ရှေးဟောင်းပထမမူလရတနာ - နတ်ဘုရားချည်နှောင်ခြင်းနယ်ပယ်

မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေများသည် ထူးဆန်းသောပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိပြီး အပြာနက်ရောင် အကာအရံမှတစ်ဆင့် အလျင်အမြန်လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော် သူတို့မည်သို့သောနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ နယ်ပယ်၏နယ်နိမိတ်သည် အဆုံးမရှိတိုးချဲ့နေပုံရပြီး အစွန်းမှလက်မအနည်းငယ်အကွာတွင် အမြဲရှိနေသည်။

ဤမိစ္ဆာများနှင့်ဝိညာဉ်များကို ပို၍အံ့ဩစေသည်မှာ သူတို့လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့သည် တစ်လက်မမျှမရွေ့ဘဲ အချိန်တိုင်းတစ်နေရာတည်းတွင် ရှိနေခြင်းပင်။

ဒါဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုလဲ ဒါက နေရာလွတ်ကိုတောင် လိမ်ကျစ်နိုင်တယ်။

အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လှပသောဟန်ပန်နှင့် ထူးခြားသောအသွင်အပြင်ဖြင့် လေထဲသို့ခြေလှမ်းဝင်လာသည်။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီအဆုံးမဲ့နေရာလွတ်ကို ထိုသူက ထိန်းချုပ်နေသည် သူမှာ မြောက်ပိုင်းဒေသမှ အသစ်တက်လာသော နတ်စစ်သူကြီးဖြစ်ပြီး တစ္ဆေတစ်ရာ၏အမွေကို ဆက်ခံသူ မြောက်ပိုင်းသားများက နယ်နိမိတ်မဲ့ ခုန်ချိုးဟု သိကြသူပင်။

"အားလုံးပဲ ကိုယ့်ရဲ့အရည်အချင်းတွေကို လွတ်လပ်စွာပြသကြပါ။ ဒီနယ်ပယ်ထဲမှာ သူတို့ရဲ့သေဆုံးပြီးနောက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ အသုံးမဝင်တော့ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်"

ခုန်ချိုးက ယုံကြည်မှုရှိစွာပြုံးလိုက်သည်။

အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ ဝန်ထမ်းများသည် လျစ်လျူရှုနေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ တော်ဝင်ဆွေမျိုးများနှင့် နန်းတွင်းအမတ်များကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

မဟာချန်နယ်မြေလေးခုမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများသည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ အကာအရံ၏အစွန်းရှိမိစ္ဆာများထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ဤမိစ္ဆာများသည် ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်၏ ပဉ္စမအလွှာတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အမြင့်ဆုံးအင်အားစုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အနည်းငယ်မလုံလောက်ပုံရသည်။

တိုက်ပွဲကို တစ်ဖက်သတ်လွှမ်းမိုးထားသည်ဟု ဖော်ပြနိုင်သည်။

ရှိနေသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ လူတိုင်းနီးပါး လှုပ်ရှားခဲ့ကြပြီး အနည်းငယ်သာ စောင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏အကြီးအကဲ ဒန်မော့ စစ်နတ်ဘုရား နင်ကျန့်နှင့် ခါးတွင်ဓားတစ်ချောင်းနှင့် ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းချိတ်ဆွဲထားသော လူလတ်ပိုင်း အရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးတို့ဖြစ်သည်။

ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပခုံးပေါ်တွင် ဓားရှည်တစ်ချောင်းတင်ထားသော ဆံပင်နီရောင်နှင့်အမျိုးသား တစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။

သူတို့သည် လက်ပိုက်ကြည့်နေချင်၍မဟုတ်ဘဲ ရှိနေသောမိစ္ဆာများသည် သူတို့၏စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွရန်မလုံလောက်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားနှင့်နေပြီဖြစ်သော ကြယ်တာရာစစ်သူကြီး သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးသည် သူတို့ကိုကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်သည်။

ဒန်မော့သည် ဧကရာဇ်မင်ကို အရိုအသေပြုပြီးနောက် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားပြီး တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ခုန်ချိုးသည် ဒန်မော့ထွက်ခွာရန် လွယ်ကူစေရန် အဆုံးမဲ့နယ်ပယ်တွင် အပေါက်တစ်ခုဖွင့်ပေးချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ဂုဏ်ယူဖွယ်နယ်ပယ်သည် ဒန်မော့၏ရှေ့တွင် အမှောင်အမြင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

အံ့ဩသွားသော ခုန်ချိုးသည် မိမိကိုယ်ကိုနှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"သူက မြို့ကိုသုံးရက်သုံးညကာကွယ်ပြီး အသူရာမျိုးနွယ်ကို တွန်းလှန်ခဲ့တဲ့ စီနီယာဒန်ပဲ ဖြစ်ထိုက်ပါတယ်။ သူအသက်ကြီးနေပေမယ့် သူ့ရဲ့အစွမ်းက ကျွန်တော့်လက်လှမ်းမမီနိုင်သေးဘူး။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် စစ်နတ်ဘုရား နင်ကျန့်သည်လည်း လှုပ်ရှားစပြုလာသည်။ ရွှေရောင်အလင်းသည် သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကိုဖုံးလွှမ်းထားသော အကာအရံတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြေကြီးပေါ်တွင် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ သူသည် အပြာနက်ရောင်နယ်ပယ်မှ ပျံထွက်သွားသည်။

ခုန်ချိုး၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ကျော်ကြားခဲ့သော အရှေ့ပိုင်းဒေသမှ နာမည်ကြီးနတ်စစ်သူကြီးသည် သူကဲ့သို့ အသစ်တက်လာသော နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သူမဟုတ်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထောင့်တစ်နေရာမှ ဆံပင်နီရောင်နှင့်အမျိုးသားသည် တစ်ခုခုကိုခံစားမိပုံရပြီး တော်ဝင်မြို့တော်၏ တစ်နေရာရာရှိကောင်းကင်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက မျက်ရည်မိစ္ဆာရဲ့ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါပဲ။"

သူ၏ဘေးတွင်ရပ်နေသော ယွီမေက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"သူလည်း ဒီမှာရှိနေတာလား။"

ကျန်းထျန်းယီ၏ နဖူးကြောများ တွန့်သွားပြီး သူ၏ကိုယ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ နယ်ပယ်၏အစွန်းသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူအကာအရံကို ဖြတ်ကျော်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

အထူးသဖြင့် ကျန်းထျန်းယီထွက်ခွာသွားသော ဘက်တွင် အကာအရံသည် ကြေမွနေသော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ခုန်ချိုးသည် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ပြီး အဆုံးမဲ့နယ်ပယ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ယင်ချီစွမ်းအင်ကို လမ်းညွှန်လိုက်ရာ မိစ္ဆာများ အခွင့်ကောင်းယူပြီး လွတ်မြောက်ခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဓားရူး ကျန်းထျန်းယီ။

သူလေးနက်သောအမူအရာဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ သူတော်ဝင်မြို့တော်သို့ လာရောက်ခြင်းသည် မူလက မြောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူး၏ အမိန့်အရ မြောက်ပိုင်း၏အစွမ်းကိုပြသပြီး လာမည့်နှစ်တွင် မြောက်ပိုင်းမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွက် အရင်းအမြစ်များပိုမိုရရှိရန်ဖြစ်သည်။

ယခုမှသာ သူသည် မျက်လုံးမှေးသော မြောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူး၏ ကစားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို သဘောပေါက်ပြီး သူမည်သူ့ကိုမျှ မနိုင်နိုင်လောက်ပေ။

"တခြားနှစ်ယောက်က မလာချင်ကြတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။ သူတို့မျက်နှာပျက်မှာ ကြောက်နေကြတာကိုး တကယ်ကို မုန်းစရာကောင်းတယ်။"

ခုန်ချိုးက တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး အဲ့ဒီလူက ဆရာဖြစ်ပုံပဲ။"

ဒုတိယညီက ဆံပင်နီရောင်ပုံရိပ်ကိုမြင်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် တောင်ပိုင်းဒေသမှ နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဒီတစ်ခေါက်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘဲ ၎င်းမှာ ကျန်းထျန်းယီပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးသည် သူ၏မလွှဲမရှောင်သာသောသေခြင်းကို သိသောကြောင့်လောမသိ နယ်စပ်မှလွတ်မြောက်ရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ ယုန်အန်းလမ်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

မြို့သူမြို့သားများ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် သူ၏အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ခုတ်ထစ်နေသောလေကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောစွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခုန်ချိုးသည် လှုပ်ရှားတော့မည်အပြု အခြားတစ်ယောက်က သူ့ထက်ပိုမြန်သည်။

တားဆီးမရနိုင်သော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး တစ်ခဏအတွင်း သူ၏ကိုယ်သည် လူတိုင်း၏အံ့ဩတကြီးအကြည့်များရှေ့တွင် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။

ဓားစွမ်းအင်သည် မရပ်တန့်ဘဲ နယ်နိမိတ်အကာအရံကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ အပေါက်တစ်ခုကို စုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

ခုန်ချိုးသည် ဓားစွမ်းအင်လာရာသို့ အလျင်အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏နယ်နိမိတ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သူတိုင်းသည် သာမန်လူတစ်ဦးမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဒီတစ်ခေါက် တော်ဝင်မြို့တော်သို့ရောက်ရှိလာသော နယ်မြေလေးခုမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများသည် ဤသို့သောအံ့မခန်းဓားသိုင်းပညာ မရှိသင့်ပေ။

သူဓားဆွဲသူမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဖြူရောင်အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားကာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသောအသွင်အပြင်ရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်သည်အထိပင်။

လျိုမိသားစု၏ ပါရမီရှင် လျိုကျန့်လီ။

ခုန်ချိုးက သူ့ဘာသာသူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

လူတစ်ဦး၏နာမည် လျိုမိသားစု၏ပါရမီရှင်။ မြောက်ပိုင်းဒေသမှ နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူလျိုကျန့်လီကို ဘယ်လိုမသိဘဲနေမလဲ။

သို့သော် သူသည် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လျိုကျန့်လီသည် ဤသို့သောကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ထိုဓားချက်ကို သူတည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ၏အစွမ်းအကုန်သုံးပြီး ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဤအစွမ်းထက်သော ဓားချက်သည် သဘာဝအတိုင်း လူများစွာ၏အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်မင်က မော့ကြည့်ပြီး တွေးတောနေပုံရသည်။

သူ၏နောက်မှလူအုပ်ထဲတွင် မင်းသားတစ်ပါးသည် သူ၏လက်စအောက်တွင် လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် မနာလိုဟန်တစ်စွန်းတစ်စ လင်းလက်သွားသော်လည်း သူလျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

နှစ်သစ်ကူးအခမ်းအနားယာဉ်တန်းတွင် အဘိုးကြီးလျိုနှင့် လျိုထန်းလုတို့သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လော့ယွီသည် လေးစားစွာသက်ပြင်းချသည်။

" နာမည်နဲ့တကယ်ပဲ လိုက်ဖက်တာပဲ။"

"သခင်လေး အဆင်ပြေရဲ့လား။"

လန်နင်ရွှမ်က စိုးရိမ်စွာမေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါပြီး ရုတ်တရက်ရင်တုန်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်လိုက်ရာ အပြာနုရောင်အကာအရံအပြင်ဘက်တွင် ညကောင်းကင်သည် မည်းနက်နေသင့်သော်လည်း ယခုအခါ မှိန်ဖျော့သောနီရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကိုးကွေ့မြစ်ဘေးတွင် ဆံပင်ဖြူဖွေးပြီး မုတ်ဆိတ်မည်းနက်နေသော အဘိုးအိုနှင့်မလှမ်းမကမ်းတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုရပ်နေသည်။

တစ္ဆေမျက်နှာ ပုဝါခြုံထားပြီး အနက်ရောင်နှင့်အနီရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူ၏ရင်ဘတ်တွင် နံပါတ်နှစ်ဟု သိသာစွာထိုးထားသည်။

"မင်းဒီအဘိုးကြီးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား။"

အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အသက်ကို အရမ်းရှည်တယ်လို့ထင်ရင် ဒီလိုအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့အတွေးတွေ တွေးမိနိုင်လောက်တယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို ခဏတာနှောင့်နှေးစေဖို့ပဲ လာခဲ့တာပါ" တစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလိုက်သည်။

"ငါလှုပ်ရှားမှုမလုပ်တာ အရမ်းကြာသွားလို့လား။"

အဘိုးအိုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူစကားဆုံးသည်နှင့် တစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူသည် အလျင်အမြန်နောက်သို့ခုန်လိုက်သော်လည်း သူတစ်လှမ်းနောက်ကျသွားသည်။

တစက်စက် သွေးများမြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ တစ်ခဏအတွင်း သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ငါ စိတ်မြန်သွားတယ်"

တစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာခေါင်းခါပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ တစ်ခုခုကိုဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားခန့်ရှိသော လေးထောင့်အနက်ရောင်သေတ္တာငယ်တစ်လုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လေနှင့်အတူကျယ်ပြန့်လာပြီး အဘိုးအိုနှင့်တစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူနှစ်ဦးလုံးကို တစ်ခဏအတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဆံပင်ဖြူဖွေးပြီး မုတ်ဆိတ်မည်းနက်နေသော အဘိုးအိုသည် အံ့ဩစွာပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းအဲ့ဒီအရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား။"

"ရှေးဟောင်းပထမမူလရတနာ နတ်ဘုရားချည်နှောင်ခြင်းနယ်ပယ်။ ဒီရတနာမရှိဘဲနဲ့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကို ဘယ်လိုရပ်တန့်ရဲမှာလဲ။ ကိုယ့်ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို အထင်ကြီးလွန်းမိတာကိုပဲ အပြစ်တင်မိတယ်။ ကိုယ့်အစွမ်းကိုစမ်းသပ်ဖို့ ခင်ဗျားနဲ့တိုက်ပွဲဝင်ရဲခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ အဆုံးမှာတော့ လက်တစ်ဖက်ကို အလဟဿဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။"

"အရေးမကြီးပါဘူး။"

အဘိုးအိုက သူ၏မျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများသည် အေးစက်ပြီးသက်မဲ့နေသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့အသက်က ဒီမှာပဲကျန်ခဲ့ရလိမ့်မယ်။"