အတွေးတစ်ခု
Vol. 25 Ch. 355
"သတိထားရမယ့် အခြေအနေကျရင် အလိုအလျောက် ဝင်လာမှာလား..."
မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း အံ့ဩသွားသည်။
ချန်ရှီ၏ အရိုးစုခန္ဓာ၏ လက်ရှိအခြေအနေအား သတိပဋ္ဌာန် ဟုလည်းခေါ်သည်။ တွေးခေါ်မှုတစ်ခုကို စောင့်ထိန်းခြင်းဆိုလည်း မှန်ပါ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ဝိညာဥ်၏ ခြေရာလက်ရာကို ထိန်းသိမ်းထညးကာ ထိုဝိညာဥ်က ခန္ဓာကိုယ်ကိုစောင့်ရှောက်လိမ့်မည်။
၎င်းကို ကျင့်ကြံရာတွင် အသုံးများလေ့ရှိသည်။
ဥပမာအားဖြင့် အသက်ရင်းမြစ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း၊ မျက်ခုံးအလယ်ဗဟိုကို စောင့်ရှောက်ခြင်း စသည်ဖြင့် အားလုံးက စိတ်ကို အတွေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချီကို သန့်စင်ရန် သီးခြားနေရာတစ်ခုတွင် ထားရှိကြသည်။
တချို့ ကျင့်ကြံသူများသည် လေ့ကျင့်သောအခါ ၎င်းတို့ဝိညာဉ်များသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ကာ အပြင်လောကသို့ ထွက်ခွာသွားတတ်ကြသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ စောင့်ရှောက်ဖို့၊ စိတ်ဝိညာဉ်တွေ ကမ္ဘာမှာ ပျောက်ဆုံးပြီး ပြန်လမ်းကို မရှာနိုင်စေဖို့၊ အတွေးတစ်ခု ထားခဲ့ရမည်။
ချန်ရှီကလည်း စိတ်က ထိန်းထားရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် အတွေးတစ်ခု ချန်ထားခဲ့မှာ ထင်ရှားသည်။
မယ်မယ်ရှစ်ကျီသည် ချန်ရှီ၏ အရိုးစု အလောင်းကို လေ့လာကြည့်ရာ ဤအရိုးစုသည် လေ့ကျင့်ရန် ပင်ပန်းလာသောအခါ အမှန်တကယ် အနားယူနိုင်တာ တွေ့ရှိရပြီး ညဘက်တွင် ကြီးမားပြီး သန်မာသော နန်းတော် အိမ်ဖော်များ၏ ဝန်ဆောင်မှုအောက်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖွင့်ကာ ရေကန်တွင် စိမ်ထားမည်ဖြစ်သည်။
ရေချိုးပြီးနောက် သားမွေးကုတ်အင်္ကျီနှင့် သရဖူကို ၀တ်ဆင်ကာ နန်းတော်ကို လျောက်ပတ်စွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ နန်းတော်ထဲတွင် တစ်ချိန်လုံး မနေဘဲ လမ်းလျှောက် ထွက်တတ်သော်လည်း စကားတော့မပြော။
မယ်မယ်ရှစ်ကျီသည် သူမရှေ့တွင် လျှောက်သွားနေသည့် ချန်ရှီ၏ အရိုးစုကို ကြည့်ရင်း စိတ်နှလုံးထဲတွင် သက်ပြင်းချနေမိသည်။
"သံတမန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရသာရှိနေမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ စုပ်ယူလို့ မရတာတော့ သနားစရာပဲ..."
သူမ ထွက်လာခဲ့ပြီး အရှေ့နန်းတော်ရှိ ကြေးနီဒင်္ဂါးကြီးကို ကြည့်နေသည်။
"ကြေးနီဒင်္ဂါး ရှိသေးတယ်... ကြေးဒင်္ဂါးကို ထိန်းချုပ်တဲ့ နတ်ဘုရားက ဘယ်မှာလဲ... မင်းမှာရှိသလောက် တန်ခိုးကြီးပါတယ်... ပြုတ်ကျလာခဲ့တာလား မဟုတ်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး!"
သူမ လွင့်ပျံလာကာ နန်းတော်မှ ပြေးထွက်ကာ ကြီးမားသော ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားကို သေချာ ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကြေးနီဒင်္ဂါးပြားကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့အတွင်းထဲက အငွေ့အသက်ကို ဂရုတစိုက် ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ဤရတနာက အလွန်တန်ခိုးကြီးပါ၏။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ယဇ်ပူဇော်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးက ကိုးကွယ်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်း၏ပိုင်ရှင်သည် ၎င်း၏ အသက်ရှူမှုကို ချန်ထားခဲ့နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။
သူမသည် ကြေးနီဒင်္ဂါး၏ အတွင်းပိုင်းကို စူးစမ်းရန် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုလိုက်၏။ ထိုစဥ် ပြန့်ကျဲနေသော ထူးခြားသော စွမ်းအားများစွာနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော အကြွင်းအကျန် များစွာကိုသာ ရှာတွေ့နိုင်သည်။ အခြားဘာမျှမရှိပေ။
"ဒီအကြွင်းအကျန်တွေက အစ်ကိုကျောက်ရဲ့ နောက်ဆုံးအသိ ဖြစ်နိုင်တယ်..."
မယ်မယ်ရှစ်ကျီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းသွားသည်။
ဤအခိုက်တွင် မှော်စွမ်းအား အပြောင်းအလဲတစ်ခု နန်းတော်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ နန်းတော်အထက် ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။
ထိုစဥ် နန်းတော်ထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်လိုက်၏။
“အာဏာရှင်ကို သတ်!”
အောက်တွင်တော့ ပရမ်းပတာတွေ ဖြစ်နေပြီး သရဲများနှင့် တစ္ဆေနတ်များစွာတို့သည် နန်းတော်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေ၏။ ၎င်းတို့က အစောင့်များနှင့် တိုက်ခိုက်ကာ ချန်ရှီရှိရာ နန်းတော်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။
ဤသရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်တို့သည် ချန်ရှီရဲ့ ဝိညာဉ်ထွက်သွားကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိခဲ့ကြပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ရှီ၏ အရိုးစုထဲတွင် အတွေးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ချန်ရှီကို သတ်ခဲ့သော်ငြားလည်း ချန်ရှီ၏ အရိုးစုရုပ်အလောင်းကိုသာ သတ်ပစ်မိမှာ ဖြစ်ကာ သူ့အတွက် ထိခိုက်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိနိုင်ပေ။
တစ္ဆေများနှင့် နတ်များစွာသည် နန်းတော်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်တာကြောင့် မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း နန်းတော်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားလေ၏။
"သံတမန်က ဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ငါ့ဆီ အပ်ထားခဲ့တာ... ဒါကို ကောင်းကောင်းမလုပ်ရင် ငါ့အဆင့်အတန်းကို ထပ်ပြီး နှိမ့်ချမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"မင်းသားကို ထောက်ခံ! အစိုးရကို ပြန်အသက်သွင်းစို့!"
တစ္ဆေတစ်ကောင်က အော်ပြန်သည်။
မယ်မယ်ရှစ်ကျီ နန်းတော်ထဲကို ပြေးဝင်လာချိန်မှာပဲ နန်းတော်ထဲမှာ သွေးတဖျပ်ဖျပ် တောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချန်ရှီရဲ့ အရိုးစုဟာ သရဲတစ္ဆေလို မြန်ဆန်နေပြီး သရဲနဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို ဖြတ်သွားကာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
နန်းတော်တွင်းရှိ သရဲတစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများ၏ အလောင်းများက အေးခဲသွားလေပြီ။ ထိုအခိုက် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားကာ မံမီများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူ့ရှေ့မှာ တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ယောက်က ဟောက်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း ဖောင်းကားလာကာ ခြေဖဝါးပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို အရှိန်အဝါက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကနေ ဒေါသတကြီး ထွက်လာလေသည်။ ၎င်း ချန်ရှီကို မထိမီ မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲစပြုလာသည်။
ဤသည်မှာ ထူးခြားသော မီးမှော်တစ်ခုပင်။ သွေးစွမ်းအားကနေ ဖြစ်လာသော မီးတောက်၏ အပူချိန်မှာ အလွန်မြင့်မားသည်။ ထိမိလျှင် ပေါက်ကွဲလိမ့်မည်။ စွမ်းအားကလည်း အံ့ဩစရာပင်။
ချန်ရှီ၏အရိုးစု နောက်ကွယ်ရှိ သွေးကန်ငရဲသည် ရိုင်းစိုင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး ထိုလက်သီးကို ထိတွေ့ရန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဗိုလ်ချုပ်သည် ထွားကျိုင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် မီးခိုးမှင်စာ ဖြစ်သော်လည်း အရိုးစုမှာ အလွန်ပိန်လှီကာ သေးသေးလေးသာ။ လက်သီးများ ထိမိသည်နှင့် တဟုန်ထိုး မီးတောက်များက ချန်ရှီ၏ အရိုးစုကို ဝန်းရံထားသွားသည်။ အရိုးများ နီရဲလာကာ မီးတွေကြား တောက်လောင်နေသော်လည်း မီးလောင်ပြာကျသွားခြင်း မရှိပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ထပ် တစ္ဆေနတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် ခန်းမ၏တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပြေးထွက်လာပြီး လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သစ်သားပုပ်ကဲ့သို့ ရေများစီးကျလာကာ ချန်ရှီ၏အရိုးစုကို ထိမှန်သွား၏။ အအေးဓာတ်နှင့် အပူကြားတွင် ရေနှင့်မီးတို့ ဆုံတွေ့ကာ အလွန်ခိုင်မာသော မှော်လက်နက်ပင် ကျိုးသွားပေလိမ့်မည်။
ချန်ရှီ၏ အရိုးစုသည် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်နေသေးဆဲ။ သွေးကန်ငရဲ၏ စွမ်းအားက ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူ့ရှေ့က မီးတစ္ဆေ သွေးတွေ အန်ထွက်လာပြီး ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းအားကြောင့် နောက်ပြန် ဆုတ်သွားသည်။ သူ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေချိန်၌ ချန်ရှီ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်က သွေးကန်ငရဲကို မြင်လိုက်ရသည်။ သွေးတွေက သူ့ခေါင်းနှင့် မျက်နှာကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ငရဲထဲသို့ ဆွဲငင်သွားနေ၏။
မီးတစ္ဆေလည်သ ကြောက်လန့်လာပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်နေခဲ့သော်လည်း တစ္ဆေလက်များကြောင့် သွေးကန်ငရဲထဲသို့ ဆွဲငင်ခံခဲ့ရသေးသည်။
ထိုစဥ် ချန်ရှီ၏အရိုးစုသည် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ အခြားရေတစ္ဆေကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရေတစ္ဆေလည်း အခြေအနေမကောင်းကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ခေတ္တရပ်ပြီးတာနဲ့ မြစ်ကြီးတစ်စင်း ဖြစ်သွားသည်။ လှိုင်းတံပိုးတွေ ပျံထွက်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ချီကာ လေချွန်သံဖြင့် နန်းတော်ထဲကနေ ပြေးထွက်သွားသည်။
ချန်ရှီ၏ အရိုးစုသည် ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ရပ်လိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းနောက်က သွေးကန်ငရဲက ရုတ်ချည်း ပြန့်ကျဲလာ၏။ တစ်ခဏချင်းတွင် နန်းတော်သည် အလယ်ဗဟိုမှ ၁၆ မိုင်အချင်းဝက်အထိ အားလုံး သူ၏သွေးကန်ငရဲသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ရေတစ္ဆေသည် ငရဲသွေးအိုင်ထဲသို့ ကျသွားပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်ခဲ့ရသော်လည်း သူ့သွေးများ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူခံနေရတာ သိလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အရိုးခြောက်များစုပုံလာကာ သွေးအိုင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ မှားယွင်းသော လာခဲ့သော ဝိညာဉ်သည်လည်း သွေးအိုင်ထဲတွင် ရုန်းကန်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ရှု--"
သွေးကန်ငရဲသည် လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး ချန်ရှီ၏ ဦးခေါင်းနောက်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော အချင်းတစ်ပေခန့်ရှိသော သွေးအိုင်အဖြစ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
နန်းတော်အတွင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ဒါဇင်နှင့်ချီသော နတ်တစ္ဆေများလည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြောက်ကပ်နေသော အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
တခြားအစောင့်တွေက အဆင်ပြေပေမယ့် အားလုံးက သံသယတွေဖြင့်။
မယ်မယ်ရှစ်ကျီပင် သံသယဖြစ်မိသည်။ သူမသည် မူလက သွားကူညီရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း အရိုးစုချန်ရှီ၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါတွင် သူမ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ဒါကအရိုးစုတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆင့်အထိ သန့်စင်ထားနိုင်၏။
သို့သော် သူမအား မယုံနိုင်လောက်အောင် ခံစားရစေသည့် အရာမှာ ချန်ရှီ ချန်ထားခဲ့သော အသိစိတ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ဗီဇသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှခြင်းပင်။
"ဒီအတွေးထဲမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲဗီဇက အရိုးစုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကောင်းစေမယ် ဆိုတာကို သံတမန်ကိုယ်တိုင် မသိခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်!"
ချန်ရှီ၏ အရိုးစု ခန္ဓာကိုယ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ လုယူထားသော သွေးများနှင့် စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်သန့်စင်ရန် သွေးကန်ငရဲကို စုစည်းနေသည်။ တစ်ဖန် ချဲ့ထွင်ရန်လည်း ကြိုးစားနေ၏။
မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း သူ့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ နေခဲ့လိုက်သည်။
"ဒီတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်တဲ့ သူတွေက ရာဇပလ္လင်ကို လိုချင်တဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်တွေကြားထဲက တစ္ဆေနတ်တွေ၊ နတ်ဆိုးတွေ ဖြစ်မယ်... လူကိုယ်တိုင် မလာရဲလို့ နန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တစ္ဆေနဲ့ နတ်အုပ်စုတစ်စုကို လာဘ်ထိုးထားတာ... ဒီကောင်တွေက ငါ နန်းတော်က ထွက်သွားတာကို မြင်ကြလို့ ပြေးဝင်ပြီး သံတမန်ကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားကြတာ...."
ကြီးကြီးမားမား တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မျက်စိအောက်မှာတောင် သူတို့က ဒါကို သတ္တိရှိရှိ လုပ်ခဲ့ရာ အာဏာကို အစွဲအလမ်း ကြီးတယ်လို့ပဲ ပြောလို့ရသည်။
နောက်ရက် အနည်းငယ်တွင် ချန်ရှီ၏အရိုးစုခန္ဓာကိုယ်သည် လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ အိပ်ခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ရေချိုးပြီးရင် ခါတိုင်းကဲ့သို့ အိပ်စက်ခဲ့သည်။
ရံဖန်ရံခါတွင် သူသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရသော်လည်း မယ်မယ်ရှစ်ကျီ မလုပ်ဆောင်မီ အရိုးစု ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ္ဆေလူသတ်သမားများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။
သခင်ချန်က အားနည်းသော်လည်း သူသည် အလွန်အစွမ်းထက်ကြောင်း ထျန်းကျစ်ပြည်က လူများ သိရှိလာခဲ့ကြသည်။
ထိုနေ့တွင် ချန်ရှီ၏ အရိုးစုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်သွေးများ အားလုံးကို သန့်စင်ပြီး နန်းတော်မှ ထွက်ကာ မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ၎င်းက ဝူလျောင့် ချောက်ကမ်းပါးဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခဲ့ခြင်းပင်။
မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သူ့နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်သွားခဲ့သည်။
ထျန်းကျစ်ပြည်က မြို့တော်တွင် ၎င်းတို့သည် ဘုရင်မင်းမြတ် ချန်ကို လုပ်ကြံရန်အတွက် ပေတစ်ရာရှိ သရဲတစ္ဆေများနှင့် ခြေတစ်ထောင်ရှိ သရဲတစ္ဆေများကို စည်းရုံးခြင်း မပြုသော်လည်း အပြင်တွင်မူ ၎င်းတို့အတွက် တားမြစ်ချက် မရှိတော့ချေ။
သူမသည် တစ်လျှောက်လုံး လိုက်သွားခဲ့ပြီး လမ်းပေါ်တွင် သွေးစွမ်းအားကို နိုးကြားစေသော ခြေတစ်ထောင်ရှိ တစ္ဆေနတ်ဘုရားများနှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော်လည်း သူမနှင့် အနည်းငယ် တိုက်မိပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်သွားကာ ချန်ရှီကို တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။
ချန်ရှီ၏ အရိုးစုသည် သွေးစီးကြောင်းမြစ်ဆီသို့ ရောက်လာပြီး ချန်ရှီကဲ့သို့ နတ်သွေးများကို ဂရုတစိုက် စုဆောင်းကာ ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရန် ထျန်းကျစ်ပြည်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ မယ်မယ်ရှစ်ကျီခမျာ မျက်လုံးပြူးသွား၏။
ဒါက အတွေးတစ်ခုတည်းနဲ့ လုပ်လို့ရတဲ့အရာလား။
......
ဟွမ်ဖောရွာရှိ ချန်အိမ်တွင်တော့ ချန်ရှီ၏မိခင် ဝူးချင်းယွီသည် ချန်ထန်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်နေသည်။ ချန်ထန်သည် သေတ္တာတစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး သူမနှင့် မျက်လုံးချင်းမဆုံရဲဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ နံရံတွင် ရပ်နေသည်။ ဟေးကော်က ခြေသလုံးကြားထဲ အမြီးကို ဖွက်ကာ သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေ၏။
ချင်းယန်က လေချွန်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့ အကြီးအကဲ ဟူရှောင်လျောင်က နံရံရဲ့ထိပ်မှာ ထိုင်ပြီး သက်ပြင်းချလျက်။
အဖွားရှားသည် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် သားဖြစ်သူ ရှန့်ထျန်းယွီနှင့် သူမ၏ အလုပ်သင် ရှောင်တင်းရှန်းတို့ကို လက်တစ်ဖက်တွင် ကိုင်ထားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးပြနေသည်။
အားကျိုးက တံခါးဝတွင် ရိုးရိုးသားသား ထိုင်နေသည်။
"ချစ်တူမလေး ရှောင်ထန်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့...."
တုယိရန် ချောင်းဆိုးပြီး စကားစလုဆဲဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဝူးချင်းယွီ၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများက လှည့်လာစဥ် သူလည်း နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး ချန်ထန်အတွက် မတောင်းဆိုရဲတော့ပေ။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ချန်ရှီအတွက် နတ်ဆိုးကို သုတ်သင်ခြင်းဖြစ်ပြီး တည်နေရာမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ဖြစ်သည်။ ချန်ထန်က ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။
ယခင်က ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုး ၆၀ ကျော်ကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲထုတ်ကာ နတ်ဖွေရှာအိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ နှိမ်နင်းခဲ့သော်လည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေ။ ချန်ထန်၏ အစီအစဉ်သည် အမှန်တကယ် ထက်မြက်ပြီး နတ်ဆိုးများကို ဆွဲထုတ်ရန် လွယ်ကူသည်။ ဒုက္ခနှင့် အားထုတ်မှုကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ အံ့သြဖွယ် အစွမ်းသတ္တိရှိသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့်တွေ့လျှင်ပင် နှိမ်နင်းနိုင်ကြသည်။
သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သွားလေရာ ထွက်လာသော နတ်ဆိုးများက အားကောင်းလေ ဖြစ်နေကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
၆၄ကောင်မြောက် နတ်ဆိုးကို သိမ်းပိုက်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ နတ်ဆိုးနယ်မြေသည် မိုင် ၄၀၀ ကျော်အထိ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ချန်ထန်မှ ထုတ်ဆောင်လာသော သခင်များစွာနှင့်ပင် ထိုနတ်ဆိုး၏ မိစ္ဆာနယ်မြေကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ခက်ခဲလာသည်။
ချန်ထန်သည် ထိုနတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းရန် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးကို အသုံးပြုရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ အဘွားရှားသည် ချန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဟေးကော်က ၎င်းအား ကိုက်ရန် အခွင့်အရေးယူကာ နောက်ဆုံးတွင် တံဆိပ်ခတ်နိုင်လိုက်သည်။
သို့သော် ၆၅ ခုမြောက် နတ်ဆိုးအလှည့်သို့ ရောက်သောအခါ ချန်ထန်၏ စီစဉ်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ချို့ယွင်းချက်တစ်ခု ရှိသွားခဲ့သည်။
ဒီနတ်ဆိုးက ပိုကြောက်စရာကောင်း၏။ ချန်ထန်သည် ၎င်းအား နှိမ်နင်းရန် အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးကို စည်းရုံးသောအခါ နတ်ဆိုးသည် အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရသွားခဲ့သည်။
၎င်းသည် ချန်ရှီခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်သွားပြီး အခြားနတ်ဆိုးသည် ချန်ရှီခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း သိမ်းပိုက်ကာ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့သည်။
ချန်ထန် နှင့် အခြားသူများသည် အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် "ချန်ရှီ" ကို ရှာဖွေရန် သွားကြသည်။ ရက်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် "ချန်ရှီ" ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ အပြီးတွင်မှ သူ့ကို ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။
ချန်ရှီအလောင်းကို ဟွမ်ဖောရွာသို့ ပြန်ပို့ပြီးနောက် ဝူးချင်းယွီနှင့် အခင်းဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
"ရှင့်ကြောင့် ဦးလေးတော်တော်များများ အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ!"
ဝူးချင်းယွီက ဒေါသတကြီးနဲ့ ဆိုသည်။
"တစ်ဆယ်လေးကိုလည်း ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ... ဒါက မိုက်မဲတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"
"နတ်ဆိုးနှစ်ကောင် တစ်ချိန်တည်း ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်လည်း မမျှော်လင့်ထားဘူးလေ... ကိုယ့်အပြစ်ပဲ"
ဝူးချင်းယွီလည်း သူမလေသံကို လျှော့လိုက်ပြီး။
"နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်? တစ်ကောင်က နတ်ဘုရားရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးကို သိမ်းပိုက်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ တစ်ဆယ်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်တာ.... တစ်ဆယ်လေး ဧကန္တ... "
ချန်ထန်: "ဝိညာဥ်ရေကန် ခန်းခြောက်သွားတဲ့အခါ ချောက်ကြီးပေါ်လာတယ်... အသိစိတ်ပင်လယ်ရှိနေရင် ချောက်ကြီး ပိတ်သွားလိမ့်မယ်... နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က တစ်ဆယ်လေးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်တဲ့အခါ အသိစိတ်ပင်လယ်ကြီး ပေါ်လာပြီး တွင်းနက်ကြီးပိတ်သွားမှာဖြစ်လို့ နတ်ဆိုးပေါင်းများစွာက တစ်ကိုယ်လုံးကို သိမ်းပိုက်မယ့် အခြေအနေမျိုး ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး..."
"ရှင် ပြောနေတဲ့ အခြေအနေက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က တွင်းနက်ကြီးထဲက တွားသွားနေတာပေါ့... ဒါပေမယ့် နတ်ဆိုးနှစ်ကောင် သုံးကောင်က တစ်ချိန်တည်းမှာ တွင်းနက်ထဲက တွားသွားလာရင် ဘာဖြစ်မလဲ"
ချန်ထန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး :"နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းတဲ့ တရားရုံးရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ကိုယ် ဖတ်ပြီးပြီ... နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က တစ်ကိုယ်လုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး"
ဝူးချင်းယွီက ခေါင်းခါလိုက်၏။
"သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးတွေက တစ်ဆယ်လေးလောက် မများဘူး..."
"မိန်းမပြောတာ မှန်ပါတယ်... တစ်ဆယ်လေးရဲ့ဝိညာဉ်ကို အရင်ပြန်ခေါ်ဖို့ ကျေးဇူးပြုပြီး အဒေါ်ရှားကိုပဲ နှောင့်ယှက်ပေးပါရစေ... ရေရှည်စီမံကိန်းတစ်ခု လုပ်ဖို့လည်း လိုသေးတယ် "
အဖွားရှားလည်း ဝိညာဉ်ကိုခေါ်ရန် ရိုးရာဓလေ့တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ချန်ရှီ တိတ်တဆိတ် နိုးလာသော်လည်း အဘွားရှား၊ တုယိရန်နှင့် အခြားသူများ ခြံထဲတွင်ထိုင်ကာ ချန်ထန်၊ ဟေးကော်နှင့် နတ်ဆိုးအမွှာများ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးသုံးပါးကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ဆွေးနွေးနေကြတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆွေးနွေးပွဲက အရမ်းပူလောင်၏။
"နိုးပြီ!... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီများလား"
"ဟမ်"
လူတိုင်းက ဝိုးတဝါးဖြင့် ပြောကြသည်။
"နိုးပြီလား နိုးလာတာ ကောင်းတယ်"
ချန်ရှီ သံသယဝင်လာပြီး။
"ဖေဖေ ကျနော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးအားလုံးကို ထပ်ပြီး ဖယ်ရှားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား တစ်ခုခု မှားသွားပြန်ပြီလား?"
ချန်ထန်က ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ခေါင်းညိတ်သည်။
"နည်းနည်းတော့ မှားသွားပြီ... ဒါပေမယ့် ပြဿနာရဲ့ အဓိကအချက်ကို ငါတို့ တွေ့ရှိခဲ့ပြီလေ... နောက်တစ်ကြိမ်မှာတော့ အမှားတွေ ထပ်မလုပ်တော့ပါဘူး"
တန်ပြန်အစီအမံများကို ဆက်လက် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး ချန်ရှီကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်။ ထိုစဥ် ဝူးချင်းယွီက ထမင်းပူပူကို ယူလာကာ စားပွဲပေါ်တင်ကာ ပြုံးပြလာသည်။
"လွှတ်ထားလိုက်ပါ... မင်း ရက်ပေါင်းများစွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက် ခံနေရတာ... ထမင်းတစ်နပ်မှ မစားရဘူးမလား... အခု ပိုစားလိုက်ဦး"
ချန်ရှီလည်း စားဖို့ ချက်ချင်း ထိုင်လိုက်သည်။ ဤကာလ၌ သူသည် မရဏကမ္ဘာ၌ ဘာကိုမျှ မစားခဲ့ရပေ။ သက်ရှိလောက၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသို့ ပတ်ပြေးနေသောကြောင့် ဆာလောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဝူးချင်းယွီက သူ့ကိုစားနေတာကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြလေ၏။
"ဖြည်းဖြည်းစားပါ....မလောက်ရင် အိုးထဲမှာ နောက်ထပ် ကျန်သေးတယ်"
ချန်ရှီ သူမကို ကြောင်ကြောင်ကြည့်နေသည်။ ဝူးချင်းယွီလည်း သူ့ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်ကာ ပြုံးပြပြန်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"
ချန်ရှီ အစာကို မျိုချဖို့ ကြိုးစားရင်း ခေါင်းငုံ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ငယ်ငယ်က တခြားသူတွေရဲ့ မိသားစုတွေလို မိဘတွေနဲ့အတူ အချိန်လေးတစ်ခု ရလိမ့်မယ်လို့ စိတ်ကူးခဲ့ဖူးတယ်... အခုတော့ လက်တွေ့ဖြစ်လာတော့ အရမ်းပျော်တယ်... ဒါပေမယ့် အတုအယောင် ဖြစ်နေမှာလည်း ကြောက်တယ်... အိပ်မက်ထဲက နိုးလာတဲ့အခါ အမေရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝူးချင်းယွီက သူ့လက်ကိုလှမ်းဆွဲပြီး ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးပြသည်။
"အမေတို့ မိသားစု အခု ပြန်ဆုံပြီလေ... နောင်မှာ ထပ်ပြီး ကွဲကွာသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
ချန်ရှီ ထမင်းကို ဆက်စားနေရင်း။
"အဘိုးကို ရှာချင်သေးတာပဲ... အဘိုးရဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို ကျနော် သန့်စင်ပေးနိုင်မှာ သေချာတယ်!"
ဝူးချင်းယွီက ပြုံးပြီး။
"ဟုတ်တယ် မင်းရဲ့အဘိုးကို အမေလည်း ရှာချင်သေးတယ်!"
ချန်ရှီ ခေတ္တ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။
"မေမေ...သား လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောပြမယ်... ကျနော် မရဏနိုင်ငံထဲမှာနေပြီး ထျန်းကျစ်ပြည်ရဲ့ ဘုရင်ဖြစ်လာပြီ... အမေ ယုံလား"
ဝူးချင်းယွီရဲ့ မျက်လုံးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့်။
"ဒါပေါ့ အမေ ယုံတယ်"
ချန်ရှီ သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး။
"ဒါက မဖြစ်နိုင်စရာကြီးလေ.. အမေက တကယ်ယုံတယ်"
ဝူးချင်းယွီက တခစ်ခစ်ရယ်ပြီး :"အရင်တုန်းက မင်းအတွက် ပိုလို့တောင် ဒေါသထွက်စရာတွေ ကြုံဖူးတယ်လေ... ထျန်းကျစ်ပြည် တစ္ဆေနိုင်ငံတော်ရဲ့ ရာဇပလ္လင်ကို ယူနိုင်တာ ဘယ်လိုလုပ် မယုံနိုင်ရမှာလဲ"