ကျန်ရစ်သော ကျိန်စာ

ဆာလောင်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် တားချန်းမြို့တွင် မြို့နေလူထု အများအပြား မကျန်တော့ပေ။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ၏ တကယ့်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့သူအများစုသည် တားချန်းမြို့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလုံခြုံဆုံးမြို့များထဲမှ တစ်မြို့ဖြစ်လာသည်ကို မသိရှိသော်ငြားလည်း မြို့မှ ပြောင်းရွှေ့ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဤလူသူကင်းမဲ့သော လမ်းမများ၏အခြေအနေသည် ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များသည် ဤနေရာတွင်သာမက ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အခြားမြို့များသည် အခြေအနေပိုကောင်းမနေသလို ပြည်ပရှိအခြေအနေမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားနိုင်ပေသည်။

မနက် ရှစ်နာရီခွဲ။

နီလာပြာရောင် ဇိမ်ခံ SUV ကားတစ်စီးသည် မြို့လယ်အပြင်ဘက်မှ မောင်းဝင်လာပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အတားအဆီးမရှိပေ။ လမ်းမများသည် တရုတ်နှစ်သစ်ကူး ပထမနေ့ကဲ့သို့ ဗလာကျင်းနေပြီး ကားအနည်းငယ်သာ မြင်ရကာ ရံဖန်ရံခါ အထူးဝန်ဆောင်မှုယာဉ်တစ်စီးက မြို့၏လုံခြုံရေးကို သေချာစေရန် ကင်းလှည့်နေသည်။

"တားချန်းမြို့ရဲ့ လူဦးရေက ကျဲပါးလာနေပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက ငါ ဒယ်လီ တောင် မှာလို့မရခဲ့ဘူး။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေရင် ငါတို့ရဲ့အိမ်ခြံမြေတွေကို ဘယ်လိုရောင်းကြမလဲ။ အိမ်တစ်လုံးမှမရောင်းရတာ တစ်လရှိနေပြီ။"

ခရီးသည်ရှေ့ထိုင်ခုံတွင် ကျန်းယန်သည် စမတ်ကျသော အနက်ရောင်စီးပွားရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန်လှပကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။ ပိုးခြေအိတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော သူမ၏ဖြောင့်စင်းသွယ်လျသော ခြေထောက်များသည် တင်ပါးကိုဖုံးထားသော စကတ်အောက်တွင် အထူးသဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။

အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်တွင် သူမသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရမ္မက်ဆန်မှုနှင့် အလှတရားကို ကောင်းစွာဖော်ကျူးနေသည်။

သူမ၏ညည်းညူမှုများရှိသော်လည်း သူမသည် လက်ရှိအခြေအနေကို ကျေနပ်သည်ထက်ပိုနေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများသည် သူမဘေးရှိ လူငယ်လေးအပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခေါင်းကို ကားပြတင်းပေါက်နှင့် မှီထားပြီး သူ၏စူးရှပြီး အနည်းငယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်သည် ရှေ့လမ်းမပေါ်တွင် စူးစိုက်နေကာ ဂရုမစိုက်သောပုံစံဖြင့် ကားမောင်းနေသည်။ သူသည် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော်လည်း အန္တရာယ်ရှိသောတောနက်ထဲတွင် လှည့်လည်နေသော သားရဲတစ်ကောင်၏ အထင်အမြင်ကို ပေးနေပြီး သူစိုက်ကြည့်သည့် မည်သူမဆိုကို စူးရှသောစိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားစေသည်။ အသက်နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်သေးသော သူသည် သူ၏ရွယ်တူများ၏ နုပျိုမှုနှင့် တက်ကြွမှုကို ကင်းမဲ့နေသည်။

ဤသည်မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် အသက်အန္တရာယ်ရှိသောအခြေအနေများနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် ဖွဲ့စည်းလာသော စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သံမဏိတောအုပ်၊ တစ္ဆေများ ပုန်းအောင်းနေ... သားရဲတစ်ကောင်မဖြစ်ဘဲ မည်သို့အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း။

"မနေ့က ငါအကြောင်းကြားခိုင်းထားတဲ့သူတွေအားလုံးနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီးပြီလား။"

ယန်ကျန့်၏အသံသည် နက်ရှိုင်းပြီး ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ မည်သည့်စိတ်ခံစားမှုလှုပ်ရှားမှုမျှ ကင်းမဲ့နေပုံရသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ သူတို့ကို ဒီမနက် နောက်တစ်ခေါက် ဆက်သွယ်ပြီးပြီ။ သူတို့ လာမယ်လို့ အာမခံတယ်၊ တချို့က ကုမ္ပဏီဝင်ပေါက်မှာတောင် စောင့်နေလောက်ပြီ။" ကျန်းယန်က ချွဲနွဲ့သောအသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်၊ ယန်ကျန့်ကို တစ်စက်မျှ မကြောက်ရွံ့ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ သားရဲတစ်ကောင်သည် တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်လည်းဖြစ်သည်။

ကျန်းယန်သည် ယန်ကျန့်၏အကာအကွယ်ပေးခြင်းခံရသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ရှန်ထုံမျှော်စင်ရဲ့ လွှဲပြောင်းရေးကိစ္စမှာ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ ပြဿနာတချို့ရှိနေသေးတယ်။ မနေ့က ကျန်းလီချင်နဲ့ငါ သူတို့နဲ့ သဘောတူညီမှုမရခဲ့ဘူး။ ငါတို့ ဒါကို အရင်ဆုံး ရှင်းသင့်တယ်လို့ မင်းထင်လား။" နောက်ထိုင်ခုံမှ နူးညံ့သောအမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

စာရွက်စာတမ်းတစ်ပုံကို ကိုင်ထားသော ကျန်းလီချင်သည် ၎င်းတို့ကို စီစဉ်ရင်း အလုပ်များနေသည်။ သူမသည်လည်း စီးပွားရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ကျန်းယန်ထက် ပို၍လုံခြုံစွာ ဝတ်စားထားပုံရသည်။ သို့တိုင် သူမသည် ရင့်ကျက်သောအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အမျိုးသမီးဆန်မှုအပြည့်ရှိသည်။

"ဘာပြဿနာလဲ။" ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"ကုမ္ပဏီအတော်များများက သူတို့အရင်က ရှန်ထုံမျှော်စင်နဲ့ လက်မှတ်ထိုးထားတဲ့ စာချုပ်တွေကြောင့် သူတို့စာချုပ်မကုန်ခင် ပြောင်းထွက်ဖို့ ငြင်းဆန်နေကြတယ်၊ များသောအားဖြင့် လျော်ကြေးအများကြီးတောင်းဖို့ ကြည့်နေကြတာ။" ကျန်းလီချင်က ရှင်းပြသည်- "မနေ့က ကျန်းယန်နဲ့ငါ သူတို့ရဲ့ကိုယ်စားလှယ်တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းခဲ့တယ်။ သူတို့က နည်းနည်းရိုင်းတယ်။ ငါတို့က ဈေးကွက်နဲ့အညီ အခြေအနေတွေ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပေမယ့် သူတို့က အကြောင်းအရာကို ရှောင်လွှဲပြီးတော့..."

"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ။" ယန်ကျန့်က ဖြစ်ကတတ်ဆန်း စူးစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်းယန်က နှာခေါင်းရှုံ့သည်- "သူတို့က ငါတို့ကို သူတို့နဲ့အတူ အရက်သောက်ဖို့ လိုချင်နေတာ၊ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက ငါ့ခြေထောက်တွေကို တစ်ချိန်လုံး စိုက်ကြည့်နေတာ။"

ကျန်းလီချင်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းပြုံးလိုက်သည်- "ဒါပေမယ့် ဒေါသမထွက်ပါနဲ့ ယန်ကျန့်၊ ဒါက အလုပ်ခွင်မှာ တော်တော်လေး ကိစ္စလေးပါပဲ။ ငါတို့က ပြဿနာမဖြစ်ချင်လို့ပါ၊ မဟုတ်ရင် ဖြေရှင်းလို့ရလောက်ပါတယ်။"

"သူတို့ကို သင်ခန်းစာသွားပေးရအောင်၊ သူတို့က ကောင်းကောင်းအရိုက်ခံထိုက်တယ်။" ကျန်းယန်က ယန်ကျန့်၏လက်မောင်းကို ကိုင်ရင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ အကြံပြုသည်။

ယန်ကျန့်ကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်- "သူတို့က အသေးအဖွဲလူတန်းစားတွေပါ၊ ပြောပလောက်တာမဟုတ်ဘူး။ နောက်ကျရင် ငါတို့ စံလုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေအတိုင်း သူတို့ကို ထုတ်ပစ်မယ်။"

"သူတို့ကို သင်ခန်းစာမပေးတော့ဘူးလား။" ကျန်းယန်က မေးသည်။

"ဒါက သူတို့ ကိုယ့်နေရာကိုယ်သိလားဆိုတာပေါ် မူတည်တယ်။ အကြမ်းဖက်မှုကို ရှောင်နိုင်ရင် မသုံးတာက ပိုကောင်းတယ်၊ မဟုတ်ရင် တခြားသူတွေက ငါက လူတွေကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ ပြောကြလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါက အခု တားချန်းမြို့ကို တာဝန်ယူထားတာလေ။ ဒီမြို့မှာ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရဲတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။" ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကုမ္ပဏီ CEO အနည်းငယ်သည် တားချန်းမြို့တွင် အထူးတလည် သြဇာမရှိသော်လည်း သာမန်လူများမဟုတ်ကြပေ။ သို့သော် ယန်ကျန့်၏အမြင်တွင် သူတို့သည် အိမ်ဆော့ကစားနေသော ကလေးများကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ကြိုက်သလို အနိုင်ကျင့်ရန်သာရှိသည်။

ကျန်းလီချင်က စိတ်ထဲမှ လျှာသပ်လိုက်သော်လည်း ဤလူငယ်လေး ကြွားဝါနေသည်ဟု တစ်စက္ကန့်မျှ သံသယမဝင်ပေ။

"ဟွန့်၊ သူတို့ လွယ်လွယ်နဲ့ လွတ်သွားတာပဲ။" ကျန်းယန်က အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောသည်။ သူမသည် ယန်ကျန့်၏အာဏာ မည်မျှအထိရှိသည်ကို သိသည်။ သူ၏အမိန့်တစ်ခွန်းဖြင့် တစ်မြို့လုံးသည် သူ့ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်သွားမည်၊ ဌာနတိုင်းသည် သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ပြီး သူသည် အထက်အာဏာပိုင်များထံမှ လက်နက်အထောက်အပံ့အမျိုးမျိုးကိုပင် လျှောက်ထားနိုင်သည်။

သူ့တွင် ထိုသို့သော အခွင့်အာဏာရှိသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် ဤအာဏာများကို အသုံးမပြုသလောက်ပင်။ သူသည် အခြားသူများနှင့်မတူ၊ အာဏာသည် သူ့ကို သိပ်စိတ်ဝင်စားမှုမရှိပေ။ နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မည်သည့်နေ့မဆို သေဆုံးနိုင်သည်။ သူရှာဖွေနေသည်မှာ ရှင်သန်မှုနှင့် ကာကွယ်မှုဖြစ်သည်။

ကားရပ်သွားသည်။

မြို့လယ်ရှိ စည်ကားသောလမ်းထောင့်တစ်ခုတွင် ၄၅ မီတာမြင့်သော အဆောက်အအုံတစ်လုံး သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။

ယန်ကျန့် ကားထဲမှ ထွက်လိုက်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျန်းယန်က နောက်မှလိုက်လာပြီး သူမ၏ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များဖြင့် ထွက်လာကာ သူ့လက်မောင်းကို အလွန်ရင်းနှီးသောပုံစံဖြင့် ချစ်ခင်စွာ ချိတ်လိုက်သည်၊

"ဘာလို့ လမ်းလျှောက်ရင်း ငါ့ကို ကိုင်ထားတာလဲ။" ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ သွားကြစို့၊ ကုမ္ပဏီကို သွားကြည့်ရအောင်။" ကျန်းယန်က ပျော်ရွှင်စွာပြောရင်း သူ့လက်မောင်းကို ဆက်ကိုင်ထားသည်။

ကျန်းလီချင်ကမူ ဘာမှမမြင်သကဲ့သို့ စာချုပ်စာတမ်းတစ်ပုံကို သူမ၏လက်မောင်းတွင် ပိုက်ကာ နောက်မှလိုက်လာသည်။

သူတို့ အဆောက်အအုံ၏ ပထမထပ်သို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့်...

အနားယူနေရာတွင် ယန်ကျန့်သည် ဝမ်ရှန်းရှန်း၏မိသားစုက ဤနေရာတွင် စောစောကတည်းက စောင့်နေသည်ကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း၏အဖေ ဝမ်ဘင်းသည် အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိပြီး လက်ရှိတွင် အနားယူနေရာရှိထိုင်ခုံများတွင် စိုးရိမ်သောကပြည့်နေသောမျက်နှာဖြင့် ထိုင်ကာ ဆေးလိပ်သောက်နေသည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ ဆေးလိပ်ဗူးထဲတွင် ဆေးလိပ်တိုတစ်ပုံ ပြည့်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဦးလေးဝမ်၊ မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ။" ယန်ကျန့်က ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ရင်း လျှောက်သွားသည်။

ဝမ်ဘင်းက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏ဆေးလိပ်ကို ငြိမ်းသတ်လိုက်ကာ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တက်လာသည်-

"ယန်ကျန့်၊ မဟုတ်ဘူး၊ သမ္မတယန်၊ မင်္ဂလာပါ။"

သူ၏ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း၊ လဝက်မပြည့်မီအချိန်အတွင်း သူသည် ကျောင်းထွက်ကာစ အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးမှ တားချန်းမြို့ကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဝမ်ဘင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ သူကမူ နှစ်စဉ်လစာ သန်းပေါင်းများစွာရသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမန်နေဂျာတစ်ဦးမှ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤသိသာထင်ရှားသော ခြားနားမှုသည် သူလိုက်လျောညီထွေဖြစ်ရန် ခက်ခဲသောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဦးလေးဝမ်၊ ခင်ဗျား အရမ်းယဉ်ကျေးလွန်းနေပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ယန်ကျန့်လို့ပဲ ခေါ်ပါ။ ဦးလေးဝမ်နဲ့မိသားစုကို ဒီလောက်စောစော လာခိုင်းရတဲ့အတွက် ကျွန်တော် အားနာမိပါတယ်။" ယန်ကျန့်က အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဖြစ်စက ဤဝမ်ဘင်းက သူ့ကို အကူအညီအချို့ ပေးခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ အန်တီ။" ယန်ကျန့်က ဦးလေးဝမ်၏ မိန်းမကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ဟိုင်ယန်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းပြုံးလိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ရှေ့တွင် အတော်လေးအူကြောင်ကြောင်ဖြစ်နေကာ မည်သို့တုံ့ပြန်ရမှန်းမသိပေ။

"တကယ်တော့ ငါတို့ ဒီလောက်စောစောလာတာက မင်းကိုမေးစရာတစ်ခုရှိလို့ပဲ။ ကျန်းယန်ဆီက မင်းခရီးထွက်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဒါကြောင့် အခုအချိန်ထိ ရွှေ့ဆိုင်းထားခဲ့ရတာ။" ဝမ်ဘင်းက အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှန်းရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူမသည် ခုံတန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြောင့်တန်းစွာ ထိုင်နေပြီး သက်ရှိနှင့်မတူသော ဖြူဖျော့သောမျက်နှာအရောင်ရှိသည်။

"ဝမ်ရှန်းရှန်းအကြောင်းလား။"

သူ ဝမ်ရှန်းရှန်းကို ကျောင်းမှ ကယ်တင်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏အတန်းဖော်သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ပြုမူနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သက်ရှိလူတစ်ဦးအနေဖြင့် တစ္ဆေကျွန်ဖြစ်လာခြင်းသည် ယန်ကျန့်မသိသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရေရှည်စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ယန်ကျန့်သည် အဆုံးထိ တတ်နိုင်သမျှ ဂရုစိုက်ရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိခဲ့သော အထက်တန်းကျောင်းအတန်းဖော်များ ဤသို့ဖြစ်သွားသည်ကို မမြင်လိုပေ။

"မင်း မျက်စိလျင်သားပဲ ယန်ကျန့်၊ ရှန်းရှန်းအကြောင်း တကယ်ပဲ။" ဝမ်ဘင်းက သက်ပြင်းချပြီးနောက် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်- "ရှန်းရှန်း၊ ဒီကိုလာ၊ ယန်ကျန့်ကို မင်းကို ကြည့်ခိုင်းလိုက်။"

ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် ဂရုမစိုက်သောအမူအရာဖြင့် ယန်ကျန့်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

ထိုအကြည့်သည် ယန်ကျန့်၏နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သူအရင်က မြင်ဖူးသောတစ္ဆေများကဲ့သို့ မည်သည့်စိတ်ခံစားမှုအရိပ်အယောင်မှ မပါဝင်ဟု ထင်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ရှန်းရှန်းအပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေတယ်။" ယန်ကျန့်က သူ၏စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်သည် ကျဆင်းသွားပုံရပြီး အေးစက်သောလေအေးတစ်ခု လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏ဘေးရှိ ကျန်းယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းယန်သည် ယန်ကျန့်၏လက်မောင်းကို ချက်ချင်းလွှတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏အကြည့်ကို သူမထက်ပို၍ မည်သူမျှ နားမလည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ခြေတစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်သည်။

သူ၏ခြေထောက်အောက်ရှိ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်သည် ဝမ်ရှန်းရှန်းအပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူမကို ထိုအတွင်း၌ လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေအရိပ်သည် ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားသည်၊ သူသည် မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်ပြီး အံ့ဩသည့်အရိပ်အယောင်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

သူ၏ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်သည် ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူသည် သူမ၏သားအိမ်အတွင်း၌ ဖွဲ့စည်းပြီးသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ခံစားမိခဲ့သည်။

တစ္ဆေကိုယ်ဝန်။

မှားစရာမရှိ၊ ၎င်းသည် ဆာလောင်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်အတွင်း သန္ဓေတည်ခဲ့သော တစ္ဆေကိုယ်ဝန်ဖြစ်သည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဆာလောင်သောတစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ၊ တစ္ဆေစွမ်းအားသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ၊ ဖွဲ့စည်းပြီးသည်ဖြစ်စေ မဖွဲ့စည်းရသေးသည်ဖြစ်စေ တစ္ဆေကိုယ်ဝန်သည် ဆာလောင်သောတစ္ဆေ၏စွမ်းအားမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသင့်သည်။

ဘာကြောင့် ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ဗိုက်ထဲတွင် တစ်ယောက်ကျန်နေသေးသနည်း။

ပြီးတော့ ဒါက အချိန်အတော်ကြာနေပြီဖြစ်ပုံရပြီး ရုတ်တရက်ဖြစ်ပွားခြင်းမဟုတ်ပေ။

"ဦးလေးဝမ်၊ ဒီအကြောင်းကို ခင်ဗျားသိလား။" ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ဝမ်းဗိုက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ဘင်းက စိုးရိမ်သောမျက်နှာဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်- "ငါတို့သိတယ်၊ ဒါပေမယ့် အစပိုင်းမှာတော့ ပြဿနာက ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီထင်လို့ အဲ့ဒီတစ္ဆေအရာလို့ မထင်ခဲ့ဘူး။" သူက ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ပါးစပ်က တွန့်သွားသည်။ ဒါက ငါ့ကို သံသယဝင်နေတာလား။ ငါ့လိုအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ငါ့မှာ မျိုးဆက်တွေရှိမလားတောင် မေးခွန်းထုတ်စရာပဲ၊ ပုံမှန်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာနဲ့တင် တော်တော်ကောင်းနေပြီ။

"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအရာက အရမ်းမြန်မြန်ကြီးထွားလာတယ်၊ အဲ့ဒါကြောင့် ငါတို့ တစ်ခုခုမှားနေမှန်း သိလိုက်ရတာ။" ဝမ်ဘင်းက ထပ်ပြောသည်- "ဒါကြောင့် မင်း ဒါကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မလားလို့ ငါတို့ ကြည့်ချင်တာ။"

ယန်ကျန့်က "ဒီကိစ္စက နည်းနည်းထူးခြားတယ်၊ အပေါ်ထပ်မှာ ဆွေးနွေးကြရအောင်၊ ဒါက စကားပြောရမယ့်နေရာမဟုတ်ဘူး။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဝမ်ရှန်းရှန်း ဘာမှမဖြစ်စေရဘူး၊ ဒါက သိပ်ဒုက္ခများတဲ့အရာမဟုတ်ပါဘူး။"

သူသည် ယခင်က ကျန်းလီချင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ္ဆေကိုယ်ဝန်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားခဲ့ဖူးပြီး အတွေ့အကြုံရရှိခဲ့သည်၊ ဤသို့သော ကျန်ရစ်သောကျိန်စာမျိုးသည် ခက်ခဲသောပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

ယန်ကျန့် ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဝမ်ဘင်း၏နဖူးပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများသည် အနည်းငယ်ပြေလျော့သွားပြီး သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။