန္ဒများကို ပို၍ပို၍ ထည့်သွင်းစဉ်းစားလာခဲ့သည်။ ဤမျိုးနွယ်စုအစည်းအဝေးက ထူးခြားစွာ ခမ်းနားပြီး အဖွဲ့ဝင်များ၏ အကြံဉာဏ်များ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်များစွာကို ချမှတ်နိုင်ခဲ့သည်။

“မျိုးနွယ်စုအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးပါပြီ။ အားလုံး ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် ဆက်လုပ်ကြပြီး ကျင့်ကြံရာမှာ ပေါ့ဆမှုမရှိဖို့ သတိရပါ။ အစည်းအဝေးပွဲကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီ”

လင်းရှီဟွားက မျိုးနွယ်စုအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးကြောင်း ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်နှင့် မျိုးနွယ်စုဝင်များစွာတို့သည် မတ်တပ်ရပ်၍ အဆင့်မြင့်နေရာများတွင် ထိုင်နေသော သက်ကြီးမျိုးဆက်များအား ဦးညွတ်အရိုအသေပြုပြီးနောက် ခန်းမကြီးမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လင်းထျန်းဖိန်နှင့် လင်းထျန်းဟုန်တို့သည် စောစောထ၍ သူ့အား ပြောလိုက်သည်။

“ညီလေး ထျန်းဟုန်နဲ့ ငါတို့ အရင်ပြန်နှင့်မယ်။ မနက်ဖြန် အထွေထွေရေးရာခန်းမမှာ သွားမှတ်ပုံတင်ကြမယ်။ ငါတို့ရဲ့ သတင်းစကားကို စောင့်နေပါ။ ရွေးချယ်ခံရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

စကားပြောပြီးနောက် နှစ်ဦးသား လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ခန်းမကြီးမှ အတူတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မျိုးနွယ်စုဝင်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်ခွာသွားပြီး ဆယ်မိနစ်ပင် မကြာမီ ခန်းမကြီးထဲ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်သူ ဆယ်ဦးပင် မပြည့်တော့ပေ။ သူတို့အားလုံးမှာ ရှီးမျိုးဆက်ဝင်များဖြစ်ကြပြီး အရေးပါသော ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မျိုးနွယ်စုဝင်အချို့လည်း ပါဝင်သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် အကြီးအကဲများအား ဦးညွတ်အရိုအသေပြုပြီးနောက် လင်းရှီလုအား ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုး ထျန်းမင်က ဘိုးဘိုးနဲ့အတူ ကျန်းချွမ်ဈေးကို လိုက်ပါခွင့်ပြုဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ ဘိုးဘိုးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို မျှော်လင့်ပါတယ်”

လင်းရှီလုသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒပြုမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။

“ခွင့်ပြုတယ်။ တကယ်တော့ မင်း မပြောရင်တောင် ငါ မင်းကို ခေါ်သွားဖို့ စီစဉ်ထားတာ။ မင်းကူညီပေးရင် ပြဿနာတွေ အများကြီး သက်သာသွားလိမ့်မယ်”

လင်းရှီခန်းက သိနားလည်စွာ ပြုံးပြပြီး နောက်လိုက်သည်။

“ရှီးလူ၊ မင်းနဲ့ ထျန်းမင်တို့ နှစ်ဦးပေါင်းလိုက်ရင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွေအရ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်ခြင်း အဆင့် (၇) ကျင့်ကြံသူကိုတောင် ယှဉ်နိုင်မှာပဲ”

“ဟုတ်တယ် မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတူဆိုရင် ငါတို့ အများကြီး ပိုပြီး စိတ်အေးရလိမ့်မယ်” ဟု လင်းရှီကုန်းက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။

လင်းထျန်းမင်က  စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။ လင်းရှီခန်း၏ စကားများမှ လင်းရှီလုသည် ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်ခြင်း အဆင့် (၆) သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်ပုံရသည်။ သူ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ မိသားစုစစ်ပွဲမတိုင်မီက ရှီးလူသည် ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်ခြင်း အဆင့် (၅) တွင် ရှိခဲ့သည်။ နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် အဆင့်တက်ခြင်းက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူလည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး လင်းရှီလုအား ပြောလိုက်သည်။

“ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု ရရှိတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ”

လင်းရှီလုသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထျန်းမင်အား ရိုသေမှု မပြုရန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီးနောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ငါ အခုမှ အဆင့်တက်ထားတာမို့ ခဏလောက် အားဖြည့်ဖို့လိုတယ်။ တစ်လနေရင် ထွက်သွားမယ်။  ဒီအချိန်အတွင်း မင်းလည်း ပြင်ဆင်ထားပေါ့”

“ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်။ ထျန်းမင် အရင်ခွင့်တောင်းပါရစေ”

လင်းထျန်းမင်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်၍ အကြီးအကဲများအား ဦးညွတ်အရိုအသေပြုပြီး ခန်းမကြီးမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂူအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် လေ့ကျင့်ခန်းခန်းမတွင် ထိုင်လျက် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

တစ်လတာသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားမည်ဖြစ်ရာ သူ မထွက်ခွာမီ ပြင်ဆင်မှုအချို့ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ထုတ်လွှတ်၍ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

မကြာသေးမီက စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဝါးပစ္စည်း ဆယ်သုတ်ကို ဆေးလုံးများအဖြစ် ဖော်စပ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်းဆေးလုံး ၂၈ လုံးနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ငါးထောင်ငါးရာ ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် မြေပြင်ဆိုးဓား ၅၆ ချောင်း၊ ထျန်းကန်ဓား တစ်ချောင်း၊ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးအဆောင်လက်မှတ် တစ်ခု၊ အနိမ့်အဆင့် ကာကွယ်ရေးအဆောင်လက်မှတ် တစ်ခုတို့ ရှိသည်။ ကျန်ရှိသည်များမှာ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုဆောင်းထားသော ရှားပါးမျိုးစုံသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဝါးပစ္စည်းများ စုဆောင်းမှုများဖြစ်သည်။ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရရှိထားသော ချန်လင်ဆေးလုံး ချက်နည်းနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လရောင်တံဆိပ်လည်း ရှိသည်။

သူ့အဘိုးအား စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် နှစ်ထောင် ပေးရန် ကျန်ရှိနေသေးရာ သူ မထွက်ခွာမီ ပြန်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး သုံးထောင်ငါးရာကို သူ အသုံးပြုရန် ကျန်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် သူ ပိုင်ဆိုင်သော အရေးကြီးပစ္စည်းများအားလုံးဖြစ်ပြီး များများစားစား ပြောစရာမရှိသော်လည်း ပုံမှန် ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ထောင်သူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ နည်းပါးသော ပမာဏမဟုတ်ပေ။

သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် အသက်ရှုသွင်းလိုက်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ကို ချိတ်ဆွဲကာ တရားထိုင်၍ ကျင့်ကြံမှုကို စတင်ခဲ့သည်။

နောက်တစ်မနက်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ ဂူအိမ်မှ ထွက်ခွာ၍ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မျိုးနွယ်စုဝင်အများအပြားသည် အတွဲလိုက်ဖြင့် အထွေထွေရေးရာခန်းမဘက်သို့ ဦးတည်နေကြရာ ကျန်းချွမ်ဈေးသို့ သွားရောက်မည့် မစ်ရှင်အတွက် မှတ်ပုံတင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။

မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ အလျင်စလို ပုံစံကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းမင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် လမ်းသွားလမ်းလာများကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမသို့ တိုက်ရိုက်ဆက်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ခန်းမသည် ပုံမှန်ထက် လူနည်းနေသည်။ အများစုမှာ အထွေထွေရေးရာခန်းမသို့ မှတ်ပုံတင်ရန် သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများကို ကြည့်ရှုရန် သွားရောက်ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လင်းရှင်းချန်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် သူတို့ နှုတ်ဆက်ကြကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လျက် အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောဆိုကြသည်။

“ကျွန်တော်က ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမမှာ စောင့်ကြပ်ရတာမို့ မပါဝင်နိုင်တာ နှမြောစရာပဲ။ မဟုတ်ရင် ကျန်းချွမ်ဈေးမှာ အတွေ့အကြုံတချို့ ရယူချင်ပါသေးတယ်”

လင်းရှင်းချန်က နှမြောတသစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တောင့်တမှုအရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

“ဦးလေး နောင်မှာ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ဦးလေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းဆီ နီးကပ်နေပါပြီ။ မျိုးနွယ်စုအတွင်း ခဏလောက် လေ့ကျင့်ပြီး နောက်နှစ်အနည်းငယ်ကြာမှ သွားရင်လည်း အတူတူပါပဲ” ဟု လင်းထျန်းမင်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှင်းချန်၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်သွားပြီး သူသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ကာ ခေါင်းစဉ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲကာ မေးလိုက်သည်။

“ထျန်းမင် မင်း ဒီနေ့ ဘာတွေ လာလဲလှယ်တာလဲ”

လင်းထျန်းမင်သည် ဒုတိယအဆင့် လင်းရှန်းဆေးလုံး ခုနစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူ၍ လင်းရှင်းချန်အား ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေး ကျွန်တော် ဒုတိယအဆင့် အနိမ့်စား ကာကွယ်ရေးအဆောင်လက်မှတ် နှစ်ခုနဲ့ ကျန်တာကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်နဲ့ လဲလှယ်ချင်ပါတယ်”

လင်းရှင်းချန်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လက်ခံရရှိပြီး ပြဿနာမရှိကြောင်း စစ်ဆေးပြီးနောက် ဈေးနှုန်းများကို တွက်ချက်လိုက်သည်။

“ဒုတိယအဆင့် လင်းရှန်းဆေး၂၁ လုံး၊ တစ်လုံးကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၆၀၊ စုစုပေါင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၃၃၆၀။ ဒုတိယအဆင့် အနိမ့်စား ကာကွယ်ရေးအဆောင်လက်မှတ်တွေကတော့ တစ်ခုကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၃၈၀၊ စုစုပေါင်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၇၆၀။ နုတ်လိုက်ရင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၂၆၀၀ ကျန်မယ်”

လင်းထျန်းမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ အဘိုးအား စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် နှစ်ထောင် ပြန်ဆပ်ပြီးနောက် ယခင်က ငါးထောင်ငါးရာ ထပ်ပေါင်းလိုက်လျှင် သူသည် ခြောက်ထောင် ကျန်ရှိနေဦးမည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များ လက်ထဲရှိနေပါက ကျန်းချွမ်ဈေးတွင် စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက မည်သည့် ရတနာကိုမဆို ဝယ်ယူလိုပါက အခက်အခဲ ရှိမည်ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင် သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှင်းချန်သည် လဲလှယ်ရန် ပစ္စည်းများ ယူဆောင်ရန် ခန်းမကြီး၏ အတွင်းဘက်သို့ ဝင်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် လင်းရှင်းချန် ထွက်လာပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်မှ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များနှင့် အဆောင်လက်မှတ်များကို ထုတ်ယူကာ ကိုယ်တိုင်ပေးအပ်လိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များနှင့် ဒုတိယအဆင့် အဆောင်လက်မှတ်များကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သိုလှောင်

အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် လက်နှစ်

ဖက်ကို ယှဉ်လျက် ဦးညွတ်ကာ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူ၏ ဂူအိမ်သို့ ပြန်၍ ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် ရည်ရွယ်ကာ ဝါးစိမ်းတောင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့သည်။

ပင်မတောင်ထိပ်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိသည်နှင့် လင်းထျန်းဖိန်နှင့် လင်းထျန်းဟုန်တို့သည် သူ့အား စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီးဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ လန်းဆန်းတောက်ပနေပြီး အလွန်ပင် ရွှင်မြူးနေပုံရသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်၍ နှစ်ဦးသားအား အရိုအသေပြုပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးနှင့်အတူ မေးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီးတို့ရဲ့ ပုံစံကြည့်ရတာ အောင်မြင်စွာ မှတ်ပုံတင်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာလား”

လင်းထျန်းမင် မေးလိုက်သောအခါ လင်းထျန်းဟုန်က ကျေနပ်ဂုဏ်ယူဟန်ဖြင့် ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အောင်မြင်ခဲ့တယ်။  ဒါပေမဲ့ မင်းမသိသေးဘူး။ ဒီနေ့ အထွေထွေရေးရာခန်းမက… ဘယ်လို မြင်ကွင်းမျိုးလဲဆိုတာ…”

လင်းထျန်းဖိန်နှင့် လင်းထျန်းဟုန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် လင်းထျန်းဟုန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စကားပြောဆိုနေသည်ကို မျက်လုံးမှိတ်၍ ကြည့်နေကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပြုံးစပြုနေကြသည်။

လင်းထျန်းဟုန်၏ ပြောပြချက်အရ ယနေ့ မှတ်ပုံတင်ခြင်းက အလွန်ပင် လူကြိုက်များခဲ့သည်။ လူပေါင်းသုံးဆယ်ကျော် ပါဝင်ရန် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး သူတို့နှစ်ဦး ရွေးချယ်ခံရခြင်းမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် သူတို့၏ လူငယ်အရွယ်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း မျိုးနွယ်စုဝင်များကြားတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသူများ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လင်းရှီလုသည် လူငယ်မျိုးဆက်များကို အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်စွာ ဂရုစိုက်ခဲ့ရာ သူတို့၏ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကြောင့် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရခြင်းပင်။

“အစ်ကိုကြီး အစ်ကိုကြီးတို့နှစ်ဦးအပြင် တခြားဘယ်မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ရွေးချယ်ခဲ့လဲ” ဟု လင်းထျန်းမင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင် ဤကိစ္စကို ပြောဆိုသောအခါ လင်းထျန်းဖိန်သည် ကူကယ်ရာမဲ့ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့နှစ်ယောက်အပြင် ကျန်သုံးယောက်ကတော့ ရှင်းမျိုးနွယ်ဝင်တွေ ဖြစ်ရမယ်။ ငါတို့က ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခံရတာ၊ အဲဒီနောက်မှာ ငါတို့ ထွက်လာခဲ့ကြတော့ တိကျတဲ့ ပါဝင်သူတွေကတော့ မရှင်းလင်းသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၈) အထက် ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်။”

စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်သည် ခေါင်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲ၍ ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်များကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒါတွေထားပါတော့။ အကြီးအကဲကိုးဆီကနေ နောက်တစ်လနေရင် အချိန်မှန် ထွက်ခွာမယ်လို့ ကြားတယ်။ မင်းတို့ ညီအစ်ကိုတွေ ဘာများ စီစဉ်ထားလဲ”

နေ့ရက်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းထျန်းဖိန်သည် အလေးအနက်ထားသော အမူအရာဖြင့် သူ၏ အစီအစဉ်များကို ဆွေးနွေးသည်။

“အရင်ဆုံးတော့ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမကို သွားပြီး အသက်ရှင်ဖို့အတွက် အဆောင်လက်မှတ်တချို့ လဲလှယ်မယ်၊ ပြီးရင် တရားထိုင်ပြီး ပိုမိုကျင့်ကြံမယ်၊ ဖြစ်နိုင်သမျှ ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းချွမ်ဈေးက မိသားစုမျိုးနွယ်စုနဲ့ မတူဘူး။ အဲဒီမှာ တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားပေမဲ့ ဈေးအပြင်ဘက်မှာတော့ ဒီလောက် ဥပဒေစည်းကမ်းတွေ မများဘူး”

လင်းထျန်းဖိန်၏ သတိပေးစကားအပြီးတွင် စောစောက စကားပြောရယ်မောနေသော လင်းထျန်းဟုန်က ရုတ်တရက် အလေးအနက်ထားဟန် ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါ အစီအစဉ်ပဲ။ ဒီခရီးစဉ်က သုံးနှစ်ကြာမြင့်မှာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ဆေးလုံးတွေနဲ့ အဆောင်လက်မှတ်တွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ လိုအပ်သလို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ လိုအပ်ချက်တွေအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တွေ ပိုမိုပြင်ဆင်ထားဖို့လည်း လိုတယ်”

“မင်းတို့ ညီအစ်ကိုတွေ ကောင်းကောင်းစဉ်းစားထားကြတယ်။ ငါလည်း ခဏတာ ကျင့်ကြံဖို့ စီစဉ်ထားတယ်”

လင်းထျန်းမင် စကားမဆုံးမီ လင်းထျန်းဖိန်က စကားကို ဆက်ပြောသည်။

“ဒါဆိုရင် ညီအစ်ကို မင်းကို ငါ ဆက်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။ နောက်တစ်လနေရင် ပြန်တွေ့ကြမယ်”

“အဲဒီအချိန်အထိပဲ”

စကားအပြန်အလှန်ပြောဆိုပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများသည် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်၍ ကိုယ်စီဦးတည်ရာသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြသည်။