ကြီးမားလားသော ခွန်အားများ

လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ ခရီးပန်းတိုင်သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် လူသူတစ်ယောက်မျှ မရှိဘဲ ငှက်သံတချို့မှလွဲ၍ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထျန်းဂန်ဓားကို ထုတ်ယူပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ ထျန်းဂန်ဓားကို ကြည့်လိုက်ရာ အပြာနှင့်အနီရောင်များ ရောယှက်နေပြီး ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဓားချီလှိုင်းများကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ၎င်းသည် ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်ကို သူ သိလိုက်သည်။

သူသည် ထျန်းဂန်ဓားကို စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း အခမ်းအနားကို မပြုလုပ်ရသေးသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဓား၏ ဓါတ်အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ၎င်းသည် မှော်အတတ်လက်ရာများထဲမှ အကောင်းစား တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်ကို သေချာပေါက် သိရှိခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်လက်ရာက တန်ဖိုးဖြတ်မရအောင် အဖိုးတန်လှသည်။

သိရှိရန်မှာ လင်းမိသားစု၏ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် လင်းရှီလုနှင့် လင်းရှီခန်းသာ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အရည်အသွေး မှော်အတတ်လက်ရာ ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး၊ သူသာလျှင် တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လင်းရှီဟွာပင်လျှင် ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အရည်အသွေးနိမ့်သော ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်လက်ရာကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုမျှမက ချီယန်ဈေးတွင်ပင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများ၏ အများစုက အရည်အသွေးနိမ့်သော ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်လက်ရာများကိုသာ အသုံးပြုကြပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ အချို့သာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော လက်နက်များကို တတ်နိုင်ကြသည်။

ဤအရာများကို တွေးမိသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ရန်နှင့် ဓား၏ စွမ်းအား မည်မျှရှိသည်ကို သိရှိရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် သူ ချက်ချင်းပင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ချလိုက်ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ကြီးမားသော လည်ပတ်မှုဖြင့် လည်ပတ်စေပြီး သူ၏ အခြေအနေကို ချိန်ညှိရန် စတင်ခဲ့သည်။ နာရီဝက် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အခြေအနေက အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထျန်းဂန်ဓားက ပျံသန်းလာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ရွေ့လျားမှုမရှိဘဲ ရပ်တန့်နေသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မှော်ပညာများကို ဖန်တီးကာ ထျန်းဂန်ဓားကို မှော်ပညာပြီး မှော်ပညာဖြင့် ထိုးနှက်ခဲ့သည်။

“ချလင် ချလင် ချလင်…”

ပြတ်သားသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လေတိုက်ခတ်သံများနှင့် ဆင်တူသော သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသည့် အသံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ သူ၏လက်ချောင်းများကို ဆက်လက်ခတ်နေခဲ့ရာ မှော်ပညာများက ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဓားတစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထျန်းဂန်ဓားက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်လိုဟန် ပေါ်နေသည်။

“ငါ့လက်ဖဝါးထဲကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေတာလား။ မင်းကို အလိုလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်လာပြီး သွေးတစ်ပွက်အန်ကာ ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ တိကျစွာ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သွေးများက ဓားကိုယ်ထည်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ စိမ့်ဝင်သွားပြီး မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်ဓား၏ တုန်ခါမှု ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ဓားချီများ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ သတိမထားမိပါက သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွယ်ကူစွာ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက ဤအရာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဓား တုန်ခါနေစဉ် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝ လည်ပတ်စေကာ ဓားကို ခိုင်မြဲစွာ ဖိနှိပ်ထားပြီးနောက် နတ်အာရုံ တစ်စုံတစ်ရာကို ဓား၏ အူတိုင်ထဲသို့ စွဲမှတ်စေခဲ့သည်။

အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူသည် ဓားကို သန့်စင်ရန် စတင်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ နတ်အာရုံကို အူတိုင်ပေါ်သို့ ခိုင်မြဲစွာ ထွင်းထုကာ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။ လုပ်ငန်းစဉ် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ စိတ်ဝိညာဉ်ဓား၏ တုံ့ပြန်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ မခုခံတော့ပေ။

အချိန်က တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး သုံးရက် ဤကဲ့သို့ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ နေ့ရောညပါ မနားတမ်း သန့်စင်မှုအပြီးတွင် ပေါ့ပါးသော ဓားသံတစ်ခုနှင့်အတူ ထျန်းဂန်ဓားက ပျံတက်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ မီတာတစ်ရာအထိ ပျံသန်းကာ မရပ်မနား လည်ပတ်နေသည်။

အပေါ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ထျန်းဂန်ဓား လည်ပတ်နေစဉ် ပြင်းထန်သော ဓားချီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖျော့တော့သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် သိမ်းကြုံးသွားသည်။ ထျန်းဂန်ဓားအောက်တွင် သဲနှင့်ကျောက်များ ပျံဝဲနေပြီး ဖုန်မှုန့်များ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေကာ ကျောက်တုံးများစွာသည် ဓားချီကြောင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ထျန်းဂန်ဓား  မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး”

လင်းထျန်းမင်သည် လေးစားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထျန်းဂန်ဓားကို သူ၏ ဘေးသို့ ပြန်ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ထျန်းဂန်ဓား ပြန်လာသည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် ၎င်း၏ သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည်လည်း လုံးဝ ပြီးစီးခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရသော်လည်း ဓား၏သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရပြီးနောက် သူ့ပတ်လည်တွင် မရပ်မနား ချစ်ခင်စွာ ပတ်ဝဲနေသော ထျန်းဂန်ဓားကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ များစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“ထျန်းဂန်ဓားက ခုထိကို စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ ပြည့်နေတုန်းပဲ။ သူ့ရဲ့စွမ်းအားက တကယ်ပဲ ထူးခြားနေရမှာ”

လင်းထျန်းမင်သည် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထျန်းဂန်ဓားသည် သူ၏လက်ထဲသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထျန်းဂန်ဓား၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို သူ ဂရုတစိုက် ခံစားကြည့်လိုက်သည်။

“အခု သန့်စင်မှု ပြီးပြီဆိုတော့ နတ်ဘုရားပညာရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

သူ၏ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ထျန်းဂန်ဓားကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်များက အလွန်ထူးခြားသော အမူအရာဖြင့် တံဆိပ်များကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အထူး မှော်စာကို ချက်ချင်း ရွတ်ဆိုစတင်ခဲ့သည်။

“ထျန်းဂန်ကိုးဓား ပထမဓား သွားတော့…”

ချက်ချင်းပင် ထျန်းဂန်ဓားသည် ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာပြီး ရွှေရောင်ဓားကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပေတစ်ထောင်အကွာရှိ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုဆီသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်။

ကောင်းကင်ကို ထိမှန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ရွှေရောင်အလင်းဓားကြီးသည် ပေရာပေါင်းများစွာမြင့်သော တောင်ကုန်းငယ်ကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်သွားပြီး ၎င်း၏ ဘေးဘက်အလယ်တွင် အဆုံးမရှိသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ရွှေရောင် ဓားချီများ ပျက်ပြယ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ သူ၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူဖတ်ဖြူလျော်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါးဖြစ်ကာ သူ၏ သွေးနှင့် ချီများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူ မတော်တဆ ချော်လဲလုနီးပါးပင်။

သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခုန်တက်ကာ တောင်ကုန်းငယ်ရှိ အပေါက်၏ အစွန်းသို့ ပျံသန်း၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးပြီးနောက် အပေါက်သည် တောင်ကုန်းတစ်ခုလုံးကို တည့်တည့်ဖောက်သွားကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ တောင်ကုန်းသည် အချင်း ပေတစ်ရာခန့်သာ ရှိသော်လည်း ဓားဖြင့် လုံးဝ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။

ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်က မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီ ထျန်းဂန် ဓားချီက ဒုတိယအဆင့် မှော်အတတ်လက်ရာနဲ့ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုတဲ့အခါ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်တယ်”

သူ၏ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပြီးနောက် သူ စဉ်းစားခဲ့သည်။

ဤ ထျန်းဂန် ဓားချီသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲသည်။ တစ်ချက်တည်းနှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများစုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤ နတ်ဘုရားပညာကို အသုံးပြုခြင်းမပြုမီ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် တစ်ဝက်သာ ပြည့်နေပြီး အမြင့်ဆုံး အခြေအနေတွင် မရှိခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူ၏ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင်ပင် ဒုတိယအကြိမ် ထိုးနှက်ရန်အတွက် သူသည် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤ နတ်ဘုရားပညာ၏ စွမ်းအားသည် တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အရည်အသွေး မှော်အတတ်လက်ရာနှင့် ပေါင်းစပ်

လိုက်သောအခါ ထိုဓားသည် သူ၏ လက်ရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်ဘုရားပညာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားပညာက ကြီးမြတ်သော နေဓားချီပညာမှ ပေါင်းစည်းထားသော ဓားချီထက်ပင် အားမနည်းနိုင်ဘူးဟု ထင်မြင်ယူဆခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ နောက်ဆုံးလှည့်ကွက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည်။ ထျန်းဂန်ဓား၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ မျှော်မှန်းချက်များထက် ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ သို့သော် မှော်အတတ်လက်ရာသည် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းကို အသုံးပြုရန် ပိုမိုခက်ခဲလာပြီး ၎င်း၏အရှိန်နှင့် တည်ငြိမ်မှုအပေါ်လည်း သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

“တိုက်ခိုက်မှုအတွက် လိုအပ်ချက်တွေကို ပြည့်မီဖို့အတွက် ငါပိုပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ လိုတယ်ထင်တယ်” ဟု သူ ပြောသည်။

သူ၏ အတွေးများကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာက စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။ ထျန်းဂန်ဓား၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ မျှော်မှန်းချက်များထက် ကျော်လွန်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခွန်အားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ အရေးကြီးကိစ္စများ မရှိသောကြောင့် သူသည် ဤ နတ်ဘုရားပညာကို အမြန်ဆုံး ဆက်လက်ကျင့်ကြံလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် သူသည် ထိုနေရာတွင် ထိုင်ချကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် စတင်ခဲ့သည်။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး မကြာမီပင် တစ်လကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ချိုင့်ဝှမ်းငယ်လေးအတွင်း၌ လင်းထျန်းမင်၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ထျန်းဂန်ဓားက ရွှေရောင်တောက်ပနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီများ ထွက်ပေါ်လာရာ ၎င်း၏ အရှိန်က သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သည်ထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမိုမြန်ဆန်ခဲ့သည်။

“ဘုန်း…”

မကြာမီပင် အပေါက်များပြည့်နေသော တောင်ကုန်းငယ်သည် ဓားချီဖြင့် ထပ်မံ ထိမှန်ခံရပြီးနောက် မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသော ထျန်းဂန်ဓားချီသည် ထိုမျှဖြင့် မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ အခြားတောင်တစ်ခုကို ဆက်လက်ထိုးနှက်ခဲ့သည်။ အသံကျယ်ကျယ် ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ ပိုမိုကြီးမားသော တောင်ကုန်းပင် ထိုးဖောက်ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဒုတိယတောင်ကုန်းကို ထိုးဖောက်ပြီးနောက် ရွှေရောင် ဓားချီသည် ကောင်းကင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

တုန်ခါမှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီး ကောင်းကင် တည်ငြိမ်သွားသောအခါ အပေါက်များပြည့်နေသော တောင်ကုန်းများရှိသည့် ချိုင့်ဝှမ်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပေရာပေါင်းများစွာမြင့်သော တောင်ကုန်းများစွာရှိသည့် ချိုင့်ဝှမ်းသည် လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။ မူလပထဝီဝင် အသွင်အပြင်များ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာနှင့် အလွန်အကျွမ်းတဝင် မရှိသူ မည်သူမျှ ၎င်း၏ ယခင်ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မှတ်မိနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ပွင့်လင်းသော နေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာတွင် လိမ္မာပါးနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ထျန်းဂန်ဓားချီ၏ စွမ်းအားကို အလွန်ကျေနပ်နေပုံရသည်။ ပြီးခဲ့သည့် တစ်လတာ ကာလအတွင်း သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခြင်းမရှိဘဲ နေ့ရောညပါ မရပ်မနား ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အမြင့်ဆုံးသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် နတ်ဘုရားကောင်းကင် ကိုးဓားကို စတင် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

တစ်လကျော်ကြာ ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ထျန်းဂန် ကိုးဓား၏ ပထမဓားက များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အသုံးပြုမှုအရှိန်နှင့် တည်ငြိမ်မှုသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်စွာ ထိရောက်ပြီး တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်သို့ ပိုမို နီးကပ်လာခဲ့သည်။ သူ့တွင် ကျင့်ကြံမှုကို ကူညီရန် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများ မရှိခဲ့ပါက ထိုသို့သော ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်မှုဖြင့် သူသည် ထိုးဖောက်မှုကို ကြိုးစားရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဝေးကွာနေသော ထျန်းဂန်ဓားကို သူ့ဆီသို့ ပြန်ခေါ်ယူပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ပြောင်းလဲသွားသော ချိုင့်ဝှမ်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာကာ သူ၏ လိုဏ်ဂူအိမ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။