ရှန်ရှောင်၏ ပထမဆုံးတပည့် (၂)
Vol. 10 Ch. 130
သူမ၏ အကြည့်များက ခဏတာ လင်းယွဲ့ထံ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် သက်ပြင်းချသည့် ပုံစံမျိုး ပေါ်လာသည်။ သူမအနေဖြင့် သူ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ယခုပင် ပြန်လည်ဆပ်ရန် စဉ်းစားနေပုံရသည်။
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက သူ့လက်ညှိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်ပြီး ဝေးကွာနေသော ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ညွှန်လိုက်သည်။
“မင်း လုပ်ရဲလား” ဟူသော ကျယ်လောင်သည့် မေးခွန်းတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
လေသံတိတ်ဆိတ်နေချိန်တွင် လင်းယွဲ့၏ ပုံစံက ဘဝနှင့်သေခြင်းစစ်တုရင်အကွက်၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် နတ်ဆိုးသံမဏိတိုက်ဓားတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြီး ဓားသွားသည် စစ်တုရင်အကွက်၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ထားသည်။
ဘဝနှင့်သေခြင်းစစ်တုရင်အကွက်သည် အဖြူရောင်မြူများနှင့် လုံးဝဖုံးအုပ်ကာ ချည်နှောင်ခံထားရသဖြင့် လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ “ဒါ ဘာလုပ်ရပ်လဲ။ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီအစ်ကို။ ငါ့ရဲ့ ဘဝနှင့်သေခြင်းစစ်တုရင်အကွက်နဲ့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်တာလား။ မင်း တော်တော်လေး ကလေးဆန်တာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လက်ရှိနေရာရှိ လူတိုင်းက လင်းယွဲ့ထက် ကျင့်စဉ်အဆင့်ပိုမိုမြင့်မားကြသဖြင့် သူ့လှုပ်ရှားမှုများကို သဘာဝအတိုင်း သတိထားမိကြသည်။
သို့သော် အခြားသူများကမူ သူ့ကို မတားဆီးကြသလို သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း နားမလည်ကြပေ။ ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက နတ်အတွေးတစ်စွန်းတစ်စလေးဖြင့်သာ ရှိနေလျှင်ပင် ဓားရှာလှေ၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရကာ အဆိပ်သင့်စေခြင်းမှလွဲ၍ လင်းယွဲ့ကို တားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိပေ။
“မင်းသားကြီးလို ရှေးဟောင်းဘီလူးနဲ့ ယှဉ်ရင် ကျွန်တော်က ကလေးပဲ ရှိပါသေးတယ်”
လင်းယွဲ့ကလည်း ပြုံးပြီး “အခု ကျွန်တော်က ဆိုးသွမ်းတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လိုပဲ။ ဒီ ဘဝနှင့်သေခြင်းစစ်တုရင်အကွက်ကို မတော်တဆ သတ်မိသွားရင် မင်းသားကြီး ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား၏ မျက်လုံးများမှာ အရင်အတိုင်း တည်ငြိမ်ပြီး နူးညံ့နေဆဲပင်။ သူ ညင်သာစွာ ရယ်လိုက်ပြီး “ဒီ ဘဝနှင့်သေခြင်းစစ်တုရင်အကွက်က မင်းရဲ့အစ်ကို ဒီမှာ တုံ့ဆိုင်းနေအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကွက်ပဲ။ မင်း တကယ်ပဲ သူ့ကို စွန့်လွှတ်ချင်တာလား။ ဒါဆိုရင် မင်းပတ်ဝန်းကျင်က အကွက်တွေအားလုံးကို ငါ ဖမ်းရလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဖမ်းလိုက်”
လင်းယွဲ့က ဂရုမစိုက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောကြားခဲ့သည်။
“ခင်ဗျား သူတို့ကို အနည်းငယ်လေးဖြစ်စေ ထိခိုက်ဖို့ လုပ်ရဲရင် ကျွန်တော် ဒီ ဘဝနှင့်သေခြင်းစစ်တုရင်အကွက်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်။ ကျွန်တော် ပြောတာကို ရုတ်သိမ်းပြီး နောက်ပြန်လှည့်မှာ မဟုတ်ဘူး”
သူ ပြောရင်း သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ သူ့ရှေ့တွင် ချလိုက်သည်။
ကျောက်စာတိုင်သည် ကောင်းမွန်နေသော်လည်း သူ၏မျက်နှာပြင်တွင် အက်ကြောင်းများ ပြည့်နေပြီး အပိုင်းအစများကို ကော်ဖြင့် ကပ်ကာ ပြင်ဆင်ထားသည်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ရသည်။
လင်းယွဲ့က ကျောက်စာတိုင်ပေါ်ရှိ အပေါက်တစ်ခုကို ထိလိုက်ပြီး မကြာမီတွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ ပြင်းထန်သော လေနှင့်မီး၏ ရည်ရွယ်ချက်များ လင်းလက်လာသည်။
ထို့နောက် သူက ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားကို ပြုံးပြပြီး “တောင်းပန်ပါတယ်၊ မင်းသားကြီး။ ခင်ဗျားရဲ့ ဘဝနှင့်သေခြင်းစစ်တုရင်အကွက်က လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးရဲ့ ထိပ်တန်းစွမ်းဆောင်ရှင်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်။ သေစေနိုင်တဲ့လှုပ်ရှားမှု မသုံးဘဲ သူ့ကို ကျွန်တော် မသတ်နိုင်လောက်ဘူး။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကျွန်တော် သူ့ကို သိပ်မရင်းနှီးဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မြန်ဆန်စေဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုပဲ သဘာဝအတိုင်း ခံစားနိုင်တယ်” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးက ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော် သူ၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ပို၍ အေးစက်သွားသည်။
လင်းယွဲ့က ကျောက်စာတိုင်၏ ကျောဘက်ကို ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားဘက်သို့ တမင်တကာ လှည့်ထားသဖြင့် မင်းသားသည် ကျောက်စာတိုင်၏ ကျောဘက်ရှိ စာတန်းထိုးများကို မြင်နိုင်လောက်သည်။
၎င်းမှာ ကျောက်စာတိုင်၏ ပိုင်ရှင်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိပင်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာက အဆိုပါကျောက်စာတိုင်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူသည် ထိုခေတ်အခါက မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတစ်ဦးအား ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား၏ ဝေးလံသော အတွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက ဤကျောက်စာတိုင်ပိုင်ရှင်၏ ဓားပညာစွမ်းအားကို မည်သို့ မသိဘဲ နေမှာလဲ။
"...ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီအစ်ကို မင်း တကယ်ပဲ ဆိုးသွမ်းတာပဲ"
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသား ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင် နွေးထွေးစွာ ပြန်ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒီ ဘဝနှင့်သေခြင်းစစ်တုရင်အကွက်က ငါ့အတွက် အရေးပါတယ်လို့ မင်းထင်လား။ သူက စစ်တုရင်အကွက်လေးတစ်ခုပါပဲ"
"ဟုတ်တယ် စစ်တုရင်အကွက်လေးတစ်ခုပါပဲ"
လေနှင့်မီး၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြနေသော လင်းယွဲ့က ဆက်ပြီး ပြုံးကာ "ဒါပေမဲ့ အကွက်အချို့က အရေးကြီးပြီး အချို့က မအရေးကြီးဘူး။ အချို့က ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆုံးရှုံးနိုင်ပေမဲ့ အချို့ကို ဆုံးရှုံးရင် ဂိမ်းတစ်ခုလုံးကို ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်တယ်။ မင်းသားကြီးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စစ်တုရင်သမားကောင်းတစ်ဦးလို့ မှတ်ယူတာဆိုတော့ ဒါကို နားလည်သင့်တယ် မဟုတ်လား"
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက လင်းယွဲ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။
ပစ္စုပ္ပန်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းလည်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။
ဤသို့ အားနည်းနေသေးသည့်မင်းသားက ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားကို တကယ်ပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်ပုံရသည်။
မဟုတ်လျှင် ဤသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်မားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက အဘယ်ကြောင့် ခြိမ်းခြောက်ခံရသည်ဟု ခံစားနေရမှာလဲ။
သူသည် လူတိုင်းကို အဆိပ်သင့်စေပြီးသား ဖြစ်လောက်သည်။
“စိတ်ဓာတ်မရှိခြင်း စွမ်းအင်” ၏ ထိုးဖောက်မှု
“ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီအစ်ကိုက ကစားချင်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့အစ်ကိုလည်း လိုက်ပါကစားပေးပါ့မယ်”
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လင်းယွဲ့၏ ဦးတည်ရာကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းစိတ်ထဲမှာ စိတ်ဓာတ်မရှိခြင်း စွမ်းအင်လို့ ခေါ်တဲ့ အဆိပ်တစ်မျိုးကို ငါထည့်ထားပြီးပြီ။ ခံစားရလား”
လင်းယွဲ့ မဖြေခင်မှာပင် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ အပြင်ကနေ အနှစ်သာရပြည့်ဝသည့် စီးကြောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့အဆုတ်များထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
သို့သော် ထိုအနှစ်သာရက အရမ်းပြည့်ဝပြီး သန့်စင်တာကြောင့် သူ ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပြီး စုပ်ယူဖို့ ခက်ခဲစေသည်။ အဆုတ်ပတ်လည်မှာ ပျံ့နှံ့ပြီးနောက် ပျံ့လွင့်စပြုလာကာ ချက်ချင်း ပြင်းထန်သည့် ယားယံမှုကို ဖြစ်စေပြီး သူ သတိမထားမိဘဲ ချောင်းစဆိုးလာသည်။
“အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်…”
လင်းယွဲ့က မိမိကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ခါးကိုင်းကာ အဆုတ်များ ထွက်လာတော့မလို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချောင်းဆိုးနေပြီး သူ့မျက်နှာအသားအရေက နီရဲနေသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“မင်းသားလေး”
ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ ချက်ချင်း လင်းယွဲ့ဘေးနားသို့ ပြေးသွားကာ သူ့ကို ကူပေးလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုနေလဲ”
လင်းယွဲ့က သူမကို ပြန်ဖြေချင်ပေမဲ့ ချောင်းဆက်တိုက်ဆိုးနေတာကြောင့် စကားပြောလို့ မရပေ။
“မင်းသားချန်”
သခင်က ပြင်းထန်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းသားလေး ခင်ဗျား အရှင်မင်းကြီးချမှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်တာလား”
တန့်ထျန်းဂိုဏ်းသားများလည်း ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ဤသို့ ရဲရင့်သည့် လှုပ်ရှားမှုကို သူ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ရဲတာကို အံ့အားသင့်နေကြသည်။
“ငါ ဘယ်တုန်းက စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ခဲ့ဖူးလဲ”
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက လင်းယွဲ့ကို ညင်သာသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီအစ်ကို ဒီ စိတ်ဓာတ်မရှိခြင်း စွမ်းအင်က မင်းကို ဘာထိခိုက်မှုမှ မရှိဘူး။ အဲဒီအစား မင်းရဲ့အဆုတ်တွေကို ပြောင်းလဲပေးပြီး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကြားက အသန့်စင်ဆုံး အနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူနိုင်အောင် ကူညီပေးတယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရုံသာမက မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က ပိုပြီး မြန်ဆန်လာအောင်လည်း ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ ဒါက စည်းမျဉ်းချိုးဖောက်တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့အစ်ကိုဆီက နှုတ်ခွန်းဆက်လက်ဆောင်ပဲ”
လင်းယွဲ့ ခဏကြာအောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချောင်းဆိုးပြီးမှ အသက်ရှူနှုန်း နှေးသွားကာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို တွန်းဖယ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ကောင်းပါတယ် ချောင်းပဲဆိုးတာ”
ထို့နောက် သူ ချောင်းဆိုးချင်စိတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်ပြီး ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်
မင်းသားကို ဦးညွှတ်ကာ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းသားကြီး။ ဒါက တကယ်ပဲ အထူးသန့်စင်တဲ့ အနှစ်သာရပဲ။ ကျွန်တော့် ကျင့်စဉ်ကို ကူညီဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်”
“မင်း ကျေနပ်ရင် ပြီးတာပဲ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီအစ်ကို”
ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက်မင်းသားက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ချောင်းဆိုးတဲ့အခါမှပဲ အဆင်မပြေတာပါ။ မင်းစိတ်ကို အစွမ်းကုန် စုစည်းထားသရွေ့ ဒီ စိတ်ဓာတ်မရှိခြင်း စွမ်းအင်က အလုပ်မလုပ်ပါဘူး။ မင်းအစ်ကိုက မင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲဆိုတာ မင်းနားလည်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”