နံရံပေါ်မှ မျက်နှာ

"ဒီမှာရှိတဲ့ကော်ဇောအားလုံးကို လှန်လိုက်၊ ငါတို့အရင်ကဖြတ်သွားတုန်းက ချန်ထားခဲ့တဲ့ခြေရာတွေကို ဖုံးအုပ်ဖို့၊ တစ္ဆေဒီဘက်ကိုလာတဲ့အခါ ငါတို့ခြေရာတွေကို မနင်းမိအောင် သေချာလုပ်ရမယ်။"

"ငါတို့လောလောဆယ်တော့ အခန်းတွေကို စိတ်ပူနေစရာမလိုဘူး။ ဒီတစ္ဆေက အခန်းတွေထဲလျှောက်သွားတတ်တဲ့အမျိုးအစားနဲ့မတူဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်တော့ ဒီအရာက ဟိုတယ်ကနေ လုံးဝထွက်ခွာသွားလို့မဖြစ်ဘူး။ အဲ့ဒါသာအပြင်ဘက်မှာ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ရင် ခြေတစ်လှမ်းတည်းနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ခြေရာပေါ်နင်းမိနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ တစ်နေ့မှာလူဘယ်နှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။"

ယန်ကျန့်က ထို့နောက် လော့စုယိနှင့် လင်လော့မေတို့ကို ကော်ဇောကိုလှန်၍ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ခြေရာများကို ဖယ်ရှားရန် ညွှန်ကြားစပြုလာသည်။

ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ္ဆေတစ်ကောင်၊ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ကြိမ်ကို ခုခံရန်အတွက် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်နီးပါး ကုန်ဆုံးစေနိုင်သောသတ္တဝါတစ်ခုမှာ ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာရိုးရှင်းသော သတ်ဖြတ်မှုပုံစံတစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ ကလေးတစ်ယောက်၏ကစားပွဲကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလှသည်။

ခြေရာများကို နင်းမိခြင်း။

သို့သော် ၎င်းပို၍ရိုးရှင်းလေလေ၊ ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူတို့တစ်ချိန်ချိန်တွင်ချန်ထားခဲ့သောခြေရာတစ်ခုပေါ်သို့ မည်သည့်အချိန်တွင်နင်းမိမည်ကို အာမမခံနိုင်၊ ထို့နောက် ဤတစ္ဆေဆန်သောအရာမှ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရပေမည်။

"ဒါလုံလောက်ပြီလား။" ဤအရာအားလုံးကိုလုပ်ဆောင်ပြီးနောက်၊ လော့စုယိမှာ အနည်းငယ်စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ "ငါတို့ဒီတစ္ဆေနဲ့နီးကပ်မနေသရွေ့တော့ ပြဿနာမရှိသင့်ဘူး။ ငါတို့နီးကပ်သွားခဲ့ရင် တစ္ဆေကတခြားပုံမှန်မဟုတ်မှုတွေ ပြသလာမှာကို ငါစိုးရိမ်မိတယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ အဲ့ဒါဟိုတယ်ထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတာက အတော်အတန်ပိုကောင်းတယ်။ အဲ့ဒါသာအပြင်ထွက်သွားခဲ့ရင် ငါတို့ဟိုတယ်ထဲမှာချန်ထားခဲ့တဲ့ခြေရာတွေကို အချိန်တိုအတွင်းရှင်းလင်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

"အဲ့ဒီအရာက ဒီဘက်ကိုလာနေတုန်းပဲ၊ ငါနဲ့အတူအခန်းထဲကို ချက်ချင်းဝင်ခဲ့။"

သူဘေးချင်းကပ်လျက်အခန်း၊ နံပါတ်သုံးဆယ့်တစ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

မှတ်ဉာဏ်များကိုခြယ်လှယ်သောတစ္ဆေမှာ အတွင်းထဲတွင် ရှိနေဖွယ်အလွန်ရှိသည်။ သူတို့အရင်ကတံခါးကိုမဖွင့်ခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့နှစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ယခုအခါ ပြဿနာမရှိသင့်တော့ပေ။

သူ၎င်းကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အာရုံစိုက်နိုင်သည်။

"အခန်းထဲမှာ အန္တရာယ်တစ်ခုခုရှိမှာမဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား။" လော့စုယိက သတိကြီးစွာမေးလိုက်သည်။

"အပြင်ဘက်ထက် ပိုအန္တရာယ်များနိုင်လို့လား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့လောလောဆယ်တော့ အဲ့ဒါကိုရှောင်ရှားဖို့လိုတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေကဒီစင်္ကြံလမ်းကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့အထိပေါ့၊ ဒါမှငါတို့ထွက်ခွာနိုင်မှာ။" ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်အချိန်မဖြုန်းတီးတော့၊ သူအခန်းသုံးဆယ်၏တံခါးကို အတင်းအကျပ်ဖွင့်လိုက်သည်။

တံခါးမှာ အနည်းငယ်ဟသွားပြီး၊ အံ့ဩဖွယ်ရာ အတွင်းမှအလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မှိန်ဖျော့သောဝါရောင်အလင်းတန်းက မှိန်ဖျော့သောစင်္ကြံလမ်းကို လင်းထိန်စေသည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ခက်ထန်သွားပြီး၊ သူနောက်ထပ်ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အတွင်းသို့ပြေးဝင်သွားသည်။

အကယ်၍ သူအပြင်ဘက်ကတစ္ဆေကိုမကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သူအတွင်းထဲကတစ်ကောင်ကိုတော့ သေချာပေါက်ကိုင်တွယ်နိုင်ရမည် မဟုတ်လော။

သူဝင်ရောက်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ ရှောင်ဝန်ဝန်က အလျင်အမြန်လိုက်ပါသွားပြီး၊ တစ္ဆေချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်၊ လော့စုယိ သို့မဟုတ် လင်လော့မေ နှစ်ဦးစလုံးမှာ စင်္ကြံလမ်းအပြင်ဘက်တွင် နှောင့်နှေးနေရန်မရဲဝံ့တော့ပေ။ တစ္ဆေက သူတို့နီးကပ်လာသည်နှင့် သူ၏သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကိုပြောင်းလဲ၍ သူတို့ကိုချက်ချင်းတိုက်ခိုက်မည်လားဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။

သူတို့၏အသက်များကို နောက်ပြောင်၍မဖြစ်ပေ။

"ဒါက အရင်ကအခန်းတစ်ဆယ့်သုံးနဲ့ ကွဲပြားတယ်။" ယန်ကျန့်၏အကြည့်က နစ်ဝင်သွားသည်။

အတွင်းသို့လျှောက်ဝင်ပြီးမှသာ အခန်းမှာကြီးမားပြီး မှောင်နေခြင်းမရှိကြောင်း သူသဘောပေါက်လိုက်သည်၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ မီးများမှာ သာမန်လူတစ်ဦးပင်လျှင် အခန်း၏အတွင်းပိုင်းကိုမြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် လင်းထိန်နေသည်။

သို့သော် သူ၏ပတ်ပတ်လည်မှနံရံများကို ဂရုတစိုက်စူးစမ်းကြည့်ရှုသောအခါ၊ သူအနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားသည်။

အခန်း၏နံရံများမှာ သွေးစွန်းကွက်များဖြင့်စွန်းထင်းနေသော သတင်းစာအဟောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ သတင်းစာတစ်စောင်ချင်းစီ၏အလယ်ဗဟိုတွင် အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့သောလူ့မျက်နှာတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်၊ မျက်လုံးများမှိတ်ထားပြီး အသွင်အပြင်အားလုံးမှာ ပြည့်စုံသည် — ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ကလေး၊ သက်ကြီးရွယ်အို… လူအမျိုးမျိုးပင်။

အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းချက်တစ်ခုအရ အနည်းဆုံးမျက်နှာနှစ်ရာ သို့မဟုတ် သုံးရာခန့်ရှိပြီး၊ သတင်းစာများပေါ်မှခဲနေသောသွေးများကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဤမျက်နှာများမှာ ဤနေရာတွင်ရှိနေသည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာမရှိသေး၊ ဆယ်ရက်ခန့်ထက်မပိုဖွယ်ရှိသည်။

"တစ္ဆေက သားကောင်တွေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေကို အခန်းတစ်ဆယ့်သုံးမှာထားခဲ့ပြီး၊ သူတို့ရဲ့မျက်နှာတွေကိုတော့ အခန်းသုံးဆယ့်တစ်မှာ ထားခဲ့တာပဲ။ ဒီအခန်းနှစ်ခန်းထဲမှာ အန္တရာယ်မရှိဘူး၊ အန္တရာယ်ရဲ့ရင်းမြစ်က အတွင်းထဲမှာမဟုတ်ဘဲ၊ အပြင်ဘက်မှာပဲ။ ဒီတစ္ဆေကိုရှာဖွေဖို့ ငါဆီဇာဟိုတယ်ထဲ ပိုနက်ရှိုင်းစွာဝင်ရောက်သွားရမယ်။ အဲ့ဒီကိုရောက်ဖို့ ငါဒီနေရာကိုလာခဲ့ရမယ်။ ငါဒီမှာခြေရာတွေချန်ထားခဲ့တာနဲ့ ငါမလွဲမသွေအနင်းခံရပြီး အသတ်ခံရမှာပဲ။"

"ငါအရင်ကဒုတိယထပ်မှာကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့အန္တရာယ်က ခြေရာနင်းတဲ့တစ္ဆေက အဲ့ဒီအထပ်မှာရှိနေခဲ့လို့ပဲ။ ဒါကြောင့် သတင်းစာတစ္ဆေက ငါ့ကိုစားသောက်ဆိုင်ဆီဆွဲဆောင်ဖို့ ဆူညံသံတစ်ခုပြုလုပ်ခဲ့တာ။ အဲ့ဒါငါ့ကိုကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့မလိုအပ်ခဲ့ဘူး၊ ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေကိုကန့်သတ်ရုံနဲ့ လုံလောက်ခဲ့တယ်။"

"ကျောက်လဲ့ကိုထိန်းချုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သတင်းစာတစ္ဆေက ဒီလိုနေရာမျိုးကိုရွေးချယ်ခဲ့တာက ခက်ခဲတာပဲ။ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်အတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ။ ဘယ်သူလာလာသေဆုံးမှာပဲ။"

ယန်ကျန့်က နံရံပေါ်မှမျက်နှာများကိုငေးကြည့်ရင်း တစ္ဆေချမှတ်ထားသောထောင်ချောက်ကို လုံးဝနားလည်သွားသည်။

၎င်းဘာမျှလုပ်ဆောင်ရန်မလိုအပ်ဘဲ၊ သူ၏တွင်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒီမှာမေးခွန်းတစ်ခုရှိနေတယ်။ ငါအခန်း ၁၃ နဲ့ အခန်း ၃၁ တို့ရဲ့တည်ရှိမှုကို တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ ကျောက်လဲ့မသေဆုံးမီချန်ထားခဲ့တဲ့သတင်းစကားကနေတစ်ဆင့် သိရှိခဲ့တာ။ Z မြို့ကိုလာတုန်းက ငါလူအများစုကို ရှောင်ရှားပြီး ဆီဇာဟိုတယ်ကို တိုက်ရိုက်လာခဲ့တာ။ အဲ့ဒီတစ္ဆေက ငါသေချာပေါက်ဒီကိုလာမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သေချာနေနိုင်မှာလဲ။"

ရှင်းလင်းစွာပင်၊ ဤနေရာကို တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်အတွင်း ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမဖြစ်နိုင်၊ ကြိုတင်ကြံစည်မှုတစ်ခုခု ရှိရမည်။

ဤသည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာစီစဉ်ထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က စဉ်းစားစပြုလာသော်လည်း သဲလွန်စတစ်ခုမှ မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ကျောက်လဲ့ထိန်းချုပ်ခံထားရသောကြောင့်ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူနှင့်ရင်းနှီးမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

သူဤအတွေးများကို စွန့်ပစ်လိုက်သည်။

သူအခန်းကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေသည်။

သို့သော်၊ ရလဒ်မှာ ယန်ကျန့်ကိုအနည်းငယ်စိတ်ပျက်အားငယ်စေသည်။ ဤနေရာတွင် ထိုတစ္ဆေ၏ခြေရာတစ်စုံတစ်ရာမျှမရှိပေ။ တစ္ဆေမှာ တစ်ချိန်ကဤနေရာတွင်နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မရှိတော့သည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

"ယန်ကျန့်၊ ဒီမှာကြည့်၊ ဒီမျက်နှာကိုကြည့်စမ်းပါ။" ရုတ်တရက်၊ ရှောင်ဝန်ဝန်၏အံ့ဩ၍ ကြောက်ရွံ့နေသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူရုတ်တရက် နံရံပေါ်မှသွေးစွန်းနေသောသတင်းစာအဟောင်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်၊ ၎င်းအပေါ်တွင် လူ့မျက်နှာတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။

၎င်းမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏မျက်နှာဖြစ်ပြီး၊ အချိုးကျသောအသွင်အပြင်များရှိကာ၊ သူမ၏အသားအရေမှာ အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ ပန်းရောင်သန်းနေသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အလွန်ရင်းနှီးနေပုံရသည်။

ဤသည်မှာ… ထုံချန်၏ရုပ်သွင်ပင်။

"ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ထုံချန်ရဲ့မျက်နှာက ဒီမှာဘယ်လိုလုပ်ပြီးရှိနေနိုင်မှာလဲ။" ယန်ကျန့်မှာ ကျောက်လဲ့၏မျက်နှာကိုရှာဖွေ၍ ၎င်းကျောက်လဲ့ထံသို့ပြန်ပေးနိုင်ခြင်းရှိမရှိကြည့်ရှုရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ရှောင်ဝန်ဝန်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ထုံချန်၏မျက်နှာကိုမြင်သောအခါ၊ သူချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ထုံချန်၏မျက်နှာ ဤနေရာတွင်ရှိနေလျင် သူအရင်ကဆေးရုံလူနာဆောင်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သောထုံချန်မှာ မည်သူဖြစ်မည်နည်း။

တစ်ပုံစံတည်းတူသောမျက်နှာနှစ်ခုလား။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူယုံကြည်ရန်တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း၊ သူထုံချန်၏မျက်နှာကိုမြင်တွေ့ခဲ့သည့်အခိုက်အတန့်မှစ၍၊ သူစတင်နားလည်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူဆေးရုံသို့ပို့ဆောင်ခဲ့သော ထုံချန်မှာ တကယ့်တစ္ဆေဖြစ်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

၎င်းမှာ ထုံချန်၏ခန္ဓာကိုယ်၊ ထုံချန်၏မျက်နှာကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်၊

သို့သော် ထိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ တစ္ဆေက ထုံချန်ဖြစ်ကြောင်းကို အသုံးပြုခဲ့ပါက၊ ထုံချန်ကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်သောတစ္ဆေမျက်နှာက ဘယ်မှာလဲ

တစ္ဆေတစ်ကောင်မှာ အခြားသူများ၏မျက်နှာများကိုစွန့်ပစ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတစ္ဆေမျက်နှာကို သေချာပေါက်မစွန့်ပစ်နိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်မှာ ယခင်က တစ္ဆေမှာ တစ္ဆေမျက်နှာကို အမြဲတမ်းရှာဖွေနေပြီး၊ အခြားသူများမှာ အလယ်တွင်ပါဝင်ပတ်သက်နေသော အပြစ်မဲ့သားကောင်များမျှသာဖြစ်သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ဆေးရုံထဲကထုံချန်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတာများလား။" ကလေးဖြစ်သောရှောင်ဝန်ဝန်ပင်လျှင် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိသည်။

ယန်ကျန့်မှာ ထုံချန်နှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း သိသည်၊ သို့သော် သူ၏စိတ်မှာ ထိုတစ္ဆေမျက်နှာ ဘယ်မှာရှိနိုင်သလဲဟု စဉ်းစားနေသည်။

ထိုတစ္ဆေမျက်နှာကိုရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းက သူ့ကိုရင်းမြစ်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးပေမည်။

သို့သော်၊ သူဟိုတယ်သို့ပထမဆုံးဝင်ရောက်စဉ်က၊ ဧည့်ကြိုဝန်ဆောင်မှုအဖြစ်ဟန်ဆောင်ခဲ့သော ထုံချန်မှာ အမြဲတမ်းအပြုံးတစ်ခုရှိခဲ့သည်ကို ပြန်သတိရလိုက်ရာ၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် တဖြည်းဖြည်းအေးစက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေသူ၏အပြုံးကိုပြန်လည်ရရှိပြီးနောက်၊ ၎င်းဆက်လက်ပြုံးနေရန်လိုအပ်သည်ဟု သူ့ကိုဘာကများခံစားစေခဲ့တာလဲ

တစ္ဆေမှာ တစ္ဆေမျက်နှာကိုထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်တာကတော့ နောက်ထပ်ပြုံးရန်မလိုအပ်တော့ခြင်းပင်။

အရာအားလုံးရှင်းလင်းသွားပြီးနောက်၊ အဖြေတစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

ထုံချန်မှာ တစ္ဆေပင်။

တကယ့်ထုံချန်မှာ ယခုအခါနံရံပေါ်မှမျက်နှာတစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။