သင်္ချိုင်းမြေ

"ငါမင်းကိုကယ်တင်ဖို့ ဒီကိုရောက်နေပြီ၊ မင်းအခုဘယ်မှာလဲ။" ယန်ကျန့်က တစ္ဆေမြူခိုးကိုဖြတ်၍ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး စွန့်ပစ်ထားသောဟိုတယ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သူသူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေပြီး၊ သူ၏ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို သေချာစေသည်။

ဖုန်းချွမ်း၏အသံမှာ ဆဲလ်ဖုန်းမှ ချက်ချင်းပင်မြည်ဟီးလာသည်၊ "ငါစတုတ္ထထပ်၊ အခန်း ၀၀၅ မှာရှိနေတယ်။ မင်းအရင်ကဒီနေရာကို ဖြတ်သွားခဲ့သင့်တယ်၊ ငါမင်းရဲ့ခြေသံတွေကိုကြားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါမင်းဟုတ်မဟုတ် မသေချာလို့ ငါအကူအညီမတောင်းရဲခဲ့ဘူး။"

"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းတကယ်ပဲကံဆိုးတာပဲ၊ ငါ့ကိုစောင့်နေလိုက်၊ ငါမကြာခင်အဲ့ဒီကိုရောက်လာလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်း၏ကံကြမ္မာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆိုးရွားသည်။ အကယ်၍ သူယန်ကျန့်ပထမဆုံးဝင်ရောက်စဉ်က အကူအညီတောင်းခံခဲ့ပါက၊ ဌာနချုပ်၏အမိန့်များနှင့်အတူ၊ ယန်ကျန့်မှာ သူဆန္ဒမရှိလျှင်ပင် သူ့ကိုကယ်တင်ရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခံရပေမည်။

သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေများမှာ ကွဲပြားသည်။ သူဟိုတယ်ထဲသို့နက်ရှိုင်းစွာ စွန့်စားဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး လူတစ်ဦး၏မှတ်ဉာဏ်ကိုပြောင်းလဲနိုင်သော ဤထူးဆန်းသည့်သတင်းစာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရာ၊ အားနည်းနေသောဖုန်းချွမ်းမှာ အကောင်းဆုံးစမ်းသပ်ခံပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းမှာ လူ့အရေပြားပေါ်တွင်ရေးသားထားသောစကားလုံးများ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြမည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ္ဆေမျက်နှာနှစ်ခုကိုထိန်းချုပ်နိုင်မည့်နည်းလမ်းမှာလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပေမည်။

တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ၊ ထုံချန်မှာ ပစ်မှတ်အဖြစ် လုံးဝလက်မခံနိုင်သောရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မကြာမီ

ယန်ကျန့်မှာ စတုတ္ထထပ်မှ ဟိုတယ်အခန်း ၀၀၅ သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤသည်မှာ သာမန်ဧရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်၊ တိတိကျကျပြောရလျှင်၊ ဟိုတယ်ထဲမှလှည့်လည်သွားလာနေသောတစ္ဆေ အနီးအနားတွင်မပေါ်ထွက်လာဟု ယူဆပါက၊ အန္တရာယ်မရှိသင့်ပေ။

သတိကြီးစွာဖြင့်၊ ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ နံရံများကိုတည့်တည့်ဖြတ်သန်းသွားပြီး တံခါးကိုဖုံးအုပ်ကာ၊ အတွင်းပိုင်းကိုလုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ အခန်းအတွင်းမှအခြေအနေအားလုံးမှာ သူ၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လွင်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဖုန်းချွမ်းမှာ ကုတင်တစ်ခုပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေပြီး၊ သူ၏ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဆဲလ်ဖုန်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူမီးများမဖွင့်ထား၊ မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်ထဲတွင်၊ သူသူ၏အသက်ရှူသံကိုပင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အထိချုပ်တည်းထားပြီး အလောင်းကောင်ကဲ့သို့တိတ်ဆိတ်မှုကိုထိန်းသိမ်းကာ၊ ဤဟိုတယ်ထဲတွင်လှည့်လည်သွားလာနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသဘာဝလွန်သတ္တဝါကို နှောင့်ယှက်နိုင်မည့် မလိုအပ်သောလှုပ်ရှားမှုများကို ရှောင်ရှားနေသည်။

သို့သော်၊ ဖုန်းချွမ်း၏အခြေအနေမှာ မကောင်းမွန်ပေ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ကျန်ရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်မှာ မှားယွင်းစွာမြင်တွေ့ခဲ့ခြင်းမဟုတ်၊ ဖုန်းချွမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခါးမှတစ်ဝက်ဖြတ်တောက်ခံထားရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းတစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိနေသည်။ သို့သော် ဒဏ်ရာမှသွေးများစီးကျခြင်းမရှိသလို၊ သွေး သို့မဟုတ် အတွင်းကလီစာများကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်ခြင်းမရှိ — ၎င်းမှာ ထူထဲသောအညစ်အကြေးတစ်လွှာဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရပုံရသည်။

"ဒုတိယတစ္ဆေရဲ့စွမ်းရည်က ဖုန်းချွမ်းကိုသေဆုံးခြင်းမှ တားဆီးခဲ့တာလား။" ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ သူ့ဒဏ်ရာတွေကိုကြည့်ရရင် သူဟိုတယ်ထဲမှာလျှောက်သွားနေတဲ့တစ္ဆေရဲ့ခြေရာတွေကို မတော်တဆနင်းမိခဲ့ပြီး ခါးကနေတစ်ချက်တည်းနဲ့ တစ်ဝက်ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရတာ သေချာတယ်။"

"မင်းနောက်ဆုံးတစ်ခေါက်ထက် အများကြီးပိုဆိုးရွားနေပုံပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီတုန်းက မင်းအိပ်စက်ဖို့တစ္ဆေခေါင်းတလားတစ်ခု ရှိခဲ့သေးတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကုတင်ပေါ်မှာလဲလျောင်းပြီး သေခြင်းကိုစောင့်ဆိုင်းနေရုံပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်။"

သူလျှောက်ဝင်သွားရာ၊ မှိန်ဖျော့သောအခန်းမှာ လျင်မြန်စွာလင်းထိန်လာသည်။

ထူးဆန်းသောအနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဖုန်းချွမ်းက ပတ်ပတ်လည်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "မင်းရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေကို ဒီလိုအသုံးပြုရတာ တကယ်ပဲအဆင်ပြေရဲ့လား။ စတုတ္ထထပ်ကိုတက်လာရုံနဲ့တင် ပြင်းထန်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့စွမ်းရည် လိုအပ်နေပြီ။ တစ္ဆေစွမ်းအားတွေကို ဒီလောက်မကြာခဏအသုံးပြုနေရင် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုထိန်းချုပ်ထားတဲ့လူတစ်ယောက်တောင် အကြာကြီးခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား။"

"မင်းက ငါ့ရဲ့ပြင်းထန်တဲ့တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထလာမှာကို စိတ်ပူနေဖို့အချိန်ရှိသေးတယ်။ မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ပိုပြီးစိုးရိမ်ပူပန်သင့်တယ်။" ယန်ကျန့်က ပြုံးလျက်ပြောပြီးနောက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

"ငါ့ကိုဒီကနေ အပြင်ဘက်ကတစ္ဆေမြူခိုးဆီ ခေါ်ထုတ်သွား။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို တစ္ဆေမြူခိုးထဲကတစ္ဆေတစ်ကောင်က ယူဆောင်သွားခဲ့တာ။ မင်းရဲ့စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် မင်းအဲ့ဒါကိုငါ့အတွက်ရှာဖွေပေးနိုင်တယ်၊ အဲ့ဒါကိုနောက်တစ်ခါချုပ်တည်းပြီး၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပြန်လည်စုစည်းဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ်။" ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်နှင့်ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသော လူအနည်းငယ်ထဲမှတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူယန်ကျန့်၏အခြားတစ္ဆေ၏စွမ်းအားများကို သိရှိနေသည်။

"ငါတို့အဲ့ဒါကိုနောက်မှပြောလို့ရပါတယ်။ မင်းအပေါ်ကဒါကဘာလဲ။" ယန်ကျန့်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းမှဒဏ်ရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ရွှံ့တွေလား။"

ဖုန်းချွမ်း၏အကြည့်က အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ငါတို့ဒီအကြောင်းကိုမပြောဘဲနေလို့ရမလား။"

"မင်းငါ့ကိုမပြောပြဘူးဆိုရင် မင်းကိုယုံကြည်ဖို့ ငါ့အတွက်ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ဖိုင်က တစ္ဆေမြူခိုးကိုပဲဖော်ပြထားတယ်၊ ဒီပစ္စည်းတွေအကြောင်းမပြောထားဘူး။ အဲ့ဒါသာအန္တရာယ်များခဲ့ရင် ငါသတိထားနေရမယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

အခြေအနေများအရ၊ ဖုန်းချွမ်းမှာ သူ၏သတင်းအချက်အလက်များကိုဖုံးကွယ်ရန် အလွန်အမင်းဆန္ဒရှိသော်လည်း၊ သူပြောရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ၊ "ဒါက သင်္ချိုင်းမြေပဲ၊ ထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခုပေါ့လေ။ အဲ့ဒါကငါ့တစ္ဆေမြူခိုးရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုကို ဖိနှိပ်ပေးနိုင်တယ်၊ တစ္ဆေမြူခိုးအတွင်းကတစ္ဆေ ပုံပေါ်လာခြင်းမှတားဆီးပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းကလည်း အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ အဲ့ဒါငါ့ကိုတဖြည်းဖြည်း တိုက်စားနေတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူလက်တစ်ဖက်မြှောက်လိုက်သည်။

ထိုလက်မှာ သူ၏ပုံသဏ္ဍာန် ဆုံးရှုံးသွားပြီး မည်းညိုရောင်မြေကြီးတစ်ပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

"ငါသင်္ချိုင်းမြေက အချိန်နဲ့အမျှတိုးများလာနေတာကို ခံစားနေရတယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ အဲ့ဒါကမြေပုံတစ်ခုဖြစ်လာပြီး ငါ့ကိုမြှုပ်နှံပစ်လိမ့်မယ်။ တခြားတစ္ဆေရဲ့ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုမရှိဘဲ၊ ဒီတိုက်စားမှုအရှိန်အဟုန်က ငါ့စိတ်ကူးနိုင်တာထက် ကျော်လွန်နေပြီ။" ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။

"မဆိုးတဲ့တစ္ဆေအရာတစ်ခုပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ မင်းသေဆုံးပြီးတဲ့နောက်မှာ သင်္ချိုင်းတစ်ခုတော့ရှိမှာပေါ့လေ။" ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်းက ယန်ကျန့်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေကိုထိန်းသိမ်းထားရင်း ငါနဲ့စကားပြောနေရတာ တကယ်ပဲအဆင်ပြေရဲ့လား။ မင်းက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ စွမ်းအားကိုအဖြုန်းတီးဆုံးအသုံးပြုတဲ့သူပဲ၊ ပုံမှန်အားဖြင့် အဲ့လိုလူစားမျိုးတွေက အသက်သိပ်မရှည်တတ်ဘူး။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါက ခြွင်းချက်ပေါ့လေ။" ယန်ကျန့်က ပြုံးစိစိလုပ်လိုက်ပြီးနောက် ကုတင်ဘေးသို့ရွှေ့ပြောင်းကာ၊ လက်လှမ်း၍ ဖုန်းချွမ်း၏လက်ထဲမှဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဆဲလ်ဖုန်းကို ယူလိုက်သည်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖိနှိပ်လိုက်သည်နှင့်၊ သူဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ဟမ်။" ဖုန်းချွမ်း၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ "မင်းဘာလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ။"

ယန်ကျန့်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆဲလ်ဖုန်းကိုလည်း ချိတ်ဆက်မှုဖြတ်တောက်လိုက်သည်၊ "စမ်းသပ်မှုလေးတစ်ခုပါပဲ။ မင်းကိုကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက်လျော်ကြေးအနေနဲ့၊ မင်းငြင်းဆန်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ငါထင်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါလည်းမင်းကိုမယုံကြည်လို့ပဲ။ ငါမင်းကိုကယ်တင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းသူငယ်ချင်းဖြစ်မလား ရန်သူဖြစ်မလားဆိုတာက ငြင်းခုံစရာရှိနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာငါတို့သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်ကြောင်းသေချာစေဖို့၊ ငါအာမခံချက်လေးတစ်ခု ထပ်ထည့်ဖို့လိုတယ်။"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲ့ဒါမင်းအပေါ်မှာ ဘာသက်ရောက်မှုမှရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ယန်ကျန့်၊ ထင်ရာစိုင်းမလုပ်နဲ့။ ငါသာဒီမှာသေဆုံးသွားခဲ့ရင် အဲ့ဒါမင်းအတွက်ဘာကောင်းကျိုးမှမရှိဘူး။ ဌာနချုပ်က မင်းကိုသေချာပေါက်သံသယဝင်လိမ့်မယ်။ မင်းတားချန်းမြို့ကငတ်မွတ်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကိုဖြေရှင်းခဲ့ပေမဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ကိုအမှုဆင်တာက ပြင်းထန်တဲ့ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုပဲ။ အခုလောလောဆယ် ဌာနချုပ်က ကပ္ပတိန်အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေတာ။ မင်းသာဒီလိုအရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ မှားယွင်းသွားခဲ့ရင် မင်းကပ္ပတိန်တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့အခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာနဲ့တူတူပဲ။" ဖုန်းချွမ်းက ချက်ချင်းပင် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဘာတွေကြံစည်နေသည်ကို သူမသိသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သေချာပေါက်ကောင်းသောအရာတစ်ခုခု မဟုတ်ပေ။

"ငါမင်းကိုအမှုဆင်တော့မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလို့လဲ။ ငါတကယ်တော့မင်းကို ကူညီနေတာ။" ယန်ကျန့်က အလွန်လေးနက်စွာပြောသည်။ "မင်းရဲ့လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် မင်းကိုကယ်တင်ခဲ့ရင်တောင် မင်းအပြင်ဘက်မှာမြန်မြန်သေဆုံးသွားမှာပဲ။ မင်းအသက်ရှင်ချင်တယ်ဆိုရင် မခုခံနဲ့။ အဲ့လိုဆိုရင် မင်းအတွက်ကောင်းတယ်၊ ငါ့အတွက်ကောင်းတယ်၊ လူတိုင်းအတွက်ကောင်းတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီး၊ ဖုန်းချွမ်းသဘောတူသည်ဖြစ်စေ မတူသည်ဖြစ်စေ သူဂရုမစိုက်၊ သူဤစမ်းသပ်မှုကို လုပ်ဆောင်တော့မည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဒါကိုလုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် နောင်တရလိမ့်မယ်။" ဖုန်းချွမ်းက ပြောရင်း၊ သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်ပြင်းထန်လာသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ငါဘာလုပ်တော့မယ်ဆိုတာကိုတောင် မင်းမသိသေးဘူး။ ငါနောင်တရလိမ့်မယ်လို့ မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီးသေချာနိုင်မှာလဲ။ ငါစကားတွေဖြုန်းတီးချင်စိတ်မရှိဘူး။ အတိုချုပ်ပြောရရင် မင်းငါနဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင် မင်းအသက်ရှင်နိုင်မယ်။ ငါ့ကိုအရမ်းရက်စက်တယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့်၊ သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှဦးခေါင်းမဲ့တစ္ဆေအရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်းထရပ်လိုက်သည်။

သူစမ်းသပ်မှုပြုလုပ်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ သူဖုန်းချွမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှအခြားတစ္ဆေကို ဖိနှိပ်ရန်လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ တစ္ဆေအရိပ်မှာ ဖုန်းချွမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်သည်။

ဦးခေါင်းမဲ့တစ္ဆေအရိပ်မှာ သူ၏လက်ကိုဆန့်တန်း၍ ဖုန်းချွမ်း၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ မည်းနက်နေသောအရိပ်မှာ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်တစ်လျှောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရေကဲ့သို့ စီးဝင်သွားသည်။

ဖုန်းချွမ်းမှာ အေးစက်သောအသက်ရှုသံတစ်ခု သူ၏လက်မောင်းတစ်ဖက်ကိုကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သက်ရောက်မှုရှိသောဧရိယာမှသူ၏ခန္ဓာကိုယ် အာရုံခံစားမှုဆုံးရှုံးသွားကာ ၎င်းမှာသူ၏ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်တော့ဘဲ အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်ပိုင်ဆိုင်သောအရာဖြစ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းငါ့အပေါ်မှာမကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေရှိတယ်ဆိုတာ ငါအမြဲတမ်းသိခဲ့တယ်။ ကျောက်လဲ့မှန်တယ်၊ မင်းသေဆုံးထိုက်တယ်။" ဖုန်းချွမ်းက သူ၏မျက်လုံးများတွင်ရူးသွပ်မှုဖြင့် ရုတ်တရက်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှမည်းညိုရောင်သင်္ချိုင်းမြေမှာ အသက်ဝင်လာပုံရပြီး၊ မယုံကြည်နိုင်သောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် လူးလွန့်ကာ တိုးပွားလာသည်။

ဖုန်းချွမ်း၏ခါးမှ၊ မည်းညိုရောင်သင်္ချိုင်းမြေမှာ ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ခြေထောက်များနှင့်ဆက်သွယ်ကာ၊ မကြာမီ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို အမှန်တကယ်ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

စုစည်းနေသောသင်္ချိုင်းမြေမှ ဖွဲ့စည်းထားသော ခြေထောက်နှစ်ချောင်းပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဖုန်းချွမ်းမှာ ကုတင်ပေါ်မှရုတ်တရက်ခုန်ထလိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သင်္ချိုင်းမြေမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်ဆက်လက်ကပ်ငြိနေပြီး ခါထုတ်၍မရနိုင်ပေ။ ပို၍ပို၍များပြားစွာစုပုံလာသည်နှင့်အမျှ၊ ယန်ကျန့်မှာ ရွှံ့နွံတစ်ခုတွင်ကပ်ငြိနေသကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး၊ သင်္ချိုင်းမြေမှ လျင်မြန်စွာဖုံးလွှမ်း၍ မျိုချခြင်းခံလိုက်ရသည်။

"အတူတူသေကြစို့။" ဖုန်းချွမ်းက ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သင်္ချိုင်းမြေမှာ၊ ပြန်လည်နိုးထလာသောပြင်းထန်သည့်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့၊ ယန်ကျန့်၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဖုန်းချွမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း မျိုချသွားကာ၊ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အစမှအဆုံး ငါးစက္ကန့်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ တုံ့ပြန်ရန်မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသည်။

အရာအားလုံးပြီးဆုံးသွားသည့်အချိန်တွင်၊ အခန်းမှာ ချက်ချင်းပင် သေမင်းတမန်ကဲ့သို့တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ကျရောက်သွားသည်။

အတော်အတန်အရွယ်အစားရှိသော သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခု ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ထိုနေရာတွင် ရပ်တည်နေသည်။

သင်္ချိုင်းကုန်း၏ထိပ်တွင်၊ ဦးခေါင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်နေသည်။

၎င်းမှာ ဖုန်းချွမ်း၏ဦးခေါင်းပင်။

ယန်ကျန့်အတွက်မူ၊ သူမှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာမြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံခံရပြီး၊ သင်္ချိုင်းမြေမှ လုံးဝဖုံးလွှမ်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီလား။" ဖုန်းချွမ်းက ပြုံးစိစိလုပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ဦးခေါင်းသာပေါ်ထွက်နေသည်ကို ကျေနပ်နေပုံရကာ၊ ကလဲ့စားချေမှုပြီးမြောက်သွားသည့်ခံစားချက်ကို ခံစားနေရသည်။

သို့သော် သူ၏အခြေအနေမှာလည်း ဆိုးရွားလှသည်။

မြေကြီးမှထိုးထွက်နေသောတစ်ကိုယ်တည်းဦးခေါင်းမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနစ်မြုပ်နေပြီး၊ အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသောသင်္ချိုင်းကုန်းထဲသို့ နစ်မြုပ်ဝင်ရောက်သွားကာ၊ အတွင်းမှအလောင်းကောင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာတော့မည့်အလားပင်။

"ဒါဆို မင်းကျောက်လဲ့ကိုသိတယ်ပေါ့လေ… တကယ်ပဲ၊ မင်းတစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့တိုက်ခိုက်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ မင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်က ပြောင်းလဲခြင်းခံထားရတာပဲ။" သို့သော်၊ ဖုန်းချွမ်း သူ၏အောင်ပွဲကိုမခံစားနိုင်မီမှာပင်၊ ယန်ကျန့်၏အသံမှာ အခန်းထဲတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ်မြည်ဟီးလာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိ၊ သို့သော် အသံတစ်ခုကြားနေရသည်။

အသံမှာ ဖုန်းချွမ်း၏မျက်နှာကို ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားစေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။" သူထိတ်လန့်တကြားနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစူးစမ်းကြည့်ရှုကာ၊ ယန်ကျန့်၏တည်နေရာကို ရှာဖွေရန်ကြိုးစားနေသည်။

"ဘာမှမဖြစ်နိုင်တာမရှိဘူး။ ငါသာမင်းကိုအရေးယူတော့မယ်ဆိုရင် ငါသေချာပေါက်ပြင်ဆင်ထားမှာပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါဘာလို့တစ္ဆေနယ်မြေကို ထိန်းသိမ်းထားမှာလဲ။ ငါထွက်ပြေးချင်တယ်ဆိုရင် ဒါက လွယ်လွယ်လေးပဲ။ မင်းအောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။" ယန်ကျန့်၏ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း မြင်သာလာသည်။

သူကုတင်ဘေးတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါမင်းနောက်ကအရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်ခဲ့တယ်… မင်းတစ္ဆေနယ်မြေကိုအသုံးပြုပြီး ထွက်ခွာသွားလို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။" ဖုန်းချွမ်းက သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအရာအားလုံးကိုစဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ မင်းလှုပ်ရှားဖို့အရမ်းကြာသွားတယ်။ ငါးစက္ကန့်ကိုထားလိုက်ဦး၊ တစ်စက္ကန့်တောင် ငါတုံ့ပြန်ဖို့လုံလောက်တယ်။ သ ဒီမျက်လုံးတွေအားလုံးက ဘာအတွက်လဲ။" ယန်ကျန့်က သူ၏နဖူးပေါ်မှ ကြက်သွေးရောင်၊ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာမျက်လုံးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင်၊ သူဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်၊