အခန်း (၃၇၇)

အခန်းထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသောအဖြစ်အပျက်များကို မသိရှိဘဲ ဗီလာ၏ခြံဝန်းထဲတွင် အသားကင်နေကြသော လော့စုယီနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးများ ရုတ်တရက်မှိန်သွားပြီး လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသောအခါ အလန့်တကြားဖြစ်သွားကြသည်။

"တောက်စ်၊ မင်း ဒီလိုမျိုး ရုတ်တရက်ပေါ်လာနေရင် ငါ့ကို လန့်သေအောင် လုပ်နေတာပဲ။ မင်းက တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးတာ တော်တော်ဖြုန်းတီးတာပဲ။"

လန့်သွားသော လော့စုယီသည် ယန်ကျန့် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပထမတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အံ့ဩကြောင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ၏ စွမ်းအားကို အတော်လေး မကြာခဏ အသုံးပြုနေပြီး၊ ၎င်းသည် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်ခြေကို စိုးရိမ်ပုံမရပေ။

"ငါ စမ်းသပ်မှုလေးတစ်ခု လုပ်ပြီး ထုံချန့်ကို ပြန်အသက်သွင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အခု အခန်းထဲမှာ ပြဿနာသေးသေးလေးတစ်ခုရှိနေလို့ ငါ ထွက်ပြေးဖို့ စီစဉ်နေတာ။ မင်းတို့ ငါနဲ့လိုက်ချင်လား။" ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

ဟမ်?!!!!

ဤသို့ကြားသောအခါ လော့စုယီနှင့် ဟွမ်ဖေးတို့ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများပြူးကျယ်ကာ အံ့ဩသွားကြပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ လင်လော့မေ့လည်း တောင့်တင်းသွားသည်။

ပြဿနာက ဘာလဲဟု မမေးမီမှာပင် သူတို့နောက်ရှိ အိမ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော ရယ်မောသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထွက်လာပြီး သင်္ချိုင်းတွင် ငိုကြွေးနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏အသံနှင့်အတူ ရောယှက်နေသည်။

အသံနှစ်ခုပေါင်းစပ်မှုသည် သူတို့ဘေးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရပ်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ရယ်မောငိုကြွေးနေသကဲ့သို့၊ အသံ၏ရင်းမြစ်ကို လက်လှမ်းမီ၍ ထိတွေ့နိုင်သကဲ့သို့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ၎င်းက သူတို့၏ ကြက်သီးမွေးညင်းများကို ထစေသည်။

"မြန်မြန်လုပ်၊ သွားကြစို့၊ ဒါ ထုံချန့်ရဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာ ပြန်ရှင်လာတာပဲ" လော့စုယီက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြေးထွက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်ဖေးသည် အံ့ဩလွန်း၍ သူ၏ဘီယာပင် သီးလုနီးပါးဖြစ်သွားပြီး အလျင်အမြန် မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ ဗီလာအပြင်ဘက်သို့ အပြေးအလွှားထွက်သွားသည်။

သို့သော် သူတို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ထက်ပို၍ မလှမ်းနိုင်မီမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့သည် ချောင်းငယ်လေးတစ်ခုဘေးတွင် ရောက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ဘေးတွင် ဘီယာ၊ အသားကင်စက်နှင့် သူတို့ခုနက ကင်ထားသော အသားတုတ်များ ရှိနေသည်။

"ဒီနေရာက လုံခြုံသင့်တယ်၊ ငါတို့ ဒီမှာ ဘာမှထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး" ယန်ကျန့်က ဘေးရှိ အနားယူထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ရင်း အဝေးရှိ စိမ်းလန်းသောသစ်ပင်များကြားမှ လင်းထိန်နေသော ဗီလာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို မြင်သောအခါ လော့စုယီသည် သူတို့ အိမ်နှင့်အဝေးကြီးရောက်နေသည်ကို ချက်ချင်းသိလိုက်ပြီး အံ့ဩစွာဖြင့် "ယန်ကျန့်၊ မင်း ငါ့အိမ်မှာ ဘာတွေလုပ်လိုက်တာလဲ။ ထုံချန့်ရဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်လွှတ်လိုက်ရတာလဲ။ အဲ့ဒီအရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ မင်း အဲ့ဒါကို ရှင်းပစ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာသင့်တယ်။"

"ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ အပြီးတိုင် ချိပ်ပိတ်ထားသင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ဘီယာပုလင်းတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ လက်ဖြင့်ခẽခẽပုတ်လိုက်သောအခါ အဖုံးက လွင့်ထွက်သွားသည်။ "ငါ မင်းတို့ကို မပြောခဲ့ဘူးလား။ ငါ ထုံချန့်ကို ပြန်အသက်သွင်းချင်တယ်လို့။"

"ထုံချန့်ကို ပြန်အသက်သွင်းမယ်? ဒါက ဖြစ်နိုင်လို့လား။ အရင်က လော့စုယီပြောတာ Z မြို့မှာ ထုံချန့်ဆီက ကျန်တာ မျက်နှာတစ်ခုတည်းပဲတဲ့" ဟွမ်ဖေးက ပို၍ပင် အံ့ဩစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှမှာ သေဆုံးခြင်းသာဖြစ်သည်။ တစ္ဆေသတ်၍ သေဆုံးသွားသူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခြင်း မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ယန်ကျန့်က "ထုံချန့်မှာ မျက်နှာတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တာမှန်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ယူလာခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါ ငါ့အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက အတန်းဖော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ။ ဟိုတယ်ကနေ ငါယူလာတဲ့ လူ့မျက်နှာတွေထဲမှာ သူ့မျက်နှာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ မျက်နှာမရှိရင် ခန္ဓာကိုယ်က မကြာခင်သေသွားမှာပဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်မရှိရင် မျက်နှာကလည်း မြန်မြန်ပုပ်သွားမှာပဲ။"

"ဒါနဲ့ ငါ့အတန်းဖော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထုံချန့်ရဲ့ မျက်နှာကို တင်လိုက်တယ်၊ ခွဲစိတ်မှုလုပ်သလိုမျိုးပေါ့၊ တစ်ယောက်လိုအပ်တာကို တစ်ယောက်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပေးလိုက်တာ။ ကံကောင်းရင် သူ ပြန်ရှင်လာနိုင်သင့်တယ်။"

ဤသို့ကြားသောအခါ လော့စုယီသည် ခုန်မတတ်ဖြစ်သွားသည်- "ဒါက ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်နိုင်မှာလဲ၊ မျက်နှာမရှိဘဲနဲ့ ဒီအတိုင်း တွဲချုပ်လိုက်ရုံနဲ့လား။ မျက်နှာကို တစ္ဆေက ယူသွားတာ၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ ဒါကိုလုပ်နိုင်မှာ၊ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအရာက မင်းစကားကို နားထောင်ပါ့မလား။"

"လူ့စွမ်းအားနဲ့ မလုပ်နိုင်ပေမယ့် တစ္ဆေရဲ့စွမ်းအားနဲ့တော့ ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်" ယန်ကျန့်က ဘီယာတစ်ငုံသောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက သိပ်မရှုပ်ထွေးပါဘူး။ စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ၊ ထုံချန့် ပြန်ရှင်လာတာနဲ့ သူက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ငါ့လိုပဲ ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ထက်တောင် ပိုထူးခြားသေးတယ်။"

"တစ္ဆေနှစ်ကောင်? တစ္ဆေမျက်နှာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား။" လော့စုယီသည် ယန်ကျန့်၏စကားကြောင့် အံ့ဩသွားသော်လည်း တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ထုံချန့်တွင် တစ္ဆေမျက်နှာတစ်ခုတည်းသာ ရှိသင့်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြုံးလိုက်သည်- "သူမမှာ တစ္ဆေမျက်နှာတစ်ခုတည်း ရှိခဲ့တာမှန်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့လက်ထဲမှာ တခြားနေရာက ရှာတွေ့ထားတဲ့ နောက်ထပ်တစ္ဆေမျက်နှာတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ငါက တစ္ဆေမျက်နှာနှစ်ခုလုံးကို သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာနဲ့အတူ သူမခေါင်းပေါ်မှာ တင်ပေးလိုက်တယ်... အခု သူမခေါင်းပေါ်မှာ မျက်နှာသုံးခု ရှိနေပြီ။"

"မင်း ရူးနေတာပဲ" လော့စုယီသည် သူ၏အံ့ဩမှုကြားမှ ဤတစ်ခွန်းသာ ပြောနိုင်တော့သည်။

ဟွမ်ဖေးလည်း မှင်တက်သွားသည်။ ယန်ကျန့်လုပ်နေသည့်အရာသည် ရူးသွပ်ရုံသာမက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူသည် အသက်နှင့်သေခြင်း၏ တားမြစ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်နေရုံသာမက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ၏ စွမ်းအားကို ကစားကာ ထိတ်လန့်ဖွယ် သဘာဝလွန်သတ္တဝါတစ်ခုကို ဖန်တီးနေခြင်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဖြစ်လာသည့် အခြားသူများသည် အသက်ရှင်နေရန် ကြိုးစားနေရုံဖြင့်ပင် အလွန်အမင်း အားကုန်နေကြသော်လည်း ယန်ကျန့်ကမူ ၎င်းတွင် ပျော်မွေ့နေပုံရပြီး သဘာဝလွန်လောကမှ ပို၍ထူးခြားသောအရာတစ်ခုကို တူးဖော်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ဤချဉ်းကပ်ပုံသည် လူများကြားတွင် ပြောပြလေ့ရှိသော ရှေးဟောင်းရိုးရာပုံပြင်အချို့နှင့် ဆင်တူနေသည်။

တစ္ဆေမွေးခြင်း

အမှန်စင်စစ်၊ ယန်ကျန့်လုပ်နေသည့်အရာကို သွယ်ဝိုက်သော တစ္ဆေမွေးမြူခြင်းတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်နိုင်သည်။

"မင်းသာ ကျရှုံးသွားရင် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သလိုဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြစ်စေမယ်ဆိုတာ မင်းစဉ်းစားမိရဲ့လား။" လော့စုယီ၏အသံက တုန်ယင်နေသည်။ သူသည် ယန်ကျန့်ကို ရဲရင့်ပြီး အသေးစိတ်ဂရုစိုက်တတ်သူဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မျက်နှာပြင်အောက်တွင် ဤမျှရူးသွပ်မှုရှိနေမည်ဟု မည်သည့်အခါကမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့်က "မဟုတ်ဘူး၊ ငါ Z မြို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလို့ မင်းရဲ့ဗီလာမှာ ဒီခွဲစိတ်မှုကို လုပ်ခဲ့တာ။ ဒီအရာက ကျရှုံးခဲ့ရင်တောင် သူဖြစ်စေတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို ငါကြိုတင်အဆုံးသတ်ပေးနိုင်တယ်။ ငါကိုယ်တိုင်လွှတ်ပေးလိုက်တဲ့အရာကို ငါကိုယ်တိုင်ပြန်အကျဉ်းချနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။"

"ဒါ့အပြင် ထုံချန့်က ပြန်ရှင်သန်ခွင့်ရှိနေသေးလျက်နဲ့ ဒီလိုသေသွားရတာ နှမြောစရာကောင်းတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ ဒါကို စမ်းကြည့်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။"

"ပြဿနာကို ချဲ့ကားမနေနဲ့၊ စားသင့်တာစား၊ သောက်သင့်တာသောက်၊ ဒီညပြီးသွားရင် ဒါတွေအားလုံးက မင်းတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ကင်ထားသော ဝက်အူချောင်းတစ်ခုကို ကောက်ယူကာ စားသောက်နေတော့သည်။

လော့စုယီနှင့် ဟွမ်ဖေးတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤယန်ကျန့်သည် မည်သို့သောလူစားမျိုးပါနည်း။ ဤသို့သောအခြေအနေတွင်ပင် သူသည် အသားကင်စားချင်စိတ် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ယခုအခြေအနေတွင် အရာအားလုံး လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်၍ သူတို့ ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။ သူတို့သည် ဤအဖြစ်အပျက်၏ အဆုံးသတ်ကို ဘေးမှရပ်ကြည့်သူများအဖြစ် စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး၊ လူ့မျက်နှာတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သော တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ထူးဆန်းသော ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို မျက်စိရှေ့တွင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခွင့်ရနိုင်ပေမည်။

သို့သော် ထုံချန့်သည် တကယ်ရော အသက်ပြန်ရှင်လာနိုင်ပါ့မလား။

ဤမေးခွန်းသည် လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း ယန်ကျန့်ကမူ အခြားအရာတစ်ခုကို စိုးရိမ်နေသည်။

သူသိသည်မှာ ထုံချန့်ကို ပြန်အသက်သွင်းရုံသာဆိုလျှင် အခွင့်အရေးများသည်။ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်မျက်နှာသည် ဆက်လက်အသက်ရှင်ရန် အခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီသရွေ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းသည် မခက်ခဲပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ထုံချန့်သည် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ်ပေ - သူမ၏မျက်နှာသည် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သာ ပျောက်ဆုံးနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်တွင် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားဆန္ဒတစ်ခု ရှိသည်- သူသည် ဤပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းအခွင့်အရေးတွင် ထုံချန့်က တစ္ဆေမျက်နှာနှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်သွားရန် မျှော်လင့်နေသည်။

သူမသာ ကျရှုံးခဲ့လျှင် ထုံချန့်သည် နောက်ဘယ်တော့မှ ပြန်နိုးထလာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချိန်တွင်...

ယန်ကျန့် ယခင်က ရှိနေခဲ့သော အခန်းသည် ယခုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ရယ်မောသံများနှင့် ထူးဆန်းသောငိုညည်းသံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဗီလာကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဤနေရာသည် သက်ရှိများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤရယ်မောသံ သို့မဟုတ် ငိုသံကို ကြားရသူတိုင်း သေဆုံးရမည်မှာ သေချာပေါက်ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်ပင် ဤနေရာတွင် မနေရဲဘဲ အဝေးတွင်သာ နေရသည်။

ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသည်မှာ ကျောက်လဲ့... မဟုတ်ဘူး၊ ကျောက်လဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်သာဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာမှာ သူ့အပိုင်မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကို ထုံချန့်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက ပို၍သင့်တော်ပေလိမ့်မည်။

ထုံချန့်သည် အသက်မရှိသော အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ လှဲလျောင်းနေပြီး တုံ့ပြန်မှုမရှိပေ။ သူမ၏ မျက်နှာတစ်ဖက်တွင် လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကဲ့သို့ ကပ်ထားသော ကျား/မ မခွဲခြားနိုင်သည့် ပြုံးနေသောမျက်နှာတစ်ခုရှိပြီး အသက်ဝင်လှသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ညစ်ပတ်ဟောင်းနွမ်းနေသော အဖြူရောင်အဝတ်စတစ်ခုက သူမ၏မျက်နှာသွင်ပြင်များကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

၎င်းသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော မျက်နှာဖြစ်ပြီး မျက်ရည်များကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မျက်ရည်စက်လက်မျက်နှာသည် အရေပြားထဲသို့ ပို၍ပို၍ နစ်ဝင်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြဲနေသော အဝတ်စသည် သူမ၏မျက်နှာမှ ပြုတ်ကျသွားသည်။

မျက်ရည်စက်လက်မျက်နှာ၏ ပုံရိပ်သည် အဝတ်စပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ထုံချန့်၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာပေါ်တွင် ငိုရှိုက်နေသောပုံရိပ်သည် လူ့မျက်နှာပုံစံ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အဝတ်စ၏ တစ္ဆေစွမ်းအင်များသည် ထုံချန့်ထံသို့ လွှဲပြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူမသာ အသက်ရှင်နေသေးလျှင် သူမသည် ယခုအခါ ဤငိုကြွေးနေသောမျက်နှာကို ကျွမ်းကျင်စွာထိန်းချုပ်နိုင်သည့် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခု သူမသည် အသက်မရှင်သေးပေ။

အကြောင်းမှာ သွေးစွန်းနေသော သတင်းစာတစ်စောင်သည် ထုံချန့်၏မျက်နှာရှေ့တွင် ဖုံးအုပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး တတိယလူ့မျက်နှာ၏ ပုံရိပ်ကိုလည်း ဖော်ပြနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ဖြစ်သည်။

ဤမျက်နှာသည် ထုံချန့်၏ မျက်နှာဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထုံချန့်၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာသည် ထူးဆန်းသော အပြုံးများနှင့် ဝမ်းနည်းသောအမူအရာများကြားတွင် တလှည့်စီပြောင်းလဲနေပြီး မျက်ရည်များကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

အမူအရာနှစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ အပြန်အလှန်ပြောင်းလဲနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာပြောင်းကစားနည်းတစ်ခုကို ဖျော်ဖြေနေသည်။

ထုံချန့်သည် ငိုနေသောမျက်နှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်ဖြစ်စေ၊ ပြုံးနေသောမျက်နှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်ဖြစ်စေ နှစ်ခုစလုံးသည် သေခြင်းကို ဆိုလိုပြီး သူမသည် နောက်ဘယ်တော့မှ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ဤသည်မှာ တစ္ဆေမျက်နှာနှစ်ခု၏ လူသတ်နည်းစနစ်များကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပြုံးနေသောမျက်နှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ရယ်မောနေသောတစ္ဆေမျက်နှာ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ငိုနေသောမျက်နှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ငိုကြွေးနေသောတစ္ဆေမျက်နှာ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် အံ့ဖွယ်တစ်မျိုး ပါဝင်နေသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးက အကြံပြုထားသော တစ္ဆေများကို ကြောက်မက်ဖွယ်နည်းလမ်းဖြင့် ထိန်းချုပ်သည့်နည်းတွင် အောင်မြင်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဥပမာအားဖြင့်...

ထုံချန့်သည် ရယ်မောနေသောမျက်နှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲတော့မည်ဆိုလျှင် ငိုနေသောမျက်နှာ၏ ငိုရှိုက်သံက သူမ၏အမူအရာကို ပြန်ဆွဲထားပြီး၊ သူမ ငိုကြွေးနေသောမျက်နှာအဖြစ်သို့ ပြန်ပြောင်းတော့မည်ဆိုလျှင် ပြုံးနေသောမျက်နှာက ပြန်ပြောင်းလဲပေးသည်။

တစ္ဆေမျက်နှာနှစ်ခုသည် ထူးဆန်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေကြသည်။

ယခင်က ယန်ကျန့် တစ္ဆေမှန်ရှေ့တွင် ချိတ်ဆွဲခံထားရစဉ်ကကဲ့သို့ပင်။

ရှင်သန်ရန်နည်းလမ်းမှာ တစ္ဆေနှစ်ကောင်လုံး ပျက်စီးသွားပြီး တတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ထုံချန့်က တစ္ဆေဆိုင်ရာအရာအားလုံးကို ထိန်းကျောင်းသွားရန်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယန်ကျန့်နှင့်မတူဘဲ ထုံချန့် အောင်မြင်သွားသည်နှင့် သူမသည် တစ္ဆေမျက်နှာနှစ်ခုကို ကောင်းစွာထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်နည်းတစ်ဖုံ ကွဲပြားသော ပြီးပြည့်စုံမှုပုံစံတစ်မျိုးကို ရရှိကာ အချို့သော ကဏ္ဍများတွင် ယန်ကျန့်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားမည်ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် ယန်ကျန့်သည် ဤနည်းလမ်းကို သူ့ကိုယ်သူ အသုံးချပြီး နောက်ထပ်တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ချက်ချင်းထိန်းချုပ်ရန်လည်း စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူလုပ်၍မရမှန်း သူသိသည်။

အကြောင်းမှာ တစ္ဆေမျက်လုံးနှင့် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်တို့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်- ဟန်ချက်ညီမျှမှုကို အလွယ်တကူ ချိုးဖျက်၍မရဘဲ သာမန်လူများသာ ဤရူးသွပ်မှုကို ကြိုးစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏အနီးအနားရှိ သူငယ်ချင်းများကို စဉ်းစားကြည့်သောအခါ...

ယန်ကျန့်သည် ကျန်းဝေ့၊ ကျန်းယန် သို့မဟုတ် ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့ကို ထိုသို့သောအရာများ မခံစားစေနိုင်ပေ။

သူတို့တွင် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဖြစ်လာရန် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုမရှိသလို သူတို့သည် ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေကြပြီး ထိုသို့သော စွန့်စားမှုများကို ပြုလုပ်ရန်မလိုအပ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ထုံချန့်သည် အကောင်းဆုံးကိုယ်စားလှယ်လောင်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမျက်နှာသည် မူလက သူမ၏အပိုင်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူမတွင် လူ့မျက်နှာတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သဖြင့် သေသူနှင့်မခြားတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် ဤစမ်းသပ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မခံစားရပေ။