မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမ၏ ကျိန်စာ

"သခင်လေး အနီရောင်အလင်းတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပုံပဲ။"

လန်နင်ရွှမ်က ခေါင်းမော့ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခုန်ချိုး၏နယ်ပယ်အပြင်ဘက်တွင် ညသည် သူ၏ပုံမှန်အတိုင်း နက်ရှိုင်းမှုသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ထို့နောက် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လန်နင်ရွှမ်ပြောသည့်အတိုင်း အမှန်ပင်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်ရည်မိစ္ဆာ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော ကပ်ရောဂါသည် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ကပ်ရောဂါကူးစက်ခံထားရသော လူများသည် နာကျင်စွာဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

"သခင်လေး ဒီလူတွေ..."

လန်နင်ရွှမ်က စိုးရိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ချင်ဖုန်းသည် သာမန်ပြည်သူတစ်ဦးထံ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူ၏ထူးခြားသောစွမ်းရည်များသည် ရောဂါလက္ခဏာများကို ဖြစ်ပေါ်စေသော သယ်ဆောင်သူများကို မတွေ့ရှိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏လက်ဖဝါးကိုလွှမ်းခြုံကာ သာမန်ပြည်သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူဘာမှမတွေ့ခဲ့ပေ။

မျက်ရည်မိစ္ဆာ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော အနီရောင်အလင်းသည် တော်ဝင်မြို့တော်၏ တစ်ဝက်နီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မြို့ထဲတွင် ဒုက္ခရောက်နေသောလူများ၏ အရေအတွက်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သေချာပေါက် မနည်းပေ။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို သာမန်ပြည်သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘာမှပြောင်းလဲမှုမရှိခဲ့ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လေးနက်သောအမူအရာများဖြင့် အဘိုးအိုတစ်စုသည် တော်ဝင်မြို့တော်ဘက်မှ အလျင်အမြန်ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့၏အဝတ်အစားများအရ သူတို့သည် တော်ဝင်သမားတော်များဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

ရောက်ရှိလာသော တော်ဝင်သမားတော်များသည် ညည်းညူနေသော သာမန်ပြည်သူများကို လျစ်လျူရှုပြီး ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်းများရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် အကာအကွယ်ပစ္စည်းများ ဝတ်ဆင်ပြီး ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်းများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို စတင်စစ်ဆေးကြသည်။

သို့သော် မျက်ရည်မိစ္ဆာ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော အနီရောင်မြူခိုးသည် သာမန်ရောဂါတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

ဤကျွမ်းကျင်သော တော်ဝင်သမားတော်များပင်လျှင် ထိရောက်သောဖြေရှင်းချက်မရှိကြပေ။ သူတို့သည် ရောဂါလက္ခဏာများကို သက်သာစေရုံသာဖြစ်သော ရိုးရှင်းသော အရေးပေါ် အစီအမံ အချို့ကိုသာ ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

တော်ဝင်သမားတော်များနှင့် နီးကပ်သော သာမန်ပြည်သူအချို့သည် သူတို့၏မိသားစုဝင်များ အလွန်အမင်းနာကျင်နေသည်ကို မကြည့်ရက်နိုင်သောကြောင့်လောမသိ တော်ဝင်သမားတော်များထံ ပြေးသွားပြီး သူတို့၏ချစ်ခင်ရသူများကို ကုသပေးရန် တောင်းပန်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ရရှိခဲ့သည်မှာ လျစ်လျူရှုမှုနှင့် အေးစက်စက်နိုင်မှုသာဖြစ်သည်။

ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်းများ၏ ရောဂါလက္ခဏာများကိုပင် မကုသနိုင်သော ဤတော်ဝင် သမားတော်များသည် သာမန်လူများ၏အသက်ကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိကြပေ။

သူတို့တွင် စွမ်းရည်ရှိလျှင်ပင် သူတို့သည် သာမန်လူများအပေါ် အချိန်ဖြုန်းရန် ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ချက်ကြည့်ပေးပါ ကျွန်မအမေ သေတော့မယ်။"

သူ၏အမေကို ကယ်တင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော လူငယ်တစ်ဦးသည် စစ်သားများ၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွင်းပြီး သမားတော်အိုတစ်ဦးရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချကာ တောင်းပန်ပြီး သမားတော်၏ခြေထောက်ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် သူ့ကိုအေးစက်စက်ကြည့်ပြီး အစောင့်များကို တင်းမာသောအသံဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အဲ့မှာ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ။ ဒီလူကို ဘာလို့မဖယ်ရှားသေးတာလဲ။ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေရဲ့ ကုသမှုကို နှောင့်နှေးစေရင် မင်းတို့အကျိုးဆက်တွေကို ခံနိုင်လို့လား။"

စစ်သားအများစုသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် သာမန်ပြည်သူများဖြစ်သောကြောင့် ထိုလူငိုနေသည်ကို မကြည့်ရက်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် အာဏာပိုင်များရှေ့တွင် သူတို့သည် ထိုလူ၏ဒုက္ခကို သနားကြင်နာလျှင်ပင် သူတို့သည် အမိန့်အတိုင်းလိုက်နာပြီး သူ့ကိုဖယ်ရှားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဆွဲထုတ်ခံသွားရသော လူ၏ငိုသံများကြောင့် တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲနေသည်။ သူသည် သူ၏လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ညစ်ပတ်သွားသော ဘောင်းဘီပေါ်မှ အစွန်းအထင်းများကိုပင် မထီမဲ့မြင်ကြည့်လိုက်သည်။

"သမားတော်၏နှလုံးသား" ဟူသော စကားရပ်သည် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် နေရာမရှိပေ။

ဤသည်မှာ သာမန်လူများ၏အသက်သည် မြက်ပင်ကဲ့သို့ အရေးမပါသော ခေတ်ဖြစ်သည်။

ပြန်ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသော လူသည် မြေကြီးပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူနေသော သူ၏အမေကို မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ကြည့်ကာ အဆက်မပြတ် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်နေသည်။

သူသာ နှစ်သစ်ကူးအခမ်းအနားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြည့်ရန် မလာခဲ့လျှင် သူ၏အမေသည် ဤသို့သောကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ ဤခေတ်တွင် သူကဲ့သို့သောလူများသည် ယုန်အန်းလမ်းပေါ်တွင် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်။

၎င်းသည် တစ်နှစ်တာ၏ အပျော်ရွှင်ဆုံးနေ့ဖြစ်သင့်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းသည် သူတို့အတွက် အစိတ်ပျက်အားငယ်ဆုံးနေ့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဒူးထောက်ငိုကြွေးနေသော လူ၏ဘေးတွင် အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းအမေရဲ့အခြေအနေကို ငါကြည့်ပါရစေ။"

အမျိုးသားသည် အသံလာရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှပသောအမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့်အတူရှိနေသော ချောမောသည့်လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့မှာ ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖော်များပင်။

အမျိုးသားသည် အနည်းငယ်မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။

"သခင်လေး သမားတော်တစ်ဦးလား။"

"ဟုတ်တယ်။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ အမျိုးသားသည် အလျင်အမြန်ဘေးသို့ဖယ်သွားသည်။

"သခင်လေး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အမေကို ကယ်တင်ပါ။ ရှင့်ရဲ့ကြီးမားတဲ့ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှမမေ့ပါဘူး။"

ချင်ဖုန်းက အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်။

"ငါအစွမ်းကုန်ကြိုးစားပါ့မယ်။"

အစောပိုင်းက သူသည် ကူးစက်မှုလက္ခဏာများရှိသော သာမန်ပြည်သူများစွာကို စစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း သူသည် သူတို့၏ဒုက္ခကိုသက်သာစေရန် တော်ဝင်သမားတော်များနှင့် ဆင်တူသော အရေးပေါ် အစီအမံများကိုသာ ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် သူသည် သူတို့ကိုမည်သို့ကုသရမည်ကို အကြံဉာဏ်မရှိပေ။

အမျိုးသား၏အမေ၏အခြေအနေသည် သူအစောပိုင်းက စစ်ဆေးခဲ့သူများထက် များစွာ ပိုမိုဆိုးရွားနေသည်။

အရေးပေါ်ကုသမှုအပြီးတွင်ပင် သက်သာမှုမရှိဘဲ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးနှင့်အရည်များ အငွေ့ပျံခြင်းသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် သူမသေချာပေါက် သေဆုံးလိမ့်မည်။

ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဘုရားပင်လယ် နှလုံးသားကိုမေးမြန်းခြင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် သူတော်စင်၏ ဝိညာဉ်ချန်ထားခဲ့သော အလင်းပုလဲလုံးသည် အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း အဖြူရောင်အလင်းသည် ရွှမ်းယီ၏ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ဖုန်း၏ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ငါရင်းနှီးတဲ့ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါတစ်ခုကို ခံစားမိတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး ဒါက မိန်းမမိစ္ဆာရဲ့ ကျိန်စာပဲကိုး" ဟု ရွှမ်းယီက ပေါ့ပေါ့ဆဆ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ဤရုတ်တရက်စကားလုံးများက ချင်ဖုန်းကို လန့်သွားစေသည်။ သူခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင်အရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါစီနီယာရွှမ်းပဲ သူဘယ်လိုလုပ် သူ့ဘာသာသူထွက်လာတာလဲ။ ချင်ဖုန်း အံ့ဩသွားသည်။

လန်နင်ရွှမ်က စပ်စုစွာမေးသည်။

"သခင်လေး ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူ့ကိုကုသဖို့ နည်းလမ်းရှာတွေ့ပြီလား။"

လျိုကျန့်လီသည်လည်း ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ငါ့မိန်းမနဲ့ နင်ရွှမ်က သူတော်စင်ရဲ့ကြွင်းကျန်တဲ့ဝိညာဉ်ကို မမြင်နိုင်ဘူးလား။

ရွှမ်းယီက ရှင်းပြသည်။

"ငါ့ရဲ့ကြွင်းကျန်တဲ့ဝိညာဉ်က မင်းကလွဲလို့ တခြားသူတွေအတွက် မမြင်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာတကယ်တမ်း ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ ပြီးတော့ ဘာလို့မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမရဲ့ ကျိန်စာက နေရာတိုင်းမှာရှိနေရတာလဲ။"

"မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမ ကျိန်စာ؟ စီနီယာရွှမ်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ဒီသာမန်လူတွေက ကပ်ရောဂါကူးစက်ခံထားရတာလား"

ချင်ဖုန်းက စုံစမ်းမေးမြန်းသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမရဲ့ မျက်ရည်တွေကနေ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ကျိန်စာပဲ"

ရွှမ်းယီက ထို့နောက် မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမ၏ မူလအစကို ရှင်းပြစပြုလာသည်။

"ရှေးခေတ်က နတ်ဘုရားတွေနဲ့မိစ္ဆာတွေ လူ့ဘုံကိုဆင်းသက်လာပြီး ရာသီဥတုကိုခြယ်လှယ်ကာ ကပ်ဘေးဖြစ်စေတဲ့ရေကြီးမှုတွေနဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။"

"ရေနီမြစ်ရဲ့မြောက်ဘက်မှာ မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမလို့ခေါ်တဲ့ အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးရှိခဲ့တယ်။ သူမသွားရာနေရာတိုင်းမှာ မိုးမရွာဘူး။"

"မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမက လူသားမျိုးနွယ် မရပ်မနားရွာသွန်းတဲ့မိုးဒဏ်ကို ခံစားနေရတာကိုမြင်တော့ သနားကြင်နာစိတ်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်။ သူမရေနီမြစ်ကိုစွန့်ခွာပြီး သူမရဲ့စွမ်းအားတွေကိုသုံးကာ မုန်တိုင်းကိုအဆုံးသတ်စေပြီး ရေကြီးမှုတွေကို ရပ်တန့်စေခဲ့တယ်။"

"သို့သော် ရာသီဥတုကိုထိန်းချုပ်တဲ့ နတ်ဘုရားတွေထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမရဲ့ စွမ်းအားတွေက ကျန်ရှိနေပြီး လပေါင်းများစွာကြာရှည်တဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့မိုးခေါင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။"

"လူတွေက မိုးခေါင်မှုဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမအပေါ် ရန်လိုလာကြပြီး စော်ကားမှုတွေနဲ့ အေးစက်တဲ့လက်နက်တွေကို ဝှေ့ယမ်းကြတယ်။"

"မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမက ဒေါသထွက်တာထက် ပိုဝမ်းနည်းသွားပြီး မြောက်ဘက်ကိုပြန်သွားခဲ့တယ်။ သူမထွက်ခွာသွားစဉ် မျက်ရည်တစ်စက်ကျပြီး လူ့ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။"

"သူမနာမည်က မျက်ရည်မိစ္ဆာ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် နာကြည်းမှုမှမွေးဖွားလာသော ကျိန်စာတစ်ခုပဲ။ သူမက မုန်တိုင်းတွေကိုရပ်တန့်နိုင်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့မိုးခေါင်မှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်။ သူမက သက်ရှိသတ္တဝါတွေထဲက အစိုဓာတ်ကိုလည်း အငွေ့ပျံစေနိုင်ပြီး အသက်ရှင်ရတာ သေတာထက် ဆိုးရွားစေတယ်"

ရွှမ်းယီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မူလက အသက်ကယ်တင်ရန်မွေးဖွားလာသော မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမသည် အဆုံးတွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

မျက်ရည်မိစ္ဆာ၏မွေးဖွားမှုသည် မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း သင့်တော်လှသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဒုက္ခကို သနားရန် အချိန်မရပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် အကူအညီလိုအပ်နေသောလူများ ပိုများနေပြီး သို့မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်များမှာ ဆိုးရွားလှမည်။

"စီနီယာရွှမ်း ဒါက မျက်ရည်မိစ္ဆာရဲ့ကျိန်စာမှန်း သိမှတော့ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုခုရှိလား။"

" ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုရှိတယ်။ ငါမင်းကို အစီအရင်တစ်ခုသင်ပေးမယ်။ အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ဒီကျိန်စာကို ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်။ အာရုံစိုက်။"

ရွှမ်းစကားပြောသည်နှင့် သူ၏အဖြူရောင်ပုံရိပ်ယောင်သည် လေဟာနယ်တွင် ပုံသဏ္ဍာန် စတင်ယူလာပြီး ချင်ဖုန်းကို အစီအရင်မည်သို့တည်ဆောက်ရမည်ကို လမ်းညွှန်နေပုံရသည်။

တစ်ဖက်တွင် တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်း၌ တော်ဝင်သမားတော်များသည် မင်းသမီး၏အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေကြသည်။

ဧကရာဇ်မင်း သိရှိသွားသောအခါ သူအလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး တော်ဝင်သမားတော်များ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အခန်းတစ်ခန်းတွင် ဧကရီသည် ကုတင်ဘေးတွင်ထိုင်ပြီး သူမ၏သမီးကို ဒုက္ခရောက်နေဟန်ဖြင့် ငေးကြည့်နေသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ခန်းမထဲတွင် စိုးရိမ်တကြီး လျှောက်လှမ်းနေသည်။ ရုတ်တရက် သူတစ်စုံတစ်ယောက်ကို စဉ်းစားမိသည် သွေးကြောဒဏ်ရာများကို ကုသနိုင်သော သမားတော်တစ်ဦးပင်။