အခန်း (၁၄၄)

ဒန်နီယယ်၏ မှော်ပညာများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျော့နည်းလာခဲ့သည်။ မနားမနေ လိုက်လံခြင်းနှင့် တစ်ညလုံး အိပ်ရေးပျက်ပြေးလွှားခြင်းတို့ကြောင့် မှော်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် မှော်ပညာကုန်ခမ်းနေသော မှော်ဆရာတစ်ဦးက လက်တွေ့တွင် စွမ်းအားမဲ့နေပြီး တရားစီရင်ရေး အရာရှိများက ထွက်ပြေးနေသည့် အဖွဲ့ကို တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာကာ ဖိအားပေးလာခဲ့သည်။

ပစ္စည်းကိရိယာ အပြည့်အစုံဖြင့် စတုတ္ထအဆင့် မှော်ဆရာတစ်ဦးသည် မှော်ပညာများ ကုန်ခမ်းနေသည့် မှော်ဆရာနှင့် အလွန်ကွာခြားသည်။ နောက်ဆုံး မှော်ဆရာအား ပထမအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးက အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း ပထမအဆင့် မှော်ဆရာသည် ဖွဲ့စည်းထားသော သူရဲကောင်းအဖွဲ့နှင့်ပင် ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်သွား"

ကပ္ပတိန် ဘားနက်စ်သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ ဒန်နီယယ်ကို အတင်းတွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဂါးရက်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ တုံ့ဆိုင်းနေသော စိတ်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ အခြေအနေ ဆိုးရွားလာပါက မှော်ဆရာများအနေဖြင့် ဦးစွာ ဆုတ်ခွာခွင့်ရှိသည်။ ဂါးရက် ထွက်သွားသင့်သည်ဟု သူ ယူဆသော်လည်း လူရိုင်းကြီးသည် တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့တွင် ပါဝင်

သင့် မပါဝင်သင့်ဟူသော မေးခွန်းက ရှိနေခဲ့သည်။

လူရိုင်းကြီးသည် အဖွဲ့၏ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး အလုံးစုံ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးသော်လည်း ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ နောက်လိုက်များက သူတို့၏ အကာအကွယ်ပေးထားသူများအတွက်သာ တာဝန်ရှိသည်။ ဂါးရက် ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ပါက လူရိုင်းကြီးအနေဖြင့် နေရန် တာဝန်မရှိပေ။

ကပ္ပတိန် ဘားနက်စ် စဉ်းစားရင်း တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဂါးရက်ကမူ မှော်ဆရာ ဒန်နီယယ် ဘက်သို့ လှည့်ကာ

"ဟုတ်တယ်။ မင်း မြန်မြန်သွား လမ်းလျှောက်နေရင်း အထင်အမြင်မှားစေတဲ့ မှော်ပညာတစ်ခုကို ထုတ်သုံးလိုက်။ ငါတို့ ဆက်ပြေးနေသလို ဟန်ဆောင်ပြီး သူတို့ကို အငိုက်မိအောင်လို့"

ဒန်နီယယ် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ မြင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး မြင်းခွာသံ တဒုန်းဒုန်းနှင့်အတူ လမ်းပေါ်တွင် လူအုပ်စုတစ်စု ရှိနေသည့် အထင်အမြင်မှားစေသော ပုံရိပ်ကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး အဝေးမှ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂါးရက် သည် သူ၏အိတ်ကို ဖွင့်ကာ အနာကျက်ဆေးရည်များကို လူတိုင်းအား ဝေငှပေးလိုက်သည်။

"ယူထားကြ။ နောက်ကျရင် မင်းတို့ကို ငါ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး။ ကိုယ့်ဘာသာ သောက်ဖို့ သတိရပါ"

"ဂါးရက် မင်းလည်းသွားတော့"

ကပ္ပတိန် ဘားနက်စ် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ဘုန်းတော်ကြီးလူငယ် သေဆုံးသင့်သည်မဟုတ်။ သဘာဝနတ်ဘုရားကျောင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် ကြီးစွာသော အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော ထိုကဲ့သို့ အဖိုးတန်သည့် ဘုန်းတော်ကြီးလူငယ်က ဤဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် မသေဆုံးသင့်ပေ။

တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးရေးအဖွဲ့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ လူရိုင်းကြီးက ဘုန်းတော်ကြီးလူငယ်ကို လိုက်ပို့ပေးသည်ပင် ဖြစ်စေ အသက်ရှင်သန်ရန် အခွင့်အလမ်း နည်းပါးသည်။ သို့သော် ဂါးရက် နေပါက ထိုနည်းပါးသော အခွင့်အလမ်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်။

"မြန်မြန်သွား။ ဘားနတ်ကို မင်းကို ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်"

"မြန်မြန်သွား" ဟု ကပ္ပတိန် ဘားနက်စ်က အော်ဟစ်ကာ ဂါးရက်ကို ထွက်ခွာရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သို့သော် ဂါးရက်မှာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး နှစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ကာ လူရိုင်းကြီးအား တောင်းပန်သည့် မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘားနတ် မင်း... သူတို့ကို တားဆီးထားနိုင်မလား"

"မြောက်ပိုင်းက စစ်သည်တော်တွေက သူတို့ရဲ့ ရဲဘော်တွေကို စွန့်ခွာမသွားဘူး" ဟု ဘားနတ် က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြန်ဖြေကာ သူ၏ အရိုးတုတ်ကို မြှောက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် တိုးဝင်သွားသည်။

သူ၏ ခမ်းနားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်နှင့် ရှည်လျားသော ခြေထောက်များဖြင့် ဘားနတ် သည် နှစ်လှမ်းစာ အကွာအဝေးကို တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဒိုင်းသူရဲကောင်းနှစ်ဦးနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်လျက် ရပ်လိုက်သည်။ လူရိုင်းကြီးသည် အရိုးတုတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းငုံ့ကာ ရှေ့သို့ ချိန်ထားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဂါးရက် ဘက်သို့ လှည့်ကာ

"မင်းတော်တယ်။ ဘားနတ်က မင်းနောက်ကို ဆုံးခန်းတိုင်ထိ လိုက်မယ်"

"ကောင်းပြီ"

ဂါးရက် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြိမ့်လိုက်သည်။ အစို့ကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် စွမ်းအင်ဆေးရည်ကို အလျင်အမြန် သောက်ချလိုက်ရာ သူ့စိတ်ထဲတွင် လန်းဆန်းသော လှိုင်းလုံးတစ်ခု ဖြတ်စီးသွားသည်ကို ခံစားရသည်။ အောက်ဆီဂျင်ပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ ယုံကြည်မှုရှိစွာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်မှာ မှော်ပညာတွေ ရှိသေးတယ်။ မင်းတို့ မြင်ခဲ့တဲ့သူက... ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူတူပဲ"

"ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နိုင်လဲ" ဟု ကပ္ပတိန် ဘားနက်စ် က ရုတ်တရက် လှည့်မေးလိုက်သည်။ ဂါးရက် မှာ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ "ပေ ၃၀" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဘားနတ် နောက်ကို သွား။ ဘားနတ် ဘုန်းတော်ကြီးလူငယ်ကို ကာကွယ်ပါ”

မြင်းခွာသံ တဒုန်းဒုန်းမြည်ဟီးလျက် လိုက်ဖမ်းသူများ နီးကပ်လာသည်။

ဂါးရက် မြေပြင်နှင့်အတူ သူ့နှလုံးသားပါ တုန်ယင်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအရာက မကောင်းဘူးဟု သူ တွေးလိုက်ပြီး အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသည်။

ဒီနှလုံးခုန်သံက ရန်သူ့မြင်းစီးတပ်ကို လိုက်ဖို့ စည်းချက် မပေးသင့်ဘူး။ နောက်မှ နှလုံးခုန်သံက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး နှလုံးကို တကယ်ထိခိုက်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ရင် အရေးပေါ်ခန်းက ဝန်ထမ်းတွေအတွက် ရယ်စရာ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။

ဒါ့အပြင် ဘေးကနေ ကြည့်နေတဲ့သူတွေကလည်း ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နိုင်တယ်...

ဂါးရက်၏ အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံမှာလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ သို့သော် အကွေ့တစ်ဖက်ရှိ တရားစီရင်ရေး သူရဲကောင်းများသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို စနစ်တကျ ပြန်လည် စုစည်းရင်း ခြေလှမ်းကို အနည်းငယ် နှေးကွေးလိုက်သည်။ မြင်းခွာသံများ တဖြည်းဖြည်း တစ်ညီတည်း ဖြစ်လာပြီး သူရဲကောင်းများ၏ ဆုတောင်းသံများမှာလည်း ပိုမိုကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။

‘အကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။

အကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်၌ ပညတ်တော် ဖြစ်တော်မူ၏။

ကိုယ်တော်၏ ရောင်ဝါသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်၌လည်း ထွန်းလင်းပါစေ။

ထိုအခါ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ အထက်မြက်ဆုံး ဓားများ ဖြစ်လာပါမည်’

တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အကွေ့တစ်ဖက်မှ တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာပြီး တောင်နံရံများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ အေးစက်သော ဓားတစ်ချောင်းသည် မြင်းအလောင်းကို မြှောက်တင်လိုက်ပြီး အလျားလိုက်ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ လေးပိုင်းပြတ်သွားပြီး ဂါးရက် ဘက်သို့ လိမ့်ကျလာခဲ့သည်။

"လုပ်တော့"

ကပ္ပတိန် ဘားနက်စ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယော့ခ်က သူ၏ဒိုင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ဘေးမှ ဒိုင်းသူရဲကောင်းနှစ်ဦးကလည်း သူတို့၏ဒိုင်းများကို မြှောက်လိုက်ကြပြီး ဘားနတ်က အော်ဟစ်ကာ သူ၏အရိုးတုတ်ကို အပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရန်သူ့သူရဲကောင်း၏ စစ်မြင်းက အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ပုံဖော်ထားသော ဓားရှည်ကြီးတစ်ချောင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘုန်း…

မြေကြီးပါ တုန်ခါသွားတော့သည်။

ဘားနတ်နောက် ငါးလှမ်းအကွာတွင် ရပ်နေသော ဂါးရက်သည် ပေါက်ကွဲသွားသော ဗုံးတစ်လုံးပေါ်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးနေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် လူရိုင်းကြီး၏ အရပ်မြင့်မားသော ကိုယ်လုံးကြီးက ကွေးညွှတ်သွားပြီး သူ၏ခြေထောက်နှင့် ခါးပတ်တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြတ်ထွက်သွားကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ယော့ခ် ဦးဆောင်သော ဒိုင်းသူရဲကောင်းများမှာ ယိုင်လဲကျသွားကြသည်။

"ထပ်လုပ်" ဟု ဘားနတ် က အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာပြီး ကြွက်သားများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖောင်းကြွလာသည်။ သူသည် ပခုံးပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်အရေပြားကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး အရိုးတုတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ တစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလာသော သူရဲကောင်းသည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်စွဲကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။

"ထပ်လာခဲ့"

အလင်းရောင်သည် မျက်စိစူးလောက်အောင် တောက်ပနေခဲ့သည်။ ဂါးရက်သည် လူရိုင်းကြီး၏ အရိုးတုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တောက်ပသည့် အလင်းရောင်တစ်ခုကို မှောင်မှောင်မဲမဲ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ခေါင်းထောင်ပြီး ရှေးခေတ်မှ ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင်ရှိသော တောက်ပသည့် သူရဲကောင်းများ၏ ခေါင်းဆောင်မှာမူ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ကောင်းကင်တမန်ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်နေပြီး သူရဲကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ဓားရှည်ကို လွှဲ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူရဲကောင်း၏ ဓားနှင့် အရိုးတုတ်တို့ ထိမိသွားကြသည်။ ဧရာမသားရဲကြီး၏ အလင်းရောင်က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘားနတ်တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများပန်းထွက်ကာ နောက်ပြန်

လွင့်စဉ်သွားပြီး တောင်နံရံကို ဝင်တိုက်မိသွားသည်။ ကြီးမားသည့် အရိုးတုတ်၌ အက်ကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဒိုင်းသူရဲကောင်းများလည်း ပုံပျက်ပန်းပျက် ဒိုင်းများဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာရင်း ဘေးတိုက်လဲကျကုန်ကြသည်။

ဂါးရက်ပင် မြေပြင်မှ မြှောက်တက်သွားပြီး အကြိမ်များစွာ လိမ့်ကျသွားသည်။

လူတိုင်း၏ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများထဲ၌ လူရိုင်းကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် သူရဲကောင်းသည် ယိုင်နဲ့သွားသော်လည်း မယိုင်လဲဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရပ်တည်နေပြီး ဓားကို ရှေ့သို့ မြှောက်လိုက်သည်။

“အရှုံးပေးလိုက်ပါတော့”

ထိုသူသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှေ့တိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ရာ အေးစက်သော ဓားနှင့် အေးစက်သော အကြည့်

နှစ်ခုလုံးက ဂါးရက်ကို ချိန်ရွယ်နေသည်။

"လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီး အခု ခင်ဗျား လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ လက်နက်ချပြီး သဘာဝနတ်ဘုရားအကြီးအကဲကို သစ္စာခံလိုက်ရင် တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ နာမည်နဲ့ ကျွန်တော် ဂေါ်ဒွန် မေနီဝါက ခင်ဗျား အသက်ရှင်မယ်လို့ ကတိပေးတယ်"

ဂေါ်ဒွန်သည် တစ်လှမ်းချင်းစီ ရှေ့တိုးလာခဲ့သည်။ လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီး၏ ဝတ်ရုံမှာ အရွက်တစ်ရွက်သာ ပါရှိပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ဝက်သစ်ချသားလှံတံ၏ ထိပ်ဖျား၌လည်း အရွက်တစ်ရွက်သာ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေသည်။ အဆင့်တစ် ဘုန်းတော်ကြီးသည် အများကြီး ပြသနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လက်တစ်ဖက် ပေးထားလျှင်ပင် အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေမည်။

“သူ့ကို မထိနဲ့... အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်... သူ့ကို မထိနဲ့”

လူရိုင်းကြီးသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရုန်းကန်နေသည်။ အရိုးတုတ်ကို အားစိုက်ထုတ်၍ မှီတက်လာသည်။ မတ်တပ်ရပ်ကာ သွေးများ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြန်လဲကျသွားပြန်သည်။ သွေးများ ထွေးထုတ်ကာ ပြန်၍ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်...

ဂေါ်ဒွန်သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကို တစ်ချက်ခန့် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

ထိုနောက် သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ မြေပြင်မှ မချေမငံ ထတက်လာသည့် လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးပင်။ သူ၏ဘယ်ဘက်လက်သည် သူ၏အိတ်ထဲသို့ နှိုက်လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ဖဝါးက ရှေ့သို့ ပြားလိုက် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရင်းနှီးပြီး တစ်စုံတစ်ရာ မရင်းနှီးသည့် အမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“သောက်လခွမ်း”

တောက်လောင်နေသည့် အဖြူရောင် မီးလျှံစီးကြောင်းတစ်ခု ရှေ့သို့ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။