ထျန်းကျစ်က တိုက်ပွဲ

ဝမ်းဝူယွီလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့နှင့် ဝေးကွာပြီး ၎င်းတို့ထံ မချဉ်းကပ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေမျိုးနွယ်တွင် ကျွမ်းကျင်မှု အမွေခံကျင့်စဥ် မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ သွေးကြောတွေက ခိုင်မာသည်။ နေရာတိုင်းတွင် အလုပ်ရှာနေသော ငရဲနတ်လေးကလည်း တစ်ချိန်က ကောင်းကင်နဂါးရှစ်ကောင်၏ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့မှာ ကျွမ်းကျင်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ရင်တောင် သူတို့ရဲ့ သွေးသားက နိုးထနေသရွေ့ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းသတ္တိက အလွန်အံ့သြဖွယ် ကောင်းလာပါလိမ့်မည်။

ဝမ်းဝူယွီလည်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူမခြေရာများက ရေကန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးသည်နှင့် အဝေးက ချန်ရှီဆီသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သူမ သိသောကြောင့် မလိုအပ်သော စကားအငြင်းပွားမှုတွေထဲ ပါဝင်​တော့မည် မဟုတ်ပါ။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့မွေးရာပါ တာအို သန္ဓေသားကို ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့တဲ့ ကလေးပညာရှင်က ရှစ်နှစ်ကြာ သေပြီးနောက် နတ်သန္ဓေသားမပါဘဲ ရှင်ပြန်ထမြောက်နိုင်ပုံကို သူမ သိချင်သေးသည်။

သူမသည် လှပသောရုပ်သွင်ဖြင့် ရေကန်ပေါ်တွင် လျှောက်သွားကာ သူမ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုမှာ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။ ရှည်လျားပြီး သပ်ရပ်သော ၀တ်စုံကို ၀တ်ထားကာ သူမ၏ စကတ်သည် အစွန်းအထင်းမရှိဘဲ ရေပေါ်တွင် ဝဲပျံနေ၏။

ဝမ်းဝူယွီသည် ငြိမ်သက်နေသော်လည်း ရေကန်၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုတွင်၊ သူမအနောက်တွင် ငါးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမနှင့်အတူ ရွေ့လျားသွားနေကာ ရေကန်၏အောက်ခြေသည် သူမနှင့်အတူ ရွေ့လျားသွားသလို သူမနောက်ဘက်ရှိ ရေကန်က တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် မိုင်အနည်းငယ် ကွာဝေးသော အရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားကြသည်။

ဝမ်းဝူယွီ နောက်ကွယ်ရှိ ရေကန်သည် တိတ်တဆိတ် တိုးလာသော်လည်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု အာရုံများက ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

လီထျန်းချင်နဲ့ အခြားသူများဟာ ကန်ဘေးတွင် ရပ်နေကြပြီး ဝမ်းဝူယွီ၏နောက်တွင် ရေသည် စီးဆင်းနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ ရေမျက်နှာပြင်သည်လည်း နိမ့်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် တန်ခိုးကြီးလိုက်တဲ့ မှော်အစွမ်းလဲ"

လီထျန်းချင်ရဲ့ နှလုံးသားက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဝမ်းဝူယွီ မလှုပ်ရှားသေးသော်လည်း သူ၏ မှော်အစွမ်းသည် အသွင်သဏ္ဌာန် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရေကန်မျက်နှာပြင်သည် ယခင်လို ညီညာနေသေးသော်လည်း သူမနောက်တွင်မူ ရေကန်သည် အရောင် ငါးရောင်တောက်သော အလင်းရောင်ကြောင့် လေထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်နေကာ ၎င်း၏အမြီးကို ဖြန့်ထားသော ဒေါင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှပနေသည်။

လီထျန်းချင်သည် စာပေပညာရှင် ဟုအမည်ပေးထားသော ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံး၏ ထုံးထမ်းစဥ်လာ ဝန်ကြီးဌာန၏ တာဝန်ခံဖြစ်သည်။ ချန်ရှီသည် စစ်မှန်သော ဘုရင်၏ သင်္ချိုင်းသစ်တောတွင် ရေးထွင်းထားသော ကျွမ်းကျင်မှုကို ပေးခဲ့ပြီးနောက် သူက ၎င်းကို ခွဲထုတ်ပြီး အခြားသူများထံ ပေးပို့ခဲ့သည်။

သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေက အလွန်နားလည်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ပြင်းထန်သော သင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဝမ်းဝူယွီ၎င်နောက်ကွယ်မှ ရောင်စုံအလင်းငါးရောင်ကို သူမြင်လိုက်သောအခါတွင် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ချက်ချင်း စဉ်းစားမိ၏။

မဟာဒြပ်စင်ငါးပါးချီဓား၊ တောင်ငါးပါးရွှေအလင်းမန္တန်၊ ရတနာလရောင်ဒေါင်းဘုရင်မန္တန်၊ ဝိညာဥ်ငါးပါးအဆောင်....။

ဤအရည်အချင်းများ၏ အရိပ်များကို ဝမ်းဝူယွီ နောက်ကွယ်ရှိ အရောင်ငါးရောင် အလင်းတန်းများထဲတွင် တွေ့နိုင်သည်။

လီထျန်းချင်သည် အခြားသူများ၏ အရည်အချင်းကို ချိုးဖျက်ရာတွင် ကောင်းမွန်သော်လည်း ဝမ်းဝူယွီ၏ ရောင်စုံအလင်းငါးရောင်တွင် ချို့ယွင်းချက် တစ်စုံတစ်ရာကို ခဏအတွင်း ရှာမတွေ့ခဲ့ရပေ။ ထိုအချိန်တွင် ချန်ရှီဟာ ရေကန်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူရပ်လိုက်သည်နှင့် အချက်ပြလိုက်သည့်အခိုက်တွင် ဝမ်းဝူယွီ၏ နောက်ကွယ်မှ အရောင်ငါးရောင် အလင်းတန်းများက လွင့်ထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ကြီးသည် ရေများဖြင့် ပြည့်လျှံသွားသည်။ တခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်မှ ပြိုကျလာသော တောင်ငါးလုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမသည် ကန်ရေထုထည်၏ ထက်ဝက်နီးပါးကို မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး ထိုက်တောင်၊ ဟွာတောင်၊ ဟန်တောင်၊ ချောင်တောင်နှင့် စုန်းတောင်တို့အား ဖန်တီးခဲ့သည်။ ရေသည် သာမန်တောင်ငါးတောင်နှင့် အလွန်ကွာခြားသည့် တောင်ကြီးငါးလုံး၏ ပထဝီဝင်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ တောင်ကြီးငါးခု ပေါ်ထွန်းပြီးသည်နှင့် ၎င်းတို့ပေါ်တွင် မြင့်မြတ်သော ဘုရားများ ထိုင်၍ နှိမ်နှင်း​တော့မည့် နတ်တန်ခိုးလည်း ရှိသည်။

ဤပုံစံသည် စစ်မှန်သောဘုရင်၏ ဂူဗိမာန်ထဲတွင် စုဆောင်းထားသော တောင်ငါးတောင်ပုံစံမြေပုံ ထက် ပိုမိုပြည့်စုံပြီး အသေးစိတ်အချက်များစွာ ပါဝင်ပါသည်။

သူမ စစချင်းမှာပဲ ချန်ရှီရဲ့ သွေးကန်က လည်ပတ်နေပါပြီ။ သူ့ခေါင်းနောက်က သွေးကန်ငရဲဟာ ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်နေ၏။ တစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများသည် သွေးကန်ငရဲတွင် ရပ်နေကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် ချန်ရှီမှ ပြောင်းလဲခဲ့သော ဤငရဲအုပ်ထိန်းသူများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ချန်ရှီ သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး အပေါ်ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သွေးကန်ငရဒထဲက သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်တွေအားလုံးကလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာ သူတို့ရဲ့လက်တွေကို အတူတူ မြှောက်လိုက်ကြ၏။

တောင်ကြီးငါးလုံး မပြိုကျမီတွင် မမြင်နိုင်သော အင်အားဖြင့် ခုခံခဲ့ကြသည်။

ရုတ်တရက် ရောင်စုံအလင်းတန်းကြီးငါးခုက တောင်ကြီးငါးခုထဲမှာ လင်းလက်သွားလေသည်။ တောင်ကြီးငါးလုံးသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားမီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်အထက်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထိုမရေမတွက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များက ချန်ရှီ ရပ်နေသည့် ရေကန်ထဲသို့ ထိုးဖောက်သွားသည်။

ဝမ်းဝူယွီ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးကာ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ကျယ်ပြန့်သော ငါးရောင်စုံလေများက ရေကန်ထဲမှ လွင့်ပျံလာပြီး ဒြပ်စင်ငါးခုပါသော ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မိုင်ပေါင်းများစွာ ထူထပ်သော ဓားအလင်းသည် ရေကန်တစ်ဝိုက်တွင် လေချွန်သံနှင့်အတူ လှည့်ပတ်ပျံသန်းကာ ခုတ်ထစ်နေပြီး အလွန်အံ့သြစရာကောင်းသည့် ဓားစွမ်းအင်ကို ဖြတ်ကျော်ပစ်လိုက်သည်။

ဝမ်းဝူယွီ ညာလက်ကို လှန်လိုက်သော် အရောင် ငါးရောင်ဓားစွမ်းအင်သည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားပြီး ကြီးမားသော လက်ဖဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်၏။ လက်ငါးချောင်းတို့သည် ရောင်စုံအလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်နေသည်။ အောက်ဖက်ရေကန် မငြိမ်သက်သေးသော အချိန်တွင် ဧရာမလက်ကြီးသည် သူမ၏သွယ်လျသော ကျောက်စိမ်းလက်ဖြင့် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

"ဗွမ်း!"

လှိုင်းလုံးကြီးများသည် အရပ်ရပ်သို့ ရွေ့လျားသွားကာ အနီးနားရှိ ကမ်းပါးများဆီသို့ အပြေးအလွှား ဝင်တိုက်ပစ်ကြသည်။

မျိုးနွယ်စုတစ်ခုစီ၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းကို အဆောတလျင် ပိတ်ဆို့ကာ မြို့တော်ကို မထိမခိုက်စေရန် လှိုင်းလုံးများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

မင်းသား ရှန့်ခွမ်းကလည်း ကမ်းစပ်မှာ တိုက်ပွဲကို အဝေးကနေ ကြည့်နေ၏။ ဒါကိုမြင်တော့ သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းသွားသည်။

"ဒီမိန်းမက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်... သူ့မှာ သွေးမပါတဲ့ မှော်အစွမ်းထက် အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိတယ်"

ဝမ်းဝူယွီသည် ထို​နေရာမှာ ရပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ညာဘက်မျက်နှာကို အုပ်ဖို့ ဘယ်လက်ကို အမြန်တင်လိုက်သည်။

ဒုန်း!

ချန်ရှီသည် ညာဘက်ခြမ်းတွင် မီးခိုးရောင်ကဲ့သို့ ပေါ်လာပြီး သူ့လက်သီးသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ထိမှန်သွားသည်။ ကြီးမားသော စွမ်းအားက သူမကို ချေမှုန်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ပျော့ညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ခေါက်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လေအတားအဆီးကိုတောင် ဖြတ်ပြီး မိုးခြိမ်းသံ ပေါက်ကွဲသွား၏။

သူမ ရေကန်ပေါ်မဆင်းခင်မှာ ချန်ရှီက တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ရဲ့ခြေဖဝါးတွေက လေအရှိန်နဲ့ မိုးကြိုးပစ်ချက်လို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပြေးလာသည်။ လက်သီးနဲ့ခြေထောက်တွေက သူမကို ပြင်းထန်တဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခုလို တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။

ယခင်က သူမသည် မှော်စွမ်းအားများနှင့် တာအိုဘံ​ြကို အသုံးပြုကာ ဒြပ်စင်ငါးခု၏ မှော်ပညာနှင့် မှော်စွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခဲ့ပြီး ပြီးပြည့်စုံခဲ့သည်။ သို့သော် ချန်ရှဖိ အသုံးပြုခဲ့သည့်အရာမှာ အဆုံးစွန်သော အနီးကပ်တိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်းဝူယွီသည် ချန်ရှီ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားရန် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည့် ပင်ကိုယ်တုံ့ပြန်မှု အပေါ်တွင်သာ အားကိုးနိုင်သည်။ မရှောင်နိုင်ရင် တွန်းလှန်ဖို့ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရသည်။ မတားနိုင်ရင် သည်းမခံနိုင်လောက်ချေ။

သူမသည် ရွှေခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆင်တူသည့် နည်းလမ်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်တည်ငြိမ်စေရန် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်မှာ ကြာပါပြီ။ ဗောဓိဓမ္မဘုံကျောင်းက မင်ဧကရာဇ် ရွှေကိုယ်ထည်၊ ရေလရှန့်ကျင့် ကမ္ဘာ့ချီးမြှောက်ရွှေကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တပေါက်ကော် ဘုရားကျောင်းရှိ ဘုရားလောင်း ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာပင်လျှင် သူမထက်နိမ့်ကျသည်။

ယခုမူ သူမ၏ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်သည် အမှန်တကယ် ကွဲအက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ရုပ်နှစ်ပုံသည် အလင်းနှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးလွှားနေကာ ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိသော ရေကန်ကြီးပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြသည်။ ရှောင်ပြေးတိမ်းရှောင်ကာ မျက်လုံးများကို စူးစူးဝါးဝါးအော်ကာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ တိုက်ပွဲက ပြင်းထန်လှသည်။

ရုတ်တရက် ဝမ်းဝူယွီသည် ချန်ရှီထံမှ ကန်သွင်းခံလိုက်ရရာ ရေကန်တစ်ခုမှ အခြားတစ်ခုသို့ ပြုတ်ကျကာ နောက်ပြန် ခေါက်သွားသည်။ သူမသည် သေးငယ်သော ကျောက်တုံးတစ်ခုကဲ့သို့ အိုင်ကိုထိမှန်ကာ ရေပေါ် ခုန်တက်ရင်း မိုင်အနည်းငယ် ပျံသန်းသွား၏။ ထို့အပြင် ရေကန်တစ်ခု​ကို ထပ်မံတိုက်မိကာ တစ်ဖန် ခုန်ပေါက်သွားခဲ့​ပြန်သည်။

ဆယ်မိုင်ကျော်ပျံသန်းကာ ခုနစ်ကြိမ်မှ ရှစ်ကြိမ်ခုန်တက်ကာ ရေပေါ်မှခုန်ချကာ မတ်တပ်ရပ်ကာ သူမရှေ့တွင် အဖြူရောင်မီးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ပြကာ ချန်ရှီ၏ လက်ချောင်းအရိုးများနှင့် လက်ကောက်ဝတ်အရိုးများက ဓားအလင်းသဖွယ် ခုတ်ထစ်လာတာအား မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒီလို ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?"

ဝမ်းဝူယွီလည်း ဒေါသတကြီး ရယ်မောကာ တစ္ဆေတစ်ကောင်လို လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလိုက်သည်။ ရေကန်ကို ဓားကဲ့သို့ စုဆောင်းကာ ထိုလက်ချောင်းအရိုးများနှင့် လက်ကောက်ဝတ်အရိုးများကို ပြန်ခုခံလိုက်သည်။

သူမ၏ ဓားပညာက အလွန်မွန်မြတ်သည်။ ရေဓားသည် အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီးတာနဲ့ ဓားစွမ်းအင်က ကောင်းကင်အထက်၌ ပြည့်နေ၏။ ချန်ရှီ၏ လက်ချောင်းအရိုးများနှင့် လက်ကောက်ဝတ် အရိုးများကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။

သို့သော် အရိုးဓားရှည်များသည် ပို၍ပို၍ ပျံ့လွင့်လာသည်။ လက်ချောင်းအရိုးများနှင့် လက်ကောက်ဝတ် အရိုးများအပြင်၊ လက်မောင်းရိုး၊ လည်ပင်းရိုး၊ နံရိုး၊ ကျောရိုး၊ တင်ပါးဆုံရိုးနှင့် ခြေချောင်းအရိုးများပါ ပါလာသည်။

ဝမ်းဝူယွီ ထိတ်လန့်ပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့။

"သူ့ကိုယ်သူ ဖြိုခွဲ​နေတာလား"

သူမသည် ဓားအလင်းဖြင့် ကပြ​နေခဲ့ပြီး ရေကန်သည်လည်း ဖြတ်ကျော် ပျံသန်းနေသော ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နေကာ ချန်ရှီ၏ အရိုးများနှင့် ထိမိသွားသည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ချန်ရှီ၏ ထိပ်ပြောင်သော အရိုးဦးခေါင်းသည် ဓားစွမ်းအင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူမဆီသို့ ဦးတည်ပြေးလာခဲ့ပေသည်။

ကျန်အရိုးများစွာကလည်း ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။ ချန်ရှီ ရေပေါ်မဆင်းမီတွင် ဤအရိုးများသည် ပြီးပြည့်စုံသော အရိုးစုကိုယ်ခန္ဓာကို ဖွဲ့စည်းပြီး သူမအား မုန်တိုင်းတစ်ခုလို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဝမ်းဝူယွီလည်း တစ်ဖက်လူက အနီးကပ်တိုက်ပွဲတွင် ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် ထိပ်တိုက် မတိုက်ဝံ့ဘဲ ခပ်ခွာခွာနေရန် ကြိုးစားကာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ယောက်သား ရေကန်တစ်ခုပေါ်မှ ပြေးပြီး နောက်တစ်ကန်သို့ ရောက်လာကြသည်။ ထျန်းကျစ်က ရေကန်များသည် မှန်ချပ်အလား ပြန့်ကျဲနေတာကြောင့် ၎င်းတို့၏ ပျံသန်းနေသော ပုံရိပ်များစွာကို ထင်ဟပ်စေသည်။

ရုတ်တရက် ဆယ်​ပေမြင့်သော နတ်ဝိညာဥ်က ဝမ်းဝူယွီ နောက်ကွယ်တွင် တောက်ပသော နတ်အလင်းရောင်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဝမ်းဝူယွီ ဆုတ်ခွာသွားသောအခါ နတ်ဝိညာဥ်က သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမ၏အသားနှင့် ပေါင်းစပ်သွား၏။

နတ်ဝိညာဥ်ဟာ ဆယ်ပေထက် အရပ်ရှည်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရပ်ခြောက်ပေအောက်သာ ရှိသေးသည်။ ပေါင်းစည်းလိုက်သောအခါတွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ အရပ်မြင့်လာပြီး မကြာမီပင် နတ်ဝိညာဥ်လို ဆယ်ပေကျော် ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာ ပေါင်းစည်းနယ်ပယ်၏ အံ့သြဖွယ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာပေါင်းစည်းနယ်ပယ်သည် အတွင်းစိတ်နှင့် ပြင်ပစည်းလုံးမှုကို ရရှိရန် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် နတ်ဝိညာဥ်၊ နတ်ဝိညာဥ်နဲ့ နတ်ကွန်း၊ နတ်ကွန်းနဲ့ ဇာတိပကတိ၊ ဇာတိနှင့် ပြင်ပလောကကို ပေါင်းစပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနယ်ပယ်၏ အထင်ရှားဆုံးသော သက်ရောက်မှုမှာ နတ်ဝိညာဥ်ကြီး ကြီးလေလေ နတ်ဝိညာဥ်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် အသားကလည်း ပိုကြီးလေလေ ဖြစ်သည်။ အသွင်ပြောင်းထားနိုင်သော အသားကို နတ်ခန္ဓာဟုခေါ်သည်။

ထို့အပြင် ရုပ်ခန္ဓာသည် ပြင်ပလောကနှင့် ညီညွတ်သောကြောင့် ကျင့်​ကြံသူသည် လောက၏ စွမ်းအားကို စည်းရုံးနိုင်သည်ဟုလည်း ဆိုလိုသည်။

ဤလေ့ကျင့်မှုတွင် ရွှေအမြုတေ နယ်ပယ်မှ စတင်၍ လေ့ကျင့်သူတွင် စွမ်းအားနယ်ပယ်တစ်ခု၊ ရွှေအမြုတေ အင်အားနယ်ပယ်မှ အခြေတည်ဝိညာဥ် အင်အားနယ်ပယ်အထိ၊ ထို့နောက် နတ်ဝိညာဥ် အင်အားနယ်ပယ်အထိ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆင်းသက် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျင့်ကြံသူသည် ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရား၏ ဉာဏ်အလင်းကို ရရှိပြီး အနတ္တ နိယာမကို နားလည်ရန် ၎င်းကို အသုံးပြုသည်။

အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်သောအခါ အင်အားနယ်ပယ်သည် တာအိုနယ်မြေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျက်ပြယ်သွားသောကြောင့် ၎င်းအား ပေါင်းစပ်မှုအဖြစ် မွေးမြူနိုင်သည်။ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် တာအိုနယ်မြေသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားများဖြင့် ကမ္ဘာကြီး၏ စွမ်းအားကို စုစည်းကာ၊ နတ်တစ္ဆေနယ်မြေနှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

(Tn - ယခင်က တာအိုဘုံနှင့် နတ်တစ္ဆေဘုံဟု ဘာသာပြန်ခဲ့သည်)

ဝမ်းဝူယွီသည် ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ခေတ္တရပ်ကာ လက်ကိုမြှောက်၍ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူမ၏ ခြေရင်းအောက်ရှိ ရေအိုင်သည် ဟောက်ကာ လှိမ့်ကာ တွန်းထုတ်လိုက်ဖြင့် သူမ၏ လက်ဖဝါးစွမ်းအားအတိုင်း ရွေ့လျားရင်း ကြီးမားလှသော လက်ဖဝါးစွမ်းအားကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချန်ရှီကို ဖိချလိုက်သည်။

ချန်ရှီ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်တွင် လေချွန်နေသော သွေးကန်ငရဲသည် ရုတ်တရက် ပြန့်ကျဲသွားပြီး မိုင် ၂၀ နီးပါး အချင်းဝက်နီးပါးရှိသော နတ်တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဤငရဲ၏ သခင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ငရဲနယ်မြေအတွင်း၌ ရပ်နေ၏။ သူ့လက်ဖဝါးများသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ငရဲ၏ထူးဆန်းသော စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သွေးကန်ငရဲထဲတွင် တစ္ဆေများနှင့် နတ်များသည် သွေးပလာစမာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ဝမ်းဝူယွီ၏လက်ဖဝါးကို ထိတွေ့ရန် လက်မြှောက်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေများနှင့် နတ်များ လဲကျသွားပြီး ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သွေးအိုင်ထဲသို့ ပြန်ပြုတ်ကျသွားကုန်၏။

ချန်ရှီ ညည်းတွားကာ တုနှိုင်းမရသော ဖိနှိပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ သွေးကန်ငရဲသည် ပြိုင်ဘက်၏ အတွင်းနှင့် အပြင်ကမ္ဘာထက် မဆိုးပေ။ သို့သော် သူ့နယ်ပယ်က ချို့တဲ့နေသေးသည်။ ဟွာရှရှန်ကျိုးက ကျင့်စဥ် စနစ်ကို လိုက်နာခဲ့တာကြောင့် သူ့တွင် နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ်၊ နတ်သန့်စင်နယ်ပယ် နှစ်ခု မရှိသော်လည်း ပေါင်းစပ်နယ်ပယ်၏ အစွန်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဤနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရန် ခြေကို မြှင့်ရန်သာ လိုတော့သည်။

ပေါင်းစည်းနယ်ပယ်သို့ မ၀င်ရောက်ဘဲတော့ ဝမ်းဝူယွီနှင့် လုံးဝမယှဉ်နိုင်ပေ။ မှော်စွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့် ဝမ်းဝူယွီက သူ့ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သည်။

ချန်ရှီ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူ့နတ်ဝိညာဉ်သည် သူ့အနောက်မှ ထွက်လာပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။

ဤခြေလှမ်းကို လှမ်းပြီးနောက် သူ့အရိုးစုသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ဖောင်းကားလာပြီး တခဏချင်းတွင် တောက်ပသော နတ်အလင်းရောင်များဖြင့် အလွန်ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တောက်၍ ဆယ်ပေအရိုးစုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နှစ်ယောက်သား လက်ဖဝါးချင်း ထိမိသွားသောအခါ ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး တက်လာသည်ကို ဝမ်းဝူယွီလည်း သတိပြုမိ၏။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူ့လှုပ်ရှားမှုများ ပြောင်းလဲတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူမမျက်နှာ အမူအရာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းက လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းထားနိုင်သော အစီအရင် တစ်ခုဖြစ်သည်။

"အကြွင်းမဲ့ဝိညာဉ်အလံဆယ်ပါး အစီအရင်!"

သူမ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ နတ်ကွန်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ကာ စစ်မှန်သော ပေါင်းစပ်မှုကို ရရှိရန် နတ်သန္ဓေသားသည် ဇာတိခန္ဓာနှင့် လိုက်ဖက်စွာ ပျံထွက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ အသက်ရှုသံများ တစ်ဖန်ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကြွင်းမဲ့ဝိညာဉ်အလံဆယ်ပါး၏ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲသွားကာ ပျက်ပြယ်သွားသော နတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံကြီးသည် အချိန်နှင့် အာကာသကို ဖြတ်ကျော်ကာ မှောင်မိုက်နေသော ဤကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့၏။ ၎င်းက ဘေးအန္တရာယ်များကို နှိမ်နင်းရန်နှင့် နတ်ဆိုးများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းကာ ခုခံမှုအားလုံးကို ချိုးဖျက်တော့မလို ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဗွမ်း!"

လီထျန်းချင်၊ မင်းသား ရှန့်ခွမ်း နှင့် အခြားသူများသည် ချန်ရှီနှင့် ဝမ်းဝူယွီရှိရာ ရေကန်တွင် ရုတ်တရက် တောက်ပသော နတ်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး နေ့ဘက်အလင်းရောင်ကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားတာအား မြင်လိုက်ရသည်။

အလင်းတန်းသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ဓားရှည်တစ်လက်အလား ကောင်းကင်မှ တည့်တည့် ဖြတ်ဆင်းသွားသည်။ ဖြတ်သန်းသွားတိုင်း ရေအိုင်များ အငွေ့ပျံသွားကာ ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်းဝူယွီ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ကွဲထွက်သွားရုံသာ ရှိသော်လည်း အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားကာ နောက်ပြန်ပြေးသွားသည့် အလင်းတိုင်ကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

မိုင်တစ်ရာဝေးသော ရေကန်တစ်ခုအနီးရှိ တောင်ထွတ်တစ်ခုတွင် အခိုးအငွေ့များနှင့် ဖုန်မှုန့်များသည် နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ထိုတောင်ထိပ်ကို ထိသွားသောသူက ဝမ်းဝူယွီ ဖြစ်ပေမည်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွား၏။

ရုတ်တရက် ဝမ်းဝူယွီ၏ ရုပ်ပုံဟာ တောင်ထိပ်မှ ပျံတက်လာပြီး ဆိုလေသည်။

"ချန်ရှီ....နင့်ရဲ့ကရုဏာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နှစ်ရက်အတွင်း နင့်ကို ငါ လာရှာမယ်!"

ထိုမိန်းကလေးသည် ကောင်းကင်သို့ တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ် ခုန်တက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံက မမြင်နိုင်သော လှေကားထစ်ပေါ် တက်ကာ မြေအောက်ကမ္ဘာထဲမှ အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လိန်ချွီ နှင့် အခြားသော မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များသည် မူလက အမျိုးသမီးကို ထိန်းသိမ်းရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း ချန်ရှ ၎င်းတို့ကို တားဆီးရန် သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး "လိုက်ဖို့မလိုပါဘူး" ဟု အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောကြားလာခဲ့သည်။

တစ္ဆေများနှင့် နတ်ဘုရားများ အားလုံးလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ချန်ရှီ အရိုးစုတွေကို ပေါင်းစည်းလိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ လှည့်ပတ်ကာ မရပ်မနား နန်းတော်ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

လီထျန်းချင် ဒါကိုမြင်ပြီးတော့ တစ်ခုခုကို တွေးနေမိ၏။

ခဏကြာတော့ သူလည်း နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ချန်ရှီသည် သူ့ဝတ်ရုံနှင့် သရဖူကို ချွတ်ထားတာ တွေ့လိုက်ရကာ အရိုးဗလာဖြင့် ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်​နေပြီး ပလ္လင်တော်ပေါ်၌ တံတောင်ဆစ်၊ ဖြူဖွေးသော အရိုးလက်ဖဝါးဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်ထားကာ နက်နဲစွာ တွေးတောနေပုံရသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဘာကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေရတာလဲ"

လီထျန်းချင် ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ချစ်ရသောလီ... ထိုင်ပါဦး...."

ချန်ရှီက သူ့ဖင်ကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ရာဇပလ္လင်သည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး အရိုးစုသရဲတစ်ဒါဇင်ကျော်မျှ ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ရင်တောင် ပြဿနာမရှိပါ။

လီထျန်းချင်က အဲဒီအပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး သူ့ခြေထောက်တွေကို ဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အရိုးစုတစ္ဆေလည်း ဖြစ်ခဲ့​ပေမယ့် ချန်ရှီလောက် သတိမ​ပေါ့ရဲခဲ့ပေ။ အပြင်​အဝတ်​၊ အလယ်​အ၀တ်​၊ အတွင်းအဝတ်​နှင့်​ ​ဘောင်းဘီအပါအဝင်​ အဝတ်​အစုံကို ဝတ်​ထားသည်​။ သူအရိုးကိုလည်း ထုတ်ဖော်မပြတတ်။

လီထျန်းချင်သည် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသော ချန်ရှီကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်းဝူယွီ သုံးလိုက်တာ မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသား မဟုတ်ဘူးမလား..."

"အင်း"

ချန်ရှီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆို သူက မင်းရဲ့ မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို ယူတဲ့သူတော့ မဟုတ်ဘူး... ဝမ်းဝူယွီက မင်းနဲ့ သရေကျအောင် တိုက်ထုတ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီ... မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို ရထားတဲ့သူက ပိုလို့တောင် အစွမ်းထက်ဦးမယ် ဒါကို မင်း စိတ်ပူနေတာမလား"

ချန်ရှီက သူ့မေးစေ့ပေါ်က လက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလေသည်။

"ထျန်းချင်... အဲဒီလူက ငါလက်လှမ်းမမီနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေမှာ...."

လီထျန်းချင်လည်း တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ပြင် နတ်ဘုရားက ဘာလို့ ငါ့အစား မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားကို မင်းကို ပေးခဲ့တာလဲ? ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက တခြားသူတွေကိုရော ဘာလို့ မပေးခဲ့တာလဲ"

ချန်ရှီက ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး သူ့ကိုကြည့်၏။

လီထျန်းချင်: "ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ချန်ရှီတစ်ယောက်ပဲ ရှိပြီး ကလေးပညာရှင်ကလည်း တစ်ယောက်ပဲ ရှိနေလို့... မွေးရာပါ တာအိုသန္ဓေသားက အရမ်းထူးချွန်တာကြောင့် ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရားက မင်းကိုပေးတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခုပဲ.... ကိတ်မုန့်ပေါ်မှာ ရေခဲထည့်တဲ့ ဆက်စပ်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ... အဲဒီလူ ရသွားတဲ့ မင်းရဲ့ဆုလာဘ်ပဲလေ....သူဘယ်တော့မှ မရနိုင်တဲ့အရာက မင်းရဲ့ တတ်ကျွမ်းမှုနဲ့ အရည်အချင်းတွေပဲ..."

ချန်ရှီ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"ထျန်းချင်... မင်းက ဒီဘဝမှာတော့ ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းပဲ"