ကြည်လင်နက်ရှိုင်းသော အစီအရင်

ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ဧကရာဇ်မင်သည် ပရိသတ်ထဲမှ တော်ဝင်သမားတော်များ၏ အစီရင်ခံချက်များကို နားထောင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဒီရောဂါက မကြားဖူးတဲ့ရောဂါပါပဲ။ ဒါကိုကုသဖို့ဆိုရင် အချိန်အနည်းငယ်ယူရမှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်။"

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့ပြီးပါပြီ လောလောဆယ်တော့ အရာရှိတွေနဲ့စစ်သူကြီးတွေရဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေကို သက်သာစေရုံသာ တတ်နိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းသမီးရဲ့အခြေအနေက အရာရှိတွေထက် အများကြီးပိုဆိုးရွားပါတယ်။"

စကားမဆုံးမီမှာပင် ဧကရာဇ်မင်က ဒေါသတကြီးအော်ပြောလိုက်သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ မင်းတို့အားလုံး အသုံးမကျဘူး! မင်းတို့ကို ငါဘာအတွက်လိုသေးလဲ။"

မူလက နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့ဖြစ်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောအခမ်းအနားကို ကျင်းပကာ နိုင်ငံတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြသရမည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကြောင့် ဧကရာဇ်မင်သည် ဒေါသထွက်နေသည်။

ပရိသတ်ထဲမှ တော်ဝင်သမားတော်များသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ရောဂါကိုကိုင်တွယ်ရာတွင် ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်နေသောကြောင့် သူတို့သည် သဘာဝအတိုင်း ဧကရာဇ်မင်၏ဒေါသအတွက် ထွက်ပေါက်ဖြစ်လာကြသည်။

"လျိုမိသားစုရဲ့သမီး လျိုကျန့်လီ သွေးကြောဒဏ်ရာရတုန်းက မင်းတို့ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်ပြီး ဆင်ခြေအမျိုးမျိုးပေးခဲ့တယ်။ အခု ဒီရာဇဝတ်ကောင်တွေကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ဒီရောဂါနဲ့ပတ်သက်လို့ မင်းတို့က အတူတူပဲကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်နေတယ်။ မင်းတို့ဖြေရှင်းချက်မရှာမချင်း မင်းတို့အားလုံးကို ငါခေါင်းဖြတ်ရမှာလား။"

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ သေရမှာမကြောက်ပါဘူး အရှင်မင်းကြီး။ ကျေးဇူးပြုပြီး အမျက်တော်ဖြေပါ"

ဤတော်ဝင်သမားတော်များသည် နိုင်ငံရေးတွင် မကျွမ်းကျင်သော်လည်း အားလုံး အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်သောကြောင့် အလျင်အမြန်ဒူးထောက်ပြီး ဝန်ခံလိုက်ကြသည်။

ဤစကားကိုကြားပြီးနောက် ဧကရာဇ်မင်က သူတို့ကိုလက်ညှိုးထိုးကာ သူ၏ဒေါသကို ဆက်လက်ဖော်ပြရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း သူရုတ်တရက် တစ်ခုခုကိုစဉ်းစားမိလိုက်သည်။

လျိုကျန့်လီ၏သွေးကြောဒဏ်ရာကို ချင်မိသားစု၏ သားအကြီးဆုံး ချင်ဖုန်းက ကုသပေးခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်းက ဒီရောဂါအတွက် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်မလား။ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူချက်ချင်းအမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ချင်မိသားစုရဲ့ သားအကြီးဆုံး ချင်ဖုန်းဘယ်မှာလဲ။ သူ့ကိုငါ့ဆီခေါ်ခဲ့!"

မိန်းမစိုးချုပ်ကြီးသည် ချက်ချင်းအမိန့်ကိုလက်ခံပြီး နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ထို့နောက် ဧကရာဇ်မင်က ထပ်ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက အကြီးအကဲဒန်မော့ကို ဒီကိုခေါ်ခဲ့။ တစ်ယောက်ယောက်လွှတ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာကို ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်တွေအကြောင်း အကြောင်းကြားလိုက်။"

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး။"

မိန်းမစိုးချုပ်ကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တော်ဝင်သမားတော်များသည် သူတို့၏ခေါင်းများကို နောင်တဖြင့်ငုံ့ကာ ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်မင်သည် အာရုံမစိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ဘေးဥပဒ်ရဲ့ အရင်းခံအကြောင်းရင်းက ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ကို အစောင့်အကြပ် ပို့ဆောင်နေတဲ့ မိစ္ဆာကြောင့်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကိုပြောတယ်။ မင်းတို့ငါ့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခုခုရှိလား။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် အဖြူရောင်မျက်နှာဖုံးများနှင့် အနီရောင်ဝတ်ရုံများဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာသည် သူတို့သည် အကျဉ်းထောင်ဌာနမှဖြစ်သည်။

"သူတို့ဘယ်လိုနေလဲ။"

ယုန်အန်းလမ်းတွင် အရပ်ဘက်နှင့်စစ်ဘက်အစောင့်များသည် သူတို့၏အထက်လူကြီးများ၏ နာကျင်မှုကိုကြည့်ပြီး တော်ဝင်သမားတော်များကို သတင်းအချက်အလက်မေးမြန်းကြသည်။

တော်ဝင်သမားတော်များသည် ဤကူကယ်ရာမဲ့အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စိတ်ပျက်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကိုတိုက်တွန်းသည်ကိုကြားသောအခါ သူတို့ပို၍ စိတ်တိုလာကြသည်။

တော်ဝင်သမားတော်အိုတစ်ဦးက ဆူပူလိုက်သည်။

"မင်းက သမားတော်လား ငါကလား။ ငါတို့ဒီမှာ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုစဉ်းစားနေတုန်းပဲ။ မင်းဘာမှ လုပ်စရာမရှိရင် အပြင်ကသာမန်ပြည်သူတွေကို ပါးစပ်ပိတ်ခိုင်းလိုက်။ ဒီလောက်ဆူညံနေတာနဲ့ ငါတို့ဘယ်လိုအာရုံစိုက်ပြီး ဖြေရှင်းချက်ဆွေးနွေးနိုင်မှာလဲ။"

အစောင့်များသည် ဤစကားများကြောင့် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤရောဂါရုတ်တရက်ဖြစ်ပွားမှုကြောင့် လူတိုင်းအလွန်အမင်းနာကျင်ပြီး အချိန်တိုင်း ညည်းညူနေ ကြသည် သူတို့ဘယ်လိုစိတ်ငြိမ်နိုင်မည်နည်း။

တော်ဝင်သမားတော်များ၏စကားများသည် သူတို့၏ကူကယ်ရာမဲ့မှုအတွက် ဆင်ခြေတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

အစောင့်များကို ဆူပူပြီးနောက် တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် အခြားသမားတော်များကို စုစည်းပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ။ ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် သဲလွန်စတစ်ခုခုတွေ့ပြီလား။"

လူတိုင်းခေါင်းခါကြသည်။

"ဒီရောဂါလက္ခဏာက အလွန်ထူးဆန်းတယ် ကျွန်တော်တစ်ခါမှမကြားဖူးဘူး။"

အခြားတော်ဝင်သမားတော်များလည်း အလားတူခံစားချက်များကို ဖော်ပြကြသည်။

"ဒီလိုဆက်သွားလို့မဖြစ်ဘူး။ အရာရှိတွေနဲ့စစ်သူကြီးတွေ ဒီလောက်များများ ရောဂါလက္ခဏာတွေပြနေတာနဲ့ ငါတို့ဒီပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ရင် တခြားသူတွေရဲ့ဝေဖန်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်။"

"ဝေဖန်ခံရတာက အသေးအဖွဲကိစ္စပါ အရှင်မင်းကြီးရဲ့အပြစ်ပေးမှုကို ခံရမှာကို စိုးရိမ်ရတယ်။"

"ငါတို့က တော်တော်လေးကံကောင်းတယ်။ ငါတို့ကို ဒီအရာရှိတွေနဲ့စစ်သူကြီးတွေကို ကုသဖို့စေလွှတ်ခဲ့တာ။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသမီးကြီးကလည်း ဒီရောဂါကူးစက်ခံထားရပြီး သူ့ရောဂါလက္ခဏာတွေက အများကြီးပိုဆိုးရွားတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ မင်းသမီးကြီးကို ကုသဖို့တာဝန်ယူခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီတော်ဝင်သမားတော်တွေက သူတို့ခေါင်းတွေလည်ပင်းမှာ ချိတ်ဆွဲထားရင်း တုန်လှုပ်နေလောက်ပြီ။"

တော်ဝင်သမားတော်အိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုစကားတွေ ဆက်မပြောနဲ့တော့။ သူတို့ခေါင်းတွေပြုတ်သွားရင် ငါတို့ပဲကျန်တော့မှာ။ အခုအချိန်ကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီး တန်ပြန်ဆောင်ရွက်ချက်တစ်ခု စဉ်းစားကြ!"

အခြားသူများ ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူတို့၏အမူအရာများ မှောင်မိုက်သွားသည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဘိုးကြီးပြောသည်မှာ မှန်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်မြို့တော်တွင် တော်ဝင်သမားတော်များ ဒီလောက်ပဲရှိပြီး သူတို့အလှည့် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယုန်အန်းလမ်းရှိ လမ်းတစ်ခုပေါ်တွင် တောက်ပသောအလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး မှောင်မိုက်သောညကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ဆူညံသံသည် သိသာထင်ရှားပြီး လူများစွာ၏အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

မကြာမီ သူတို့သည် ချောမောသောအနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်တစ်ဦး၏ခေါင်းအထက်တွင် သုံးပေခန့်အချင်းရှိသော အစီအရင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြီးတော့ တက်လာသောအဖြူရောင်အလင်းသည် ထိုအစီအရင်မှ လာခြင်းပင်။

ခုန်ချိုးသည် အစီအရင်ကို အံ့ဩသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ခါးတွင် ဓားတစ်ချောင်း ချိတ်ဆွဲထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးလျိုနှင့် လျိုထန်းလုတို့သည်လည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်၏ မျက်နှာကို မြင်ပြီးနောက် သူတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာတွေဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းမိလိုက်ကြသည်။

"အောင်မြင်ပြီ!"

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်သီးကိုဆုပ်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

သူ၏နောက်တွင် ရွှမ်းယီက အံ့ဩစွာပြောသည်။

"တစ်ခါကြည့်ရုံနဲ့ မင်းငါ့အစီအရင်ကို တကယ်ပဲကျွမ်းကျင်နိုင်တာပဲ။ အစီအရင်တာအိုမှာ မင်းရဲ့ပါရမီက တကယ်ကိုအံ့မခန်းပဲ။"

ချင်ဖုန်းသည် လူများကိုကယ်တင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာရွှမ်း အစီအရင်တည်ဆောက်ပြီးပြီ။ ကျွန်တော်နောက်ဘာလုပ်ရမလဲ။"

"မင်းက မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမရဲ့ကျိန်စာကူးစက်ခံထားရတဲ့လူတွေကို အစီအရင်အောက်မှာထားပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို အစီအရင်ထဲထိုးသွင်းလိုက်ရုံပဲ။ ကျိန်စာက သဘာဝအတိုင်း ဖယ်ရှားခံရလိမ့်မယ်။"

"ဒီလောက်လွယ်တာလား။"

ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ဒီအစီအရင်က ငါအချိန်အတော်ကြာလေ့လာခဲ့တဲ့ ကြည်လင်နက်ရှိုင်းသောအစီအရင်ပဲ။ ဒါက မကောင်းဆိုးဝါးနဲ့ကျိန်စာတွေရဲ့ ရန်သူပဲ။"

ဤသို့သောအစွမ်းထက်သောအစီအရင်သည် နားလည်ရန်နှင့် တည်ဆောက်ရန်မလွယ်ကူပေ။ ခေတ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ကြုံခဲ့ရသော ရွှမ်းယီပင်လျှင် ချင်ဖုန်း တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်သည်ကိုမြင်သောအခါ တုန်လှုပ်သွားသည်။

လျိုကျန့်လီနှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့သည် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လန်နင်ရွှမ်က စပ်စုစွာမေးသည်။ "သခင်လေး ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

သူမ၏အမြင်အရ သူမသည် သခင်လေး မရှင်းပြနိုင်ဘဲ ခဏတာလှည့်သွားပြီးနောက် အစီအရင်ပုံကြမ်းများဆွဲကာ အစီအရင်တည်ဆောက်စပြုသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"နောက်ကျရင် မင်းသိရမှာပါ။"

ချင်ဖုန်းက ပြောပြီးနောက် အမျိုးသားကို သူ၏အမေကို အစီအရင်အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ဂရုတစိုက်ရွှေ့ခိုင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ညင်သာစွာအသက်ရှူထုတ်ပြီး သူ၏ကိုယ်ထဲမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို ကြည်လင်နက်ရှိုင်းသောအစီအရင်ထဲသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်သည် ကွင်းအတွင်းလည်ပတ်နေပြီး ကြည်လင်နက်ရှိုင်းသောကွင်း၏ မူလအဖြူရောင်အလင်းကို အပြာနုရောင်အလင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

အမျိုးသားနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများသည် ရှုပ်ထွေးပြီးနားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။ သခင်လေးက လူတွေကိုကုသပြီး ကယ်တင်ရမှာဖြစ်ပေမယ့် သူဘာလုပ်နေတာလဲ။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကိုအံ့ဩသွားစေပြီး သူတို့ကို ကြီးမားသောအံ့ဩမှုတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။

မူလက အခြေအနေဆိုးရွားနေသော အမျိုးသား၏အမေသည် အစီအရင်၏အလင်းဖြင့် သန့်စင်ခံလိုက်ရသည်။ သူမ၏အရေပြားမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အနီရောင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏နှလုံးခုန်သံနှင့်အသက်ရှူသံပင်လျှင် ဖြည်းညင်းစွာတည်ငြိမ်သွားသည်။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် အမျိုးသမီးသည် ဖြည်းညင်းစွာမျက်လုံးဖွင့်ပြီး အမျိုးသား၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

"မေမေ မေမေနောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီ!"

အမျိုးသားသည် ဝမ်းသာမျက်ရည်များဖြင့် ငိုကြွေးလိုက်သည်။

ဒီသခင်လေးက တော်ဝင်သမားတော်တောင် မကုသနိုင်တဲ့ရောဂါကို တကယ်ပဲကုသနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါဆို ငါတို့မိသားစုဝင်တွေအတွက်လည်း မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်ဆိုတဲ့သဘောလား။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကြည့်ရှုနေသူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြွေးကြော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းက ပြောသည်။

"မင်းအမေက အရည်တွေနဲ့သွေးတွေ တော်တော်များများဆုံးရှုံးသွားတယ်။ အရင်ဆုံး သူ့ကိုရေနည်းနည်း တိုက်လိုက် ပြီးတော့ ဆေးဆိုင်သွားပြီး သူ့ကိုပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် ကူညီဖို့ သွေးအားဖြည့်ဆေးပင်တွေ ယူခဲ့။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ အမျိုးသားသည် ဒူးထောက်ချပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ သူ၏ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး သူ့အသက်ကိုကယ်တင်ပေးလို့!"

ချင်ဖုန်း အမျိုးသားကို ထူပေးနေစဉ် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများ၏ စိုးရိမ်သောက ရောက်နေသောအသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"သခင်လေး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့မိသားစုဝင်တွေကိုလည်း ကယ်တင်ပေးပါ။"

"စိတ်မပူပါနဲ့ လူနာတွေကို ဒီကိုခေါ်ခဲ့ကြ" ဟု ချင်ဖုန်းက သူတို့ကိုနှစ်သိမ့်လိုက်သည်။