ဒုတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ရက်အတော်ကြာ ထိန်းညှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မူလ ဆေးလုံးများကို သောက်သုံးပြီးနောက် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏ အခြေအနေ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“စတင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းတွင် ထိုင်ရင်း သူသည် ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်မူလ ဆေးလုံး ပစ္စည်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်ရာ စုစုပေါင်း အသုတ် (၂၀) ခန့်ရှိပြီး သူ၏ ဘေးရှိ ကျောက်တုံးခံပြားပေါ်တွင် တင်ထားသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ အသုတ် (၂၀) အနက် (၁၃) ခုကို ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမမှ လဲလှယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန် (၇) ခုကိုမူ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများက အတော်လေး တန်ဖိုးရှိသည်။ သူ အကြိမ်ကြိမ် ပျက်ကွက်ပါက နာကျင်ခံစားရမည်မှာ ရှောင်လွှဲမရသောကြောင့် သူ အထူးသတိထားရမည်။

“ဟူး… ဟူး…”

လင်းထျန်းမင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ကို ဖြေလျော့ကာ ဆေးလုံး စတင်ထုတ်လုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဆယ်ခါကျော်မျှ အသက်ရှူပြီးနောက် သူ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မှော်ပညာကို ဖန်တီးကာ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို မစတင်မီ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဆေးလုံးမီးဖိုကြီး အပူပေးပြီးစီးသောအခါ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းတစ်ပိုင်းက လေးသင်္ကေတ မီးဖိုကြီးထဲသို့ ပျံဝင်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ဆေးလုံးမီးဖိုကြီးအတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် သူ၏ ဒန်တျန်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏ နတ်အာရုံကို မြေမီး၏ စွမ်းအားနှင့် တွဲဖက်၍ သေသေချာချာ ထိန်းချုပ်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းကို ပြိုကွဲစေပြီး သန့်စင်စေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော အနှစ်တစ်စုံကို ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး မီးဖိုအောက်ခြေတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေစေသည်။

ပထမဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းအပိုင်းသည် အလွန် ချောမွေ့စွာ ပြိုကွဲသွားသောကြောင့် သူ၏ ယုံကြည်မှုကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ စိတ်ကြီးဝင်မသွားခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ပထမဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းအပိုင်းမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သတိပြုမိသည်။ လုပ်ဆောင်ရမည့် ပစ္စည်း ဆယ်ခုကျော် ကျန်ရှိနေသေးပြီး နောက်ဆက်တွဲ အဆင့်များက ပထမအဆင့်ထက်ပင် ပိုမိုခက်ခဲသည်။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများအားလုံးကို စနစ်တကျ ပြိုကွဲစေပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု သန့်စင်စေခဲ့သည်။ အဆင့်တိုင်းကို အမြင့်ဆုံး တိကျမှုဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

တစ်နာရီအကြာတွင် မီးဖိုကြီးအတွင်း၌ မတူညီသော အရည်ဆယ်မျိုးကျော် ပါဝင်နေခဲ့သည်။

အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးအနှစ်များကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ကျစ်” ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးကို ပြိုကွဲစေပြီး သန့်စင်ဖို့ ခက်ခဲတာက ပထမအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးတွေနဲ့ တကယ် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးကို ပြိုကွဲစေဖို့ဆိုရင် နာရီဝက်တောင် မကြာဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးကတော့ ပြီးစီးဖို့ နှစ်ဆကျော် အချိန်ယူရတယ်”

ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးခဲ့သောကြောင့် သူသည် မနှောင့်နှေးရဲတော့ဘဲ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်ဖန် လေးနက်လာခဲ့သည်။

လက်ချောင်းတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် မှော်ပညာသည် မြေမီး၏ အူတိုင်ကို ထိမှန်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မီးဖိုကြီး၏ ပါးစပ်မှ ပိုမိုပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဆေးလုံးမီးဖိုကြီးအတွင်း၌ အပူလှိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

အပူချိန် ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးအနှစ်များ အစုအဝေးနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းရန် အခွင့်အရေးယူခဲ့သည်။

မကြာမီ ပထမဆုံး ပေါင်းစည်းမှု အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဒုတိယအကြိမ်လည်း ချောမွေ့စွာ ဖြစ်မြောက်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးအနှစ်များ ဆယ်မျိုးကျော်အားလုံး အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစည်းခဲ့ပြီး လေးသင်္ကေတ မီးဖိုကြီးအတွင်းတွင် တည်ရှိနေသော ရောင်စုံ စိတ်ဝိညာဉ်အစုအဝေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပေါင်းစည်းထားသော အရောင်စုံ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးအနှစ်များကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆေးလုံးပုံစံ ဖြစ်ပေါ်နေပြီကို တွေ့ရသည်။

တစ်နေကုန် နာရီဝက်ခန့် တင်းမာစွာဖြင့် ထုလုပ်ခဲ့ရာ အတော်လေး ချောမွေ့ခဲ့ပြီး သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ယခု နောက်ဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း အောင်မြင်ပါက ဆေးဖက်ဝင်ဆေးသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူများ စာရင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီဟု သတ်မှတ်ခံရမည်ပင်။

ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်နှင့် သူ စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူတစ်ဦးသည် ချီယန် ဈေးကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူများ ပြည့်နေသည့်နေရာမျိုးတွင်ပင် ထူးခြားသော နေရာတစ်ခုကို ရယူထားပြီး အရေးပါသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

လော့ယွမ် တောင်တန်း၏ သေးငယ်သော ဒေသတွင် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူတစ်ဦးက အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘိုးဘိုးနှင့် အခုမှ တိုးတက်လာခဲ့သူမှလွဲ၍ ဒုတိယလူ မရှိနိုင်ပေ။

သူသည် ထိုအဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် အောင်မြင်သည်နှင့် သူသည် ဒုတိယလူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ထို့ထက်မက ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူ နှစ်ဦးစလုံးသည် လင်းမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အတွေးတစ်ခုပင်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာက ပိုမိုလေးနက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးအဆင့်ကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ အချိန်ကိုက် ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားရသောအခါ သူ ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

“ခိုင်မာစေ”

သူ၏စကားများ မကုန်မီ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များမှ စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပလာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်ကာ လေးသင်္ကေတ မီးဖိုကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဆေးလုံးမီးဖိုကြီးအတွင်း၌ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးအနှစ် ဆယ်မျိုးကျော် ပေါင်းစည်းခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆေးအစုအဝေးကို ထူးခြားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဝန်းရံထားသည်။ ခဏလေးအတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဆေးအစုအဝေးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မမြင်နိုင်တော့ပေ။

ဤအဆင့်များကို ပြီးစီးပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ လေးသင်္ကေတ မီးဖိုကြီးကို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်ရှုနေပြီး မည်သည့် အသေးစား လှုပ်ရှားမှုကိုမှ မလွတ်စေရဲပေ။

ခဏအကြာတွင် ဆေးဖက်ဝင်ရနံ့ တစ်စုံတစ်ရာ မီးဖိုကြီးမှ မထွက်ပေါ်လာသေးသလို အခြားလှုပ်ရှားမှုလည်း မရှိပေ။

သူသည် မီးဖိုအဖုံးကို အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ဆိုးရွားသွားခဲ့သော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် လေးသင်္ကေတ မီးဖိုကြီးအတွင်း၌ အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော ဆေးဖတ် ဆယ်ပိုင်းကျော်တို့သည် အောက်ခြေတွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် လောင်ကျွမ်းနံ့ အနည်းငယ်နှင့် မတူညီသော အရောင်များ သိသိသာသာ ရှိနေသည်။

ပထမအသုတ် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများမှာ မအောင်မြင်ကြောင်း ရှင်းနေသည်။

“ဒီ ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးက ငါ ထင်ထားတာထက် မလွယ်ဘူး”

သူ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း လင်းထျန်းမင်သည် အလေအလွင့် ဆေးဖတ်များကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်ခုထဲတွင် သီးခြားစီ သိမ်းဆည်းထားပြီးနောက် ဆေးလုံးထုတ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်မိသည်။

အလေအလွင့်များကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းမင်က စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို ပြိုကွဲစေခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် အမှားအယွင်းမရှိသင့်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ ငါးရောင်ခြယ် မျက်လုံး၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် အလွန်သတိထားခဲ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဆုံးရှုံးမှု၏ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံး အကြောင်းရင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း အဆင့်ဖြစ်သည်ဟု သူ တွေးမိသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းနှင့် ဆေးလုံးကို ခိုင်မာစေခြင်းသည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် အရေးအကြီးဆုံးနှင့် အန္တရာယ်အရှိဆုံး အဆင့်ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း၏ ခွန်အားနှင့် အချိန်ကို စနစ်တကျ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက မအောင်မြင်ရန် လွယ်ကူသည်။

ပထမဆုံး ဆေးလုံးအသုတ် မအောင်မြင်ခြင်းကြောင့် သူ အံ့ဩခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းအတွက် အလွန်အဖိုးတန်သော ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သော ငါးရောင်ခြယ် မျက်လုံး ရှိနေသည့်တိုင် ပထမအကြိမ်တွင် အောင်မြင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အဆုံးတွင် ၎င်းသည် သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများကို ထုတ်လုပ်ခြင်းပင်။ ပထမအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခက်ခဲမှုမှာ အတူတူ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ပထမအကြိမ် ကြိုးစားမှုတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပါက ၎င်းက ကောင်းကင်ကို အလွန်ဆန့်ကျင်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်မကျခဲ့ပေ။

ယခု ပြဿနာကို သူ ဖော်ထုတ်ပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သည်။ ပိုမိုလေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် သူ အောင်မြင်မည်ဟု သေချာသည်။

စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် တစ်ဖန် ပြင်ဆင်ရန်နှင့် မှန်ကန်သော အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထပ်မံကြိုးစားရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် တစ်ညတာ ပြန်လည်နာလန်ထူပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းကို တစ်ဖန် စတင်ခဲ့သည်။

ရင်းနှီးပြီးသား ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်း၊ ရင်းနှီးပြီးသား စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းနှင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း အဆင့်များ၊ အရာအားလုံးသည် စနစ်တကျရှိပြီး လုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း စတင်ခဲ့သည်။

ဒုတိယအကြိမ် မီးဖို ထုလုပ်မှုတွင် စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း၏ စွမ်းအားသည် ဆေးလုံးကို ခိုင်မာစေခြင်းအတွက် လိုအပ်ချက်များကို ပြည့်မီရန် မလုံလောက်သေးသောကြောင့် မအောင်မြင်ခဲ့ပြန်ပေ။

တတိယအကြိမ် မီးဖိုတွင်မူ စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းအတွက် လိုအပ်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏ အလွန်များပြားသောကြောင့် ဆေးအနှစ်သည် အဖတ်များအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

…

အချိန်က တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး တစ်လကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းအတွင်း၌ လင်းထျန်းမင်၏ မျက်ခုံးများက တင်းတင်းကြုတ်နေပြီး သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ လက်နေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်းသည် ဆေးလုံးမီးဖိုကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ အသက်ရှူချိန် တစ်ချက်ပင် မကြာမီ ပြင်းထန်သော ဆေးနံ့သင်းပျံ့မှုသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ပြည့်စေသည်။

ဆေးနံ့သင်းပျံ့မှုကို ခံစားမိသောအခါ သူ စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ရင်ခုန်နေကာ ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

ချက်ချင်းပင် လင်းထျန်းမင်သည် မီးဖိုအဖုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖွင့်လိုက်ရာ ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းအတွင်းမှ ရနံ့မှာ ရုတ်တရက် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ မီးဖို၏ အလယ်တွင် နီညိုရောင် ဆေးလုံးသုံးလုံးသည် ရွေ့လျားခြင်းမရှိဘဲ တည်ရှိနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ရသည်။ တစ်လုံးချင်းစီသည် မက်မွန်သီးအရွယ်ခန့်ရှိပြီး ဖျော့တော့သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ဝန်းရံလျက် ရှိကာ အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

“ဒါတွေက ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံးတွေပဲ”

သူ၏မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ ထုလုပ်ထားသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်မှ ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဘေးချင်းယှဉ်၍ ထားလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ကြည့်ကာ ၎င်းတို့၏ ပြင်ပပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှ အရောင်အထိ၊ ဆေးလုံးများ၏ ဓါတ်အရှိန်အဝါအထိ အသေးစိတ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သည်။

အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးနှိုင်းယှဉ်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် သူတို့က ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံး အစစ်အမှန်များ ဖြစ်သည်ဟု သေချာသွားခဲ့သည်။

ဆေးလုံးများတွင် ကွာခြားမှု မရှိကြောင်း သေချာသွားသောအခါ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

တစ်လကြာ ထုလုပ်ခဲ့ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ အသုတ် (၂၀) နီးပါး ကုန်သွားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ၁၇ ကြိမ်မြောက် မီးဖိုဖြင့် အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့ပြီး ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဆေးလုံးသုံးလုံးသာ ရှိသော်လည်း သူသည် ယခုအခါ အရေးပါသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို ရှေ့သို့ တိုးတက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဒုတိယအဆင့် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူအဖြစ် အရည်အချင်းပြည့်မီသွားပြီဖြစ်သည်။

တစ်လတာ ကာလအတွင်း သူသည် နေ့ခင်းဘက်တွင် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ညဘက်တွင် တရားထိုင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ကျင့်ကြံခဲ့ရာ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမှာ ငြင်းမရပေ။

ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများကို အောင်မြင်စွာ ထုလုပ်ပြီးစီးသောအခါ ကျန်ရှိသော အချိန်များကို တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးခဲ့ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည်လည်း သင့်တင့်သော အရှိန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံမှုအတွက် မျက်စိမှိတ် မဝင်မီက ချမှတ်ထားသော ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လင်းထျန်းမင်သည် သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ပိုကောင်းအောင်နဲ့ ပိုမိုတိကျအောင် လုပ်နိုင်သေးတယ်။ မဟုတ်ရင် မီးဖိုအစောပိုင်း အနည်းငယ်မှာ အောင်မြင်ခဲ့နိုင်တယ်”

ထိုသို့သော အတွေးမျိုးကို အခြား ဆေးဝါးထုတ်လုပ်သူများ သိခဲ့ပါက ရှက်ရွံ့ကြမည်မှာ သေချာသည်။

ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများ၏ ပထမအသုတ်ကို ထုလုပ်ရန် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း ပစ္စည်းများ အသုတ် (၂၀) သာ လိုအပ်ခဲ့ပြီး ထိုသို့သော အရှိန်ဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်းက ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ရာ ရောက်သည်။ ထိုသို့သော အောင်မြင်မှုမျိုးသည် ကျင့်ကြံသူများကမ္ဘာတွင် ရှားပါးပြီး သတင်းပေါက်ကြားပါက ကြီးမားသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

“တိကျမှု မရှိသေးပေမယ့် ပန်းတိုင်တော့ ရောက်ခဲ့ပြီဆိုတော့ ဒါက တော်တော်လေး ကျေနပ်

စရာ ကောင်းပါတယ်”

ဤအတွေးများနှင့်အတူ လင်းထျန်းမင်သည် ပြုံးရယ်လိုက်ရာ ပြီးခဲ့သည့် တစ်လတာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

သူသည် တစ်လတာ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း ကာလအတွင်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ပြဿနာ အမျိုးမျိုးကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်မိသည်။ ထို့နောက် သူ၏ အားနည်းချက်များကို အကျဉ်းချုပ်ကာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ကျန်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ သုံးသုတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ထပ်မံ တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် ပြန်လည် အားဖြည့်ရန် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်းကို ထပ်မံခိုင်မာစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းမှ ထွက်လာကာ သေးငယ်သော ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုဆယ်ရက်တာ ကာလအတွင်း သူသည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း၏ အရှိန်အဟုန်ကို နှေးကွေးစေခဲ့ပြီး သုံးရက်လျှင် တစ်သုတ်နှုန်း ထုလုပ်ခဲ့သည်။ ထုလုပ်ပြီးတိုင်း အတွေ့အကြုံကို အကျဉ်းချုပ်ကာ အားနည်းချက်များနှင့် တိုးတက်မှု နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံး ပြီးစီးပြီး သူ၏ အခြေအနေကို အကောင်းဆုံးသို့ ချိန်ညှိပြီးနောက်မှသာ သူ ထပ်မံ ထုလုပ်ခဲ့သည်။

ထိုသို့သော ကြိုးစားပမ်းစား လေ့လာမှုနှင့် ကောင်းမွန်သော သည်းခံမှုအောက်တွင် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း ပစ္စည်းများ၏ နောက်ဆုံး သုံးသုတ်သည် အောင်မြင်သော အသုတ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ဆေးလုံးအရေအတွက် လေးလုံးအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ထို့ထက်မက အသုတ်တိုင်းတွင် သူ၏ တိုးတက်မှုကို သူ ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လေ့ကျင့်မှုဖြင့် အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် ဆေးလုံးအရေအတွက်တို့ တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်နေရင်း သူသည် ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံးများအားလုံးကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ အသုတ် (၂၀) မှ အောင်မြင်သော အသုတ်နှစ်သုတ်မှ ဆေးလုံး ခုနစ်လုံး ရရှိခဲ့ပြီး လင်းရှီခန်း ပေးခဲ့သော ပုလင်းမှ ကျန်ရှိနေသေးသော ဆေးလုံးနှစ်လုံးနှင့် ပေါင်းကာ သူ့တွင် ဆေးလုံးစုစုပေါင်း ကိုးလုံး ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အထောက်အကူပြု ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများ မရှိဘဲ သူသည် ဆေးလုံးများ၏ အကူအညီဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ကျင့်ကြံရန် မရဲတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းနှင့်အတူ ပါလာသော နာကျင်မှုက မဖြစ်မနေ လိုအပ်မှသာလျှင် ထပ်မံ ခံနိုင်ရည်ရှိလိုသော အရာမဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်းရှီလုကလည်း မည်သည့်သတင်းမှ မပို့သေးခြင်းကြောင့် မှော်အတတ်လက်ရာကို အောင်မြင်စွာ မထုတ်လုပ်နိုင်သေးဘူးဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

“ဒီဆေးလုံးတွေကို ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမကို အရင်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများနဲ့ လဲလှယ်မယ်။ ပြီးရင် မိသားစုနဲ့ ပြန်လည်ဆုံဆည်းမယ်။ အဲဒီနောက် ဆေးလုံးတွေ ထုတ်လုပ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဆက်ရှာမယ်။ မိသားစုကနေ ထွက်ခွာတဲ့အခါ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး လိုအပ်မှာပဲ။ အဲဒီအတောအတွင်း လင်းရှီလုဆီက သတင်းကို စောင့်နိုင်တယ်”

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် သူ မတ်တပ်ရပ်ကာ ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။