နန်းတွင်း၏ သခင်မ

" ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ မင်းသမီးကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်မျိုး မလေးမစားပြုမိတာ ရှောင်လွှဲမရနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အန်းယာမင်းသမီးက..."

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ရာ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အမှားကို သဘောပေါက်ပြီး သူ၏ထုတ်ပြန်ချက်ကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်မျိုး တကယ်ပဲသတိလစ်နေပြီး ဘာမှမသိခဲ့ပါဘူး။ ဘာမှလည်း မကြားခဲ့ပါဘူး။ ခဏနားပြီးမှပဲ နိုးလာခဲ့တာပါ။"

သူပြောရင်း ရှိနေသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ဂရုတစိုက် လေ့လာလိုက်သည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ခေါင်းခါပြီး ဧကရီသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲဖြစ်သည်။

သေချာတွက်ချက်ကြည့်လျှင် သူတော်တော်လေးမေ့သွားသည်မှာ ဤနှစ်ဦးသည် ဧကရီ နန်းတွင်းပရိယာယ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာခြယ်လှယ်နိုင်သော မိဖုရားခေါင်ဆောင်၏သခင်မနှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက အခြားမင်းသားများနှင့် အရာရှိများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်ကိုပင်။

မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး လွတ်မြောက်အောင်လုပ်ခြင်းသည် ဤနှစ်ဦးရှေ့တွင် အရည်အချင်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသကဲ့သို့ပင်။

ဒီနှစ်ယောက်က အခုဆို ငါ့ရဲ့လှည့်ကွက်တွေကို သိနှင့်နေလောက်ပြီဆိုတာ ငါ သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ငါ့ရဲ့သရုပ်ဆောင်မှုက အပြစ်အနာအဆာကင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတာက ရယ်စရာကောင်းတာပဲ။

သူသည် အန်းယာမင်းသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမသည်လည်း သူ့ကိုပြန်ကြည့်ပြီး သူ့ကိုမမှတ်မိဟန်ဆောင်နေသည်။

သူမ၏သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်မှာ ချီးကျူးစရာကောင်းသည်ကို ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း ချင်ဖုန်းအတွက် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် သူမ၏အထောက်အထားကို အတည်ပြုပြီး ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏သရုပ်ဆောင်မှုမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ဧကရီက ပြောသည်။

"မောင်မင်းက အန်းယာမင်းသမီးကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး မူးလဲသွားတဲ့အထိ အားကုန်ထုတ်ခဲ့တယ်။ ဒါက တကယ်ပဲချီးကျူးစရာကောင်းတယ်။ မောင်မင်းမထွက်ခွာခင် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် တိုက်ချင်ခဲ့ပေမယ့် လက်ဖက်ရည်က ပူနေတုန်းပဲ။ အေးသွားဖို့ အချိန်နည်းနည်းယူရလောက်မယ်။ မောင်မင်းပြန်ပြီးနားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

သူမသည် "ပူ" ဟူသောစကားလုံးကို အလေးပေးပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဝှက်ဖဲအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်၊ ဧကရီသည် မင်းသမီး၏ကုသမှု အသေးစိတ်အကြောင်းကို တိတ်တဆိတ်နေစေချင်သည်။ ရှိနေသော နန်းတွင်းအပျိုတော်များနှင့် တော်ဝင်သမားတော်များနှင့်ပတ်သက်လို့တော့ ဧကရီနှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ နည်းလမ်းများဖြင့် လွယ်ကူစွာထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးနားလည်ပါပြီ"

ချင်ဖုန်းက ဤဒုက္ခများသောနေရာမှ ထွက်ခွာရန်သာ စဉ်းစားရင်း ပြန်ဖြေသည်။

သူအကြာကြီးစောင့်စရာမလိုဘဲ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် မကြာမီ အစောင့်များကိုဆင့်ခေါ်ပြီး သူ့ကိုအန်းယာမင်းသမီး၏နန်းတော်မှ အစောင့်အကြပ်ဖြင့် ထွက်ခွာစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိန်းမစိုးလီသည် အန်းယာမင်းသမီး၏နန်းတော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် အန်းယာမင်းသမီး၏နန်းတော်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအားလုံးကို အမှန်အတိုင်းသတင်းပို့ရန် တော်ဝင်စာကြည့်တိုက်သို့ အလျင်အမြန်သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်မင်သည် သူ၏လက်ထဲမှ အစီရင်ခံစာကို ကြည့်နေသည် ၎င်းမှာ တရားရေးဝန်ကြီးဌာနမှ ယနေ့ညဖြစ်ရပ်များအပေါ် အသေးစိတ်အစီရင်ခံစာဖြစ်ပြီး ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်လာသောမိစ္ဆာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းအပါအဝင် အသေးစိတ်တိုင်း ပါဝင်သည်။

သူဖတ်ရှုနေစဉ် သူသည် မိန်းမစိုးလီကို မေးခွန်းများစွာမေးသည် ဥပမာအားဖြင့် အန်းယာမင်းသမီး နိုးထလာပြီး ချင်ဖုန်းကိုမြင်သောအခါ သူမ၏တုံ့ပြန်မှု အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် တတိယမင်းသားတို့၏ ချင်ဖုန်းအပေါ် သဘောထားများဖြစ်သည်။

မိန်းမစိုးလီသည် ဤအသေးစိတ်အချက်အလက်များမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ အရာအားလုံးကို အမှန်အတိုင်း သတင်းပို့ခဲ့သည်။

အစမှအဆုံး ဧကရာဇ်မင်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး သူဘာတွေစဉ်းစားနေသည်ကို ဘာမှမဖော်ပြပေ။

မိန်းမစိုးလီ၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်မင်သည် သဝဏ်လွှာကိုချထားပြီး သက်ပြင်းချသည်။

"ရှို့လျှန်မြို့ကို ဖုတ်ကောင်မိစ္ဆာဘေးဥပဒ်မှ ကယ်တင်ခြင်း ယမ်းမှုန့်တီထွင်မှုဖြင့် ငါတို့မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ အစွမ်းကိုပြသခြင်း ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီကို တည်ထောင်ပြီး လူငယ်ပါရမီရှင်များကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်းနှင့် မယုံနိုင်ဖွယ်ဆေးပညာစွမ်းရည်များကို ပြသခြင်း။ ချင်ဖုန်းက တကယ်ကိုထူးခြားတယ်။ ကျားဖခင်မှ ကျားသားမွေးသည်ဆိုသော ဆိုရိုးစကားက မှန်ပုံပဲ။"

မိန်းမစိုးလီ အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် ချင်ဖုန်း၏စွမ်းရည်များကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့သောကြောင့် အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း "ကျားဖခင်" ဟူသော အသုံးအနှုန်းက ဘယ်ကလာသနည်း။

ချင်မိသားစု တော်ဝင်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားသည့်အဖြစ်အပျက်သည် တော်တော်လေး ဂယက်ထခဲ့သည်။ မြို့တော်မှမှူးမတ်များသည် ချင်မိသားစု၏အကြီးအကဲ ချင်ကျန့်အန်းကို ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်ကိုရောင်းချပြီး မြို့တော်မှထွက်ခွာရဲသော ဖြုန်းတီးသည့်လူရှုပ်လူပွေတစ်ဦးအဖြစ် လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့သောမိသားစုအကြီးအကဲနှင့် "ကျားဖခင်" ဟူသောအသုံးအနှုန်းမှာ လုံးဝမကိုက်ညီပေ။

သို့သော် သူသည် နန်းတော်ထဲမှ အကြီးအကဲအစေခံတစ်ဦးသာဖြစ်သောကြောင့် ဤကိစ္စများအကြောင်း ပြောရဲခြင်းမရှိသလို မေးရဲခြင်းလည်းမရှိပေ။ သူသည် ဆိတ်သုဉ်းနေပုံရသော ချင်မိသားစုသည် ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ဟု လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို စိတ်ထဲတွင်သာ မှတ်ထားလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ချင်မိသားစုက လူငယ်ချင်က ငါ့ရဲ့မင်းသမီးအန်းယာကို ကုသပေးခဲ့ပြီး တော်ဝင်မြို့တော်ကို ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့တဲ့ သူခိုးတွေကြောင့်ဖြစ်လာတဲ့ရောဂါတွေကို ကုသပေးခဲ့တယ်။ ပြောစမ်း ငါသူ့ကိုဘယ်လိုဆုချသင့်လဲ။"

"ချင်မိသားစုရဲ့အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးသင့်လား ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို ရွှေငွေနဲ့ရတနာတချို့ပေးသင့်လား ဒါမှမဟုတ် အရာရှိရာထူးတစ်ခုပေးသင့်လား။"

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မိန်းမစိုးလီက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ချင်မိသားစုရဲ့အကြီးအကဲက အချိန်တိုအတွင်းမှာ မြင့်မြတ်တဲ့အဆင့်သုံးဆင့် ခုန်တက်သွားနှင့်ပါပြီ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ သူ့အဆင့်အတန်းကို ဆက်လက်အဆင့်မြှင့်တင်နေရင် မသင့်တော်နိုင်ပါဘူး။"

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့အကြံပြုချက်ကတော့ အရှင်မင်းကြီးက လူငယ်ချင်သခင်လေးကို ရွှေငွေနဲ့ရတနာတချို့ ဆုချနိုင်ပါတယ်။"

"အရာရှိရာထူးနဲ့ပတ်သက်လို့တော့ ကျွန်တော်မျိုးထိုသို့သောကိစ္စများကို နားမလည်ပါဘူး အရှင်မင်းကြီးကို အကြံမပေးနိုင်ပါဘူး။"

ဧကရာဇ်မင်းသည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြီး တွေးတောစွာပြောသည်။

"ဒါဆို မနက်ဖြန် ချင်မိသားစုရဲ့သားအကြီးဆုံး ချင်ဖုန်းကို နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်ကိုလာပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက ပစ္စည်းတစ်ခုရွေးချယ်ဖို့ အမိန့်ပြန်တမ်းထုတ်လိုက်။"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ" ဟု မိန်းမစိုးလီက ဦးညွှတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"စကားမစပ် ဒီညဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ပတ်သက်လို့ နိုင်ငံတော်ဆရာရဲ့တုံ့ပြန်မှုက ဘယ်လိုလဲ။"

"သတင်းပေးသူရဲ့အဆိုအရ နိုင်ငံတော်ဆရာက 'အရေးမပါတဲ့ကောင်တွေ ပြောစရာမလိုဘူး' လို့ပဲပြောခဲ့ပါတယ်။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ဧကရာဇ်မင်းသည် အကျဉ်းထောင်ဌာနမှ ယူဆောင်လာသော သဝဏ်လွှာကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတွင် သူခိုးများခေါ်ဆောင်သွားသော အကျဉ်းသားမှာ နိုင်ငံတော်ဆရာ၏ ပထမဆုံးတပည့် ရှန်လီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။

"ငါနားလည်ပြီ။"

နန်းတော်မှထွက်ခွာပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် အစောင့်များကို သူ့ကိုချင်နေအိမ်သို့ တိုက်ရိုက်အစောင့်အကြပ်လိုက်ပါပို့ဆောင်ခွင့်မပြုဘဲ ယုန်အန်းလမ်းသို့ လမ်းလွှဲသွားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ သူသည် အန်းယာမင်းသမီးကို ကုသပေးခဲ့သော်လည်း တော်ဝင်မြို့တော်မှလူများသည် ဒုက္ခရောက်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူရောက်တော့မည်အပြု မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ဘက်မှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ယုန်အန်းလမ်းအထက် လေထဲရှိ ကြည်လင်နက်ရှိုင်းသောအစီအရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းအံ့ဩသွားသည်မှာ ကြည်လင်နက်ရှိုင်းသောအစီအရင်သည် ကြီးမားသော အဖြူရောင်အလင်း၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် တော်ဝင်မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလုနီးပါးအထိ ဆက်လက်ကျယ်ပြန့်သွားသည်။

ကြီးမားသောကြည်လင်နက်ရှိုင်းသောအစီအရင်သည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင်တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် မိုးခေါင်မိစ္ဆာကျိန်စာ၏ သက်ရောက်မှု ခံနေရသော လူများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကြသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းပြုံးလိုက်သည်။ သူစဉ်းစားစရာမလိုဘဲ ဤသို့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် အမူအရာများရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ နိုင်ငံတော်ဆရာမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှမဟုတ်သည်ကို သူသိသည်။ သို့သော် ဤသို့သောစွမ်းရည်များရှိသော နိုင်ငံတော်ဆရာသည် အဘယ်ကြောင့်စောစောမလှုပ်ရှားဘဲ သူ့ကိုအလဟဿအားထုတ်မှုများစွာ ဖြုန်းတီးစေခဲ့သည်ကို သူနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

"အစ်ကိုကြီး!"

"ဖုန်းအာ!"

ချင်မိသားစုသည် ယုန်အန်းလမ်းပေါ်တွင် နန်းတော်ဘက်သို့ကြည့်ရင်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ သူရောက်ရှိလာသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် ချင်ဖုန်းကို မြင်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ မိသားစုဝင်များအပြင် ယောက္ခမနှင့် အဘိုးကြီးလျိုတို့လည်း ရှိနေကြသည်။

ဖခင်ချင်က မေးသည် ။

"အရှင်မင်းကြီးက မင်းကိုဘာလို့ဆင့်ခေါ်တာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ဘေးမှအစောင့်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အစောင့်များသည် သူတို့၏မြင်းများကိုလှည့်ပြီး နန်းတော်သို့ ပြန်လည်မြင်းစီးထွက်ခွာသွားကြသည်။ ရှည်လျားသောည၏ အဆုံးတွင် မြင်းခွာသံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ချင်ဖုန်းသည် နန်းတော်၏ဇာတ်လမ်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အန်းယာမင်းသမီးကလည်း ရောဂါကူးစက်ခံထားရလို့ ဖုန်းအာကိုကုသခိုင်းတာကိုး။"

ချင်ဖုန်း၏ဒုတိယမေမေက သူမ၏ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းသည် ကိစ္စကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဘိုးကြီးလျိုက ရုတ်တရက်ပြောသည်။

"အသေးစိတ်တစ်ခုမှမချန်နဲ့။ နန်းတော်ထဲဝင်ပြီးနောက် မင်းမြင်ခဲ့ကြားခဲ့သမျှအားလုံးကို ငါ့ကိုပြောပြ စကားဝိုင်းအားလုံးအပါအဝင်ပေါ့။"

ချင်ဖုန်း အကြောင်းရင်းကိုနားမလည်သော်လည်း သူလိုက်နာခဲ့သည်။

အသေးစိတ်အားလုံးကိုကြားပြီးနောက် လျိုထန်းလုက မေးသည်။

"ဧကရီက အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ငယ်ငယ်တုန်းက လျိုမိသားစုနဲ့ လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ အဆိုပြုခဲ့တာကို မင်းကို မိမိသဘောအလျောက် ဖော်ထုတ်ခဲ့တာလား။"

ချင်ဖုန်း ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူသည် သူ၏ဘေးတွင်ရပ်နေသော လျိုကျန့်လီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ကျန့်လီအကြောင်း ဖော်ပြခဲ့တယ်။ မိဖုရားကြီးက ကျွန်တော့်အထောက်အထားကို မမှတ်မိသေးဘူး ဒါကြောင့် ဟာသအနေနဲ့ အမှတ်မထင်ပြောခဲ့တာပါ။"

လျိုထန်းလုက ခေါင်းခါသည်။

"လျိုကျန့်လီရဲ့ခင်ပွန်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဧကရီက မင်းကိုဘယ်လိုမမှတ်မိဘဲနေမလဲ။ ပြီးတော့ မိဖုရားခေါင်ဆောင်ရဲ့သခင်မတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက ဒီလိုဟာသတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ။ သူက တတိယမင်းသားနဲ့မင်းရှေ့မှာ ဒီကိစ္စကို တမင်တကာပြောခဲ့တာက သူ့ရဲ့စေတနာကိုပြသဖို့ပဲ။"

ချင်ဖုန်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူသည် ဧကရီသူ့ကိုမြင်သောအခါ ပထမဆုံးစကားလုံးများကို မထင်မရှားမှတ်မိနေသည်။

"ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့ သမားတော်တစ်ယောက်။"

သူမ၏မျက်လုံးများထဲမှ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် သူမ၏လေသံထဲမှ ကူကယ်ရာမဲ့မှုသည် ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်နိုင်လို့လား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။