သတ္တမအလွှာတွင် အကျဉ်းကျနေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား

တစ္ဆေဗုဒ္ဓသည် သူရှာဖွေနေသောလူကို ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်၏ သတ္တမအလွှာတွင် နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

စုတ်ပြဲနေသော မီးခိုးရောင်အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားပြီး မုတ်ဆိတ်မွှေးများ ရှုပ်ပွနေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူ၏ခြေထောက်များပတ်လည်တွင် အဖြူရောင်ကျမ်းလိပ်များ ဖြန့်ခင်းထားပြီး ၎င်းတို့ပေါ်တွင် စာလုံးလေးလုံးကို ထူထပ်စွာရေးသားထားသည် — ကံကြမ္မာကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခြင်းမရှိ။

"သခင်ပြောတာမှန်တယ် ခင်ဗျားတကယ်ပဲ ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်မှာ အကျဉ်းကျခံနေရတာပဲ။ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပါ ဒါက ခင်ဗျားနေသင့်တဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး"

တစ္ဆေဗုဒ္ဓက ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် သူ၏ခေါင်းကိုမော့လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများသည် ဗလာနတ္ထိဖြစ်ပြီး တောက်ပမှုမရှိပေ။

"အပြင်ထွက်သွားလဲ ဘာထူးမှာလဲ။ အပြင်ဘက်က ပိုကြီးတဲ့အကျဉ်းထောင်တစ်ခုပါပဲ။ ငါဘာမှမပြောင်းလဲနိုင်မှတော့ ဒီမှာပဲနေပြီး အဲ့ဒီကံကြမ္မာဆိုးနေ့ကို စောင့်နေတာ ပိုကောင်းတယ်။ အိုး ငါ့စုတ်တံဘယ်မှာလဲ။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ဆက်လက်ရေးသားချင်သော်လည်း စုတ်တံ၏ခြေရာများကို မည်သည့်နေရာတွင်မှ ရှာမတွေ့သောကြောင့် သူပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သခင်က ဒီလူရဲ့ဗေဒင်ပညာက ထူးခြားပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာရဲ့ အဆင့်ကိုတောင် နီးကပ်နေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ နတ်ဘုရားတို့ရဲ့ပွဲတော်ညမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေတွေကို ရှာဖွေဖို့အတွက် ဒီလူရဲ့အကူအညီလိုအပ်တယ်

တစ္ဆေဗုဒ္ဓက သူ၏မျက်လုံးသုံးစုံတွင် သံသယနှင့်မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်က ကျွမ်းကျင်သောဗေဒင်ဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အတိတ်ကတိုက်ပွဲများတွင် သူသည် နိုင်ငံတော်ဆရာကို အမြဲတမ်းရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

ငါ့ရှေ့ကလူက သူ့အဆင့်ရဲ့ တစ်သောင်းပုံတစ်ပုံတောင် မရှိလောက်ဘူး မဟုတ်ရင် သူဘယ်လိုလုပ် ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်မှာ ချုပ်နှောင်ခံထားရမှာလဲ။

သခင်က ဒီလူရဲ့အရည်အချင်းတွေက ထူးခြားတယ်လို့ တကယ်ပဲပြောခဲ့တာလား။ ဒါက ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။

သူ၏အတွေးများရှိနေသော်လည်း တစ္ဆေဗုဒ္ဓသည် ဤလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားကို ကယ်တင်ရဦးမည်ဖြစ်သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် သခင်၏အမိန့်ပင်။

သူသည် သူ၏ညာဘက်ခြေဖြင့် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သော်လည်း ကွဲအက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ထူထဲသောဖိနပ်အောက်တွင် ကျိုးပဲ့နေသောစုတ်တံတစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓသည် အာရုံမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လှောင်အိမ်ထဲတွင် ရှိသင့်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် သူ၏ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် တစ္ဆေဗုဒ္ဓ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို သူ၏ညာဘက်လက်ဖြင့် ညင်သာစွာမလိုက်ပြီး ကျိုးပဲ့နေသောစုတ်တံကို ပြန်လည်ရယူလိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား၏မျက်နှာတွင် နာကျင်သောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒီစုတ်တံက ငါ့ဆရာကပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ။ မင်းက ဒါကိုနင်းပြီး ချိုးဖျက်ပစ်တယ်။"

သူပြောရင်း လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် စုတ်တံကို သူ၏ညာဘက်လက်ဖြင့် သုတ်လိုက်ရာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ကျိုးပဲ့နေသောစုတ်တံသည် သူ၏မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

"တော်သေးတာပေါ့ တော်သေးတာပေါ့။"

အမျိုးသားက သူ၏ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ပြီး လှောင်အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ထို လူအတွက် လှောင်အိမ်၏ကန့်သတ်ချက်များသည် ဘာမှမဟုတ်သလိုပင်။

တစ္ဆေဗုဒ္ဓ ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ သူယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူခုနက လုပ်ခဲ့သည့်အရာကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မလုပ်နိုင်လောက်ပေ။

ဤအချိန်တွင် သခင်က ဤလူကိုပြန်ခေါ်ရန် ဤမျှကြီးမားသောအန္တရာယ်ကို အဘယ်ကြောင့် ယူခဲ့သည်ကို သူနောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ ဤလူသည် တကယ်ပင် ထိုသို့သော မယုံနိုင်ဖွယ်စွမ်းရည်များ ရှိနေသည်။

သူထပ်ပြောတော့မည်အပြု လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းစကားတွေ ဖြုန်းမနေနဲ့။ အခုမသွားရင် မင်းသွားနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ တစ္ဆေဗုဒ္ဓသည် သူ၏မျက်လုံးသုံးစုံလုံးကို ပိတ်ပြီး တွက်ချက်စပြုလာသည်။

အမှောင်ထုအလယ်တွင် သူသည် မြင်ကွင်းများနှင့်ရလဒ်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ရလဒ်မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် သေလမ်းပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဗလာနတ္ထိသည် လိမ်သွားပြီး မှုန်ဝါးနေသောပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာထွက်ပေါ်လာသည်။

အရာအားလုံးအပေါ် လျစ်လျူရှုခဲ့သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ထိုပုံရိပ်ကို အနည်းငယ်အံ့ဩစွာကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများ စူးစမ်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါနဲ့လိုက်ခဲ့"

ပုံရိပ်က ယိမ်းနွဲ့ကာပြောလိုက်သည်။

"ငါမသွားဘူး။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ခေါင်းခါပြီး ခိုင်မာသောသဘောထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောက်ချက်မချခင် ဒါဘာလဲဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါဦး။"

ပုံရိပ်က အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည် ၎င်းမှာ မျက်လုံးတစ်လုံးပါသော သေတ္တာတစ်လုံးဖြစ်သည်။

သေတ္တာဖွင့်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် မူလကပိတ်ထားသော မျက်လုံးများသည်လည်း ပွင့်လာသည်။

တစ်ခဏတာ တောက်ပသောအလင်းရောင်သည် သတ္တမအလွှာ၏အမှောင်ကို ဖြန့်ကျဲလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို နေ့ခင်းကဲ့သို့ တောက်ပသွားစေသည်။

"မင်းဒီပစ္စည်းကို တကယ်ပဲရခဲ့တာပဲ။ မင်းဒါနဲ့ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

ပုံရိပ်က သွယ်ဝိုက်စွာပြန်ဖြေသည်။

"အတိတ်မှာ မင်းက ရလဒ်အမျိုးမျိုးကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းခဲ့တယ်။ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ရှင်သန်မှုကို သေချာစေဖို့အတွက် မင်းတော်ဝင်နန်းတော်ထဲဝင်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းကို လုပ်ကြံဖို့ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ဘူး။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ မင်းကို နိုင်ငံတော်ဆရာက ဒီမှာဖိနှိပ်ခဲ့တယ်။"

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်သည်။

"ဆရာလုပ်တာမှန်ပါတယ်။ တိုက်ခိုက်မယ့်အစား အမြန်ဆုံးဖယ်ရှားလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့တံဆိပ် ကျိုးပေါက်သွားတဲ့အခါ ဘယ်သူမှရလဒ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်တော့ဘူး။ နှစ်တစ်ရာပိုနေတာဖြစ်ဖြစ် နှစ်တစ်ရာလျော့သွားတာဖြစ်ဖြစ် အတူတူပါပဲ။"

"မသေချာပါဘူး။ မင်းမမြင်ဖူးတဲ့ တခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနိုင်တယ်" ဟု ပုံရိပ်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

"ဘာလမ်းကြောင်းလဲ"

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက စပ်စုစွာမေးပြီး သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေနဲ့မိစ္ဆာတွေကို မိမိသဘောအလျောက်နိုးထစေပြီး သူတို့ကိုသေလုနီးပါးဖြစ်အောင်လုပ်ပြီးမှ ပြန်လည်ရှင်သန်ခွင့်ပေးမယ်!"

ပုံရိပ်၏စကားလုံးတိုင်းသည် အားကောင်းပြီး ပြတ်သားလှသည်။

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသောလူသည် ခဏရပ်ပြီး စကားလုံးများကို ထပ်ခါတလဲလဲရွတ်ဆိုကာ တွက်ချက်စပြုလာသည်။

ခဏအကြာတွင် သူစိတ်လှုပ်ရှားစွာကြည့်ပြီး ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ငါအဆုံးသတ်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး!"

အဆုံးသတ်မရှိဘူးဆိုလျှင် အခြားဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဤလမ်းသည် သွေးစွန်းပြီး အရိုးများပုံနေရန် ကံကြမ္မာပါလာလျှင်ပင်။

သို့သော် လူသားမျိုးနွယ်၏ရှင်သန်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤစတေးမှုသည် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

"ငါမင်းနဲ့လိုက်ခဲ့မယ်။"

"ကောင်းတယ်။"

မျက်ရည်မိစ္ဆာ၏ မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို တားဆီးရန်ခက်ခဲသည်။ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ မျက်ရည်မိစ္ဆာကိုသတ်ပြီး ပြိုင်ဘက်သည် သူ၏မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နောက်ထပ်အသုံးမပြုနိုင်တော့ရန်ဖြစ်သည်။

ဒန်မော့၏မျက်ခုံးများ ကိုးကွေ့မြစ်ဘေးမှ အနက်ရောင်ကမ္ဘာကိုကြည့်ရင်း တွန့်သွားသည်။

ဓားရူး ကျန်းထျန်းယီသည် အောက်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာသောပုံရိပ်ကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ရှာဖွေနေသည်။

ပထမဆုံးလှုပ်ရှားသူမှာ စစ်နတ်ဘုရား နင်ကျန့်ဖြစ်သည်။ နေရာလွတ်သည် သူ၏အရှိန်ရှေ့တွင် မရှိသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူသည် မျက်ရည်မိစ္ဆာ၏ရှေ့တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

အားကောင်းသောစွမ်းအင်ဖြင့်လွှမ်းခြုံထားသော ရွှေရောင်လက်သီးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သောစွမ်းအားဖြင့် မျက်ရည်မိစ္ဆာကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ထိမှန်ပါက ပြိုင်ဘက်၏ပုံရိပ်ယောင်ကိုယ်သည် မသေလျှင်တောင် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင်အလင်းအကာအရံတစ်ခု မျက်ရည်မိစ္ဆာ၏ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေပြီး နင်ကျန့်၏လက်သီးသည် မျက်ရည်မိစ္ဆာထံရောက်ရှိရန် တစ်လက်မသာလိုတော့သည်။

သို့သော် ထိုတစ်လက်မသည် ကျော်လွှားမရနိုင်သော အကွာအဝေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

နင်ကျန့်သည် ရုတ်တရက်လှည့်ပြီး သူ၏နောက်မှလေဟာနယ်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ပုံရိပ်သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ မရေရာသောအနက်ရောင်အရိပ်သည် သူတို့ကိုလျစ်လျူရှုပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

"သွားဖို့အချိန်တန်ပြီ။"

ဒန်မော့နှင့် ကျန်းထျန်းယီတို့သည် အနက်ရောင်အရိပ်ကို တစ်ချိန်တည်းတွင်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏အမူအရာများ အလွန်အမင်းလေးနက်နေသည်။ သူတို့သည် ပုံရိပ်မှထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ခံစားနိုင်ပြီး သူတို့၏ကျောရိုးကို စိမ့်သွားစေသည်။

"ငါမင်းတို့ကို ထွက်သွားခွင့်ပေးမယ်လို့ မင်းတို့ထင်နေလား။"

နင်ကျန့်သည် လျစ်လျူရှုခံရပြီး ဒေါသတကြီးအော်ပြောလိုက်သည်။

လက်သီးတစ်ချက်ကို ကြမ်းတမ်းစွာထိုးထုတ်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်သည် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လက်သီးသည် အနက်ရောင်အရိပ်ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏အစွမ်းအကုန်မသုံးခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုသည် လုံလောက်စွာနီးကပ်သည်။ သို့သော် သူ့ကိုတုန်လှုပ်စေသည်မှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် လက်သီးစွမ်းအားသည် ချက်ချင်း ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ဖက်တွင် နတ်ဘုရားချည်နှောင်ခြင်းနယ်ပယ်သည် သူ၏ပုံစံကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ ကွဲအက်သံနှင့်အတူ ပြိုကွဲသွားသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာထွက်ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း နောက်ထပ်ပုံရိပ်တစ်ခု အနက်ရောင်အရိပ် တစ္ဆေဗုဒ္ဓနှင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား၏ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ အစောပိုင်းက နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကို နတ်ဘုရားချည်နှောင်ခြင်းနယ်ပယ်ဖြင့် တားဆီးရန်တာဝန်ယူခဲ့သော ဒုတိယတစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူပင်။

သူ၏ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသွင်အပြင်သည် ယခင်ကနှင့် အလွန်ကွာခြားနေသည်။ သူ၏ဘယ်ဘက် လက်မောင်း ပျောက်ဆုံးနေပြီး သူ၏မျက်နှာသည် အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ သူ၏ ကိုယ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် သွေးစွန်းများရှိနေသည်။

"မင်းပင်ပန်းသွားပြီ" အနက်ရောင်အရိပ်က ပေါ့ပေါ့ဆဆပြောလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့တော့ နတ်ဘုရား ချည်နှောင်ခြင်းနယ်ပယ်က ကြေမွသွားပြီ ငါတို့အမြန်ဆုံးထွက်ခွာမှဖြစ်မယ်!"

ဒုတိယတစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူသည် စိတ်မထိန်းနိုင်ဖြစ်နေသည်။

သူ့ကိုနောက်တစ်ကြိမ် ရွေးချယ်ခွင့်ပေးလျှင် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကို တားဆီးသည့်တာဝန်ကို သူဘယ်လိုမှယူမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သေလမ်းရှာခြင်းနှင့်တူသည်။

သူစကားဆုံးချိန်တွင် ဆံပင်ဖြူဖွေးပြီး မုတ်ဆိတ်မည်းနက်နေသော အဘိုးအိုသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုကိုမြင်သောအခါ တစ္ဆေဗုဒ္ဓ၏သန်မာသောပုံရိပ်သည် အလိုအလျောက်တုန်ခါသွားသည်။

၎င်းသည် သေခြင်းတရား၏ကြောက်ရွံ့မှုပင်။