ဖုန်းချွမ်း၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု
Vol. 25 Ch. 365
"ငါတို့ဒီမှာ အခန်း ၃၁ ထဲမှာ နေလာတာ နှစ်နာရီလောက်ရှိပြီ။"
ဤအချိန်အတွင်း၊ အခန်းမှာ အမြဲတမ်းဘေးကင်းလုံခြုံနေခဲ့သည်၊ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်အထိ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာနှင့် ကြောက်စရာကောင်းနေသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းမရှိသလို၊ အပြင်ဘက်တွင်လှည့်လည်သွားလာနေသော တစ္ဆေမှာလည်း အခန်းထဲသို့တမင်တကာ ဝင်ရောက်လာခြင်းမရှိခဲ့ပေ၊ ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်က အဖြူရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကိုမီးညှိ၍ သေလမ်းရှာခြင်းမပြုသရွေ့ပေါ့လေ။
"ငါတို့အနားယူလုံလောက်ပြီ၊ ထွက်ခွာဖို့အချိန်ရောက်ပြီ၊ အပြင်ဘက်ကတစ္ဆေက တံခါးဘေးမှာမရှိတော့လောက်ဘူး။" ယန်ကျန့်က ဤအချိန်တွင် ဆီဇာဟိုတယ်မှထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ၏မစ်ရှင်မှာ မဖြေရှင်းရသေးဘဲ၊ သူနောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရန်လိုအပ်သည်။
ဟိုတယ်နှင့်သက်ဆိုင်သော လူခေါင်းပုံမီးပုံးပျံဖြစ်ရပ်အတွက်မူ… သူလောလောဆယ်တော့ ၎င်းကိုလက်လျှော့ထားရမည်။
ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကြားတွင်၊ မှတ်ဉာဏ်ပြောင်းလဲစေသောတစ္ဆေပါဝင်သည့်ဖြစ်ရပ်မှာ သေချာပေါက်ပို၍ထိခိုက်နစ်နာမှုများသည်။ ဤတစ္ဆေမှာ ယခုအခါထုံချန်အဖြစ်ဟန်ဆောင်ထားပြီး ၎င်းနောက်ဆက်တွဲဘာလုပ်ဆောင်မည်ကို သူယုံကြည်ရန်မရဲဝံ့ခဲ့ပေ။
"မင်းအပြင်ဘက်ကတစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို နောက်ဆုံးတော့ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ၊ အဲ့ဒီအရာကို အခုချုပ်နှောင်မထားချင်ဘူးလား။ အဲ့ဒါသာတစ်နေ့ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ရင် ဒုက္ခကကြီးမားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအရာက တခြားလူတွေရဲ့ခြေရာတွေကို ကျပန်းနင်းမိတတ်တာ၊ နောက်တစ်ခါငါတို့ခြေရာတွေကို ဘယ်တော့နင်းမိမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါတို့ဘယ်လိုသေဆုံးသွားလဲဆိုတာတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး။"
လော့စုယိက သူမလုပ်ဆောင်နေသောအရာကို ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူ့ကိုသတိပေးရန် စကားပြောလာသည်။
ယန်ကျန့်က တံခါးရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊ "မင်းပြောတာသဘာဝကျတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုကအချိန်အခါမဟုတ်သေးဘူး။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုစေ့စေ့စပ်စပ် အကျဉ်းချပြီး သူ့ရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကိုနားလည်တာက မင်းတို့ရဲ့အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် ကြိုတင်လိုအပ်ချက်သက်သက်ပဲ။ အခြေအနေကိုတကယ်ပဲဖြေရှင်းဖို့ဆိုရင် မင်းတို့မှာဖမ်းချုပ်မှုနည်းလမ်းတွေနဲ့ တစ္ဆေကိုတိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ အရည်အချင်းတွေ လိုအပ်တယ်။ မင်းတို့ဖမ်းချုပ်မှုမရှိဘဲ အကျဉ်းချရုံသက်သက်ဆိုရင် အဆင့်မြင့်တစ္ဆေတွေက နောက်ဆုံးမှာလွတ်မြောက်သွားလိမ့်မယ်။"
"ဟုတ်တယ်၊ ရွှေအလုံအလောက်က ဒီအခြေအနေကိုဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သော့ချက်က ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုပဲ။ တစ္ဆေက လက်ရှိမှာခြေရာတွေနောက်လိုက်ပြီးပဲ သတ်ဖြတ်နေတာ။ ငါသာတိုက်ရိုက်ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုပြုလုပ်ခဲ့ရင် ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်။ မင်းအဲ့ဒီအရာကိုအရင်က မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ၊ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ကြိမ်က ငါ့တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ကုန်ဆုံးစေနိုင်တယ်၊ ငါတောင်မှအဲ့ဒါကိုမခံနိုင်ဘူး။"
"အခုအဲ့ဒါကိုစိတ်မပူကြနဲ့တော့၊ ငါ့မှာအခုလောလောဆယ်လုပ်စရာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေရှိနေတယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းတို့ဒါကိုလျှို့ဝှက်ထားဖို့လိုတယ်၊ လူသိရှင်ကြားမပြောကြနဲ့၊ ငါဒီတစ္ဆေကိုဟိုတယ်ထဲမှာ ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး ထွက်မသွားနိုင်အောင် နည်းလမ်းတစ်ခုရှာပေးမယ်။"
"ကျောက်ကျန့်ကော်ကိုတောင် သတင်းမပို့ဘူးလား။" ရှောင်ဝန်ဝန်က မေးသည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ငါဌာနချုပ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရှင်းပြပါ့မယ်။"
သူသေချာပေါက်သတင်းပို့မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတစ်ခုခုကိုတော့ ချန်ထားခဲ့မည်၊ အကြောင်းမှာ သူတစ္ဆေ၏လက်ထဲမှထင်းခုတ်ဓားကို လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။
၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအရာတစ်ခုဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အစွမ်းထက်သောလက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
ပြီးတော့ သူမှာတစ္ဆေကိုပထမဆုံးရှာဖွေတွေ့ရှိသူဖြစ်သောကြောင့်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူအပြင်ဘက်မှတစ္ဆေကိုလုံးဝအကျဉ်းချနိုင်မည့်နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းကိုအခွင့်ကောင်းမယူရန် အကြောင်းရင်းမရှိပေ၊
အခြားသူများမှာလည်း သူတို့၏ခွန်အားကိုပြန်လည်ရရှိထားပြီး၊ သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်မှတင်းမာမှုနှင့်ကြောက်ရွံ့မှုမှာ များစွာလျော့ပါးသွားခဲ့ပြီ။ သူတို့တင်းမာနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ အရင်ကထက်များစွာ ပိုကောင်းနေသည်။
နောက်ထပ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သေမင်း၏အစွန်းတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာလမ်းလျှောက်ခဲ့ရပြီးနောက်၊ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုညံ့ဖျင်းသူများပင်လျှင် တိုးတက်မှုအချို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်၊ ယခင်ကကဲ့သို့ အရည်အချင်းမရှိပုံမပေါ်တော့ပေ။
ပြီးတော့ အန္တရာယ်အရှိဆုံးအချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။
"ကျွီ…"
အခန်းသုံးဆယ့်တစ်၏တံခါး ပွင့်လာသည်နှင့်၊ အပြင်ဘက်မှမှိန်ဖျော့သောစင်္ကြံလမ်းမှာ အမှောင်ထုဖြင့်နောက်တစ်ကြိမ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းခံလိုက်ရပုံရသည်။
အပြင်ဘက်ကိုကြည့်ရုံမျှဖြင့် အသက်ရှူကြပ်စေသည်။
ဤသို့သောပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင်၊ တစ္ဆေများမရှိဘဲပင်၊ သာမန်လူများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်၍ သေဆုံးသွားပေမည်။
"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ ငါမင်းတို့ကိုထုတ်ခေါ်သွားဖို့ တစ္ဆေနယ်မြေကိုသုံးမယ်၊ ဒါမှငါတို့ခြေရာတစ်ခုမှမချန်ထားခဲ့မှာ။" ယန်ကျန့်က သူအပြင်သို့ခြေလှမ်းလှမ်းရင်း ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်သည်။
အထူးသဖြင့် ပြန်လမ်းတွင်၊ သူအပြင်ဘက်မှလှည့်လည်သွားလာနေသောတစ္ဆေကို အထူးတလည်ရှာဖွေခဲ့သည်။
သူခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင်၊ တစ္ဆေမှာ ထိုနေရာတွင်မရှိတော့ဘဲ၊ အခြားနေရာတစ်ခုခုသို့ လှည့်လည်သွားလာနေဖွယ်ရှိပြီး၊ သူတို့ကိုခဏတာမျှ အသက်ရှူခွင့်ပေးထားသည်။
တစ္ဆေနယ်မြေမှာ အခြားလူများကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
သူအန္တရာယ်မရှိကြောင်းသေချာအောင်ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူတစ္ဆေနယ်မြေကို အပြင်ဘက်စင်္ကြံလမ်းသို့ တိုးချဲ့လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင်၊ မည်းမှောင်နေသောစင်္ကြံလမ်းမှာ အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့်လွှမ်းခြုံသွားသော်လည်း၊ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာမှာ၊ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ အနီးအနားမှမည်သည့်အခန်းကိုမျှ မလွှမ်းခြုံနိုင်ခဲ့ပေ၊ အခန်းတစ်ခန်းချင်းစီမှာ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၏လက်လှမ်းမီမှုမှ ကင်းလွတ်နေကာ၊ အတွင်း၌ တားမြစ်ချက်တစ်ခုခုနှင့် အမည်မသိကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ နေထိုင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူအတင်းအကျပ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ကြိုးစားခြင်းမပြုခဲ့ပေ။
သူ့အတွက်မူ၊ ဤနေရာတွင် သူမသိရှိသေးသော အန္တရာယ်များစွာ ရှိနေသေးသည်။
ဥပမာ… ဤမရေမတွက်နိုင်သောအခန်းများဘေးမှ အဆုံးမရှိရှည်လျားစွာတန်းနေသော စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက်တွင်၊ တကယ်ပဲအန္တရာယ်မရှိနိုင်ဘူးလား။
မဖြစ်မနေတော့မဟုတ်ပေ။
ဤသည်မှာ、 နောက်ဆုံးတွင်၊ သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အန္တရာယ်များ သေချာပေါက်ပိုင်ဆိုင်ထားပေမည်။
ယန်ကျန့်မှာ အမည်မသိကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုခုကိုနှိုးဆွမိမည်စိုး၍ တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာတိုးဝင်ရန် မရဲဝံ့ခဲ့ပေ၊ သူနောက်ပြန်လမ်းကြောင်းကိုဖုံးအုပ်၍ သူတို့ခြေရာတစ်ခုမျှမချန်ထားခဲ့စေရန်၊ ၎င်းမှာထိုတစ္ဆေကိုသတ်ဖြတ်ရန်အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးအပ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"သွားကြစို့။"
သူအန္တရာယ်မရှိကြောင်းသေချာအောင်ပြုလုပ်ပြီးသည်နှင့်၊ ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းပင်တစ္ဆေနယ်မြေကိုအသုံးပြု၍ အဖွဲ့ကိုအခန်းထဲမှ ခေါ်ထုတ်သွားသည်။
သူအခန်းထဲမှမရေမတွက်နိုင်သောမျက်နှာများကိုလည်း သူနှင့်အတူ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။
ထိုမျက်နှာများ သူ့အတွက်အသုံးမဝင်လျှင်ပင်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူတို့ကိုထိုတစ္ဆေအတွက် ဘယ်သောအခါမျှချန်ထားခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင်၊ မျက်နှာတစ်ခုချင်းစီမှာ လူတစ်ယောက်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ တစ္ဆေမှာ လူတစ်ယောက်အဖြစ် ဦးတည်ချက်မဲ့စွာပြောင်းလဲကာ၊ လူအုပ်ထဲသို့ရောနှောဝင်ရောက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ မပေါ်သေးသောကြောက်မက်ဖွယ်ရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ပေါ်ပေါ်တင်တင်မြင်တွေ့နိုင်သောတစ္ဆေများထက် ပို၍စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။
အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် ထိုတစ္ဆေမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အခြားသူများမသိရှိဘဲ၊ ထိုအမျိုးသမီးနှင့်အတူ အိပ်ရာတစ်ခုတည်းတွင် အတူတူအိပ်ခဲ့လျှင်ကော… ထိုအတွေးသက်သက်ကပင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားစေသည်။
"ငါတို့ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီ။"
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ ယန်ကျန့်မှာ စတုတ္ထထပ်မှပြတင်းပေါက်တစ်ခုဘေးတွင် နောက်တစ်ကြိမ်ရပ်နေသည်။
သူတို့အရင်ကဖြတ်သန်းခဲ့သော စင်္ကြံလမ်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။
ဤသည်မှာ တကယ့်ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ်၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌ ၎င်းကိုမမြင်နိုင်ဘဲ၊ ထိုအရာဝတ္ထုကိုမြင်တွေ့ရန် ၎င်းမှထွက်ခွာရန်လိုအပ်သည်။
"ငါကော်ဇောအားလုံးကို ယူဆောင်ခဲ့ပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ ငါသူတို့ကိုမီးရှို့ပစ်မယ်။ ဒီနေရာက နောက်ထပ်ခြေရာတွေမကျန်ရှိတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကတစ္ဆေကိုတခြားသူတွေသတ်ဖြတ်ခြင်းမှလည်း တားဆီးပေးလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။ သူချက်ချင်းပင်ဟိုတယ်တစ်ခုလုံးကို တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့်ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ခင်းထားသောကော်ဇောအားလုံးကို ယူဆောင်သွားသည်။
သတိကြီးစွာဖြင့်၊ သူပထမထပ်မှဧည့်ခန်းရှိကြမ်းခင်းကြွေပြားများကိုပင် ဆွဲခွာဖယ်ရှားခဲ့သည်။
တစ်ခုမျှမကျန်ခဲ့ပေ။
သူတို့လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း လျှောက်လှမ်းခဲ့သော၊ သို့မဟုတ် လျှောက်လှမ်းနိုင်ဖွယ်ရှိသော မည်သည့်နေရာမဆို၊ သူတစ္ဆေပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ခြေရာများအတွက်အခွင့်အရေးမကျန်ရှိစေရန် ပြတ်သားစွာလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
"ဒီနေရာကနေထွက်ခွာပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါဟိုတယ်တစ်ခုလုံးကို ထာဝစဉ်တံဆိပ်ခတ်ပိတ်လှောင်ထားမယ်။" ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ ပြတ်သားစွာတွေးလိုက်သည်။
သို့သော်၊ သူဤအရာအားလုံးကိုပြီးဆုံးသွားသည့်အချိန်မှာ ရုတ်တရက် ဂြိုလ်တုဖုန်း မြည်လာသည်။
"ဟယ်လို။" ယန်ကျန့်က ခဏတာတွေဝေသွားပြီးနောက် ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။
"မင်းဟိုတယ်ကိုရောက်လာခဲ့တာလား။ မင်းဒီအတိုင်းပဲ ထွက်သွားဖို့စီစဉ်နေတာလား။" ဖုန်းချွမ်း၏အသံက တစ်ဖက်မှထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေကာ၊ အားနည်း၍ အင်အားမဲ့နေပုံရသည်။
ယန်ကျန့်စကားမပြောမီမှာပင်၊ ဖုန်းချွမ်းက ဆက်ပြောသည်၊
"ငါ့အခြေအနေမကောင်းဘူး။ ငါ့ကိုမင်းနဲ့အတူခေါ်သွား။ မင်းငါ့ကိုဒီမှာသေဆုံးပြီး နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်လာတာကို မလိုချင်ဘူးမဟုတ်လား။"
"မင်းအသက်ရှင်နေသေးတယ်ဟုတ်လား။" ယန်ကျန့်၏အကြည့်က အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတည်နေရာကိုစစ်ဆေးလိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် စတုတ္ထထပ်တွင် ဖုန်းချွမ်း၏တည်နေရာအချက်အလက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့သော် သူ၎င်းအပေါ်တွင် မည်သည့်အာရုံစိုက်မှုကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင်၊ ဖုန်းချွမ်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဟု သူယူဆထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ တစ္ဆေမြူခိုးပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်ပြန်လည်နိုးထမှု၏ လက္ခဏာတစ်ရပ်ပင်။