လွတ်မြောက်ခြင်း
Vol. 27 Ch. 397
မဟာချန်တိုင်းပြည်တွင် မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေများ သောင်းကျန်းနေသော်လည်း ရှေးခေတ်ကတည်းက တော်ဝင်မြို့တော်ကို ကျူးကျော်ရဲသော မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေများမှာ မများလှပေ။
ပထမအနေဖြင့် လောက၏ကံကြမ္မာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သည်ဟု လူသိများသော နိုင်ငံတော်ဆရာသည် အလားအလာရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်လေ့ရှိသည်။
ဒုတိယအနေဖြင့် တော်ဝင်မြို့တော်ကို မခန့်မှန်းနိုင်သော အစွမ်းဖြင့် စောင့်ကြပ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက် ရှိနေသည်။ နတ်စစ်သူကြီးသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ လှုပ်ရှားမှုမပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏အစွန်းကို မည်သည့်မိစ္ဆာကမျှ အသက်ကိုမမှုဘဲ ထိရဲခြင်းမရှိပေ။
ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရရှိထားသော ဒုတိယတစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူသည် အဘိုးအိုကိုကြည့်ပြီး လေးနက်စွာပြောသည်။
"ငါတို့သာ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် သူ့ကိုတိုက်ခိုက်နိုင်လောက်တယ်။"
ဆံပင်ဖြူဖွေးပြီး မုတ်ဆိတ်မည်းနက်နေသော အဘိုးအိုသည် လျစ်လျူရှုနေဆဲဖြစ်ပြီး တိတ်တဆိတ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် ဘေးမှ မှုန်ဝါးနေသော အနက်ရောင်ပုံရိပ်က ခေါင်းခါသည်။
"သူသာ သူအစွမ်းအကုန်သုံးပြီး တော်ဝင်မြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးရမှာ မစိုးရိမ်ခဲ့ရင် မင်းအသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာမှာမဟုတ်ဘူး။"
ဒုတိယတစ္ဆေမျက်နှာနှင့်လူသည် ဤစကားများကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် အဘိုးအို၏ ရှေ့တွင် လုံးဝအားမတန်ခဲ့ပေ။ အခုမှ သူသိလိုက်ရသည်မှာ အဘိုးအိုသည် သူ၏အစွမ်းအကုန်ပင် မသုံးခဲ့သေးဘူးလား။
ဒါက ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။
မှုန်ဝါးနေသောပုံရိပ်သည် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး ဆက်ပြောသည်။
"ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေနဲ့မိစ္ဆာတွေ တော်ဝင်မြို့တော်ကို ကျူးကျော်တုန်းက သူတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ အဲ့ဒီနတ်ဘုရားတွေနဲ့မိစ္ဆာတွေ လုံလောက်အောင် မြန်မြန်မပြေးခဲ့ရင် တော်ဝင်မြို့တော်ရဲ့လမ်းတွေက သူတို့ရဲ့သွေးတွေနဲ့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက စွန်းထင်းနေလောက်ပြီ။"
"ဒါကို ဘာလို့မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနလို့ခေါ်လဲဆိုတာ မင်းသိလား။ ဒါက နတ်ဘုရားတွေနဲ့မိစ္ဆာတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး သတ်ဖြတ်ဖို့ ရည်ရွယ်လို့ပဲ။"
နတ်ဘုရားများနှင့်မိစ္ဆာများ၏ အစွမ်းအပေါ် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ကောင်းကင်ဘုံမြှုပ်နှံခြင်းအဖွဲ့အစည်း၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကို အသုံးပြုပြီး မဟာချန်မင်းဆက်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ဖြုတ်ချကာ လောကကို နောက်တစ်ကြိမ် သန့်စင်ရန်ဖြစ်သည်။
သို့သော် အစွမ်းထက်သောနတ်ဘုရားများနှင့်မိစ္ဆာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အောက်မှအဘိုးအိုသည် သူတို့ကိုသတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။
မဟာချန်မင်းဆက် နတ်ဘုရားသိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် အစွမ်း၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသည်ဟူသော ဘွဲ့သည် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပေ။
"ငါက အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီ။ မင်းတို့အဲ့ဒီမှာရပ်ပြီး စကားပြောနေရတာ အရမ်းအဆင်မပြေဘူး။ အောက်ဆင်းလာပြီး ပြောကြတာ မကောင်းဘူးလား။"
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က သူ၏ညာဘက်လက်ဖြင့် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
တစ္ဆေဗုဒ္ဓနှင့် အခြားသူများ၏ကိုယ်များသည် ထိန်းချုပ်မရတော့သကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ကြယ်ကြွေများကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားပြီး မျက်ရည်မိစ္ဆာများ၏ တစ်ဝက်တစ်ပျက်မြင်နိုင်သော ပုံရိပ်သည်ပင် ခြွင်းချက်မရှိပေ။
သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများရှိနေသော်လည်း သူတို့သည် သူတို့၏ကျဆင်းမှုကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
အစွမ်း၏ လုံးဝကွာခြားမှုရှေ့တွင် ရုန်းကန်မှုအားလုံးသည် အချည်းနှီးပင်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မှုန်ဝါးနေသော အနက်ရောင်ပုံရိပ်က ကြားဝင်ဆောင်ရွက်လိုက်သည်။ သူတို့ကျဆင်းနေသော လေထဲတွင် အနက်ရောင်မြူခိုးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် အနက်ရောင်မြူခိုးထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး သူတို့၏ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဒန်မော့နှင့် အခြားသူများ စိုးရိမ်တကြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဆံပင်ဖြူဖွေးပြီး မုတ်ဆိတ်မည်းနက်နေသော အဘိုးအိုသည် အနည်းငယ်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ကိုယ်သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူပြန်ပေါ်လာသောအခါ သူသည် မိုင်ထောင်ချီအကွာရှိ တောင်တန်းသစ်တောတစ်ခုအထက် လေထဲတွင် ရောက်နေသည်။
သူသည် သူ၏ညာဘက်လက်ဖဝါးကို ညင်သာစွာ အောက်သို့ဖိချလိုက်သည်။
တောင်တန်းများနှင့်သစ်တောများ ပျက်စီးသွားပြီး တစ္ဆေဗုဒ္ဓနှင့်အခြားသူများ၏ ပုံရိပ်များ နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်လာသည်။
တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အဘိုးအိုသည် တစ္ဆေဗုဒ္ဓနှင့်အခြားသူများ၏ကိုယ်များကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားစေသည်။
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် ပျက်စီးနေသော တောင်တန်းသစ်တောအောက်မှ ကြေမွနေသော ပုံရိပ်များကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ငါ့အသက်အရွယ်က ငါ့ကိုမီလာပြီထင်တယ် ငါတကယ်ပဲ မှားယွင်းစွာဆုံးဖြတ်မိတယ်။"
စကားလုံးများ ကျဆင်းသည်နှင့် တစ္ဆေဗုဒ္ဓနှင့်အခြားသူများ၏ ကြေမွနေသောကိုယ်များသည် ခဏတာတုန်ခါသွားပြီးနောက် မီးခိုးကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဤလူများသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အစစ်အမှန်များမဟုတ်ဘဲ တစ်မျိုးတစ်မည်သော အမှောင်အမြင်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။
"နတ်ပညာ ကြက်သွေးရောင်ငှက်၏အိပ်မက်။ ပျက်စေ!"
နောက်ဆုံးစကားလုံးနှင့်အတူ အဘိုးအိုသည် သူ၏မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ်ဖွင့်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။
ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအားလုံးသည် အမှောင်အမြင်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေသည်။
ဒန်မော့နှင့် အခြားသူများသည် ဤ "ပျက်စေ" ဟူသောစကားဖြင့် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် အလျင်အမြန်ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း တစ္ဆေဗုဒ္ဓနှင့်အခြားသူများ၏ ခြေရာမရှိတော့ပေ။
"ငါတို့ဘယ်တုန်းက အမှောင်အမြင်အောက် ရောက်သွားတာလဲ။"
စစ်နတ်ဘုရား နင်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ဘေးတွင် ဓားရူး ကျန်းထျန်းယီသည်လည်း တွေးတောသောအမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။
သူတို့အားလုံးသည် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှုကို မကျွမ်းကျင်သော သိုင်းသမားများဖြစ်သည်။ ဤသို့သော အမှောင်အမြင် တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့တွင် ထိရောက်သော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နည်းများ အမှန်တကယ်မရှိပေ။
အကြီးအကဲဒန်မော့သည် တစ္ဆေတစ်ရာတာအိုမျိုးဆက်ကို ကျင့်ကြံသည်။ သေချာပြန်လည်သတိရပြီးနောက် သူသည် တွေးဆချက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည် "ငါတို့မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကိုရောက်ပြီး အဲ့ဒီလူအနည်းငယ် လေဟာနယ်ထဲကထွက်လာတာကို မြင်တဲ့အချိန်ကတည်းက ငါတို့အမှောင်အမြင်အောက် ရောက်နှင့်နေပြီလို့ စိုးရိမ်ရတယ်။"
"အဲ့ဒီမှုန်ဝါးနေတဲ့ အနက်ရောင်ပုံရိပ်လား။"
နင်ကျန့်နှင့် အခြားသူများလည်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကို ထောင်ချောက်ထဲကျရောက်စေနိုင်သော အမှောင်အမြင်သည် ထိုမှုန်ဝါးနေသောအနက်ရောင်အရိပ်၏ အစွမ်းကိုပြသနေသည်။
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က အမှောင်အမြင်ကို မဖျက်ဆီးခဲ့လျှင် သူတို့သည် အမှောင်အမြင်အောက်တွင် သေဆုံးဖွယ်ရှိသည်။
"နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက် သူခိုးတွေလွတ်မြောက်သွားပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက်လိုက်လံဖမ်းဆီးရမလား။"
ဒန်မော့သည် ဆံပင်ဖြူဖွေးပြီး မုတ်ဆိတ်မည်းနက်နေသော အဘိုးအို၏ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာပြီး လေးစားစွာမေးလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် သူ၏ခေါင်းကိုမော့ပြီး ကောင်းကင်သို့ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်ရည်မိစ္ဆာ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ညကိုဖုံးလွှမ်းထားသော အနီရောင်မြူခိုးသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ၎င်း၏ကျန်ရှိနေသောသက်ရောက်မှုများမှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် များစွာဝေးကွာနေသေးသည်။
သူခေါင်းခါပြီးပြောသည်။
"သူတို့ကိုအခုဖမ်းလို့မရတော့ဘူး။ ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ကနေ လွတ်မြောက်လာတဲ့ ငါးမွှားလေးတွေ အားလုံးကိုပဲ ဖမ်းလိုက်။ ငါတို့မဖမ်းနိုင်တဲ့သူတွေကိုတော့ နေရာမှာတင် အဆုံးစီရင်လိုက်။ သူတို့ရဲ့သေဆုံးပြီးနောက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက မြို့ထဲကလူတွေကို မထိခိုက်စေဖို့ သေချာလုပ်။"
"ဒါပေမဲ့ သတ္တမထပ်ကသူတွေကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
ဒန်မော့ တုံ့ဆိုင်းနေသည်။
"ဒါက အဲ့ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ကိစ္စပဲ။ ဒီသတင်းစကားကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ကို ပို့လိုက်ရုံပဲ"
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က ဤစကားများကိုပြောပြီး သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။
သူဖော်ပြခဲ့သော အဘိုးကြီးမှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာပင်။
"ကျွန်တော်နားလည်ပါပြီ။"
ဒန်မော့ သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်ပြီး ထွက်ခွာသွားသော အဘိုးအို၏ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်တွင် ရွှီလဲ့ရှန် ဖေးရွှင့်နှင့် ယန်ချန်တို့၏ပုံရိပ်များသည် ပင်မခန်းမဆောင်တွင် မထင်မှတ်ဘဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ရွှီလဲ့ရှန်က ပြောသည်။
"သူခိုးတွေက အကြီးဆုံးစီနီယာကို ခေါ်သွားကြပြီ။"
"အင်း။"
အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာသည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြီး တောင်ဘက်သို့ကြည့်လိုက်သည်။
တော်ဝင်မြို့တော်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြစ်ပွားနေသည်။ မဟာစာပေအကယ်ဒမီမှလူများ လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ သူတို့တွင် တာဝန်တစ်ခုရှိသောကြောင့် သဘာဝကျသည်။
တစ္ဆေဗုဒ္ဓ ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်၏ ဆဋ္ဌမထပ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများသည် ညီအစ်ကိုသုံးဦး၏ ပူးပေါင်းကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဖန်တီးခဲ့သော အမှောင်အမြင်များဖြစ်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ္ဆေဗုဒ္ဓကို သတ္တမထပ်ရှိ အခြားအလွှာတစ်ခုသို့ လမ်းလွဲစေပြီး အချိန်အတော်ကြာ အကျဉ်းကျခံခဲ့ရသော စီနီယာကို ခေါ်ဆောင်သွားရန်ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဆရာ အကြီးဆုံးစီနီယာ အကယ်ဒမီနန်းတော်ကို ဝင်သွားပြီးနောက် သူမကြာခင်မှာပဲ ရူးသွပ်သွားခဲ့တယ်။ သူစိတ်လွတ်သွားပြီး တော်ဝင်နန်းတော်ထဲဝင်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းကို လုပ်ကြံဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့တယ် နောက်ထပ်နှစ်တစ်ရာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ရှင်သန်မှုအတွက်လို့ အခိုင်အမာပြောရင်းပေါ့။ ပြီးတော့ ဆရာက သူ့ကိုဖိနှိပ်ပြီး ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ရဲ့ သတ္တမထပ်မှာ ထားခဲ့တယ်။ အခု အကြီးဆုံးစီနီယာက အကျဉ်းထောင်ကလွတ်ပြီး သူခိုးတွေက ခေါ်ဆောင်သွားပြီ။ ဘာပြဿနာမှရှိမှာမဟုတ်ဘူးလား။"
ရွှီလဲ့ရှန်က သူ၏မုတ်ဆိတ်မွှေးငယ်နှစ်ချောင်းကို ပွတ်သပ်ပြီးမေးလိုက်သည်။
"သူက သူ့ဘာသာသူ သေလမ်းဆုံးကိုရောက်နေပြီ ထွက်လမ်းတစ်ခုတည်းက တခြားနည်းလမ်းရှာဖို့ပဲ။ ဒီတစ်ခေါက် သူ့ကိုစွန့်စားခန်းထွက်ခွင့်ပေးလိုက်တာ မဆိုးတဲ့အရာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာသည် လျစ်လျူရှုစွာပြန်ဖြေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်းက ကျွန်တော်တို့ကို ရှင်းပြချက်တောင်းလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
ယန်ချန်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။
"မိစ္ဆာနဲ့တစ္ဆေကို ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ကို အစောင့်အကြပ်ပို့ဆောင်ဖို့ တာဝန်ရှိသူက အကျဉ်းထောင်ဌာနပဲဖြစ်ပြီး သူခိုးတွေလွတ်မြောက်တာကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက အဘိုးကြီးက ငါတို့နဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ရှင်းပြချက်လိုအပ်ရင်တောင် ဒါက ငါတို့ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။"
တပည့်သုံးဦး ရုတ်တရက်နားလည်သွားကြသည်။
ရွှီလဲ့ရှန်က အံ့ဩစွာခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ နတ်စစ်သူကြီးတောင် အမှားလုပ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ တော်ဝင်မြို့တော် ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ကို ဝင်ရောက်စီးနင်းလာတဲ့ အဲ့ဒီသူခိုးတွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလို့လား။"
ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာသည် မဖြေဘဲ သူ၏အမူအရာသည် အနည်းငယ်နက်နဲနေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖေးရွှင့်က သူ၏စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ပြသည် ။
"တော်ဝင်မြို့တော်မှာ မျက်ရည်မိစ္ဆာဖြန့်ဝေခဲ့တဲ့ ကပ်ရောဂါက အလွန်ပြင်းထန်တယ်။ တော်ဝင်မြို့တော်က တော်ဝင်သမားတော်တွေက အားမတန်နိုင်လောက်ဘူး။"
"ငါတို့လုပ်ရမှာက..."
သူစတင်ပြောလိုက်သည်။
ရွှီလဲ့ရှန်က ကြားဖြတ်ပြောသည်။
"တော်ဝင်သမားတော်တွေမှာ ဖြေရှင်းချက်မရှိနိုင်ပေမယ့် တစ်စုံတစ်ယောက်က နည်းလမ်းရှာတွေ့လိမ့်မယ်။"
"စီနီယာ ခင်ဗျားဘယ်သူ့ကိုပြောနေတာလဲ။"
ဖေးရွှင့်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။
"ညီလေးဖေး ငါတို့ရဲ့ညီလေးငယ်က စာပေသူတော်စင်တာအိုမျိုးဆက်မှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ဖို့ ဘယ်လိုရှာဖွေခဲ့လဲဆိုတာ မင်းမေ့သွားတာလား။ ဆေးပညာကနေတစ်ဆင့်ပဲ။"