မှော်လက်နက် ထုတ်လုပ်မှု ပြီးစီးခြင်း
Vol. 13 Ch. 173
စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်ထိပ်ရှိ လင်းရှီလု၏ ခြံဝင်းငယ်လေးအတွင်း၌။
ထိုအချိန်တွင် လင်းရှီလုသည် ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လင်းထျန်းမင် ရောက်ရှိလာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။
မကြာမီ သတင်းပို့ချက်တစ်ခု ပျံသန်းလာရာ လင်းရှီလုသည် ခြံဝင်း၏ အကာအကွယ် မှော်ပညာကို ဖွင့်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့ပြီး မှော်ပညာ ပွင့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် လင်းရှီလု၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက ကြီးမားခဲ့မည်ကို သူ သိလိုက်သည်။
လင်းထျန်းမင်သည် လင်းရှီလုက သူ့ကို ပေးခဲ့သည့် အကူအညီအားလုံးကို ပြန်အမှတ်ရမိရာ စိတ်နှလုံးထိမိပြီး ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးကာ ရိုးသားစွာ ဦးညွှတ်၍ သူ့ကို ရိုသေမှု ပြသခဲ့သည်။
သူ စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လင်းရှီလုက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မင်း မစောင့်နိုင်တော့ဘူး မလား”
“ဒီ မှော်အတတ်လက်ရာကို အောင်မြင်စွာ ထုလုပ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ အားထုတ်မှုတွေ အများကြီးယူခဲ့ရတယ်။ ကြည့်လိုက်ဦး”
သူ စကားဆုံးသည်နှင့် လင်းရှီလုသည် သူ၏ လက်စွပ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပြာနှင့် အနီရောင် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက် ပျံထွက်လာပြီး လင်းထျန်းမင်က ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏လက်ထဲမှ ပြင်းထန်သော ဓားချီများ ဝန်းရံနေသည့် အပြာနှင့် အနီရောင် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို ကြည့်လိုက်သည်။
လင်းထျန်းမင်က မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒါ ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အရည်အသွေး မှော်အတတ်လက်ရာလား”
လင်းရှီလုသည် ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ရာ အတည်ပြုခြင်းလည်းမရှိသလို ငြင်းဆိုခြင်းလည်း မရှိပေ။
မှော်
လင်းထျန်းမင်သည် ထပ်မံမေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို အပေါ်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားကိုယ်ထည်မှ ဖျော့တော့သော ဓားချီတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးအနားရှိ ကျောက်ဥယျာဉ် ကျောက်တောင်ငယ်တစ်ခုကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။
ဤအာနိသင်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် အံ့ဩမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့နောက် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို ပြန်သိမ်းကာ သူ၏လက်ဖဝါးတွင် နှစ်သက်စွာ ကိုင်ထားသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုက အလွန်ကျေနပ်အားရမိသည်။ သူ၏ တစ်လကျော်ကြာ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ အတုအယောင်ပြုလုပ်ခြင်းက လင်းထျန်းမင်၏ လက်ခံမှုဖြင့် အတည်ပြုခံရပြီဖြစ်သည်။
လင်းထျန်းမင် ဓားဝှေ့ယမ်းခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
လင်းရှီလုသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို အနည်းငယ် သောက်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုလဲ။ ကျေနပ်ရဲ့လား”
လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်ပြီး ကြက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တက်တက်ကြွကြွ ခေါင်းညိတ်ကာ ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုး ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ဒီလို နတ်ဘုရားဆန်တဲ့ အစွမ်းထက်လက်နက်က ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်ပါတယ်။ လော့ယွမ် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးမှာတောင် ဒီလိုမျိုး လက်နက်က အနည်းအကျဉ်းပဲ ရှိပါတယ်။ သေချာပေါက် ကျွန်တော် ကျေနပ်တာပေါ့”
သူ့ကို ခဏတာ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုပြီးနောက် သူ ဆက်ပြောသည်။
“ဒီတစ်လအတွင်း ဘိုးဘိုး အရမ်းပင်ပန်းခဲ့ရမှာပဲ”
စကားပြောပြီးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်သည် သူ့ဘိုးဘိုးက ပေးခဲ့သော သိုလှောင်အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပေးလိုက်သည်။
လင်းရှီလုသည် သိုလှောင်အိတ်အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို သူ၏ နတ်အာရုံဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ခဏတာ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသော်လည်း မကြာမီ ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ထျန်းမင် မင်းက အရမ်း ဟန်ဆောင်လွန်းတယ်။ ဒီ မှော်အတတ်လက်ရာကို ထုတ်လုပ်ရာမှာ မင်း ဘာတစ်ခုမှ မနှမြောခဲ့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ပေးချေမှုကိုလည်း ရရှိပြီးသားပါ။ ဒီ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ပြန်ယူသွားပါ”
လင်းထျန်းမင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သိုလှောင်အိတ်ကို ပြန်မယူဘဲ သူ၏ အနေအထားအတိုင်း ဆက်ရှိနေကာ ဘာမှ မပြောဘဲ လက်ခံသည်အထိ မနားတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။
ခဏတာ နှစ်ဦးသား တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး လေထဲတွင် ကသိကအောက်ဆန်သော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ဖန်တီးနေသည်။
လင်းထျန်းမင်၏ ခေါင်းမာမှုကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလုက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီဆေးလုံးလေးတွေကိုတော့ ငါ လက်ခံပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုတော့ ပြန်ယူသွားပါ”
“ဒါက…”
လင်းရှီလု၏ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ဆက်မနှောက်ယှက်ရဲတော့ဘဲ သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း နာခံလိုက်သည်။
“အဲဒါ ကောင်းတယ်”
လင်းရှီလုက ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
နှစ်ဦးသား မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြပြီး လင်းထျန်းမင်က သူ့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။
လင်းရှီလုသည် ခွက်ကို ကျေနပ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒီ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးပါဝင်တယ်။ ဒါက ငါ စတင် အတုအယောင်ပြုလုပ်ခြင်း ကတည်းက ငါ့ကို အကျေနပ်ဆုံး ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ မှော်အတတ်လက်ရာပဲ။ ဒီဓားကို အလကား မဖြစ်စေနဲ့နော် ကောင်စုတ်လေး”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပေါ်လာသည်။ သူ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုး စိတ်ချပါ။ ဒီဓားကို ကျွန်တော် အလကားမဖြစ်စေရပါဘူး။ ကျွန်တော် အစွမ်းထက်ရန်သူတွေကို နှိမ်နင်းပြီး ကျွန်တော်တို့မိသားစုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အသုံးပြုပါ့မယ်။ ဘိုးဘိုးကိုလည်း ကျွန်တော် သက်သေပြပါ့မယ်”
“အင်း…”
လင်းရှီလုသည် လင်းထျန်းမင်၏ ခိုင်မာသော အသွင်အပြင်နှင့် ဓါတ်အရှိန်အဝါကို မြင်သောအခါ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“ဒီဓားက အတော်လေး အစွမ်းထက်ပြီး နာမည်မရှိသေးဘူး။ မင်း နာမည်ပေးလိုက်ပါလား။ ကောင်းတာတစ်ခုလောက် တွေးထားတာရှိလား”
ဤအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်က အေးစက်နေသော ဓားကိုယ်ထည်ကို ထိမိပြီး ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားချီလှိုင်းများကို ခံစားရင်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားခဲ့သည်။
ဤ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားသည် နတ်ဘုရားကောင်းကင် ကိုးဓားနှင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အဓိကထားသည်။ သူသည် နာမည်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်သောကြောင့် နတ်ဘုရားပညာ၏ နာမည်အတိုင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။
“ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုး ဒီဓားကို နတ်ဘုရားပညာတစ်ခုနဲ့ တွဲဖက်သုံးဖို့ ကျွန်တော် ထုလုပ်ခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် နတ်ဘုရားပညာရဲ့ နာမည်အတိုင်းပဲ နာမည်ပေးရအောင်။ ထျန်းဂန်ဓားလို့ ခေါ်ကြမလား။ ဘိုးဘိုး ဘယ်လို ထင်လဲ”
လင်းရှီလုသည် သဘာဝအတိုင်း ကန့်ကွက်စရာမရှိဘဲ ရယ်မောရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ နာမည်ကို လက်ခံပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။
“ထျန်းဂန်ဓား နာမည်က အတော်လေး လိုက်ဖက်ပြီး ဓားရဲ့ သဘာဝနဲ့လည်း ကိုက်ညီတယ်”
“အရမ်းကောင်းတယ်”
လင်းထျန်းမင်သည် အလွန်ကျေနပ်အားရကာ စိတ်ဝိညာဉ်ဓား၏ နာမည်ကို အပြီးသတ်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။
နာရီဝက်၏ လေးပုံတစ်ပုံကြာပြီးနောက် လင်းရှီလု၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်ရပြီး ထျန်းဂန်ဓားကို အပ်နှံရန်နှင့် ဓား၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော လင်းထျန်းမင်က ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုး ကျေးဇူးပြုပြီး ဘိုးဘိုးရဲ့ အခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ပါ။ ကျွန်တော် အချိန်အနည်းငယ် ကြာရင် ထပ်လာလည်ပါ့မယ်”
လင်းရှီလုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တစ်လကြာ ပြင်းထန်သော မှော်လက်နက် ထုတ်လုပ်မှုသည် သူ၏ နတ်အာရုံနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သူ တကယ်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။
စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို ယခု အောင်မြင်စွာ လွှဲပြောင်းပေးပြီး လင်းထျန်းမင်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်သောအခါ သူသည် သူ့ကို ဆက်လက်ထိန်းထားခြင်း မရှိတော့ပေ။
“ကောင်စုတ်လေး သွားတော့”
သူ့ကို လှောင်ပြောင် ဆူပူသလို သတိပေးစကားအချို့ ပြောပြီးနောက် လင်းရှီလုက လင်းထျန်းမင် ခြံဝင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
ခြံဝင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ သူ၏ နတ်ဘုရားပညာများကို လေ့ကျင့်သည့် ချိုင့်ဝှမ်းငယ်ဆီသို့ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။