← Chapters

ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း

Vol. 27 Ch. 392

ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း

Vol. 27 Ch. 392

ယုန်အန်းလမ်းပေါ်မှ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အခမ်းအနားသည် ဆက်လက်ကျင်းပနေဆဲဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်မင်၏ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပူဇော်ပသခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် ခန့်ညားထည်ဝါသော တေးသံသာများသည် လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြည့်ရှုနေသူများ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ပူဇော်ပသခြင်းယာဉ်တန်းထဲမှ ယာအန်းသည် ဘေးသို့တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အနီးရှိမိန်းမစိုးတစ်ဦးက နားလည်သွားပြီး လူငယ်မိန်းမစိုးတစ်ဦးကို လက်ဟန်ပြကာ စကားအနည်းငယ် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

လူငယ်မိန်းမစိုးသည် ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းသော အချိန်ခန့်တွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံများစွာနှင့်အတူ ယုန်အန်းလမ်းပတ်ပတ်လည်တွင် အစောပိုင်းက စီစဉ်ထားခဲ့သော မီးပန်းများသည် ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိသေးသော တော်ဝင်မြို့တော်မှ နိုင်ငံသားများသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရောင်စုံမီးရှူးမီးပန်းများ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ပြကွက်တစ်ခု ကောင်းကင်ကို လင်းထိန်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မြင်ကွင်းသည် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြမရနိုင်လောက်အောင်ပင်။

တော်ဝင်လမ်းမကြီးအထက် ကောင်းကင်ကို လင်းထိန်သွားစေသော မီးရှူးမီးပန်းများ၏ ခမ်းနားမှုသည် အခမ်းအနားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြည့်ရှုရန် မလာရောက်ခဲ့သူများအတွက်ပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

"အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ။"

"ကောင်းကင်မှာ မီးရှူးမီးပန်းတွေ တကယ်ပဲရှိနေတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းကို ကောင်းကင်ဘုံက သဘောတူညီကြောင်း နိမိတ်လက္ခဏာများလား။"

နိုင်ငံသားများစွာသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တီးတိုးပြောဆိုကြပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖော်များသည်လည်း သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြုံးများဖြင့် တောက်ပသောမီးရှူးမီးပန်းများကို မော့ကြည့်နေကြသည်။

ပူဇော်ပသခြင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ဧကရာဇ်မင်သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ယာအန်းက ငါ့အတွက်ပြင်ဆင်ပေးတဲ့ အံ့ဩစရာလား။ ငါတကယ်ပဲ သဘောကျတယ်။"

သူ၏ဘေးမှ ဧကရီနှင့် မိဖုရားငယ်များသည်လည်း မြင်ကွင်းကို ချီးကျူးနေကြသည်။ သူတို့သည် နန်းတော်ထဲတွင် ရှားပါးသောရတနာအမျိုးမျိုးကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤသို့သောမြင်ကွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အပျော်ရွှင်ဆုံးအခိုက်အတန့်ဖြစ်သင့်ပြီး တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ လူတိုင်း လှပသောမြင်ကွင်းကို ခံစားနေသော နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးမှ ပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်သင့်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု လူအုပ်၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာကာ တော်ဝင်မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေသည်။

ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်!

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အကျဉ်းထောင်အစောင့်တစ်ဒါဇင်ကျော် ပေါ်ထွက်လာပြီး တော်ဝင်မိသားစု၏ယာဉ်တန်းကို ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယုန်အန်းလမ်းပေါ်တွင် ပွဲတော်ကိုကြည့်ရှုနေသော မဟာချန်နယ်မြေလေးခုမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် သူတို့၏အာရုံစိုက်မှုအားလုံးကို တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဌာနဘက်သို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ် နိုင်ငံတော်ဆရာသည် လျစ်လျူရှုနေဆဲဖြစ်သည်။

ကိုးကွေ့မြစ်တွင် တိတ်တဆိတ်ငါးမျှားနေသော အဘိုးအိုသည် သူ၏ငါးမျှားတံကို သိမ်းဆည်းပြီး မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

မူယိုချန်သည် ယိုင်နဲ့ကာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

သူသည် အကျဉ်းထောင်အစောင့်များ၏ အမိန့်အတိုင်း ဖေးယီကို ဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားမှ လွှတ်ပေးရုံသာဖြစ်သော်လည်း ဤသို့သော ရုတ်တရက်အလှည့်အပြောင်းကို သူဘယ်လို မျှော်လင့်ထားမည်နည်း။

လေဟာနယ်တွင် ဧရာမဖေးယီသည် သူ၏မြွေကဲ့သို့သောကိုယ်ကို လိမ်နေပြီး သူ၏နီရဲသောမျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေကာ စိတ်မထိန်းနိုင်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှရေငွေ့များသည် လျင်မြန်စွာအငွေ့ပျံသွားပြီး ကိုးကွေ့မြစ်၏ရေမျက်နှာပြင်ပင်လျှင် ကျဆင်းသွားစေသည်။

"ငါတို့လှည့်စားခံလိုက်ရပြီ။ ဒီဖေးယီက ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရမထားဘူး ပြီးတော့ သူ့ရဲ့သေဟန်ဆောင်စွမ်းရည်ကလည်း အသက်မဝင်သေးဘူး"

အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ အကြီးတန်းအရာရှိက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မီးသခင် ဖေးယီက ကိုးကွေ့မြစ်ကို အငွေ့ပျံစေပြီး ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ရဲ့တံဆိပ်ကို အားနည်းစေဖို့ ရည်ရွယ်နေတယ်!"

အခြားတစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။

အက်ကွဲကြောင်းများအတွင်းမှ အကျဉ်းကျခံနေရသော သတ္တဝါများသည်လည်း ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်မှ ပြောင်းလဲမှုများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိပြုမိကြသည်။

အက်ကွဲကြောင်းများမှ ပြင်းထန်သောလှုပ်ခတ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာလွတ်တုန်ခါမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအဖွဲ့ဝင်များ၏ ခေါင်းထဲတွင် ဟိန်းဟောက်သံအမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအကျဉ်းကျခံနေရသော သတ္တဝါများသည် တံဆိပ်ကိုဖျက်ဆီးပြီး ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်ချင်နေကြသည်။

အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ တင်မန့်ဟုသိကြသော လူက ချက်ချင်းအမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သတ္တုသခင် ငါနဲ့အတူ ဖေးယီကိုသတ်ဖို့ ပူးပေါင်းပါ။ ဂူသင်္ချိုင်းမိသားစုကမင်း ဖေးယီသေဆုံးတာနဲ့ ချက်ချင်းဝိညာဉ်တံဆိပ်ခတ်ခေါင်းတလားကိုဖွင့်ပြီး သူ့ရဲ့ကြွင်းကျန်တဲ့ဝိညာဉ်နဲ့ကိုယ်ကို တံဆိပ်ခတ်လိုက် သူ့ရဲ့မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေ အသက်ဝင်ခြင်းကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ။ ကျန်တဲ့သူတွေ တံဆိပ်ကိုထိန်းသိမ်းပြီး ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ရဲ့ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်လိုက်!"

အမိန့်များပေးပြီးနောက် လူတိုင်းချက်ချင်းလှုပ်ရှားရဲကြသည်။

မီးသခင်နှင့် သတ္တုသခင်တို့သည် လေထဲသို့တက်သွားပြီး ဖေးယီထံသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ကြီးမားသောအနက်ရောင်ခေါင်းတလားတစ်ခု ကောင်းကင်မှကျဆင်းလာပြီး သူ၏ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါသည် ရွှေရောင်လက်ဖဝါးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဖေးယီကို အားပြင်းစွာဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

အကျဉ်းထောင်ဌာနတွင် လူတိုင်းကို ကုတ်နာမည်များဖြင့် ရည်ညွှန်းကြပြီး သစ်သား မီး မြေကြီးနှင့် သတ္တုကဲ့သို့သော နာမည်များရှိသူများသည် အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ ထူးချွန်သောပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည်။

မီးသခင်နှင့် သတ္တုသခင်တို့၏ အစွမ်းသည် သဘာဝအတိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ ဖေးယီသည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရသွားပြီး စိတ်မထိန်းနိုင်သော နာကျင်မှုဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ကိုးကွေ့မြစ်၏ရေမျက်နှာပြင်သည် ဆက်လက်ကျဆင်းခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ကျန့်ချင်းဖုန်းနှင့် အခြားမိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများသည် သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး အကျပ်အတည်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဟု တွေးလိုက်ကြသည်။

သို့သော် တစ်လှိုင်းငြိမ်လျှင် နောက်တစ်လှိုင်းထလာမည်ဟု မည်သူကထင်ထားမည်နည်း။

လေဟာနယ်အထက်တွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည် ၎င်းမှာ အပြာနုရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြူစင်သောအသားအရေနှင့် အပြာရောင်မျက်ခွံများရှိသော သွယ်လျလှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူမ၏လက်ညှိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကိုးကွေ့မြစ်၏ရေမျက်နှာပြင်သည် မျက်မြင်အရှိန်ဖြင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ကျဆင်းသွားသည်။

သတ္တုသခင်က အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။

"မျက်ရည်မိစ္ဆာ؟"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသော ပါးစပ်တစ်ခု မထင်မှတ်ဘဲပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးကဲ့သို့သော အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုသည် ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်၏ ဖွင့်နေဆဲဖြစ်သော အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ကျန့်ချင်းဖုန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ လောကရှိလူတိုင်း ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ကို ရှောင်ရှားကြပြီး ဤသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကိုစူးစမ်းရန် ကြိုးစားခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ပုံမှန်မဟုတ်သောအခြေအနေများက မိစ္ဆာများကို မွေးဖွားပေးသည်။ အစောပိုင်းက အနက်ရောင်အရိပ်သည် သေချာပေါက်မရိုးရှင်းဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီအနက်ရောင်ပုံရိပ်က မူလက ကျင့်ယန်မြို့ကို ဝင်ရောက်ခဲ့သော တစ္ဆေဗုဒ္ဓပင်။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓ ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ သူ၏ခိုင်မာသော အနက်ရောင် လက်မောင်းများ ရုတ်တရက်ပိတ်သွားပြီး စကြာတံဆိပ်၏ရွှေရောင်အလင်းသည် ပေါ်ထွက်လာကာ အဆုံးမဲ့အမှောင်ကို ဖြန့်ကျဲလိုက်သည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ဆက်တိုက်လှောင်အိမ်များရှိနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းသောသတ္တဝါအမျိုးမျိုး ပါဝင်သည်။

ကြီးမားသောအနီရောင်ကိုယ်ထည် ဖွေးဖွေးဖြူနေသောအရိုးများနှင့် သွားစွယ်များပြည့်နေသော ပါးစပ်ရှိသည့် ဆာလောင်နေသောတစ္ဆေတစ်ကောင်။

သူတို့၏မျက်နှာများကို သွေးနီရောင်ပတ်တီးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး သွေးစွန်းနေသောဓားမများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဆုံးစီရင်သူများဖြစ်သည့် အမှောင်နှင့်ယုတ်မာသောအနုပညာကို ကျင့်ကြံသူများ။

အရေပြားတစ်လွှာသာကျန်တော့သော စက္ကူပါးကဲ့သို့သော လက်မှုပညာရှင်တစ်ဦး။

မတူညီသောအရေပြားအရောင်များနှင့် ထင်ရှားသောမျက်နှာသွင်ပြင်များရှိသော အလောင်းပြင်ဆရာတစ်ဦး။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တည်ရှိမှုအားလုံးသည် သူတို့၏အာရုံစိုက်မှုကို တစ္ဆေဗုဒ္ဓထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓသည် သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ ကောက်ရိုးဦးထုပ်ကို မလိုက်ရာ မျက်နှာသုံးဖက်ပေါ်ထွက်လာသည် မျက်နှာတစ်ဖက်က ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်နေပြီး တစ်ဖက်က ကစားသလိုပြုံးနေကာ တစ်ဖက်က ဝမ်းနည်းစွာငိုကြွေးနေသည်။

သူကပြောသည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဒီတစ္ဆေနေရာကနေထွက်ပြီး ဒီတော်ဝင်မြို့တော်ကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော်ဖြစ်အောင် လုပ်ချင်ကြလား။"

ဤစကားများကြောင့် ဘယ်သူမှမတုံ့ပြန်ပေ။ သတ္တဝါအမျိုးမျိုး၏ တစ္ဆေဗုဒ္ဓအပေါ်အကြည့်များသည် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အချို့မှာ သရော်မှုပင်ပါဝင်သည်။

လူတိုင်းတိတ်ဆိတ်နေစဉ်မှာပင် ဖြူစင်သန့်ရှင်းသောအသွင်အပြင်နှင့် သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ မျက်နှာရှိသော ချောမောသည့်အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောသည်။

"ကိုးကွေ့မြစ်ရဲ့တံဆိပ်က အားနည်းသွားရင်တောင် ငါတို့က ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ထဲက ကန့်သတ်ချက်ကို မဖောက်ဖျက်နိုင်သေးဘဲ ဒီလှောင်အိမ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းပြောတာက ငါတို့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"

စက္ကူလက်မှုပညာရှင်က မထီမဲ့မြင်ပြုသည်။

"ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်က မင်းကြိုက်သလို ထွက်သွားလို့ရတဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး။ ဒီကိုရောက်ပြီး ထွက်သွားနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်မှ ငါမမြင်ဖူးဘူး။"

သုံးမျက်နှာတစ္ဆေဗုဒ္ဓက ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာပြောသည်။

"ငါမင်းတို့ကို ကန့်သတ်ချက်ကိုဖောက်ဖျက်ဖို့ ကူညီနိုင်ရင်ရော။"

ထိုအခါ ပဉ္စမအလွာမှ သတ္တဝါအမျိုးမျိုး၏ အမူအရာများ မခန့်မှန်းနိုင်အောင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလောင်းပြင်ဆရာက ခပ်အက်အက်အသံဖြင့်ပြောသည် ။

၏"ဘယ်သူမဆို စကားကြီးစကားကျယ်ပြောနိုင်တာပဲ။"

စကားလုံးများထွက်ပေါ်သည်နှင့် တစ္ဆေဗုဒ္ဓ၏လက်မောင်းခြောက်ဖက် ရုတ်တရက်ပိတ်သွားပြီး အနက်ရောင်နှင့်ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု သူ့ထံမှပျံ့နှံ့ထွက်လာကာ ရှဲခနဲအသံနှင့်အတူ အရည်ပျော်သွားသည်။

အလင်းဖြတ်သွားရာနေရာတိုင်းတွင် ရှဲခနဲအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အကျဉ်းသားတစ်စုကို ထိန်းသိမ်းထားသော လှောင်အိမ်ပေါ်တွင် အနီရောင်မျဉ်းများ မှိန်ဖျော့သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီအနီရောင်ပုံစံတွေက ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ပဲ!

အကျဉ်းသားများသည် အံ့ဩတကြီးဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများ အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မည်သူမျှလှုပ်ရှားရဲခြင်းမရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် ကန့်သတ်ချက်မှလွတ်မြောက်ရန် အကြိမ်ကြိမ်ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး ၎င်းကိုထိမိခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးမှာ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်ပင်။

ခဏအကြာတွင် သန်မာပြီးယုတ်မာသောအသွင်အပြင်ရှိသော ဆာလောင်နေသော တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

သူသည် သူ၏ညာဘက်လက်သည်းကို အားကုန်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လှောင်အိမ်သည် ချက်ချင်းအစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားသည်။

All Chapters