ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများအား အောင်မြင်စွာသန့်စင်နိုင်ခြင်း

လင်းထျန်းမင်သည် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမသည် မျိုးနွယ်စုဝင်များစွာဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ အမျိုးမျိုးကို လဲလှယ်နေကြကာ ဆူညံနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မကြာမီပင် သူ့အလှည့် ရောက်လာပြီး လဲလှယ်မှု ပြုလုပ်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

လင်းရှင်းချန်နှင့် စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီး မိသားစုကိစ္စသေးသေးလေးများ ပြောဆိုပြီးနောက် လင်းရှင်းချန်က သူရောက်လာရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ကျောက်စိမ်းပုလင်း သုံးလုံးကို ထုတ်ယူကာ သူ့ရှေ့ရှိ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေး ဒီ ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံး သုံးပုလင်းလုံးကို စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲလှယ်ချင်ပါတယ်။ မလုံလောက်ရင်တော့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှင်းချန်သည် ကျောက်ပြားပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းများကို ကောက်ယူ၍ အဖုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် ချက်ချင်းပင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး လင်းရှင်းချန်က တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“ထျန်းမင် ဒီဆေးလုံးတွေ မင်းကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်ခဲ့တာလား”

လင်းထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်ကာ အဖြစ်မှန်ကို အတည်ပြုလိုက်သောအခါ လင်းရှင်းချန်သည် လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားသော ပုံပေါ်နေသည်။

တကယ်တော့ လင်းထျန်းမင်က ငြင်းဆိုခဲ့လျှင်ပင် ဆေးလုံးများတွင် ကပ်ပါလာသော ထူးခြားသော ဓါတ်အရှိန်အဝါက မည်သူ ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်ကို သူ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။

သူ ထပ်မေးရခြင်းမှာ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် တစ်လခွဲမျှသာ ရှိသေးချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်မူလ ဆေးလုံးများကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သူ ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်လာပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူတစ်ဦးအဖြစ် တိုးတက်ခြင်းက လွယ်ကူသော အရာမဟုတ်သလို ဆယ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးမီ ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်လာခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ခဏအကြာတွင် လင်းရှင်းချန်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ့အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို လဲလှယ်ပေးရန် စတင်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်၏ လေးပုံတစ်ပုံအကြာတွင် လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ ဆယ်စုံကို သယ်ဆောင်ကာ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

မူလက ပစ္စည်းအစုအဝေး (၂၀) မှာ ဆေးလုံး ခုနစ်လုံးသာ ထွက်ရှိခဲ့ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ ခုနစ်စုံသာ လဲလှယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော ပစ္စည်းအစုအဝေး သုံးစုံမှာ ရှီကန်းက ပေးခဲ့သော နှစ်စုံနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်ရာကျော် ထပ်ပေါင်းထည့်ကာ ဆယ်စုံ ပြည့်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားနည်းဖြင့် ပြောရလျှင် တစ်လကျော်အကြာတွင် သူသည် အတော်လေး ဆုံးရှုံးမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းက ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူတစ်ဦးအတွက် ပုံမှန်ပင်။  ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းက ထိုမျှလောက် လွယ်ကူပါက လူတိုင်း ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူ ဖြစ်နေကြမည်ပင်။

လက်တွေ့တွင် သူ၏ လက်ရှိ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူသည် လူများစွာ၏ အားကျမှုကို ခံနေရပြီး သူ၏ ဆုံးရှုံးမှုများကို အမြတ်အစွန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အချိန်ကြာမြင့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ သူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ကနဦး ဆုံးရှုံးမှုများကြောင့် လုံးဝ စိတ်မဆင်းရဲခဲ့ပေ။

မကြာမီ လင်းထျန်းမင်သည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေးခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှီကုန်းသည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း ပစ္စည်းများကို စီစဉ်နေပြီး ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

လင်းထျန်းမင် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကာ သူ၏လက်ထဲမှ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို အမြန်ချထားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ဖို့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမယ်ဆို။ အခု မင်းရောက်လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ။ မင်း ဆေးဝါးထုတ်လုပ်တာ တစ်ကြိမ်လောက် ပြပါဦး။ မင်း ဘယ်အဆင့်

ရောက်ပြီလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးနိုင်အောင်လို့”

သူ့ဘိုးဘိုးက သူ၏ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ချင်တာကို မြင်တော့ လင်းထျန်းမင်က တည်ငြိမ်နေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြခဲ့ပေ။

သူသည် ဂွမ်းဖျာတစ်ခု ရှာပြီး ထိုင်လိုက်ကာ လေးသင်္ကေတ မီးဖိုကို ထုတ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို သူ့ဘာသာသူ ပြင်ဆင်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ အသက်ရှူခြင်းကို ထိန်းညှိပြီး သူ၏ အခြေအနေကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် သူသည် အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူသည် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ပေါင်းလိုက်ပြီး မှော်ပညာတစ်ခုသည် ဆေးလုံးမီးဖိုနှင့် မြေမီးထွက်ပေါက်ကို ထိမှန်သွားသည်။

မြေမီးများ ပန်းထွက်လာပြီး ဆေးလုံးမီးဖို၏ အပူချိန်သည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းအတွက် လိုအပ်သော ဒီဂရီသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူသည် ထုလုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ခဲ့သည်။

လင်းရှီကုန်းက လင်းထျန်းမင်၏ ကျွမ်းကျင်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး နာရီဝက် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဆေးနံ့သင်းပျံ့မှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောအခါ လင်းထျန်းမင်က စိတ်အားထက်သန်စွာ မီးဖို၏ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဆေးလုံး လေးလုံး ပေါ်လာသည်။

လင်းရှီကုန်းသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များကြားတွင် ကိုင်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သည်။

“ဒါတွေက တကယ်ပဲ ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံးတွေပဲ။ သံသယဖြစ်စရာ မရှိဘူး။ ဒီကလေးရဲ့ တိုးတက်မှုက မြန်လွန်းတယ်”

ဆေးလုံးများကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လင်းရှီကုန်းသည် အတွင်းစိတ်တွင် ပျော်ရွှင်နေပြီး လင်းထျန်းမင်သည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူများ စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့အပြင် အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး သူ့ကိုပင် မီနေပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။

သူ တည်ငြိမ်သွားသောအခါ သူ၏ ချီးကျူးမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။

“မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး။ ဆယ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးတဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ မင်းက ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူများ စာရင်းထဲကို အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်နေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ပထမအကြိမ် ထုလုပ်မှုတွင် ဆေးလုံးလေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ ထုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သတိပြုမိသည်။ ရိုကျိုးစွာဖြင့် သူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဘိုးဘိုး ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းသက်သက်ပါ။ တကယ်တော့ ကျွန်တော် အခုမှ ထိုးဖောက်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဆေးလုံး အောင်မြင်မှုနှုန်း (၃၀) ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ ဆေးလုံးသုံးလုံးလောက်ပဲ ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသေးတယ်”

လင်းထျန်းမင်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ လင်းရှီကုန်းက အလွန်နှစ်သက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးနှင့်အတူ ဆက်ပြောခဲ့သည်။

“မင်းက ကောင်စုတ်လေး။ အရမ်း ရိုကျိုးမနေနဲ့။ ငါ့အမြင်မှာ မင်း ပိုပြီး လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် မကြာခင် ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားမှာပဲ။ ငါ့ထက်တောင် ပိုမြန်မြန် ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အရည်အသွေး ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူများ အဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မယ်”

လင်းထျန်းမင်သည် အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုရင်း အချိန်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်ထိပ်ရှိ အတုအယောင်ပြုလုပ်ခြင်းအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အခန်းတစ်ခန်းတွင် လင်းရှီလုက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။

လင်းရှီလု၏ ရှေ့တွင် အပြာနှင့်အနီရောင် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက်သည် မီးဖိုကြီးပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး ၎င်းအောက်မှ ပူပြင်းသော မီးလျှံများက ဖုတ်ပေးနေသည်။

သူ၏မျက်နှာတွင် လေးနက်သော အမူအရာရှိပြီး ချွေးစက်ကြီးများက နဖူးမှ စီးကျကာ ပူပြင်းသော ကျောက်ပြားပေါ်သို့ ကျရောက်သည့်အခါ ရှဲ ဟူသော အသံဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် လက်ချောင်းများကို မရပ်မနား ခတ်နေသော်လည်း ၎င်းက သူ့ကို ကျောက်စာထိုးခြင်း စနစ် ထွင်းထုခြင်းမှ အာရုံပျံ့လွင့်စေခြင်း မရှိပေ။

ဤသို့သော လုပ်ဆောင်မှုများကို သူသည် တစ်လကျော်ကြာ ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်းပင်။

သူ၏ရှေ့ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဓား၏ ဓားသွားပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ထူးခြားသည့် သင်္ကေတစာလုံးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်နှာပြင်ဧရိယာ၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူ မရပ်မနား ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသဖြင့် သင်္ကေတစာလုံးများ အရေအတွက်က ဆက်လက်တိုးပွားနေပြီး မကြာမီ ဓားသွားတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်သည် ရေစီးသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ဘိုးဘိုးနှင့် စကားပြောဆိုနေစဉ်တွင် လင်းရှီလုသည် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲ၌ ထိုင်နေရင်း သူ၏လက်ချောင်းများကို ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားကာ အထူး တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏လက်ချောင်းထိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆေးလုံးမီးဖို၏ ထိပ်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို ထိမှန်သွားသည်။

“ချလင် ချလင် ချလင်”

ချက်ချင်းပင် သတ္တုခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနီနှင့်အစိမ်းရောင် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး မကြာမီ ထိုးဖောက်မြည်ဟီးသော အသံတစ်ခု အတုအယောင်ပြုလုပ်သည့် အခန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

လင်းရှီလု၏ မျက်နှာက အရောင်ပြောင်းသွားပြီး တုန်ခါနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို ကြည့်ကာ သူ၏လက်ချောင်းများသည် ပို၍ပင် မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ကျောက်စာထိုးခြင်းနောက် ကျောက်စာထိုးခြင်းကို ဓားကိုယ်ထည်ထဲသို့ ပစ်ထည့်နေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဓားသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရပြီး ကျောက်စာထိုးခြင်းများကို ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်နေကာ ၎င်း၏ ချုပ်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်လိုဟန်ဖြင့် ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။

“ဟွန့်”

လင်းရှီလု၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်လာပြီး သူ၏ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“မင်းကို ပုံဖော်ဖို့ ဒီလောက် ကြိုးစားထားတာ။ မင်း ထွက်ပြေးမယ်ဆိုရင် ရယ်စရာ ဖြစ်မနေဘူးလား”

ပြုံးရယ်ပြီးနောက် သူ မရပ်နားခဲ့ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်ဓား၏ တုန်ခါမှုများကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း နောက်ဆုံး ကျောက်စာထိုးခြင်းကို ဓားကိုယ်ထည်ထဲသို့ အတင်းအကြပ် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ကျောက်စာထိုးခြင်းသည် ဓားသွားနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် ဓားထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဓား၏ အဓိကစနစ်ပေါ်တွင် ကိုယ်ထွင်းထုခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားသွားပေါ်ရှိ ထူထပ်သော သင်္ကေတစာလုံးများသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလာပြီး မှောင်မိုက်နေသော အတုအယောင်ပြုလုပ်သည့် အခန်းကို ထွန်းလင်းစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားသည် ထိုးဖောက်မြည်ဟီးသော ဓားသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အသက်ရှူချိန် သုံးချက်ပင် မကြာမီ အတုအယောင်ပြုလုပ်သည့် အခန်းက မှောင်မိုက်ပြန်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဓား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင် ကျောက်စာထိုးခြင်းက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အတုအယောင်ပြုလုပ်သည့် မီးဖိုအတွင်း၌ တစ်ပေကျော်ရှည်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက်သည် အလယ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ၎င်း၏ ရောယှက်နေသော အနီနှင့်အစိမ်းရောင်များက သွေးဆွတ်ထားသကဲ့သို့ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စရာကောင်းပြီး ပြင်းထန်သော ဓားချီများက ၎င်းကို ဝန်းရံနေသည်။

“ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အရည်အသွေး မှော်အတတ်လက်ရာ”

လင်းရှီလုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

ဤလက်နက်သည် ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အရည်အသွေး စိတ်ဝိညာဉ်ဓား မှော်အတတ်လက်ရာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို တတိယအဆင့် အတုအယောင်ပြုလုပ်ခြင်း ပစ္စည်း သုံးမျိုးအပါအဝင် ရတနာမြောက်များစွာဖြင့် ပုံဖော်ထားပြီး တစ်လခွဲ အချိန်ယူကာ လင်းထျန်းမင်

အတွက် နတ်ဘုရားလက်နက်အဖြစ် အထူးပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရတနာများစွာဖြင့် ပုံဖော်ထားသော လက်နက်တစ်ခုသည် သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အားလုံးကို အကုန်အစင် သုံးစွဲခဲ့သောကြောင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားက ပြောစရာမလိုအောင် ထူးခြားလှပေသည်။

ဤနှစ်များအတွင်း သူသည် ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်အရည်အသွေး မှော်အတတ်လက်ရာ နှစ်ခုကို ပုံဖော်ခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ခုကို ဖန်တီးရာတွင် အခက်အခဲအရှိဆုံးဖြစ်ပြီး မအောင်မြင်နိုင်သည့် အခြေအနေများ ရှိခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည့် ရတနာများအားလုံးထဲတွင် ဤလက်နက်က သူ့ကို အကျေနပ်ဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ပျော်ရွှင်မှုအပြည့်ဖြင့် လင်းရှီလုသည် အတုအယောင်ပြုလုပ်သည့် မီးဖိုကို ရိုက်လိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားက ချက်ချင်း ပျံထွက်လာပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ၏မျက်နှာက ဝင်းပနေပြီး သူ၏နှလုံးသားတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အနီနှင့်အစိမ်းရောင် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

“ထျန်းမင် ဒါကို တကယ် မျှော်လင့်နေမှာပဲ။ သူမြင်ရင် သေချာပေါက် သဘောကျမှာပါ”

သူ၏ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သတင်းပို့ အရှိန်အဝါတစ်ခုကို လွှတ်လိုက်ရာ ကန့်သတ်ထားသော ဖွဲ့စည်းပုံများအားလုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အတုအယောင်ပြုလုပ်သည့် အခန်းအတွင်းမှ ရှုပ်ပွနေသော အရာများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူ ထွက်လာကာ သေးငယ်သော ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်၍ စောင့်နေခဲ့သည်။

ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေးခန်းမအတွင်း၌ လင်းထျန်းမင်နှင့် ဘိုးဘိုးသည် မိသားစု၏ လက်ရှိအခြေအနေမှ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းအထိ အရာအားလုံးကို နာရီဝက်ခန့်ကြာအောင် စကားပြောဆို ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။

နေဝင်ချိန် နီးလာသောအခါ လင်းထျန်းမင်က ထရပ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေးခန်းမ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ထိုးဖောက်ကာ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာပြီး လင်းထျန်းမင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် လင်းရှီလုက ပို့လိုက်သော သတင်းပို့ အရှိန်အဝါ ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် နတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အသက်ရှူချိန် သုံးချက်ပင် မကြာမီ သတင်းပို့ အရှိန်အဝါက ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

သတင်းကို လက်ခံရရှိသောအခါ သူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လျင်မြန်စွာ ထရပ်ကာ ဘိုးဘိုးကို ပြောလိုက်သည်။

 “ဘိုးဘိုး ကျွန်တော် အရေးပေါ်ကိစ္စလေး ရှိလို့ သွားရဦးမယ်။ အချိန်ကြာကြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။ နောက်နေ့မှ လာလည်ပါ့မယ်”

လင်းရှီကုန်း၏ မျက်နှာတွင် မကျေနပ်သော အမူအရာ ပေါ်လာသော်လည်း စကားအနည်းငယ် ဆုံးမပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ “သွား​လေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် လင်းရှီကုန်းအား ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုစဉ် လင်းရှီကုန်းသည် တစ်ခုခုကို သတိရဟန်ဖြင့် သူ့ကို အလျင်အမြန် ခေါ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင် ရပ်လိုက်သောအခါ ဘိုးဘိုးက သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပေးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လင်းရှီကုန်းသည် စိုးရိမ်စိတ်အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ပြသပြီး ပြောလိုက်သည်။

 “မင်း ကောင်စုတ်လေး မင်းရဲ့ ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုးကို လက်နက်ပြုလုပ်ဖို့ အကူအညီ တောင်းတာ ငါမသိဘူး ထင်နေတာလား”

“သူ့ကို သိတာပဲ၊ မင်းအတွက် လက်နက်ပြုလုပ်ပေးရင် သေချာပေါက် သူ့အတွက် အကုန်အကျများလိမ့်မယ်။ ဒီမှာ ဒီ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ နှစ်ထောင်နဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဆေး သုံးပုလင်း ယူပြီး သူ့ကို ပေးလိုက်ပါ” ဟု သူက ပြောသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင်၏ လည်ချောင်းတွင် တစ်ခုခု ပိတ်ဆို့သွားသလို ခံစားရပြီး သူ၏မျက်လုံးများ ခဏတာ အရည်ကြည်များဝဲလာခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှ ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

ဘိုးဘိုးသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ နှစ်နှစ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယအဆင့်သို့ တိုးတက်ရန် လိုအပ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်များစွာ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မိသားစုက ကုန်ကျစရိတ်အချို့ကို ကျခံပေးမည်ဖြစ်သော်လည်း အရင်းအမြစ်များစွာ မပေးနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများက သူ့ဘိုးဘိုး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအားလုံး ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤအတွေးနှင့်အတူ လင်းထျန်းမင်သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီးမှ ဟန်ဆောင်မှုမရှိဘဲ သိုလှောင်အိတ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

သူ၏ ဘိုးဘိုးက သူ့အတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း စွမ်းရည် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသောအခါ သူ စတင် အမြတ်အစွန်း ရရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ ဘိုးဘိုးကို နှစ်ဆ ပြန်ဆပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် ဤ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများကို ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုးကို ပေးမည်ဖြစ်သည်။

စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်က မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။

ဘိုးဘိုးကို တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေးခန်းမမှ ထွက်ခွာကာ စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်ထိပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။