ခင်ဗျားစကားတွေက နည်းနည်းလွန်သွားပြီ

"ရောဂါကိုကုသမယ်ဟုတ်လား။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ!"

တော်ဝင်သမားတော်အိုများသည် ဆူညံသံကိုကြားသောအခါ မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်ကြသည်။

သူတို့ပင်လျှင် ဤထူးဆန်းသောရောဂါကို အားမတန်နိုင်ဖြစ်နေသည်ကို သာမန်လူငယ်တစ်ဦးက ဘယ်လိုကုသနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သံသယနှင့်မထီမဲ့မြင်ပြုသံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလင်းအစီအရင်အောက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာသော သာမန်ပြည်သူများသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းပြန်လည်ရရှိလာပြီး သူတို့၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေများပင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်သမားတော်အိုများနှင့် အခြားသူများသည် မယုံနိုင်စွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အစီအရင်များသည် ရောဂါကုသနည်းတစ်ခု ဘယ်တုန်းကဖြစ်သွားခဲ့သနည်း။ ၎င်းသည် သူတို့၏နားလည်မှုကို လုံးဝပျက်စီးစေသည်။

သို့သော် အချက်အလက်များရှေ့တွင် သူတို့သည် ယုံကြည်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

"ငါတို့ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

တော်ဝင်သမားတော်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

လူတိုင်းတွင် အကြံဉာဏ်မရှိဘဲ အကြီးဆုံးတော်ဝင်သမားတော်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီမှာရောဂါကို ကုသနိုင်မှတော့ အရပ်ဘက်နဲ့စစ်ဘက်အရာရှိအားလုံးကို အဲ့ဒီကိုခေါ်သွားကြစို့။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ငါတို့ကိုအဆင့်နိမ့်တယ်လို့ ထင်စေမှာမဟုတ်ဘူးလား"

လူတစ်ဦးက အရုပ်ဆိုးသောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဆင့်နိမ့်တယ်ဟုတ်လား။ ဘယ်သူပြောလဲ။ လူတွေပြန်ကောင်းလာတာက ငါတို့ရဲ့ဆေးပညာ စွမ်းရည်ကြောင့်ပဲ။ လူတွေပြန်မကောင်းလာရင် ဒါမှမဟုတ် ပိုဆိုးလာရင် ငါတို့က သူတို့အပေါ် အပြစ်ပုံချလို့ရတယ်"

တော်ဝင်သမားတော်အိုက ပေါ့ပေါ့ဆဆပြောလိုက်သည်။

ဤထုတ်ပြန်ချက်အပြီးတွင် တော်ဝင်သမားတော်များသည် သိနားလည်စွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အားလုံးသည် သူတို့မည်သို့တင်ပြသည်အပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သာမန်ပြည်သူများ၏ သက်သေခံချက်များနှင့်ပတ်သက်လို့တော့ ဘယ်သူကဂရုစိုက်မည်နည်း။

တစ်ဖက်တွင် ကုသခံရသောသာမန်ပြည်သူများ၏ အရေအတွက်သည် တိုးများလာပြီး သူတို့၏ကျေးဇူးတင်ကြောင်းကို ကြွေးကြော်သံများဖြင့် ဖော်ပြနေကြသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းစွမ်းအင်ကို ကြည်လင်နက်ရှိုင်းသောအစီအရင်ထဲသို့ ဆက်လက်ထိုးသွင်းနေသည်နှင့်အမျှ ရတနာခေါင်းစည်း၏ ကုသပေးသော အာနိသင်များ ရှိနေသော်လည်း သူသည် သည်းခံရန် ပို၍ပို၍ခက်ခဲလာသည်။

သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လာပြီး သူ၏နဖူးမှ ချွေးစက်ကြီးများ စီးကျလာသည်။

"လူငယ်လေး ခဏနားလိုက်ဦး။ ဆဋ္ဌမအဆင့် ကံကြမ္မာဖတ်ရှုခြင်းအစွမ်းနဲ့ပဲ ဒီလိုအဆက်မပြတ်သုံးစွဲနေတာကို မင်းမခံနိုင်ဘူး။ မင်းခန္ဓာကိုယ်က မခံနိုင်တော့ဘူး"

ရွှမ်းယီက ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဤကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုကို ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။ သို့သော် သူသည် ယုန်အန်းလမ်းပေါ်တွင် ကုသမှုမရရှိသေးသော လူအများအပြားကိုမြင်သောအခါ သူ ရပ်တန့်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

သတိရပါ မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမ၏ကျိန်စာသည် တော်ဝင်မြို့တော်၏ တစ်ဝက်နီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ယုန်အန်းလမ်းအပြင် ကုသမှုလိုအပ်နေသော မရေမတွက်နိုင်သောလူများ ရှိနေသေးသည်။

တစ်စက္ကန့်လေးတောင် နှောင့်နှေးလို့မဖြစ်ပေ။

"စီနီယာရွှမ်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်မိန်းမနဲ့ နင်ရွှမ်က မဟာစာပေအကယ်ဒမီကနေ စီနီယာယန်နဲ့ စီနီယာဖေးကို ပြန်ခေါ်လာပြီးရင် ကျွန်တော်နားလို့ရပါပြီ"

ချင်ဖုန်းက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပြန်ဖြေသည်။

ထိုစဉ် လူအုပ်ထဲတွင် ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းက အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ တော်ဝင်သမားတော်များသည် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများကို ဦးဆောင်လာပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သာမန်ပြည်သူများကို မောင်းထုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် မာနကြီးသောလေသံဖြင့် ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြောသည်။

"သာမန်ပြည်သူတွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး အရာရှိတွေကို အရင်ကုသပေး။"

ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏လေသံကို မကြိုက်သော်လည်း သမားတော်တစ်ဦး၏ သနားကြင်နာမှုကြောင့် သူသည် တော်ဝင်သမားတော်နောက်မှ အရပ်ဘက်နှင့်စစ်ဘက်အရာရှိများကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့၏အခြေအနေသည် သာမန်ပြည်သူများထက် များစွာပိုကောင်းပြီး ကုသမှုအတွက် အရေးတကြီးလိုအပ်ချက်မရှိပေ။

"သူတို့ကို လောလောဆယ် အပြင်မှာစောင့်ခိုင်းထားလိုက်။ ဒီအခြေအနေဆိုးရွားနေတဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေကို ကုသပြီးရင် ငါတို့သူတို့ကို ဂရုစိုက်ပေးနိုင်တယ်"

ချင်ဖုန်းက သူ၏နဖူးကိုတွန့်ပြီး နောက်တစ်သုတ် အခြေအနေဆိုးရွားနေသောလူနာများကို အစီအရင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။

"သာမန်ပြည်သူတွေရဲ့အသက်ကို အရာရှိတွေနဲ့ ဘယ်လိုနှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ မနောက်ပါနဲ့!"

ဤစကားများထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သာမန်ပြည်သူအားလုံးသည် သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အစောင့်များနှင့် အရာရှိဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အရာရှိများကိုမြင်သောအခါ ဒေါသဖြင့် ထမပြောရဲကြပေ။

ဤသာမန်ပြည်သူများသည် အများအားဖြင့် တော်ဝင်မြို့တော်မှ ဇာတိဖွားများဖြစ်ပြီး အရာရှိများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို အချိန်အတော်ကြာ ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့ဘယ်လိုပုန်ကန်ရဲမည်နည်း။

သူတို့သည် ချင်ဖုန်းကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးလူသည် တစ်ဖက်လူနှင့် အလျှော့မပေးမည်ဟု မျှော်လင့်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်သာရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သာမန်လူများက အရာရှိများကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရဲမည်နည်း။

သို့သော် ချင်ဖုန်း၏နောက်ဆက်တွဲအဖြေက သူတို့ကိုအံ့ဩသွားစေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်အမင်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

"အသက်နဲ့ယှဉ်ရင် မြင့်မြတ်ခြင်းနဲ့ နိမ့်ကျခြင်းဆိုတာ မရှိဘူး။"

ချင်ဖုန်း၏အမူအရာသည် တည်ငြိမ်ပြီး သူ၏လေသံသည် ပြတ်သားလှသည်။

တော်ဝင်သမားတော်အိုက မထီမဲ့မြင်ပြုသည်။

"ကြီးကျယ်တဲ့ဟာသပဲ! ရွှေကိုကျောက်တုံးတွေနဲ့ တန်းတူရည်တူ ဘယ်လိုဆွေးနွေးနိုင်မှာလဲ။ အစောင့်တွေ ဒီသာမန်ပြည်သူတွေကို နှင်ထုတ်ပြီး မှူးမတ်တွေကို အရင်ဒီကိုခေါ်ခဲ့!"

စကားလုံးများ ကျဆင်းသည်နှင့် အစောင့်များသည် တုံ့ဆိုင်းနေပြီး လှုပ်ရှားတော့မည်အပြု။

သို့သော် ထို့နောက် သူတို့သည် ချောမောသောလူငယ်က "မိန်းမ" ဟု အော်ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဤနားမလည်နိုင်သောစကားလုံးများက လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေသည်။

တော်ဝင်သမားတော်အိုက အေးစက်စက်ရယ်မောသည်။

"ငါမိဘတွေအတွက် ငိုကြွေးတဲ့လူတွေအများကြီးတွေ့ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ မိန်းမကိုခေါ်တဲ့လူကိုတော့ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ကြားဖူးတာပဲ။"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြည်လင်သောဓားသံတစ်ခု ကောင်းကင်တွင်ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ထိုအစောင့်များ၏ခြေရင်းတွင် ကျရောက်သွားသည်။

နက်ရှိုင်းသောအက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုတွင် ကြည့်ရှုနေသူများ၏နှလုံးသားထဲသို့ ကြောက်ရွံ့မှုကို ထိုးသွင်းသော ဓား၏နူးညံ့သောအသံလည်း ရှိနေသည်။

ထို့နောက် အဖြူရောင်ဝတ်လှပသောပုံရိပ်တစ်ခုသည် ချင်ဖုန်း၏ရှေ့တွင် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သောမျက်နှာဖြင့် ရပ်နေသည်။

"လျို-လျိုကျန့်လီသခင်မလေး؟"

တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏နောက်မှ အခြားတော်ဝင် သမားတော်များသည် ပို၍ပင်အံ့ဩသွားကြသည်။

လျိုကျန့်လီ၏သွေးကြောများ ပျက်စီးသွားစဉ်က သူတို့ကိုကုသရန် စေလွှတ်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် သူမကိုသဘာဝအတိုင်း မှတ်မိကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လျိုကျန့်လီသခင်မလေးသည် အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်၏ မိန်းမဖြစ်သည်ကို ဘယ်လိုမျှော်လင့်ထားမည်နည်း။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် လျိုကျန့်လီ၏သွေးကြောများပျက်စီးပြီး ဆေးကုသမှု မရှာနိုင်သောအခါ သူမသည် သူမ၏ဘိုးဘွားများ၏ကတိအတိုင်း အဝေးတစ်နေရာတွင် လက်ထပ်ခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက်သတိရသွားသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လျိုကျန့်လီ၏သွေးကြောများကို ကုသပေးခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလများထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။

ယခုကြည့်လိုက်လျှင် သူမ၏စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများကို ကုသပေးခဲ့သူမှာ သူတို့ရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်ပင် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"မင်းက ချင်မိသားစုက ချင်ဖုန်းလား။"

တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်နောင်တရမှုဖြင့် သူ၏အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လျိုမိသားစု၏သမက်ဖြစ်ပြီး သူစော်ကားနိုင်သောလူတစ်ဦးမဟုတ်ပေ။

ချင်ဖုန်းက သူ့ကိုလျစ်လျူရှုပြီး ပြောသည် ။

"မိန်းမ တစ်ယောက်ယောက်က စည်းကမ်းကိုနှောင့်ယှက်ရဲရင် ယဉ်ကျေးမနေနဲ့။"

"ကောင်းပြီ။"

လျိုကျန့်လီက သဘောတူပြီးနောက် တော်ဝင်သမားတော်အိုနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုလှပသောမျက်လုံးများသည် အေးစက်သောရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူမ၏ခင်ပွန်းမရှိခိုက် အနိုင်ကျင့်သူများကို သူမသနားညှာတာမှုပြမည်မဟုတ်ပေ။

တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် လန့်သွားသော်လည်း သူသည် သူ၏သဘောထားကိုပြောင်းပြီး နူးညံ့စွာပြောသည်။

"ငါတို့နောက်ကလူတွေက အရေးကြီးတဲ့နန်းတွင်းအရာရှိတွေပါ။ ကုသမှုနှောင့်နှေးပြီး ဧကရာဇ်မင်းက ငါတို့ကိုအပြစ်တင်ရင် ငါတို့အကျိုးဆက်တွေကို မခံနိုင်ဘူး။ ငါတို့က လျိုသခင်မလေးနဲ့ ချင်သခင်တို့ အလုံးစုံအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ငါတို့ကိုအခက်တွေ့အောင် မလုပ်ကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ချက်ချင်းပင် တော်ဝင်သမားတော်အို၏နားဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ဆံပင်တစ်မျှင်ကိုဖြတ်တောက်ကာ မှိန်ဖျော့သောသွေးစွန်းတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"ပြောတဲ့စကားတွေက လွန်လွန်းတယ်။"

လျိုကျန့်လီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှင်တက်ရပ်နေကြပြီး ချင်ဖုန်းပင်လျှင် ခဏတာအံ့ဩသွားသည်။

ရွှမ်းယီက ပြုံးပြီးပြောသည်။

"အနည်းငယ်သဘောထားကွဲလွဲမှုမှာ ဓားဆွဲတယ် မင်းမိန်းမရဲ့စရိုက်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ။"

"ဒါပေါ့ ငါ့မိန်းမက စကားနည်းပြီး ရက်စက်တယ်။"

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်ပြီး ကျေနပ်စွာခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း မင်း မင်း။"

တော်ဝင်သမားတော်အိုသည် သူ၏နားပေါ်မှသွေးစွန်းကို ထိတွေ့ရင်း တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စကားထစ်သွားသည်။

သို့သော် သူလျိုကျန့်လီ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်သည်ကိုမြင်သောအခါ သူလျင်မြန်စွာ သူ၏ပါးစပ်ကိုအုပ်ပြီး လမ်းဖယ်ပေးရန် ဖြည်းညင်းစွာနောက်သို့ဆုတ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အခြေအနေဆိုးရွားနေသော သာမန်ပြည်သူများအတွက် မိုးခေါင်နတ်မိစ္ဆာမ၏ ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားရန် ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်း၏မောပန်းနေသောအသွင်အပြင်ကိုမြင်သောအခါ လျိုကျန့်လီသည် ဒုက္ခရောက်နေသော အကြည့်ကိုပြသပြီး ရွှမ်းယီကဲ့သို့သော စကားလုံးများကိုပြောကာ သူ့ကိုခဏနားရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"မိန်းမ စိတ်မပူပါနဲ့။ စီနီယာယန်နဲ့ စီနီယာဖေးရောက်လာရင် ကိုယ်ရပ်လိုက်မယ်"

ချင်ဖုန်းက ပြုံးလျက်ပြန်ဖြေသည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ လျိုကျန့်လီသည် စကားတစ်ခွန်းမှမပြောပေ။ သူမမျက်လုံးများကိုမှိတ်ပြီး သူမ၏အတွင်းမှချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူမ၏ညာဘက်လက်ဖြင့် ဗလာနေရာလွတ်ထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သခင်မလေး ဘာလုပ်နေလဲဟု ချင်ဖုန်း စပ်စုနေစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အာမေဋိတ်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်လာသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူသေချာကြည့်လိုက်သည်။ ရောက်လာသူများမှာ ယန်ချန်နှင့် ဖေးရွှင့်ပင်။