မျက်နှာကို ယူဆောင်ခြင်း

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ ဖုန်းချွမ်း၏နောက်ဆုံးအသဲအသန်တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကျရှုံးခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်ဖွဲ့စည်းထားသော ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာသင်္ချိုင်းမြေပုံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်၊ ၎င်းအတွင်း၌ တစ္ဆေများကိုပင် မြှုပ်နှံနိုင်ပုံရသည်။ အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ ခုလေးတင် ထိုသင်္ချိုင်းမြေမှမျိုချခြင်းခံလိုက်ရပါက၊ သူတစ္ဆေအရိပ်၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝအသုံးချနိုင်လျှင်ပင်၊ သူဤနေရာတွင် သေဆုံးဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် တိုက်ခိုက်မှုပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေလေ၊ ကိုယ့်အပေါ်သက်ရောက်မှုမှာ ပို၍ကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းချွမ်းမှာ လက်ရှိတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ပြန်လည်နိုးထမှုအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

မြေပုံအပြင်ဘက်တွင်ကျန်ရှိနေသော သူ၏ဦးခေါင်းသာ တဖြည်းဖြည်းနစ်မြုပ်နေပြီး၊ မကြာမီ မည်းညိုရောင်မြေကြီးထဲတွင် လုံးဝမြှုပ်နှံခြင်းခံရတော့မည်။ ဖုန်းချွမ်း၏ခန္ဓာကိုယ် လုံးဝလွှမ်းခြုံခြင်းခံလိုက်ရသည်နှင့် အခြားမည်သို့သောပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ကို ယန်ကျန့်မှာ အတိအကျမပြောနိုင် — နောက်ဆုံးတွင်၊ သူထိုသို့သောသဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များနှင့် ယခင်ကကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးခြင်းမရှိပေ။

သို့သော်၊ ဖုန်းချွမ်းကိုတစ်ကိုယ်လုံးမျိုချတော့မည့် ထူးဆန်းသောသင်္ချိုင်းကုန်းကိုကြည့်ရင်း၊ ယန်ကျန့်မှာ သူလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ငိုနေသောသင်္ချိုင်းကုန်းတစ္ဆေနှင့် ၎င်း၏ရှေ့မှမြေပုံကို မတွေးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

မြေပုံနှစ်ခုလုံးမှာ အနည်းငယ်ဆင်တူပုံရသည်… တစ်ခုတည်းသောကွာခြားချက်မှာ ဖုန်းချွမ်းကိုမျိုချနေသောမြေပုံမှာ အနည်းငယ်ပို၍သေးငယ်ခြင်းပင်။

"မင်းတကယ်ပဲကံကောင်းတာပဲ ယန်ကျန့်။ ငါဒီတစ်ခါအရှုံးကိုဝန်ခံတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းစောစောကြီးပျော်မနေနဲ့ဦး။ ငါမင်းကိုမသတ်နိုင်ခဲ့ရင် တခြားတစ်ယောက်ယောက်က နောက်ဆုံးမှာတော့ သတ်လိမ့်မယ်။" ဖုန်းချွမ်းက ရိုင်းစိုင်းသောသားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ကျရှုံးမှုလက်တွေ့ဘဝကို လက်ခံရန်ရုန်းကန်နေသည်။

ဤသို့သောလောင်းကစားပွဲမျိုး၊ ပြင်းထန်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်၏ပြန်လည်နိုးထမှုကိုစွန့်စား၍ တစ်ချက်တည်းသောထိုးနှက်ချက်အတွက် အရာအားလုံးပုံအပ်ခြင်းမျိုးမှာ ကျရှုံးမှုဖြင့်အဆုံးသတ်သင့်သည်မဟုတ်ပေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ယန်ကျန့်မှာ သူ့ကိုဆန့်ကျင်၍ လှုပ်ရှားရန်အစပြုလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်သောအခါမျှ မစိတ်ကူးခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ သူ့ကိုဟိုတယ်မှခေါ်ဆောင်သွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက၊ ဖုန်းချွမ်း၏ခရီးတစ်ဝက်တွင်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကျရှုံးနိုင်ခြေမရှိခဲ့ပေ။

"မင်းအခုဒီစကားတွေပြောဖို့က အရမ်းစောလွန်းနေသေးတယ်။ မင်းသေမလားမသေဘူးလားဆိုတာက မင်းအတွင်းကတစ္ဆေအပေါ်မှာမမူတည်ဘူး၊ အဲ့ဒါငါ့အပေါ်မှာမူတည်တယ်။ မင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ပြန်လည်နိုးထမှုအခြေအနေမှာရှိနေပေမဲ့ ငါအဲ့ဒါကိုခဏလောက်တော့ ဖိနှိပ်နိုင်သင့်သေးတယ်။ ငါမင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်နောက်တစ်ဝက်ကို ပြန်လည်ရယူပြီး မင်းအတွင်းကဟန်ချက်ညီမှုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးတာနဲ့ အဲ့ဒါအများကြီးပိုကောင်းသွားသင့်တယ်။" ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ကောက်ဝတ်တွင်ပတ်ထားသော မြက်ကြိုးကို တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလျှော့လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေကြိုးပင်။

သူနောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုရှောင်ရှားရန် မြေပုံကိုမချဉ်းကပ်ခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သူတစ္ဆေကြိုးကို တစ္ဆေအရိပ်ဖြင့်ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး၊ ကြိုးကိုခြယ်လှယ်ကာ၊ ရှေ့သို့ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ဖုန်းချွမ်း၏ဦးခေါင်းအပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကွင်းပတ်လိုက်သည်။

"ဒါက… ဝမ်ယွဲ့ဆီက တစ္ဆေကြိုးပဲ။" ဖုန်းချွမ်း၏ရူးသွပ်မှုမှာ လျော့ပါးသွားပြီး၊ သူ၏မျက်ခွံများတွန့်ကွေးသွားကာ၊ ယန်ကျန့်ဘာတွေကြံစည်နေသည်ကို သူသဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

"မဆိုးဘူး၊ မင်းတစ္ဆေကြိုးအကြောင်း အိမ်စာလုပ်ထားတာပဲ၊ ဝမ်ယွဲ့သေဆုံးသွားတာ ဒီလောက်ကြာနေတာတောင် အဲ့ဒါကိုမှတ်မိနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုအခုကြည့်ရတာ၊ မင်းခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ပြတ်တောက်နေရင်တောင် မင်းအဲ့လောက်လွယ်လွယ်နဲ့ သေဆုံးသင့်တာမဟုတ်ဘူး။ ကြိုးတစ်ချောင်းနဲ့မင်းလည်ပင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ်ဆွဲဆောင့်ရုံနဲ့ မင်းကိုအဲ့လောက်လွယ်လွယ်နဲ့ သတ်ပစ်လို့မရသင့်ဘူးမဟုတ်လား။" ယန်ကျန့်က ကြိုးကိုဆုပ်ကိုင်၍ ပြင်းထန်စွာဆွဲလိုက်သည်။

ဝမ်ယွဲ့လည်ပင်းတစ်ဝိုက်မှထုံးမှာ စူးရှစွာတင်းကျပ်သွားပြီး၊ ပြင်းထန်သောအသက်ရှူကြပ်မှုခံစားချက်က သူ၏မျက်နှာကို နီရဲသွားစေသည်။ သူအကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်စွာချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး၊ မည်းညိုရောင်သင်္ချိုင်းမြေအမြောက်အမြားကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတွင်းမှအပြင်သို့ မြေကြီးအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲနေပုံရသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ဆွဲအားမှာ ဝမ်ယွဲ့ကို မြေပုံမှ သူစိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ မထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ပေ။

မြေပုံတွင်မြှုပ်နှံထားသော ဝမ်ယွဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ၎င်းနှင့်ပေါင်းစပ်နေပုံရသည်၊ သို့မဟုတ် အလွန်အမင်းလေးလံသောအရာတစ်ခုခု အတွင်း၌ရှိနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နောက်တစ်ဝက်ကို ဆွဲထားသကဲ့သို့၊ သူ့ကိုရိုးရှင်းစွာထွက်ခွာရန် မဖြစ်နိုင်အောင်ပြုလုပ်ထားသည်။

"ငါမင်းကိုမဆွဲထုတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါလက်မခံနိုင်ဘူး။" ယန်ကျန့်က အစွမ်းကုန်ဆွဲရင်း၊ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နောက်ဆုတ်ကာ၊ သူတတ်နိုင်သမျှအင်အားအားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ယခုအခါ၊ ယန်ကျန့်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူသားတဝက်၊ တစ္ဆေတစ်ဝက်ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏အင်အားမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာကြီးမားလှသည်။ တားချန်းမြို့တွင်၊ သူအင်အားစမ်းသပ်မှုများပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ဤတစ်ဝက်လူသား၊ တစ်ဝက်တစ္ဆေခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်၊ သူ၏အင်အားမှာ တန်ချိန်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုသည်မှာ ရိုးရှင်းသောစမ်းသပ်မှုတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အဆုံးစွန်အင်အားကို မစမ်းသပ်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျိုးပဲ့သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယန်ကျန့်အားစိုက်ထုတ်လိုက်သောအခါ၊ သူတစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မလှုပ်မယှက်ဘဲ၊ သင်္ချိုင်းမြေတွင် မြှုပ်နှံနေဆဲဖြစ်သည်၊ သူ၏လည်ပင်းမှာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရှည်လျားစွာဆန့်တန်းနေပြီး၊ သူ၏အရေပြားနှင့်အသားများမှာ စုတ်ပြဲနေသော်လည်း၊ မြေကြီးမှထွက်ခွာနိုင်ခြင်းမရှိသေးပေ။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ၊ ယန်ကျန့်၏နှလုံးသား နစ်ဝင်သွားသည်။

"တကယ်ပဲအရမ်းထူးဆန်းတယ်၊ ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်မမှားခဲ့ဘူး။ ဒီသင်္ချိုင်းမြေက အထူးပစ္စည်းပဲ။ ငါသာမြှုပ်နှံခြင်းခံခဲ့ရရင် ငါသေချာပေါက်တွားသွားထွက်လာနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ အင်အားသက်သက်နဲ့တင် ဖုန်းချွမ်းကိုဆွဲထုတ်လို့မရနိုင်ဘူးထင်တယ်၊ အကောင်းဆုံးအနေနဲ့ ငါသူ့ခေါင်းကိုပဲ ဆွဲဖြဲထုတ်နိုင်လောက်တယ်။"

"ငါသူ့ခေါင်းကိုမလိုအပ်ဘူး၊ ငါလိုချင်တာက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုအမိန့်ပေးနိုင်တဲ့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ ဖုန်းချွမ်းပဲ၊ သေလူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ဖုန်းချွမ်း၏နာကျင်၍ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသောအမူအရာကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမသေဆုံးသေးကြောင်း၊ သို့သော် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသည်။

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ၊ သူသူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏နောက်ဆုံးအပိုင်းအစကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုက ငါ့ကိုတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နည်းနည်းလေး ချန်ထားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက ဒီမြေပုံကိုဖိနှိပ်ဖို့ လုံလောက်ရုံပဲဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါအချိန်အများကြီးမလိုအပ်ဘူး၊ တစ်စက္ကန့်ပဲလိုတယ်၊ ပြီးတော့ ငါဖုန်းချွမ်းကို တည့်တည့်ဆွဲထုတ်နိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်က အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူကျန်ရှိနေသောတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အပိုင်းအစငယ်လေးကို မြေပုံရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာချထား၍ မီးညှိလိုက်သည်။

"ဝှူး~!"

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကိုမီးညှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ဆိုးရွားသောစိမ်းလန်းသည့်တစ္ဆေမီးတောက်မှာ ချက်ချင်းပင်တိုးချဲ့သွားပြီး၊ မီးလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဤသည်မှာ အနီးအနားတွင်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေသောကြောင့်၊ ဖယောင်းတိုင်၏လောင်ကျွမ်းမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ အရှိန်အဟုန်မှာ ရှောင်ဝန်ဝန်တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရစဉ်ကကဲ့သို့ မလျင်မြန်သော်လည်း၊ ၎င်းနောက်ဆုံးအလင်းတန်းပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားဆဲဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် လောင်ကျွမ်းကုန်ဆုံးသွားပြီး၊ အလင်းရောင်မှာ ငြိမ်းသွားသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ နှစ်စက္ကန့်ခန့် ဖိနှိပ်မှုပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

တင်းကျပ်နေသောတစ္ဆေကြိုးကိုကိုင်ဆောင်ထားသော ယန်ကျန့်မှာ ဖုန်းချွမ်း၏အဆုံးမှဖိအား လျော့ပါးသွားသည်ကို ချက်ချင်းပင်ခံစားလိုက်ရပြီး၊ လေးလံသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုမှာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘောင်း~!"

ဖုန်းချွမ်းမှာ သင်္ချိုင်းမြေမှလွင့်စဉ်ထွက်လာပြီး၊ ညည်းညူသံတစ်ချက်ပြုလုပ်ကာ၊ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြန်ကျသွားသည်။

အရင်ကဖွဲ့စည်းထားခဲ့သောမြေပုံမှာ ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ခုထောက်ပံ့ပေးသောအင်အားဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင်ပြိုလဲကျသွားပြီး၊ ပုပ်သိုးနံ့ဖြင့်ညစ်ညမ်းနေသော ရွှံ့အိုင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားကာ၊ သူ၏ယခင်ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။

သို့သော် ထိုပြိုလဲကျနေသောသင်္ချိုင်းမြေပုံအတွင်း၌၊ ယန်ကျန့်မှာ မြေကြီးမှဖွဲ့စည်းထားသော လူသားပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤလူသားပုံရိပ်မှာ လက်မောင်းများနှင့်ခြေထောက်များ၊ ဦးခေါင်းတစ်ခု၊ နှင့် မျက်နှာတစ်ခုပါရှိပြီး၊ ပြီးပြည့်စုံသောအလောင်းကောင်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ အထူးသဖြင့် ဦးခေါင်းတွင်၊ မြေကြီးဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသောမျက်နှာအသွင်အပြင်များမှာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းအသေးစိတ်ကျနေပြီး၊ ပွင့်နေသောပါးစပ်နှင့် နစ်ဝင်နေသောမျက်လုံးခွက်များမှာ ချမ်းစိမ့်ဖွယ်ရာအပေါက်သုံးပေါက်ကို ဖော်ထုတ်ပြနေကာ၊ ပြင်းထန်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်တူနေသည်။

သို့သော်၊ မြေပုံတွင်မြှုပ်နှံထားသောတစ္ဆေမှာ အပြည့်အဝပြန်လည်နိုးထမလာသေးပေ။

ယန်ကျန့် ဖုန်းချွမ်းကိုဆွဲထုတ်ပြီးနောက်၊ ပို၍များပြားသောသင်္ချိုင်းမြေမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ အချိန်တိုအတွင်း မြေပုံအသစ်တစ်ခုဖွဲ့စည်းရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

မရပ်တန့်ခဲ့ပါက၊ အရင်ကအခြေအနေမှာ မကြာမီထပ်မံဖြစ်ပွားပေမည်။

သို့သော်၊ ယန်ကျန့်မှာ ဤသည်ဖြစ်ပွားသည်ကို လက်ပိုက်ကြည့်နေမည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏တစ္ဆေအရိပ်မှာ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဖုန်းချွမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားကာ၊ တစ္ဆေ၏ပြန်လည်နိုးထမှုကို ဖိနှိပ်ရာတွင်ကူညီပေးသည်။

တစ္ဆေအရိပ်၏ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုနှင့်အတူ၊ ဖုန်းချွမ်း၏ပြန်လည်နိုးထနေသောအခြေအနေမှာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ယာယီသာ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ဦးခေါင်းမဲ့တစ္ဆေအရိပ်ကိုပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ဖုန်းချွမ်းမှာ တစ္ဆေ၏ပြန်လည်နိုးထမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပေမည်။

"ကောင်းပြီ၊ အခုနောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်သွားကြမယ်။"

ယန်ကျန့်က မြေပြင်ပေါ်တွင်မလှုပ်မယှက်လဲလျောင်းနေသော ဖုန်းချွမ်းကိုကြည့်လိုက်ပြီး၊ တစ္ဆေအရိပ်သူ့ကိုဖိနှိပ်ထားကြောင်း ယုံကြည်မှုရှိကာ၊ ယခုအခါ လုံးဝဘေးကင်းလုံခြုံနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူသွေးစွန်းနေသော၊ သတင်းစာအဟောင်းကိုယူဆောင်၍ သူ၏ဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်းမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင်ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း၊ သူသတိရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူယန်ကျန့်ကို မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာဖြင့်ကြည့်နေပြီး၊ စကားမပြောနိုင်ဘဲ၊ သူ၏အကြည့်မှာ ဒေါသ သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါ့ကိုအဲ့လိုကြည့်နေလို့ အသုံးမဝင်ဘူး။ မင်းအခုမင်းစိတ်ကူးနိုင်တာထက် အများကြီးပိုအန္တရာယ်များနေတယ်။ အဲ့ဒီတစ္ဆေကမင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဘယ်လောက်တောင်ပြောင်းလဲခဲ့လဲ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါအဲ့ဒါတွေအားလုံးကို ပြန်ပြောင်းလဲပေးမယ်။ ဒီနောက်ပိုင်းမှာ မင်းသေချာပေါက်လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပါ။" ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ထဲမှသတင်းစာအဟောင်းကိုဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းချွမ်း၏မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

သတင်းစာ မျက်နှာနှင့်ထိတွေ့သည်နှင့်၊ ၎င်းအသားနှင့်တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကပ်ငြိသွားသည်။ ၎င်းလျင်မြန်စွာကျုံ့ဝင်၍ တင်းကျပ်စွာကပ်ငြိသွားပြီး၊ မကြာမီ ဖုန်းချွမ်း၏မျက်နှာအသွင်အပြင်များမှာ စက္ကူ၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဖုန်းချွမ်းမှာ သူ၏ဦးခေါင်း ပလတ်စတစ်အိတ်တစ်ခုတွင် ရစ်ပတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်သောအသက်ရှူကြပ်မှုတစ်ခု လှိုင်းလုံးထတက်လာပြီး၊ သူအသက်ရှူရန်ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သွေးစွန်းနေသောသတင်းစာကို ပို၍တင်းကျပ်စွာကပ်ငြိစေရုံသာ။

တဖြည်းဖြည်း၊ သူသတိလစ်မေ့မြော၍ လဲကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

"ဒီခံစားချက်က ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ဘူးထင်တယ်…" ဖုန်းချွမ်းမှာ ဤသည်ကိုအရင်ကကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးကြောင်း ရုတ်တရက်ပြန်သတိရလိုက်သော်လည်း၊ ဘယ်အချိန် သို့မဟုတ် ဘယ်နေရာတွင်ဖြစ်ကြောင်း သူ မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ပေ။

"အောင်မြင်သွားပြီလား။"

ယန်ကျန့်က ဤထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ကြည့်နေပြီး၊ ရလဒ်ပေါ်ထွက်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

၎င်းမှာ တစ္ဆေသတင်းစာကိုအသုံးပြု၍ တစ်စုံတစ်ယောက်၏မှတ်ဉာဏ်များကို ပြောင်းလဲရန် သူပထမဆုံးအကြိမ်ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူနားမလည်သေးသောအရာများစွာ ရှိနေသေးသောကြောင့်၊ လိုအပ်သောစမ်းသပ်မှုများနှင့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုများမှာ အမှန်တကယ်လိုအပ်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။

တစ်မိနစ်ပင်မပြည့်မီ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်။

သူဖုန်းချွမ်း၏မျက်နှာပေါ်တွင်ကပ်ငြိနေသောသတင်းစာ လျော့ရဲလာပြီး၊ အရင်ကကဲ့သို့ တင်းကျပ်ခြင်းမရှိတော့သည်ကို မကြာမီမြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်မှာ လုံလောက်သင့်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူလက်လှမ်း၍ သတင်းစာကိုဖုန်းချွမ်း၏မျက်နှာမှ ဆွဲဖြဲချလိုက်သည်။

၎င်းနှင့်အတူ ဖုန်းချွမ်း၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပါလာသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ။" ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို တစ္ဆေသတင်းစာပေါ်မှမျက်နှာကိုကြည့်လိုက်ရာ၊ မျက်လုံးများမှိတ်ထားပြီး၊ အနည်းငယ်ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာအမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်။

ယခုအခါမျက်နှာမရှိတော့သော ဖုန်းချွမ်းမှာလည်း သတိလစ်သွားပြီး မလှုပ်မယှက်လဲလျောင်းနေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ၏ယခင်အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ အသက်ရှူရန်နှာခေါင်းနှင့်ပါးစပ်မရှိသောကြောင့် အသက်ရှူကြပ်၍မသေဆုံးခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ နားမလည်နိုင်သောတစ္ဆေဆန်သည့်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သာမန်ဆုံးဖြတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

"အခု၊ မှတ်ဉာဏ်တွေကိုပြောင်းလဲဖို့ပဲ။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ယန်ကျန့်မှာ သတင်းစာပေါ်တွင်ကပ်ငြိနေသော ဖုန်းချွမ်း၏မျက်နှာဘေးတွင် ကောက်ကွေးနေသောစာကြောင်းအနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လက်ရေးမှာ ကျောက်လဲ့၏လက်ရေးဖြစ်သည်။

"မင်းတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတာကို မေ့လိုက်ပါ။"

"အခွင့်အရေးပေါ်ပေါက်လာတဲ့အခါ၊ ယန်ကျန့်ကိုသတ်ပစ်လိုက်။ သူက မင်းရဲ့ရန်သူပဲ။"

"နာခံပါ…"

နောက်ဆုံးစာကြောင်းမှာ မပြီးဆုံးသေးဘဲ၊ စကားတစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် ရုတ်တရက်ပြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

"မှတ်ဉာဏ်ရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတည်းကိုပဲ ပြောင်းလဲခဲ့တာလား။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တုန်းက ဖုန်းချွမ်းတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရစဉ်မှာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိခဲ့ပုံပဲ၊ မှတ်ဉာဏ်ပြောင်းလဲမှုက စေ့စေ့စပ်စပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။" ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။