အကျပ်ရိုက်ခြင်း  

ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းထဲတွင် ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ အများအပြားကို ကျောက်တုံးခံပြားပေါ်တွင် သပ်သပ်ရပ်ရပ် ခင်းကျင်းထားပြီး လေးသင်္ကေတမီးဖိုကြီးသည် မြေမီး ထွက်ပေါက်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဆေးလုံးများ မထုတ်လုပ်သည်မှာ အချိန်ကြာပြီဖြစ်သလို ပထမအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံးများကိုလည်း ထုတ်လုပ်သည်မှာ နှစ်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် သူ့လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မှော်ပညာကို ဖန်တီးကာ လေးသင်္ကေတမီးဖိုကြီးပေါ်သို့ မှော်ပညာကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မြေမီးများ ပန်းထွက်လာသောအခါ ပူပြင်းသော မီးတောက်များသည် ဆေးလုံးမီးဖိုကို ဖုတ်

လိုက်ပြီး မကြာမီ ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းတစ်ခုလုံး၏ အပူချိန် မြင့်တက်လာခဲ့သလို လေးသင်္ကေတ မီးဖိုကြီးအတွင်းမှ အပူချိန်လည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

အချိန်ကိုက် ဖြစ်နေပြီဟု မြင်သောအခါ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ အပင်တစ်ပင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ လေးသင်္ကေတ မီးဖိုကြီးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ရင်းနှီးပြီးသား လွယ်ကူမှုဖြင့် သူသည် ကျွမ်းကျင်သော အဆင့်များကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သုံးရက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော ဆေးနံ့သင်းပျံ့မှုသည် ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူသည် မီးဖိုအဖုံးကို ဖွင့်ကာ လင်းရှင်း ဆေးလုံးများ ရှစ်လုံးကို ယူဆောင်၍ ပြင်ဆင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

“အောင်မြင်သွားပြီ။ ဆေးဝါး မထုတ်လုပ်တာ အချိန်အတော်ကြာပြီ။  ဒါပေမယ့် ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ့ရဲ့ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း စွမ်းရည်က နည်းနည်းလေးတောင် ကျဆင်းမသွားဘူး”

လင်းထျန်းမင်သည် သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရှုပ်ပွနေသော ဆေးလုံး ထုလုပ်သည့် အခန်းကို ရှင်းလင်းကာ အသစ်ထုတ်လုပ်ထားသော လင်းရှင်း ဆေးလုံးများဖြင့် လိုဏ်ဂူနေအိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

မကြာမီ သူသည် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် အလုပ်လုပ်နေသော မျိုးနွယ်စုဝင်များကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူသည် လင်းရှင်းချန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ကာ ပြင်ဆင်ထားသော ပထမအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံးများကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လင်းရှင်းချန်နှင့် တွက်ချက်ပြီးနောက် ဤတစ်ကြိမ်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ အစုအဝေး (၅၀) ခုကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ပထမအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံး (၂၃၂) လုံး ရရှိခဲ့သည်။

“လင်းရှင်း ဆေးလုံး (၂၃၂) လုံးက ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် စုစုပေါင်း (၁,၈၅၆) မှတ်နဲ့ လဲလှယ်နိုင်ပါတယ်” ဟု လင်းရှင်းချန်က ပြောသည်။

သူပြောပြီးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်က ချက်ချင်းပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဦးလေး ဒါတွေအားလုံးကို ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံး ပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲလှယ်ပေးပါခင်ဗျာ”

ဤတောင်းဆိုမှုကို ကြားသောအခါ လင်းရှင်းချန်သည် စတင်တွက်ချက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံး ပစ္စည်းများက တစ်စုံကို ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် (၁၆၀) မှတ်တန်ဖိုးရှိတယ်။ မင်းရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ်တွေက (၁၁) စုံပဲ လဲလှယ်လို့ရမယ်။ ဂုဏ်ထူးဆောင်အမှတ် (၉၆) မှတ် ပိုလျှံနေမယ်”

လင်းထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဦးလေး ကျေးဇူးပြုပြီး ဒုတိယအဆင့် လင်းရှင်း ဆေးလုံး ပစ္စည်းများ (၁၂) စုံနဲ့ လဲလှယ်ပေးပါ။ လိုအပ်တာကို ကျွန်တော် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်”

ခဏမျှ မရပ်ဘဲ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ (၆၄) လုံးကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ လင်းရှင်းချန်ထံ ပေးလိုက်သည်။

လင်းရှင်းချန်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ယူပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို အလျင်အမြန် ပြန်ယူလာခဲ့သည်။

လဲလှယ်မှု ပြီးစီးသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ကြာကြာမနေတော့ဘဲ လင်းရှင်းချန်ကို နှုတ်ဆက်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် လိုဏ်ဂူနေအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံမှုအခန်းအတွင်း၌ သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်ချပြီး ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများဖြင့် ချက်ချင်း မစတင်ဘဲ အသက်ရှူခြင်း လေ့ကျင့်ခန်းများကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူ၏ အခြေအနေ လုံလောက်စွာ ချိန်ညှိပြီးစီးပြီဟု ခံစားရသောအခါ သူသည် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံများနှင့် စာအုပ်များစွာကို ထုတ်ယူကာ သေသေချာချာ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် စတင်ခဲ့သည်။

ဤ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အချို့မှာ သူ၏ ဘိုးဘိုးက ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မူရင်းစာအုပ်များကို မိသားစုထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူ့တွင် ရှိသည်မှာ ပုံတူကူးထားသော စာအုပ်များသာ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများကို မထုတ်လုပ်မီ သူသည် ထပ်မံပြင်ဆင်မှုအချို့ ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံများကို အကြိမ်များစွာ ဖတ်ဖူးသော်လည်း ထပ်မံလေ့လာခြင်းက မကြာခဏဆိုသလို ထိုးထွင်းဉာဏ်အသစ်များ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ညနေခင်းတွင် တစ်နေ့တာလုံး လေ့လာပြီးနောက် မှတ်စုများ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို သူ ဖတ်ပြီးစီးခဲ့သည်။

ဖတ်ပြီးသော ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံများကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းမှ လင်းရှင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကို လောင်းချ၍ လက်ချောင်းများကြားတွင် ကိုင်ထားရင်း သေချာစွာ လေ့လာကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ဤပုလင်းထဲတွင် လင်းရှင်း ဆေးလုံး သုံးလုံး ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်ပြီးနောက် လင်းရှီခန်းက သူ့ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အတုအယောင်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားကျွမ်းကျင်မှုများ လေ့ကျင့်နေခြင်းကြောင့် သူတို့ကို မစားသုံးရသေးပေ။

စိမ်းဝါရောင် ဆေးလုံးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖျော့တော့သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ဝန်းရံလျက် ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခု လေထဲတွင် ပြန့်လွင့်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် ချီတုံချီတုံ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဂန် ကိုယ်ခန္ဓာပညာကို ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဤနှစ်များအတွင်း ကျင့်ကြံခြင်းမှလွဲ၍ သူသည် အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

တရားထိုင်ခြင်းနှင့် အသက်ရှူခြင်း လေ့ကျင့်ခန်းများကို လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့်သာ ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြည့် ဆေးလုံးကို မမှီခိုဘဲ ကျင့်ကြံစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသည် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများကို သုံးစွဲ၍ ကျင့်ကြံပါက အချိန်တိုအတွင်း၌ အလွန်အကျွံ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများ၏ အကူအညီမပါဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စေရန် လွယ်ကူစေပြီး ပို၍ပင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ချီသန့်စင်မှုဘုံတွင် အဆင်ပြေသော်လည်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အတွက်မူ သူ မကြိုးစားဖူးသေးသလို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ကြိုးစားဝံ့ခြင်းလည်း မရှိပေ။

“ဒါက ကောင်းကင်အဆင့် နည်းစနစ်ရဲ့ အားနည်းချက် ဖြစ်နိုင်တယ်”

လင်းထျန်းမင်သည် သူကိုယ်သူ ရယ်မောလိုက်ရာ နားလည်သွားပုံရသည်။ အဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များ မရှိသောကြောင့် ပိုမိုအားကောင်းသော စွမ်းအားကို ရရှိရန်အတွက် ပိုမိုပေးဆပ်ရမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်သောအခါ သူ့တွင် ပထမအဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြည့် ဆေးလုံး အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် နာကျင်မှုကို အနည်းငယ် သက်သာစေနိုင်သောကြောင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် အနည်းငယ် စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်သည်။

ဆေးလုံးကို သောက်သုံးလိုက်သည်နှင့် အထူးဆေးဖက်ဝင် စွမ်းအားတစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း လည်ပတ်စေကာ ဆေးဖက်ဝင် စွမ်းအားကို သန့်စင်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် သူ၏ သွေးကြောမကြီးများမှတစ်ဆင့် ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပင်လယ်ခုနစ်ဆူ ဒန်တျန်တွင် စုပေါင်းသွားသည်။

အချိန်တိုအတွင်း သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နာကျင်မှု ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာက ဖြူဖတ်ဖြူလျော်ဖြစ်နေပြီး ချွေးစက်ကြီးများ စီးကျနေကာ မြေပြင်ပေါ်ရောက်သည်နှင့် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရင်း သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြည့် ဆေးလုံးတစ်လုံးနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူ၍ မျိုချလိုက်သည်။

ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြည့် ဆေးလုံးကို သောက်လိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏ ထူးခြားသော ဆေးစွမ်းအာသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ထူးခြားသောသွေးကြောရှစ်ခုမှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စိတ်မကောင်းစရာမှာ ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြည့် ဆေးလုံးသည် ပထမအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးဖြစ်သောကြောင့် နာကျင်မှုအချို့ကိုသာ သက်သာစေနိုင်ပြီး လုံးဝနှိမ်နင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ဘာမှမရှိသည်ထက်တော့ ကောင်းပြီး အနည်းငယ် အာနိသင်ရှိသောကြောင့် သူ၏မျက်နှာကို အနည်းငယ် အရောင်အသွေး ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်စေကာ အလွန်နာကျင်သော အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် လင်းရှင်း ဆေးလုံး၏ စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး သန့်စင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သုံးရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ယခင်က မှုန်

မှိုင်းနေခဲ့သော မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ ချီပင်လယ် ဒန်တျန်အတွင်း တိုးလာသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ များစွာ မဟုတ်သော်လည်း ထိုးဖောက်မှုမှာ အလှမ်းဝေးနေသေးသော်လည်း တရားထိုင်ခြင်း ကျင့်ကြံမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ။ အရိုးကိုက်ခဲတဲ့ ခံစားမှုက သာမန်လူတွေ မခံနိုင်တဲ့ အရာပဲ”

လင်းထျန်းမင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသုံးရက်တာ ကာလအတွင်း သူ၏ နေ့ရက်တိုင်းက သူ့အတွက် ဝေဒနာပင်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးနောက် သူသည် သာမန်နာကျင်မှုများကို ထုံကျင်နေခဲ့ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှုနှင့်အတူ ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြည့် ဆေးလုံး၏ အကူအညီဖြင့် သူ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ပြဿနာအသစ်တစ်ခုက သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများကို အသုံးပြုလိုပါက ဒုတိယအဆင့် အထောက်အကူပြုဆေးလုံးများကို ရှာဖွေရမည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် တရားထိုင်ခြင်း ကျင့်ကြံမှုအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရမည်ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် အရိုးကိုက်ခဲသော နာကျင်မှုကို ထပ်မံ ခံနိုင်ရည်ရှိရမည်။ သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုသည် အလွန်မြင့်မားခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြည့် ဆေးလုံးများဖြင့် ခဏတာ ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း ၎င်းက ရေရှည်ဖြေရှင်းချက် မဟုတ်ပေ။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ လင်းထျန်းမင်က သူ့ကိုယ်သူ ပြောလိုက်သည်။

“မှော်အတတ်လက်ရာ ပြီးသွားတာနဲ့ အပြင်ထွက်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို ကူညီပေးနိုင်တဲ့ သင့်လျော်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဆေးတွေကို ရှာဖွေဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်ထင်တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ရပ်တန့်သွားနိုင်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရင် ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံအတွက် အချိန်ဇယားကို အရှိန်မြှင့်ရမယ်”

သူ၏ အတွေးများကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ဤအတွေးကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခဏတာ မြှုပ်နှံထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ကြီးမားသော လည်ပတ်မှုဖြင့် လည်ပတ်စေခဲ့ပြီး ပြန်လည် နာလန်ထူသည့် အခြေအနေသို့ စတင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။