စိတ်နှလုံးပိတ်ပင်ပညာ

"အဟွတ် အဟွတ်..."

လင်းယွဲ့ ပြန်မဖြေရသေးဘဲ ချောင်းပြန်ဆိုးလာသည်။

တာအိုဆရာတုက လင်းယွဲ့ရဲ့ ကျောကို ပုတ်ရင်း အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် "မင်း မဖြေချင်လို့ ချောင်းဆိုးချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ ခဏမျှ အာရုံစိုက်ပြီးမှ ချောင်းဆိုးခြင်း သက်သာသွားသည်။

ထို့နောက် သူ တာအိုဆရာတုကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "မင်း တကယ် သိချင်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ရှင်းပါတယ်"

တာအိုဆရာတုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

"တကယ်တော့... ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ပါဘူး"

လင်းယွဲ့ ဝိုင်တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော် လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်ရင် ဒီပြဿနာ ဖြေရှင်းနိုင်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့"

တာအိုဆရာတုက သူ့ကို ကြည့်ပြီး "ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတောင် မလုပ်နိုင်တာ။ လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ မင်း အဲဒီအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်ရင် ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် တာအိုဆရာတုဘက်သို့ လှည့်၍ အလေးအနက်ထားကာ "လေးသင်္ကေတ ကောင်းကင်အတားအဆီး အဆင့်မှာ ရှားဟုန်မျိုးနွယ်စုဝင် ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရဲ့ သွေးသားနတ်စွမ်းအားကို စတင်အသုံးပြုနိုင်ကြတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တာအိုဆရာတုလည်း ထိုအရာကို သိထားသည်။

လေးသင်္ကေတ ကောင်းကင်အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ပြီးနောက် ရှားဟုန်မျိုးနွယ်ဝင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သွေးသားအတွင်းရှိ စွမ်းရည်အလားအလာကို အပြည့်အဝ အသုံးမချရသေးပါက သူတို့သည် သူတို့၏ သွေးသားအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော စွမ်းအားကို အချိန်မတိုင်မီ ထုတ်ဖော်အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်ကို ခေတ္တမြှင့်တင်နိုင်သည်။

သွေးသားစင်ကြယ်လေလေ သွေးသား၏ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်း၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်က မြင့်လေလေဖြစ်သည်။

မင်းသားတစ်ပါးအတွက်ပင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးသည့်တိုင် သွေးသားအတွင်း၌ ဝှက်ထားသော နတ်စွမ်းအင်များ ရှိနေသေးသည်။

၎င်းက ရှားဟုန်မျိုးနွယ်စု၏ အားသာချက်ပင်။

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ"

တာအိုဆရာတုက မျက်မှောင်အနည်းငယ် တွန့်ချိုးကာ "မင်းက ကြီးမားတဲ့ သွေးသားစွမ်းရည်ရှိတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်နေရင်တောင် မင်းရဲ့ သွေးသားစွမ်းရည်ကို အချိန်မတိုင်မီ အသက်သွင်းလိုက်ရင် မင်းရဲ့ အဆင့်ကို အနည်းငယ်သာ တိုးတက်စေမှာပါ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆိပ်ဖြေနိုင်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ "ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်းအဆိပ်က အရမ်းပြင်းထန်ပေမဲ့ မင်းသားတစ်ပါးရဲ့ သွေးသားနတ်စွမ်းအားကိုတော့ မကျော်လွန်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်"

 တာအိုဆရာတု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

 "မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

လင်းယွဲ့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိုင်တစ်ငုံသောက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်

သည်။

 "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုယ်ထဲက 'ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်း' အဆိပ်အားလုံးကို ထုတ်ယူပြီး သွေးသားနတ်စွမ်းအားကို အသက်သွင်းပြီး ဖိနှိပ်လိုက်တာနဲ့ အဆိပ်က ထွက်ပြေးလို့ မရတော့ဘူး။ အဲဒီအခါကျရင် ရှားဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးသားနတ်စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး အဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီ"

"ဒီလောက် မလွယ်ကူနိုင်ပါဘူး။ မဟုတ်ရင် ဆယ့်လေးယောက်မြောက်မင်းသားက လုပ်ပြီးသား ဖြစ်နေမှာပေါ့"

တာအိုဆရာတု ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကုန်ကျစရိတ် အနည်းငယ်တော့ ရှိလိမ့်မယ်"

လင်းယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြီး "ဆယ့်လေးယောက်မြောက်မင်းသားက သွေးသားနတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး 'ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်း' ကို ဖျက်ဆီးတာက သွေးသားစွမ်းရည် အနည်းငယ် လျော့ကျစေတယ်ဆိုတာ မှန်ပေမဲ့ အရေးမပါပါဘူး။ ဆယ့်လေးယောက်မြောက်မင်းသားနဲ့ တခြားသူတွေက အနည်းငယ်မျှသော စွမ်းရည်ကိုတောင် မဆုံးရှုံးနိုင်တာကြောင့် ခင်ဗျားကို မကယ်နိုင်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသားတစ်ပါးရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်က သွေးသားစွမ်းရည်ပဲ။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်သာ လျော့ကျသွားရင် နောင်အနာဂတ်မှာ တခြားမင်းသားတွေနဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်ပြိုင်မလဲ"

တာအိုဆရာတု မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူ ခံစားမိသည်။

လင်းယွဲ့ ပြောတာ မှန်ပုံမရပေ။

အကယ်၍ ထိုအရာသာ ကုန်ကျစရိတ်ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘာလို့ အခုမှ ဖော်ပြမှာလဲ။

"မင်း မေ့လိုက်ပါ။ ငါ သဘောမတူဘူး"

တာအိုဆရာတုက တိုက်ရိုက် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

 "မင်းမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်နဲ့ ဆက်သွယ်မှု နည်းနည်းလေးပဲ ရှိသေးတယ်။ အခုမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို မနည်း ရှာတွေ့ထားတာ။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို လျှော့ချမယ်ဆိုရင် ဒါ သေဖို့ ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ခင်ဗျား…အရက်သမားအဘိုးကြီး….ခင်ဗျား ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

လင်းယွဲ့က ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

 "ဒီနည်းလမ်းက ကျွန်တော့်ကို တကယ်ကြီး မထိခိုက်ပါဘူး။ ကုန်ကျစရိတ်က အများကြီးဆိုရင် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ကူညီမယ်လို့ ထင်သလား"

သူက တာအိုဆရာတုကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီး အကူအညီမဲ့စွာ "ခင်ဗျားကို ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ဖမ်းမိပြီးနောက် ကျွန်တော့်အစား အပြစ်ခံယူခဲ့တာ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားကို ကယ်ဖို့ ကျွန်တော် ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ ခင်ဗျားအတွက် ကုန်ကျစရိတ် အများကြီး ပေးရမှာလဲ။ အိပ်မက်ထဲမှာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော ဘိုင်လီဖုန်းကျီက သူ့စကားကြောင့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

တာအိုဆရာတုလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူလည်း ကြိုတင်မှန်းဆမှုတစ်ခု လုပ်ထားခဲ့ပြီး လင်းယွဲ့၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော သဘောထားက မိသားစုဝင်တစ်ဦးလိုပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လင်းယွဲ့က သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးကို သိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိကြောင်း သူ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

သို့သော်

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မသဘောတူဘူး"

တာအိုဆရာတု ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး "မင်း တခြားနည်းလမ်း ရှာသင့်တယ်။ ဒီအဘိုးကြီး အသက်ရှည်ရှည် နေခဲ့ရပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ကျွန်တော် ဒီဟုန်းမြို့ကို သွားဖို့ စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ။ ကျွန်တော် မင်းသားတွေရဲ့ ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီစွမ်းရည် လျော့ကျသွားတာက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ မင်း တကယ် မသဘောတူတာ သေချာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလား"

တာအိုဆရာတု အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

လင်းယွဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဒီနေ့ ဒီမင်းသားနှစ်ပါးနဲ့ တွေ့ပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ကြားက ကြီးမားတဲ့ ကွာဟမှုကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ သဘောပေါက်သွားတယ်။ မင်းသားဖြစ်ရတာ ပျော်စရာကောင်းလိမ့်မယ်။  ပြီးတော့ ခင်ဗျားကို အဆိပ်ဖြေဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ အစက ထင်ခဲ့တာ။ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ သတ္တိမရှိဘူး"

သူက တာအိုဆရာတုကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "ကျွန်တော် စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားကို အဆိပ်ဖြေဖို့ နည်းလမ်းလည်း ရှာတွေ့ထားပြီ။ ဒီဟုန်းမြို့ကို သွားဖို့ ဘာလို့ အားထုတ်ရမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက သူ့နောက်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး နားထောင်နေသည်။

ဒါက နောက်ထပ် လိမ်ညာမှုတစ်ခုဆိုတာ ငါသိတယ်။

မင်းသားလေး လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကျော်က ခံစားခဲ့ရတဲ့ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုတွေ၊ ဒီဟုန်းမြို့ကို သွားဖို့ စွန့်စားခဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအားလုံးက တာအိုဆရာတုရဲ့ အဆိပ်ဖြေခြင်းအတွက်ပဲကိုး။

"ဒါဆို မင်း ကျင့်ကျိုးကို ဘာလို့ သွားတာလဲ"

 တာအိုဆရာတု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သွားရမှာပေါ့"

လင်းယွဲ့က "ကျွန်တော် ဒီဟုန်းမြို့ကို မသွားရင်တောင် တခြားမင်းသားတွေက ကျွန်တော့်ကို အပြင်မှာ ကျင့်ကြံနေရင်းနဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် မခံယူဘူးလို့ အာမခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဘေးကင်းစွာ အသက်ရှင်ဖို့ ဟန်နယ်စားကြီးကို နောက်ခံအဖြစ် လိုအပ်နေသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက ပြုံးပြီး "ဟန်နယ်စားကြီးနဲ့ လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ကြိုးစားမယ်။  ပြီးတော့ ကျင့်ကျိုးမှာ အခြေချမယ်။  ဒီဟုန်းမြို့ကို မဝင်ဘူး။ ကျွန်တော့် မင်းသားရာထူးကိုလည်း အသိအမှတ်မပြုဘူး။ ဘွဲ့တွေလည်း မယူဘူး။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားကို အဆိပ်ဖြေပြီးနောက် စွမ်းရည်လျော့ကျသွားတဲ့အကြောင်းကိုလည်း သတင်းဖြန့်မယ်။ ဒါဆို တခြားမင်းသားတွေက ကျွန်တော့်ကို အရေးပါတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တာအိုဆရာတု တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကို အဆိပ်ဖြေတာက ခင်ဗျားအတွက်ချည်း မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်"

လင်းယွဲ့က တောက်ပတဲ့ အပြုံးနဲ့ "တစ်ခါတလေ အချို့အရာတွေကို စွန့်လွှတ်တာက တကယ် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ အနာဂတ်မှာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဟန်နယ်စားကြီးကိုလည်း နောက်ခံရထားတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်ဘဝက တော်တော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။