ထုံချန့်အသစ် ၂

"သူမ ဒီလိုပုံစံနဲ့ တကယ် အဆင်ပြေရဲ့လား။"

သူတို့၏ တည်းခိုရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လော့စုယီ၊ ဟွမ်ဖေးနှင့် လင်လော့မေ့တို့အားလုံးသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော ထုံချန့်က အစားအစာများကို အငမ်းမရ စားသောက်နေသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

နို့၊ ဘီယာ၊ အသားကင်၊ ဘီစကွတ် အစရှိသည်တို့ကို ရက်ပေါင်းများစွာ အစာမစားခဲ့ရသကဲ့သို့ သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ထိုးထည့်နေသည်။

သို့သော် သူတို့ကို တကယ်တမ်း စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည့်အချက်မှာ ထုံချန့်၏ခေါင်းပေါ်တွင် ယခုအခါ မျက်နှာသုံးခု ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုစီသည် အသက်ရှင်နေပုံရကာ မျက်လုံးများဖွင့်၍ ပတ်ပတ်လည်ကြည့်နိုင်ပြီး စကားပင် ပြောနိုင်သေးသည်။ အမြွှာသုံးယောက်က ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို မျှဝေသုံးစွဲနေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ထိုအချက်တစ်ခုတည်းက သူတို့ကို ကြောက်လန့်စေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

တကယ်တမ်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ဖွယ်ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသောအရာမှာ ထုံချန့်ပေါ်ရှိ အခြားမျက်နှာနှစ်ခုသည် လုံးဝလူသားမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေမျက်နှာများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

တစ်ခုက ငိုနေပုံရပြီး၊ နောက်တစ်ခုက ရယ်နေပုံရသည်။

စကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်ရုံဖြင့်ပင် သူတို့သည် ထိန်းချုပ်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ သူတို့၏ဆန္ဒမပါဘဲ ငိုချင်လာအောင် သို့မဟုတ် ရယ်ချင်လာအောင် တွန်းအားပေးခံရကာ၊ တစ္ဆေ၏တည်ရှိမှုက လူတစ်ဦး၏စိတ်ခံစားချက်ကို မသိလိုက်ဘဲ သက်ရောက်မှုရှိစေသည်။

ပြီးတော့ သင်သာ ရယ်လိုက်လျှင် သို့မဟုတ် ငိုလိုက်လျှင် ဤတစ္ဆေမျက်နှာနှစ်ခု၏ လူသတ်စည်းမျဉ်းကို အစပျိုးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ထူးဆန်းပြီး သေစေနိုင်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ ၎င်းကို ကြံ့ကြံ့ခံရန် မကြိုးစားဖူးသလို၊ လော့စုယီနှင့် ဟွမ်ဖေးတို့လည်း မကြိုးစားရဲကြပေ။

"အသွင်အပြင်က သိပ်ကြည့်မကောင်းပေမယ့် သူက တော်တော်လန်းဆန်းနေပုံပဲ၊ ဒါကြောင့် ပြဿနာမရှိသင့်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူ တကယ်အသက်ရှင်နေတယ်ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်သည် ထုံချန့်ကို အချိန်တိုင်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမ၏လက်ရှိအခြေအနေသည် အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့စဉ်ကထက် များစွာပိုကောင်းသည်။

သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုပ်သိုးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး အလောင်းကွက်များပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ တစ္ဆေမှန်က အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်မလှန်ပေးခဲ့လျှင် သူသည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝအလောင်းကောင်ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

"နောက်ပိုင်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုပေါ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ကြည့်ရတာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။" လော့စုယီက တိုးတိုးလေးပြောသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး "မင်းအမြင်မှာ ဘယ်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူက လုံခြုံတယ်လို့ ထင်လို့လဲ။ မင်းရဲ့လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် လူလို့ သတ်မှတ်သေးရဲ့လား။ အနည်းဆုံးတော့ သူက မင်းထက် အခြေအနေကောင်းတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လော့စုယီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို စစ်ဆေးရန် ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

သို့သော် လော့စုယီ၏ လက်ကောက်ဝတ်အသားအောက်တွင် မငြိမ်မသက် လှုပ်ရှားနေသောအရာတစ်ခုခု ရှိနေပုံရပြီး၊ အခြားထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ကပ်ပါးအဖြစ် နေထိုင်နေသည်။

"မင်း ဒီလိုဆက်သွားနေရင် အရေပြားပဲ ကျန်တော့လိမ့်မယ်။ မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက အသားနဲ့သွေးတွေက တဖြည်းဖြည်း အစားထိုးခံနေရတာ။ ထုံချန့်မှာ အနည်းဆုံးတော့ ပုံမှန်အသက်ရှင်နေတဲ့ လူ့ခန္ဓာကိုယ် ရှိသေးတယ်။"

လော့စုယီက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ် မလုံမလဲဖြင့် ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

"မိုးလင်းရင် ငါ ထုံချန့်နဲ့အတူ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားမယ်။ အဲ့ဒီနောက် ဒီကိစ္စက မင်းတို့နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ ငါလည်း မင်းတို့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ လာရှာမှာမဟုတ်ဘူး။" ယန်ကျန့်က ကြေညာလိုက်သည်။

"အနာဂတ်အတွက်တော့ ငါတို့ ထပ်တွေ့ကြဦးမယ်လို့ မထင်တော့ဘူး။ ငါတို့အားလုံးက အချိန်ငှားပြီး အသက်ရှင်နေကြတာ၊ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကျန်သေးလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါ သတင်းတွေထဲ ပါလာနိုင်တာပဲလေ။" ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောသည်။

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ ငါတို့ မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ဆုံခဲ့တာကလည်း ကံတရားပဲ။" ဘေးတွင်ထိုင်ကာ ဆေးလိပ်သောက်နေသော ဟွမ်ဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတဲ့စကားတွေက ပိုပြီး နက်နဲလာတယ်လို့ ငါ ရုတ်တရက် သတိထားမိတယ်။"

ဟွမ်ဖေးက "တကယ်လား။ ငါ အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရလို့ နေမှာပေါ့။ မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ မင်း နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ငါ ဗိုက်ပြည့်ပြီ။" ထုံချန့်က သူမ၏နောက်ဆုံးဘီယာပုလင်းကို သောက်အပြီးတွင် ကြေညာလိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။

"ငါတို့ Z မြို့ကို မပြန်ခင် အနားယူဖို့ နှစ်နာရီ အချိန်ရတယ်။ တချို့ကိစ္စတွေ ပြီးအောင်လုပ်ပြီးရင် ငါ တားချန်းမြို့ကို ပြန်သင့်တယ်။"

"မင်းရဲ့လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ အလုပ်လုပ်နိုင်သေးတယ် မဟုတ်လား။" ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

ထုံချန့်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တစ္ဆေမျက်နှာများက တလှည့်စီပြောင်းလဲသွားပြီးမှ "ပြဿနာမရှိသင့်ဘူး။ မျက်နှာနှစ်ခုပိုလာတာကို ငါမကျင့်သားမရသေးပေမယ့် အရင်ကထက်တော့ ပိုများလာတယ်... ပြီးတော့ ဒီမျက်နှာနှစ်ခုကနေ ပြန်ရှင်သန်လိုတဲ့ တိုက်တွန်းမှုကို ငါမခံစားရဘူး၊ ဒါက ငါအရင်က မကြုံဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံပဲ။ ပုံမှန်ဆိုရင် အဲ့ဒီတစ္ဆေမျက်နှာက ငါ့ခေါင်းပေါ်မှာ လှုပ်ရှားနေပြီး ငါ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။"

"ဒါပေမယ့် အခုတော့ ငြိမ်နေတယ်။"

"ဒါက ကောင်းတဲ့လက္ခဏာ မဟုတ်ဘူးလား။" ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

"မင်းပြောတာမှန်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ သိပ်ကျင့်သားမရသေးဘူး။ ဒီအရာက အရမ်းတိတ်ဆိတ်နေတယ်... သေသွားသလိုမျိုး တိတ်ဆိတ်နေတာ။" ထုံချန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏အခြားလူ့မျက်နှာနှစ်ခုကလည်း ထိုအမူအရာကို ထင်ဟပ်နေသည်။

"ဒီအတိုင်းဆက်နေမယ်ဆိုရင် ငါ အရမ်းကြာတဲ့အချိန်အထိ တစ္ဆေတွေ ပြန်ရှင်သန်လာမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူးလို့ ထင်တယ်။ ဒါက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ရုံထက် အများကြီး ပိုပြီးပြည့်စုံတယ်။"

ဤတွင် သူမသည် ယန်ကျန့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "ငါသေနေတဲ့အချိန်အတွင်း မင်း ငါ့ကို တစ်ခုခုလုပ်ခဲ့တယ်ထင်တယ်။"

"ဒါက အန္တရာယ်များတဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ။" ယန်ကျန့်က ဝန်ခံလိုက်သည်။ "ကံကောင်းစွာနဲ့ မင်းအသက်ရှင်ခဲ့တယ်၊ မဟုတ်ရင် ပြန်ရှင်လာမှာက မင်းမဟုတ်ဘဲ မျက်နှာနှစ်ခုပါတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ဟိုတယ်မှာ တိုက်ခိုက်ခံရတုန်းက ငါ သေဖို့ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ။ အသက်ပြန်ရှင်လာမယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ စကားမစပ်၊ မင်း ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တွေ့ခဲ့တယ်ဆိုတော့ အထဲက ဂြိုလ်တုခြေရာခံဖုန်းက ဘယ်မှာလဲ။ အခု ငါပြန်အသက်ရှင်လာပြီဆိုတော့ ဌာနချုပ်ကို ဒီအကြောင်း သတင်းပို့သင့်တယ်။" ထုံချန့်က အကြံပြုသည်။

"မင်းရဲ့ဗိုက်ထဲက ဂြိုလ်တုခြေရာခံဖုန်း၊ အဲ့ဒါ မင်းထည့်ထားတာလား။" ယန်ကျန့်က စူးစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

ထုံချန့်က ခေါင်းညိတ်သည်- "ဟုတ်တယ်၊ အဲ့ဒါ ငါလုပ်ခဲ့တာ။ အဲ့ဒီဟိုတယ်ကနေ ငါလွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သိလိုက်တဲ့အတွက် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဖုန်းကို တည်နေရာပြဖို့ ထည့်ထားခဲ့တာ၊ ငါ့ကို လာကူညီတဲ့သူတွေ ငါ့နေရာကို ရှာတွေ့ပြီး တစ္ဆေကို ခြေရာခံနိုင်အောင်လို့။ တစ္ဆေက ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အသုံးချလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

"အဲ့ဒီအရာက မင်းကိုသုံးပြီး ဟိုတယ်ကနေ ထွက်ချင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါ့အထောက်အထားကို လွှဲပြောင်းယူပြီး Z မြို့မှာ ဆက်လက်နေထိုင်ချင်ခဲ့တာ... ဒါကြောင့် ငါကြုံခဲ့တဲ့အရာက လူခေါင်းဘောလုံးရဲ့ ရင်းမြစ်မဟုတ်ဘဲ တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်ဆိုတာ သေချာတယ်။" ထုံချန့်က ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"အခုက အလုပ်အကြောင်းပြောရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး၊ တချို့ကိစ္စတွေက နောက်နှစ်ရက်လောက် စောင့်လို့ရတယ်။ ဒါ့အပြင် ဆီဇာဟိုတယ်ကို ငါချိပ်ပိတ်ထားပြီးပြီ။ အတွင်းထဲမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့အခြေအနေတွေ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါဦးဆောင်တာမဟုတ်ရင် တခြားဘယ်သူမှ အဲ့ဒီဟိုတယ်ထဲကို ဝင်ဖို့မကြိုးစားသင့်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူတို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့သေခြင်းမျိုးနဲ့ သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။" ယန်ကျန့်က ဖြည်းညင်းစွာပြောသည်။

ထုံချန့်က ခေါင်းညိတ်သည်- "ဒီအခြေအနေ ပြီးပြတ်တဲ့အထိ အလုပ်ဆက်လုပ်ဖို့ ငါပြန်သွားမလို့ စီစဉ်ထားတာ၊ ဒါပေမယ့် မင်းဒီလိုပြောမှတော့ ငါမင်းအကြံကို နားထောင်ပြီး အဲ့ဒီနေရာကို ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်မယ်။"

"ချိပ်ပိတ်ထားတာက အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းပဲ၊ သဘာဝလွန်သတ္တဝါတွေကို အတွင်းထဲမှာ ထားထားခြင်းအားဖြင့် သူတို့ နောက်ထပ်ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ မဖြစ်စေသရွေ့ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းပြီးသလိုပါပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"စကားမပြောကြတော့ဘူး၊ မင်း အခု အနားယူသင့်ပြီ။"

ထုံချန့်က ပြန်ဖြေပြီးနောက် အနားယူရန် သူမ၏အခန်းသို့ ထပြန်သွားသည်။

သို့သော် သူမအခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီး ဆယ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် သူမ ပြန်ထွက်လာသည်။

"ငါ အရမ်းထူးခြားတဲ့အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်၊ ငါ တော်တော်လေး ကွဲပြားသွားပုံရတယ်။" ထိုသို့ပြောသော ထုံချန့်သည် ယခုအခါ ငိုနေသောမျက်နှာဖြင့် ခေါင်းစောင်းကာ အားလုံးကို ကြည့်နေသည်။

လော့စုယီနှင့် ဟွမ်ဖေးတို့ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်- "မမလေး၊ အဲ့ဒီမျက်နှာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို မကြည့်လို့မရဘူးလား။ တကယ်ကြောက်လို့ပါ။"

ထုံချန့်၏ ငိုနေသောမျက်နှာသည် အံ့ဩသည့်အရိပ်အယောင်ပြသည်- "ငါ တကယ်အိပ်ပျော်သွားခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် ခဏနေတော့ မြန်မြန်ပြန်နိုးလာတယ်၊ ဒီမျက်နှာနဲ့ နိုးလာမှန်း သိလိုက်ရတယ်၊ ငါ့ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာကတော့ ဆက်အိပ်နေတုန်းပဲ။"

"အလှည့်ကျ အနားယူလို့ရတာ ဖြစ်နိုင်လား။"

ယန်ကျန့်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စဉ်းစားဟန်ဖြင့် "ဒါမှမဟုတ် မင်းက တစ္ဆေမျက်နှာကို သုံးနေသရွေ့ အချိန်ကြာကြီး နိုးနေနိုင်တာလား။"

သူသည် ထုံချန့်၏အခြေအနေကို နားလည်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည်လည်း အနည်းငယ်ဆင်တူသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘယ်တော့မှ ပင်ပန်းသည်ဟု မခံစားရပေ။

"ဒီလိုပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်။" ထုံချန့်က သူမ၏ငိုနေသောမျက်နှာကို ထိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အေးစက်ပြီး ဖြူဖျော့နေသော်လည်း အသားအရေသည် နူးညံ့ကာ၊ ကောင်းမွန်သော လူ့အရေပြားတစ်ချပ် ကပ်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး မျက်နှာသည် ကျား/မ မခွဲခြားနိုင်ဘဲ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။ သူမသာ မိတ်ကပ်လိမ်းလိုက်လျှင် ယောက်ျားအဖြစ်ရော မိန်းမအဖြစ်ပါ ဟန်ဆောင်နိုင်သည်။

"တချို့အရာတွေကို မင်းကိုယ်တိုင် ရှာဖွေစူးစမ်းဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့အကြောင်းအချို့အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို လျှို့ဝှက်ထားတာက အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းက ပုံတူကူးချလို့မရဘူး။ သတင်းထွက်သွားရင် တချို့က မင်းကို ပစ်မှတ်ထားမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါတို့ အာမ မခံနိုင်ဘူး။" ယန်ကျန့်က သတိပေးရင်း ဘေးရှိ လော့စုယီကိုပါ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ လျှို့ဝှက်ထားပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်။" လော့စုယီက ချက်ချင်း ကတိပြုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "စိတ်လှုပ်ရှားနေစရာမလိုပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းသာ ဒီအချက်အလက်ကို သဘာဝလွန်ဖိုရမ်တွေပေါ်က လူတွေကို ပေါက်ကြားစေခဲ့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ယောက်ယောက်က မင်းဆီကနေ သတင်းရပြီး ငါနဲ့ထုံချန့်ကို ဒုက္ခပေးခဲ့ရင်၊ ငါ မင်းကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဖမ်းဝရမ်းထုတ်မယ်။"

လော့စုယီ၏ ပါးစပ်က တွန့်သွားသည်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဖမ်းဝရမ်းဆိုတာ နည်းနည်းတော့ မလွန်ဘူးလား။

"မင်း အနားယူဖို့မလိုတော့မှတော့ အခုပဲ Z မြို့ ကို ပြန်ကြရအောင်။" ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ကောင်းတယ်၊ အလုပ်မြန်မြန်ပြန်လုပ်နိုင်လေ ဒီကိစ္စကို မြန်မြန်ဖြေရှင်းနိုင်လေပဲ။" ထုံချန့်သည် သူမ၏အလုပ်ကို အရာအားလုံးထက် ဦးစားပေးဆဲဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်သည် သူမ၏မှတ်ဉာဏ်များကို အလွန်အကျွံမပြောင်းလဲခဲ့သောကြောင့် သူမ၏စရိုက်အပေါ် သိပ်သက်ရောက်မှုမရှိပေ။

မထွက်ခွာမီ ယန်ကျန့်က လင်လော့မေ့ကို သတိပေးလိုက်သည်- "မင်းရဲ့အခြေအနေက တော်တော်ဆိုးတယ်၊ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဝမ်ရှောင်မင်ဆီကို အမြန်ဆုံးသွားသင့်တယ်။ ငါ မင်းကို နေရာပေးခဲ့ပေမယ့် အောင်မြင်မယ်လို့တော့ အာမမခံနိုင်ဘူး၊ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ထိန်းချုပ်မှုရဲ့ အတိတ်က အောင်မြင်နှုန်းက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဝမ်ရှောင်မင်က မကြာသေးမီက တိုးတက်မှုတစ်ခုခုလုပ်ပြီး နှုန်းကို မြှင့်တင်ခဲ့လားဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ယန်ကျန့်။" လင်လော့မေ့က စပီကာမှတစ်ဆင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး၊ ဒါက မင်းရသင့်ရထိုက်တာပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ့အတွက်ရော? ငါလည်း ကူညီခဲ့တာပဲ၊ ငါ ဆုတစ်ခုခု မရသင့်ဘူးလား။" လော့စုယီက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "မင်းက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ဖို့ စွန့်စားခဲ့တာ၊ ငါ မင်းကို အဲ့လိုလုပ်ခိုင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ ငါ့ကို ဆုတောင်းရဲတဲ့သတ္တိ ရှိသေးတာလား။ ဒါပေမယ့် မင်း ရှုံဝန်ဝန်အတွက် ဓားဒဏ်ခံပေးခဲ့တာကို ငါမြင်လို့ မင်းကို တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်ဝက် ပေးမယ်၊ ဒါက အတွင်းလူတွေပဲ ရနိုင်တဲ့အရာပဲ။ ခြွေတာသုံး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်ဝက်ကို ထုတ်ယူပြီး လော့စုယီထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"တောက်စ်၊ ဒီအရာက တစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်တယ်၊ ငါ ဒါကို ဘာလုပ်ရမှာလဲ။" လော့စုယီသည် ကြောက်လွန်း၍ ပစ်ချချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်ကမူ "ဒါက တစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရင် သူတို့ကို တွန်းလှန်နိုင်တယ်လေ။ အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ မင်းအသက်ကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မယ်။ မင်းမလိုချင်ရင် ငါ့ကို ပြန်ပေး။"

"ငါ့တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ဘယ်သူထိရဲလဲ၊ ငါ သူတို့ကို သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်မယ်။" လော့စုယီက အားမလျော့သောစိတ်ဓာတ်ဖြင့် ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အလွန်လျင်မြန်စွာဖြင့် ယန်ကျန့်နှင့် ထုံချန့်တို့သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာပြီး Z city သို့ ကားမောင်းပြန်လာကြသည်။

သို့သော် သူသည် ခရီးတစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

"မင်း ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ။" ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှ မှန်ကို ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော ထုံချန့်သည် သူ၏စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေပုံကို သတိပြုမိပြီး မေးလိုက်သည်။

"တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တကယ်ပဲ လုံးဝရှင်းလင်းပြီးပြီလားလို့ ငါတွေးနေတာ။" ယန်ကျန့်က "တစ်ခုလုံးက အရမ်းစိန်ခေါ်မှုများခဲ့လို့ ဂယ်ပေါက် တွေ ရှိမရှိ ကြည့်နေတာ။ ဒါက အရမ်းလွယ်လွယ်ကူကူ ပြီးသွားတယ်၊ လွယ်လွန်းလို့ အကျဉ်းချခံရတဲ့တစ္ဆေကလည်း သူ့အစီအစဉ်ထဲက တွက်ချက်ထားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုလားလို့တောင် ငါ့ကို သံသယဝင်စေတယ်။"

"အဲ့ဒီအရာက တခြားတစ္ဆေတွေနဲ့ မတူဘူး။ သူက တခြားသူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရင် ဒါက သူ ဉာဏ်ရည်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။"

ထုံချန့်က "ဒါဆို အရာအားလုံးကို နောက်တစ်ခေါက် ပြန်စစ်ကြရအောင်၊ ငါ မင်းကို ကူညီမယ်၊ ငါတို့ ဂယ်ပေါက် တွေ လုံးဝမရှိအောင် လုပ်ကြမယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ငါ Z မြို့ မှာ နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်နေဦးမယ်၊ ပြီးမှ ပြောကြတာပေါ့။" ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။