ကျန်းဝေ့၏ မျက်နှာ

ကျန်းဝေ့သည် သူရပ်တည်ပြသရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဟု ခံစားမိသည်။

သူသည် ဆက်လက်တိတ်ဆိတ်မနေနိုင်တော့ပေ၊ ယနေ့ သူသည် အဲ့ဒီ သဘာဝလွန်အရာများကို ကိုင်တွယ်ခြင်းမှလွဲ၍ သူလုပ်မနိုင်သောအရာ ဘာမှမရှိကြောင်း လူတိုင်းကို သိစေရမည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဝေ့ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့၊ ဒီလိုမျိုး ပြဿနာရှာနေတာက ခင်ဗျားတို့ကိုယ်ခင်ဗျားတို့ပဲ နာကျင်စေမှာပါ။ အစ်ကိုကျန့်သာ စလုပ်ပြီဆိုရင် သူက နောက်ဆုတ်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ရိုးရှင်းတဲ့စီးပွားရေးအငြင်းပွားမှုတစ်ခုက ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဖို့ လွယ်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ မနက်ဖြန် သတင်းစာထဲမှာ ကိုယ့်မိသားစုကို မြင်တွေ့ရနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ကျန်းဝေ့ကို မျက်နှာသာပေးပြီး ဒီကိစ္စအားလုံးကို မဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ သဘောထားလိုက်ကြရအောင်။ ခင်ဗျားတို့ပစ္စည်းတွေကို ထုပ်ပိုးပြီး ချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားကြပါ။"

သူသည် အလွန်လေးနက်ပြီး စိတ်ရင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူအုပ်ရှေ့တွင် သူသည် သူ၏ရှပ်အင်္ကျီကို မတင်လိုက်သည်။

သေးငယ်ပြီး နူးညံ့သော သစ်သီးလှီးဓားတစ်ချောင်းက တောက်ပစွာ ပေါ်လာသည်။

"ဟက်," သူ့ဘေးရှိ လျိုချီက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်၊ "မင်းက နားသယ်မွေးတောင် မစုံသေးဘဲနဲ့ လူမိုက်လုပ်ရဲသေးတယ်လား။ ငါတို့က ပြင်ဆင်မလာဘူးလို့ မင်းတကယ်ထင်နေတာလား။"

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် အချက်ပြလိုက်သည်။

သူ့ဘေးရှိ သူ၏တပည့်အချို့ကလည်း သူတို့၏ရှပ်အင်္ကျီများကို မတင်လိုက်ကြသည် — ဓားမများ၊ ဘေ့စ်ဘောတုတ်များနှင့် အခြားအရာများအားလုံး ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ပြဿနာရှာရန် ပြင်ဆင်လာကြောင်း ထင်ရှားသည်။

တောက်စ်၊ သူတို့က ဒီလောက်တောင် ပြင်ဆင်လာတာလား။

ကျန်းဝေ့၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ်ပြူးကျယ်သွားပြီးနောက် သူက အသံနက်ဖြင့် "မူလကတော့ ငါက ဒါကို ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း ဖြေရှင်းချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ငါ့ရဲ့အစစ်အမှန်ဘဝကို ဖုံးကွယ်ထားလို့မရတော့ဘူးထင်တယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ လေးလံသော ရွှေရောင်ပစ္စတိုတစ်လက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သေနတ်?

လျိုချီ၏မျက်ခွံက တွန့်သွားပြီး သူသည် အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

"ကျန်းဝေ့၊ ပြန်လာခဲ့။ ဒီကိစ္စကို ယန်ကျန့်ကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်။" ကျန်းရှန်ကူက ဤကလေးသည် ဤလူများကို သေချာပေါက် မကိုင်တွယ်နိုင်ဟု ခံစားမိသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဤလူများသည် တရားဝင်ကုမ္ပဏီမှဖြစ်ပုံမရသည်ကို သတိပြုမိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရှန်ထုံနည်းပညာကုမ္ပဏီသည် ဒေသတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော နိုင်ငံခြားအင်အားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် ကုမ္ပဏီထောင်နိုင်သည့် မည်သူမဆို နောက်ခံမသန့်ရှင်းဘဲ တရားမဝင်အရာတစ်ခုခုနှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက်နေမည်ဖြစ်သည်။

"အဖေ၊ စိတ်အေးအေးထားပါ၊ ခဏနေရင် ပြီးသွားမှာပါ။" ကျန်းဝေ့က နောက်လှည့်ပြီး OK အမူအရာတစ်ခု လုပ်ပြလိုက်သည်။

သူသည် ဤလူများက သေနတ်ကို ပေါ်ပေါ်တင်တင်ထုတ်ပြထားလျက်နှင့် ပြဿနာရှာရဲမည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

သို့သော် လက်တွေ့ဘဝသည် မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် မကြာခဏ ကွဲပြားတတ်သည်။

"တောက်စ်၊ မင်း ငါ့ကို ခြောက်ရဲတယ်လား။ သေနတ်တစ်လက်ပြရုံနဲ့ ငါတို့ကို ထွက်သွားအောင်လုပ်နိုင်မယ်ထင်နေတာလား။ မင်းတို့လို ကလေးတွေနဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး။ ဒီနေ့ ပိုက်ဆံမရရင် ငါ ဒီရုံးခန်းကို ဖြိုခွဲပစ်မယ်။ မင်းတို့က ငါတို့ကို အနိုင်ကျင့်လို့လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အဲ့ဒီ သေနတ်ကို ပစ်ရဲတဲ့သတ္တိရှိစမ်း။"

ကျန်းဝေ့၏လက်ထဲရှိ သေနတ်ကို မြင်သောအခါ လျိုချီသည် တစ်ခုခုကို ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားမိသောကြောင့် သူသည် ပို၍ပင် ရိုင်းစိုင်းလာသည်။ သူသည် သူ၏ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ကျန်းဝေ့ဘက်သို့ ကန်လိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲကအရာက အစစ်ဖြစ်စေ၊ အတုဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ ဤအခြေအနေကို ပိုကြီးအောင်လုပ်ခြင်းက သူ့ကို သေချာပေါက် မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။ ပြီးတော့ ပိုမကြီးအောင်မလုပ်ဘဲ သူက လျော်ကြေးကို ဘယ်လိုတောင်းနိုင်မှာလဲ။

"တောက်စ်၊ မင်း ယုတ်မာတဲ့ကောင်၊ ငါ့ကို နောက်ကွယ်ကနေ တိုက်ခိုက်တယ်။" ကျန်းဝေ့က ယိုင်သွားပြီး လဲကျလုနီးပါးဖြစ်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

ရန်ပွဲတစ်ခါမှမနိုင်ဖူးသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ယနေ့ သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် လဲကျသွားပြန်သည်။

သို့သော် ရန်ပွဲတစ်ခါမှမရှုံးဖူးသော ယန်ကျန့်သည် အေးစက်သောမျက်နှာဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်- "သူဌေးလျိုရဲ့အမြင်မှာ ပိုက်ဆံက အသက်ထက် ပိုအရေးကြီးတယ်ထင်တယ်၊ ဟုတ်လား။"

"မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။" လျိုချီက ပြောသည်- "လျော်ကြေးမရမချင်း ငါတို့ ဒီကိစ္စ မပြီးသေးဘူး။ အဲ့ဒီကောင်လေးလက်ထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ ငါ ရဲခေါ်ပြီး မင်းကုမ္ပဏီကို ပိတ်ခိုင်းလိုက်မယ်ဆိုတာ မင်းယုံလား..."

သို့သော် သူစကားမဆုံးမီမှာပင် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ အဆီများဖြင့် ဖောင်းကားနေသော သူ၏ဗိုက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်လိုက်သည်။ အားအလွန်ပြင်းသောကြောင့် သူ၏ခြေထောက်သည် အဆီထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ထပ်~!

လျိုချီက ကြေကွဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် လွင့်ထွက်သွားကာ သူ၏နောက်ရှိ သစ်သားတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အပြင်ဘက်စင်္ကြံသို့ လိမ့်ထွက်သွားသည်။

တောက်စ်...။

သူဌေးစုနှင့် အခြားဝန်ထမ်းများ၊ ထို့အပြင် တပည့်များသည် ကြောက်လွန်း၍ ခုန်မတတ်ဖြစ်သွားကြသည်။

ဒီကောင်က လူရောဟုတ်ရဲ့လား။ ကန်ချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို လွင့်ထွက်သွားအောင်လုပ်တယ်။

"ဝေါ့..." လျိုချီက ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေးဖြစ်နေပြီး သူ၏အစာအိမ်ထဲမှ အရာအမျိုးမျိုးကို သွေးစများနှင့်အတူ အန်ထုတ်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ခရမ်းရင့်ရောင်ဖြစ်သွားပြီး အလွန်အမင်းနာကျင်မှုဖြင့် ရှုံ့မဲ့နေသည်။

"အန်ဖို့ အားရှိသေးတယ်၊ မင်းရဲ့ဗိုက်အဆီက လုံးဝအသုံးမဝင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။" ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ မှတ်ချက်ပေးပြီးနောက် သူ၏စူးရှသောအကြည့်ကို အခြားသူဌေးများဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူတို့သည် ချွေးများရွှဲနစ်နေပြီး သားရဲတစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ထားခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရကာ တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရဲကြပေ။

"ကန်တာ ကောင်းတယ်၊ အဲ့ဒီခေါင်းပြောင်အဘိုးကြီးက အရင်က ငါ့လှပတဲ့ခြေထောက်တွေကို စိုက်ကြည့်ခဲ့တဲ့အတွက် ဒါနဲ့ထိုက်တန်တယ်၊ မှန်မှန်ကန်ကန်ပဲ။" ကျန်းယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း နောက်မှ "ယန်ကျန့်၊ သတိထားဦး။"

"ဖာ့ခ်၊ မင်း ငါတို့သူဌေးကို လက်နဲ့ထိရဲတယ်၊ မင်း သေချင်နေတာပဲ။" သတ္တိရှိသောလူအနည်းငယ်က ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ခေါင်းပင်မလှည့်ဘဲ၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေသော မမြင်ရသည့်မျက်လုံးတစ်စုံရှိသကဲ့သို့ ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ရှေ့ဆုံးမှလူ၏နဖူးပေါ်သို့ အေးစက်သောသေနတ်တစ်လက်ကို ဖိကပ်လိုက်သည်- "နောက်တစ်လှမ်းတိုးရင် မင်းသေပြီ။"

လူအနည်းငယ်သည် ချက်ချင်းပင် ကြောက်လန့်တကြား တောင့်တင်းသွားကြသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး၊ သူဌေး၊ စိတ်လျှော့ပါ။ ခင်ဗျားလုပ်နေတာက တရားမဝင်ပါဘူး။" သူ့ဘေးရှိ သူဌေးစုက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူက တကယ်ပဲ သေနတ်ထုတ်ရဲတယ်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာ သေနတ်လိုင်စင်တစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်- "ငွေညှစ်မှုနဲ့ တားချန်းမြို့ရဲ့တာဝန်ခံကို တိုက်ခိုက်မှု၊ မင်းတို့ကို ငါ အခုချက်ချင်းသတ်ပစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား။ ခင်ဗျားတို့သူဌေးတွေက ပုဂ္ဂလိကအနေနဲ့ ဖြေရှင်းမလား ဒါမှမဟုတ် တရားဥပဒေလုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း သွားမလား။ ပုဂ္ဂလိကအနေနဲ့ ဖြေရှင်းမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်စိတ်သောကရောက်မှုနဲ့ ကျွန်တော့်ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ဆေးဖိုးအတွက် ခင်ဗျားတို့အစက ကိုးကားခဲ့တဲ့ဈေးတွေအတိုင်း ကျွန်တော့်ကို လျော်ကြေးပေးရမယ်- ခင်ဗျားအတွက် ဘီလီယံနှစ်ထောင်၊ သူ့အတွက် ဘီလီယံတစ်ထောင်။ မြေကြီးပေါ်မှာ လဲနေတဲ့တစ်ယောက်ကတော့ နည်းနည်းပိုရှုပ်ထွေးတယ်။"

"ခင်ဗျား၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို လုယက်နေတာ။"

သူဌေးစု၏မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်၊ သူသည် အလွန်အင်အားကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်မိပြီဖြစ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် လုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း သွားကြတာပေါ့။ ခင်ဗျားတို့ ငွေညှစ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တဲ့ပမာဏနဲ့ နောက်ဆက်တွဲရာဇဝတ်မှုတွေကို ထည့်စဉ်းစားရင် အနည်းဆုံးတော့ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်မရှိတဲ့ တစ်သက်တစ်ကျွန်းထောင်ဒဏ်လောက်တော့ ကျမယ်လို့ ကျွန်တော်ခန့်မှန်းတယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့လိုဖြစ်သွားရင် ကျွန်တော် တာဝန်ယူမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ကျန်းဟွာနဲ့ သူ့အဖွဲ့က ဆယ်မိနစ်အတွင်း ဒီကိုရောက်လာပြီး လွှဲယူလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားတို့သူဌေးတွေ စဉ်းစားထားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။" သူက ပြောသည်။

"အိုး၊ ပြီးတော့ နောက်က ခင်ဗျားတို့လည်း ခင်ဗျားတို့သူဌေးတွေကို အကြံပေးသင့်တယ်၊ ခင်ဗျားတို့လည်း ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့တာပဲ။ တပ်မှူးကျန်းရောက်လာတာနဲ့ ခင်ဗျားတို့တစ်ယောက်မှ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး သတင်းတွေထဲ ပါလာလိမ့်မယ်။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဆိုဖာပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

"ပြီးသွားပြီ။"

သူဌေးအချို့သည် ကြောက်လွန်း၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားကြပြီး မျက်နှာများဖြူဖျော့ကာ လုံးဝစိတ်ဓာတ်ကျသွားကြသည်။

"သူဌေး၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကို လူစေ့အောင်လို့ပဲ ခေါ်ခဲ့တာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးပါ။" အခြားဝန်ထမ်းများက မျက်ရည်လုနီးပါးဖြင့် ငိုယိုပြောဆိုကြသည်။

သူတို့သည် ထိုသို့သော ပြင်းထန်သည့်ကိစ္စတွင် မသိလိုက်ဘဲ ပါဝင်ပတ်သက်သွားမည်ဟု မည်သူထင်မည်နည်း။

ယန်ကျန့်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်- "နောက်က အရှုပ်အရှင်းတွေကို ရှင်းလင်းပြီးရင် မင်းတို့ သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ရန်ပွဲစတော့မယ့်သူတွေတော့ နေခဲ့။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သူဌေး။" အခြားသူများ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထွက်ပြေးသကဲ့သို့ အလျင်အမြန်ထွက်သွားကြသည်၊ ထွက်မပြေးမီ အရှုပ်အရှင်းများကို စေ့စေ့စပ်စပ် ရှင်းလင်းသွားကြသည်။

ကျန်းဝေ့က သက်ပြင်းချပြီး "ငါ ခုနက မင်းတို့ကို ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးဖို့ပဲ တောင်းခဲ့တာ။ မြင်တယ်မလား၊ မပေးရင် ဒီလိုဖြစ်တာပဲ။"

"ဒီသနားစရာကလေးတွေ။" ကျန်းဟန်က ပါးစပ်တစ်ချက်တွန့်လိုက်သည်၊ သူသည် ထိုသို့သောမြင်ကွင်းများကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။

မူလက ကလပ်မှအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ယန်ကျန့်ကို ငွေညှစ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများအသိုင်းအဝိုင်းတွင် သူ့ကို တိုက်ရိုက်စော်ကားရဲသူ အလွန်နည်းပါးသွားပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဤလူသည် ပါမောက္ခဝမ်၏ ကိုယ်ပိုင်အစ်ကိုဖြစ်သူ ဝမ်ရှောင်ချန်ကိုပင် သတ်ရဲလောက်အောင် ရက်စက်သူဖြစ်သည်။