အခန်း (၁၄၈)

ပြားနေသော လက်ဖဝါးဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်နှင့် အဖြူရောင်မီးလျှံများ ပန်းထွက်လာသည်။

ပြင်းထန်သော မီးတောက်များက ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ မီးတောက်များရှေ့တွင် အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ် သူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏ဒိုင်းများကို မြှောက်တင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာသည်။ လူတစ်ဝက်အရပ်ရှိသော လှေကားဒိုင်းများသည် အဖြူရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်ရင်း မီးတောက်များဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေကြသည်။

သဘာဝနတ်ဘုရားအကြီးအကဲ၏ ဘုန်းတော်ကြီးများ၏ ကာကွယ်ရေး ဘုရားရေးရာ မှော်ပညာက ထူးခြားဆန်းကြယ်သည်မှာ အမှန်ပင်။ ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်ခ်၏ မြှင့်တင်ထားသော လောင်ကျွမ်းနေသော လက် မှော်ပညာသည် အနည်းဆုံး ၁၅၀၀ ဒီဂရီအထက် အပူချိန်ရှိပြီး သံမဏိကိုပင် မီးရှို့နိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသည်။

သို့သော်လည်း ဒိုင်းများ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဒိုင်းများပေါ်ရှိ အဖြူရောင်အလင်းက မီးလျှံများကို ခိုင်မြဲစွာ ခုခံနိုင်ရုံသာမက ဘေးဘက်များ၊ အပေါ်နှင့် အောက်သို့ပါ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဒိုင်းများနောက်တွင် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော သူရဲကောင်းများနှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဘွတ်ဖိနပ်

ဝတ်ထားသူများက မီးလျှံများ၏ ထိခိုက်မှုမှ ကင်းလွတ်နေခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီးနောက် ဒိုင်းများပေါ်ရှိ အဖြူရောင်အလင်းက နှစ်ကြိမ်ခန့် မှိတ်တုပ်မှိတ်တုပ် ဖြစ်ပြီး ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဒိုင်းကိုင်ထားသော သူရဲကောင်းသည် မထိခိုက်ဘဲ ဆက်လက်အားထုတ်ကာ ဂါးရက်ထံမှ ငါးမီတာအကွာအထိ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

"တိုက်ကြ"

ဒိုင်းသူရဲကောင်းနောက်တွင် ဓားရှည်ကြီးကိုင်ထားသော ဓားသမားက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"နဂါးရဲ့ အသက်ရှူသံအတွက် ရွတ်ဆိုဖို့ အချိန်လိုတယ်"

ဒိုင်းသူရဲကောင်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသည်။ လှံကိုင်ထားသူနှစ်ဦး နောက်မှ ပြေးလာကြသည်။ လက်တစ်ဖက်သာ ကျန်တော့သော ကပ္ပတိန် ဘားနက်စ်က သူ၏ဓားကို ကျစ်ကျစ်

ဆုပ်ထားပြီး ဘားနတ်ကတော့ အရိုးတုတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ခါးကို အနည်းငယ် ကိုင်းထားသည်။

ဤအချိန်တွင် ဂါးရက်သည် ရှေ့သို့ လှမ်းထားသော ညာလက်ဖဝါးဖြင့် တစ်ဖန်ပြန်၍ သန့်စင်သော အဖြူရောင်မီးလျှံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နဂါးရဲ့ အသက်ရှူသံလား။

ဘယ်လို နဂါးရဲ့ အသက်ရှူသံ လဲ။

ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လောင်ကျွမ်းနေသော လက်ပဲ။

ရိုးရိုးအဆင့်တစ် မှော်ပညာနဲ့ သန့်စင်တဲ့ အောက်ဆီဂျင်နဲ့ဆို ကျွန်တော် ချက်ချင်းနီးပါး ထုတ်သုံးနိုင်တယ်။

သန့်စင်သော အဖြူရောင်မီးလျှံများ ထပ်မံလွှမ်းခြုံသွားပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အငိုက်မိနေသော ဒိုင်းသူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ သံမဏိဒိုင်းများကို မျက်နှာကာရန်သာ မြှောက်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

"အား"

နာကျင်ဖွယ်ရာ အော်သံနှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတစ်ဝက်အရပ်ရှိသော လှေကားဒိုင်းများက သူတို့၏မျက်နှာများကို ကာထားသော်လည်း ခြေထောက်များကိုမူ မကာနိုင်ခဲ့ပေ။ အဖြူရောင်မီးလျှံများ ဖြတ်သန်းသွားရာ ခြေသလုံးကာများနှင့် သံဖိနပ်များက ချက်ချင်း မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည်။

သံချပ်ကာအတွင်းရှိ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို မပြောနှင့်ဦး၊ အဖြူရောင်မီးလျှံများ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် မည်းသွားကာ အရိုးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒိုင်းသူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် အားဖြင့်သာ ရှေ့သို့ ဆက်ရွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ဘားနတ်သည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်ကာ သူ၏အရိုးတုတ်ဖြင့် သူတို့ကို ကမ်းပါးဘက်မှ ဝှေ့ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးမှာပင် ဂါးရက်က လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော လက် ကို တတိယအကြိမ်မြောက် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဒိုင်းသူရဲကောင်းများနောက်မှ တိုက်ခိုက်နေသော လှံကိုင်ထားသည့် သရဲသဖွယ် သူရဲကောင်းနှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြသည်။ တစ်ဦးက မသိစိတ်ကနေ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီး နောက်တစ်ဦးက ညာဘက်သို့ ရှောင်တိမ်းကာ အဖြူရောင်မီးလျှံများ၏ ကတော့ပုံစံ ပျံ့နှံ့မှုကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် ဂါးရက်သည် ဤမှော်ပညာကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ လေ့လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ် အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ ပူလောင်နေသော အဖြူရောင်မီးလျှံများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်နေသော သူရဲကောင်းကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘေးသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် မီးလျှံများက ဒုတိယမြောက် လှံကိုင်သူရဲကောင်းကို ဝါးမြိုလိုက်ပြန်သည်။

နောက်ဆုံးကျန်နေသော ဓားရှည်ကြီးကိုင်ထားသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် သူရဲကောင်းမှာ မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။

မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းတွင် ဒုတိယ တရားသူကြီး လူဆန်၏ ရွှေရောင်သံလိုက်အိမ်မြှောင်က ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။

"သူ ဒီနားမှာပဲ"

သူသည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ဆုတောင်းတစ်ခုကို တီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ မကြာမီတွင် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ အလင်းရောင်များ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူ့နောက်နှင့် သူ့သူရဲကောင်းအဖွဲ့၏ နောက်တွင် သန့်စင်သော အတောင်ပံများအဖြစ် ပုံဆောင်လာသည်။

"သူ ဟိုတစ်ဖက်ကမ်းမှာ"

လူဆန် သည် လည်ပတ်နေသော သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ကိုင်ထားပြီး အိမ်မြှောင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ညွှန်တံက တစ်ဖက်ကမ်းရှိ တောင်ကုန်းဆီသို့ တည့်တည့်တိုးနေသည်။ "ဆိုးယုတ်တဲ့ ဘာသာခြားက အဲဒီမှာ"

ဤသူရဲကောင်းအဖွဲ့သည် သူ့၏ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သားများဖြစ်ပြီး အတော်အတန်ကြာကြာ သူ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် ပုံစံတကျ ဖွဲ့စည်းထားသော သူတို့သည် လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ပုံစံတစ်မျိုး ဖန်တီးကာ ဒုတိယ တရားသူကြီး လူဆန်ကို အလယ်တွင် ကာကွယ်ထားပြီး ဂါးရက်ရှိရာသို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။

ဒီတစ်ခါလည်း သူတို့ လာပြန်ပြီ...

ထိုတစ်ခါတော့ ရန်သူတွေက အရေအတွက် ပိုများပြီး ပိုသန်မာနေသည်။

ဂါးရက်သည် ဆင်းသက်လာနေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ်များကို မော့ကြည့်ရင်း သူ့နှလုံးခုန်သံ မြန်ဆန်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း ဝီလ်ကင်ဆန်၏ အဆိုအရ အဆင့်ဆယ်အထက် မဟာမှော်ဆရာများ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများ ကောင်းကင်

သူရဲကောင်းများသာ လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်...

သူတို့သည် မှော်ပစ္စည်းများ၏ အကူအညီဖြင့် ပျံသန်းနေကြသည် ဖြစ်စေ သူတို့၏ အဆင့်နှင့် အရေအတွက်အရ သူတို့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် ပြိုင်ဘက်များ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ဒါ အဆုံးသတ်ပြီလား။

ငါတို့ ဒါကို ထပ်ပြီး ရင်ဆိုင်ရတော့မှာလား။

ဂါးရက်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နှစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ကာ ဘားနတ်နောက်တွင် ပုန်းအောင်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံး စွမ်းအင်ဆေးရည် ပုလင်းငယ်ကို သောက်ချလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာက အေးစက်နေပြီး အသက်ရှူသံ တည်ငြိမ်သည်။ သူသည် စတုတ္ထမြောက် သန့်စင်သော အောက်ဆီဂျင်ပြွန်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ် သူရဲကောင်းများ ဆက်လက်ပျံဝဲနေဆဲဖြစ်ပြီး ပိုမိုကြီးမား၍ လေးလံသော အရိပ်များကို ပုံဖော်နေသည်။

"အရှုံးပေးလိုက် မကောင်းဆိုးဝါး ဘာသာခြား"

အော်ဟစ်သံများ မိုးခြိမ်းသကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ဂါးရက်သည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ညာလက်ကို လက်ဝါးဖြန့်ကာ အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။

အဝေးကြီးပဲ... ဆယ်မီတာဆိုတာ ဘယ်လောက်ဝေးတာလဲ။

စောင်းနေသော ကောင်းကင်ယံမှာ ကိုးကားစရာနေရာ မရှိတော့ တိကျစွာ ခန့်မှန်းရခက်

သော်လည်း လက်လှမ်းမမီနိုင်သည်မှာ သေချာသည်။

... နည်းနည်းလောက် ဆင်းလာဦး ငါ မင်းတို့ကို ပြမယ်။

ဂါးရက်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွေးလိုက်သည်။ အပေါ်မှ နောက်ထပ် အမိန့်တစ်ခု ထပ်ထွက်လာသည်။

"ဆင်းသက်.. ဖွဲ့စည်း…ဆုတောင်း"

သူရဲကောင်းများ၏ ထက်ဝက်သည် ဆင်းသက်လာကြပြီး ဂါးရက်မှ မီတာ နှစ်ဆယ်အကွာတွင် လှံများ၊ ဓားများ၊ ဒိုင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ကျန်တစ်ဝက်မှာ ကောင်းကင်တွင် ဆက်လက်ပျံဝဲနေဆဲဖြစ်ပြီး တန်းစီကာ ဒုတိယ တရားသူကြီး လူဆန် ကို ဝန်းရံထားသည်။ အပေါ်အောက် နှစ်ဖက်စလုံးမှ တစ်ညီတည်း ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

"အကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။

အကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

အကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်၌လည်း ပြည့်စုံပါစေ..."

အဖြူရောင်အလင်းလှိုင်းများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး ဒိုင်းများ၊ သံချပ်ကာများနှင့် သူရဲကောင်းတစ်ဦးစီတွင် စုစည်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူရဲကောင်းများက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။

ဂါးရက်၏ စမ်းသပ်ပြွန်များမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ကျေမတတ် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အသက်ကို မြန်မြန်ရှူသွင်းရင်း ဘယ်ဘက်လက်ကို ဖြန့်ကာ စမ်းသပ်ပြွန် သုံးချောင်းကို တစ်ပြိုင်တည်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ညာလက်ကို အပြားလိုက်မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ချိန်လိုက်

သည်။ ပြိုင်ဘက်များ၏ ခြေလှမ်းများကို ရေတွက်ရင်း သူ့နှလုံးခုန်သံကို ရေတွက်ရင်း တစ်

ချက်ချင်းစီပေါ့…

ဆယ်လှမ်း... ကိုးလှမ်း၊ ရှစ်လှမ်း၊ ခုနစ်လှမ်း... လေး..သုံး…

ပြိုင်ဘက်များ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာ၏။

ဂါးရက်၏ လက်ဖဝါးမှ အဖြူရောင်မီးလျှံများ ပန်းထွက်လာသည်။

ပထမဆုံးပစ်ခတ်မှု…

ဒုတိယပစ်ခတ်မှု…

ဒိုင်းပေါ်ရှိ အဖြူရောင်အလင်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း အကျိုးမပြုသေးပေ။

တတိယပစ်ခတ်မှု..စတုတ္ထပစ်ခတ်မှု…ပဉ္စမပစ်ခတ်မှု…

ဂါးရက်၏ မျက်လုံးများ မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အဆင့်တစ် မှော်ပညာကို တစ်နေ့လျှင် ငါးကြိမ်သာ ထုတ်သုံးနိုင်ပြီး ကြားတွင် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်

သည်။ သူတို့ကို ချက်ချင်းနီးပါး ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းက သူ၏ စိတ်ဓာတ်တစ်ခုလုံးကို ကုန်ခမ်းစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်ရှိ သူရဲကောင်းများမှာ အဖြူရောင်အလင်းသာ ငြိမ်းသွားပြီး သူတို့၏ ဒိုင်းများနှင့် သံချပ်ကာများမှာ မထိခိုက်သေးပေ။

သူတို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ...

သုံးလှမ်းအကွာတွင် ဘားနတ်၏ အရိုးတုတ်မှာ မြှောက်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်...

ဆဋ္ဌမအကြိမ် ပစ်ခတ်မှု…

လက်သူကြွယ်နှင့် လက်သန်းတို့သည် ခါးပိုက်အိတ်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီး အဖိုးကြီးမှော်ဆရာပေးသော မာနာပုလဲကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီး အဖြူရောင်မီးလျှံများ ဟုန်းခနဲ လောင်ကျွမ်းသည်။

ဂါးရက် နောက်ပြန်လဲကျသွားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သုံးလှမ်းအကွာတွင် ပြင်းထန်သော အဖြူရောင်အလင်းက သူရဲကောင်းများ၏ ထိတ်လန့်တကြား မျက်နှာများကို လင်းထိန်စေသည်။

"ဘုရားသခင်က ငါ့ကို ကိုးကွယ်တဲ့သူကို ငါ ကာကွယ်မယ်လို့ မိန့်တယ်"

ရုတ်တရက် ဆုတောင်းသံတစ်ခု ကောင်းကင်မှာ ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။ မြန်ဆန်ခြင်းမရှိသလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် တည်ငြိမ်သော်လည်း ပထမဆုံး စကားလုံး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ဒိုင်းပေါ်တွင် အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု လင်းလာပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော လက်၏ အဖြူရောင်မီးလျှံများကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

သူရဲကောင်းများ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ဘားနတ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရိုးတုတ်ကို မြင့်မြင့်မြှောက်ကာ လေတိုက်သံနှင့်အတူ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဗုန်း…

အလင်းယိုင်သော ဘောလုံးတစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး ဂါးရက်နှင့် ကျန်နှစ်ဦးကို အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ အရိုးတုတ်သည် ဘောလုံးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး တိုက်ခိုက်လာသော ဒိုင်းသူရဲကောင်းများ ပြန်လည်ကန်ထွက်သွားသည်။

"လူဆန် မင်း အသက်ကြီးလာလေလေ နောက်ကျကျန်ခဲ့လေလေပဲ။ အဆင့်တစ် ကလေးကိုများ အနိုင်ကျင့်ရတယ်လို့လား"