သတင်းများ

နောက်တစ်နေ့ မနက် အရုဏ်တက်ချိန်။

နံနက်နေ၏ ပထမဆုံးရောင်ခြည်များ တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ကာ လင်းထျန်းမင်၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်လျက် သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ်ညတာ အနားယူပြီးနောက် သူသည် စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

ပြတင်းပေါက်မှ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းမင် နက်နဲသော အတွေးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ခွဲကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။

အချိန်သည် တကယ်ပင် လျင်မြန်လှသည်ဟု လင်းထျန်းမင်က စဉ်းစားခဲ့သည်။ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် တစ်နှစ်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်မျှသာဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် ထိုမျှ အချိန်ကြာသည်ဟု မယူဆကြပေ။

ဤခြောက်လတာ ကာလအတွင်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုမှာ အရေးပါခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်း၏ ပထမအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးပြီး အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ကပ်ရောက်ကာ ဒုတိယအဆင့်နှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံမှုကို ဘေးဖယ်ထားပါက သူသည် ဆေးပညာနှင့် နတ်ဘုရားပညာများတွင် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးပညာကို လေ့လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားပညာများကို မမောမပန်း လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ကြိုးစားမှုသည် ကြိုးစားသူကို သစ္စာမဖောက်…

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထည့်သွင်းအားထုတ်မှုနှင့်အတူ ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားမှုများကို အကုန်အစင် သုံးစွဲပြီးနောက် သူသည် ပိုမိုကြီးမားသော ဓားဖွဲ့စည်းမှုနှင့် အစွမ်းထက်သော ထျန်းဂန်ဓားကို ထုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဆရာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားပညာများတွင် ရန်သူများကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် မြေအောက်နတ်ဆိုး ဓားဖွဲ့စည်းမှု၊ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှု နည်းပညာဖြစ်သည့် ထျန်းဂန် ကိုးဓား၊ နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သန့်စင်ခဲ့သော ကြီးမြတ်သော နေဓားချီပညာတို့ ရှိသည်။ ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ၏ နည်းလမ်းများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

“ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တာ ကြာပြီဆိုတော့ နောက်ခြောက်လလောက်နေရင် အပြင်ထွက်ပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာဖို့ အချိန်တန်ပြီပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ငါမထွက်ခင် ငါ့ရဲ့ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို ပိုပြီး တိုးတက်အောင် ကြိုးစားသင့်တယ်။ မိသားစုကနေ ထွက်သွားရင် အရင်လို ဘေးကင်းပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို ရှာရခက်လိမ့်မယ်” ဟု လင်းထျန်းမင်က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ အခန်းကို ခဏတာ ရှင်းလင်းပြီးနောက် ဆေးလုံးထုတ်လုပ်သည့် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

ဆေးလုံးထုတ်လုပ်သည့် အခန်းထဲတွင် ထိုင်လျက် သူသည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းအတွက် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြင်ဆင်ပြီး သူ၏ အခြေအနေကို ချိန်ညှိရန် စတင်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများကို နှစ်ကြိမ် ထုတ်လုပ်ပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ်က ယခုအခါ ပိုမိုလွယ်ကူနေသည်။ ဆေးလုံးထုတ်လုပ်သည့် အခန်းထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို သန့်စင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းကို ပြီးစီးခဲ့သည်။ ဆေးလုံး၏ ရနံ့ ထွက်ပေါ်လာမှသာ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း အောင်မြင်သည်ဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရက်ပေါင်း (၂၀) ကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူ ဆေးလုံးများနှင့် လဲလှယ်ခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ ဆယ်သုတ်လုံးကို ထုတ်လုပ်ပြီးစီးခဲ့သည်။ ထိုဆယ်သုတ်မှ လေးကြိမ် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း အောင်မြင်ခဲ့ပြီး တစ်သုတ်လျှင် ဆေးလုံးသုံးလုံးမှ လေးလုံး အောင်မြင်မှုနှုန်းဖြင့် အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏ရှေ့ရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းများထဲတွင် ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်မူလ ဆေးလုံး (၁၃) လုံးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း စွမ်းရည်ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မြတ်စွန်းခြင်း အမှတ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူသည် ထုလုပ်ထားသော ဆေးလုံးများကို စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးများဖြင့် လဲလှယ်ရန်၊ သူ၏ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းကို ထပ်မံ မြှင့်တင်ရန် အခွင့်အရေးယူရန်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အနည်းငယ် ရယူရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ လေ့ကျင့်ရန် ထွက်ခွာသည့်အခါ ပိုက်ဆံမရှိဘဲ ဖြစ်နေပါက အလွန် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်။ ဆေးလုံးထုတ်လုပ်သည့် အခန်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာကာ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

မကြာမီ လင်းထျန်းမင်နှင့် လင်းရှင်းချန်တို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။ ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

 “ဦးလေး မိသားစုမှာ ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်မူလ ဆေးလုံး ပစ္စည်းတွေ ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ။ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းအတွက် လုံလောက်ရဲ့လား”

စကားပြောပြီးနောက် လင်းရှင်းချန်က မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ထုတ်ယူ၍ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် သူက ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှင်းချန်က မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် ရှင်းပြသည်။

 “ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်မူလ ဆေးလုံးအတွက် ပစ္စည်းတွေက စုဆောင်းရခက်တယ်။ အရင်က မိသားစုမှာ ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူ မရှိတော့ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးတွေကို ထုတ်လုပ်လို့မရခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် နှစ်တွေကြာလာတော့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး စုဆောင်းမိခဲ့တယ်”

သူက ဆက်လက်၍ မြင့်တက်လာသော ဝယ်လိုအားကို မီးမောင်းထိုးပြလိုက်သည်။

“မိသားစုမှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတွေ များလာပြီ။ ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်အတွက် ဆေးလုံးတွေ ထောက်ပံ့ဖို့ဆိုတာ မကြာခင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေး ပြတ်လပ်လာတော့မယ်”

လင်းရှင်းချန်က မကြာသေးမီက အခြေအနေကို ထပ်မံ ပြောပြသည်။

 “ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဘိုးဘိုးက ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်လာပြီး ပစ္စည်းတွေ အများကြီး သုံးစွဲခဲ့တယ်။ မိသားစုတိုက်ပွဲကြီးကနေ ရခဲ့တဲ့ သိုလှောင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေတောင် ကုန်ခါနီးပြီ”

သူက မိသားစုရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို အသိအမှတ်ပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။

“မိသားစုရဲ့ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း စွမ်းရည်က မမြင့်ဘူး။ တစ်လကို ဆေးလုံး အနည်းငယ်ပဲ ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်။ ပစ္စည်းတွေကို လော့ယွမ်ဈေးကနေ အဓိက စုဆောင်းတယ်။ ကျင်းမိသားစုနဲ့ ဝူမိသားစုတွေရဲ့ များပြားတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဥယျာဉ်တွေကို ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်တော့လည်း အခုချိန်ထိ တည်ငြိမ်တဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တယ်”

လင်းရှင်းချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်

သည်။

ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူများသည် အဆင့်တက်ရာတွင် ကျင့်ကြံရန်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း အမြောက်အမြား လိုအပ်သည်ကို သဋနားလည်သည်။ ထိုသို့ လိုအပ်ခြင်းက အရင်းအမြစ်များကို အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးစေသည်။ အချိန်တိုအတွင်း အောင်မြင်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းအတွက် ထူးခြားသည့် ပါရမီရှိသူများသာ သတ်မှတ်ထားသော ဆေးလုံးအောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် ပမာဏကို ရရှိပြီး အမြန်ဆုံး မြတ်စွန်းခြင်း အမှတ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက လူအများစုသည် ကုန်ကျစရိတ်ကို မတတ်နိုင်ကြပေ။ သူ၏ဘိုးဘိုးသည် ကံကောင်းခဲ့သည်။ မိသားစုက သူ့ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အရင်းအမြစ်များစွာ သုံးစွဲခဲ့သောကြောင့် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူတစ်ဦး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

လက်ရှိအခြေအနေကို ပြန်စဉ်းစားပြီး လင်းထျန်းမင်က မေးလိုက်သည်။

 “ဦးလေး ကျွန်တော် အခု ကျင့်ကြံဖို့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း အများကြီး လိုအပ်တယ်။ ဘယ်လောက် လဲလှယ်လို့ရလဲ”

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းရှင်းချန်က ပြန်ဖြေသည်။

 “သိုလှောင်ရုံနဲ့ ဥယျာဉ်မှာ မှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း အသုတ် ၅၀ ကျော် ကျန်သေးတယ်။ မင်း ဘယ်လောက် လိုအပ်လဲ”

လင်းထျန်းမင်က သူ၏ လက်ရှိ အရင်းအမြစ်များကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

 ဘိုးဘိုးပေးခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်နီးပါး ပြီးတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများနှင့်လဲလှယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည့် ဆေးလုံး ၁၃ လုံးပင်။

ထိုပစ္စည်းအသစ်များကို ထုတ်လုပ်ပြီးရင် ထွက်လာသည့် ဆေးလုံးများကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဘိုးဘိုးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ သူ စီစဉ်ထားသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် သူသည် သူ့မှာရှိသော ဆေးလုံးများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ယူပြီး လင်းရှင်းချန်ကို ပေးလိုက်သည်။ ဆေးလုံးများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ယူပြီးနောက် လင်းရှင်းချန်က တွက်ချက်ပြီး သူ့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရန် သိုလှောင်ရုံသို့ သွားခဲ့သည်။

နာရီဝက်၏ လေးပုံတစ်ပုံအကြာတွင် လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း ၂၅ သုတ်နှင့်အတူ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း၏ ရူးသွပ်သော အခြေအနေသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်လကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဆေးလုံးထုတ်လုပ်သည့် အခန်းအတွင်း၌ လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ဆေးဝါးထုတ်လုပ်မှု၏ ရလဒ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျောက်စိမ်းပုလင်း ၂၀ ကျော်၏ ရှေ့တွင် ထိုင်နေ၏။