အခန်း (၁၅၃)

ကူးစက်ရောဂါ အန္တရာယ်ကို ဘယ်လို ဖယ်ရှားမလဲ။

ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်ခ်သည် သူ၏ စာရွက်နှင့် ဘောပင်ကို စားပွဲပေါ် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။ မှော်ကောင်စီက ဧည့်သည်ပညာရှင်များအတွက် ဌာနချုပ်တောင်ခြေရင်းရှိ တံတားအကယ်ဒမီတွင် သီးသန့် အိပ်ဆောင်တစ်ခု စီစဉ်ပေးခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ကောင်းစွာ ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။ နောက်ကျမှ ရောက်လာခဲ့သော်လည်း ဂါးရက်သည် ရေချိုးခန်းပါသော သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအခန်းတွင် ကုတင်၊ စာအုပ်စင်၊ ဗီရိုနှင့် ပရိဘောဂ အမျိုးမျိုးတို့ကို တပ်ဆင်ထားသည်။

မှော်ဆရာမျှော်စင်ရှိ အခန်းများထက် သေးငယ်သော်လည်း ဂါးရက်၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် လုံလောက်သည်။

စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် ဂါးရက်သည် သူ၏ကျမ်းကို စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ ဘောပင်သည် ပုံနှိပ်စက္ကူပေါ်တွင် ချောမွေ့စွာ ရွေ့လျားနေသည်။ ဘောပင်ခဲတံလောက် အဆင်မပြေလှသော်လည်း ဤခေတ်တွင်မူ အသုံးဝင်ဆဲဖြစ်သည်။ အရည်အသွေးနိမ့် ထူထဲသော စက္ကူများပေါ်တွင် စာအုပ်များ ကူးယူရေးသားရသည့် ခက်ခဲသော အတွေ့အကြုံများကို ကြုံဖူးသည့် ဂါးရက်သည် လက်ရှိ ရေးသားမှု အခြေအနေများကို ကျေနပ်ဖွယ်ရာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

လင်းနို့များနှင့် နီးကပ်စွာ ထိတွေ့မှုကြောင့် ဖြစ်ပွားနိုင်သော ရောဂါများ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေနှင့် ကာကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ သုတေသန

အဓိကစကားလုံးများ- လင်းနို့၊ ရောဂါများ၊ ကူးစက်မှု၊ ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရနိုင်သူ

ဂါးရက်သည် ဘောပင်ကို ခဏရပ်လိုက်သည်။ လင်းနို့များသည် ဗိုင်းရပ်စ်အမျိုးအစားပေါင်း ၄၁၀၀ ကျော်ကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ရံဖန်ရံခါ ပေါ်ပေါက်လာတတ်သော ရောဂါများစွာ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစွမ်းထက် မိုက်ခရိုစကုပ်များ မရှိဘဲ ဤအချက်ကို သက်သေပြရန်မှာ ခက်ခဲသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တကယ်ကို ကြီးလေးသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပင်။

သူ၏ ဘောပင်ကို ချလိုက်ပြီး ဂါးရက်သည် သူ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်ကာ လက်မဖြင့် မေးရိုးကို စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ပွတ်သပ်နေသည်။ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ဆေးကုသရေးတွင် ဖြစ်ပြီး သုတေသနတွင် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ စဉ်းစားမိသည်။ ထိုသုတေသနပြုသူများသည် အရင်းအမြစ် နည်းပါးပြီး လင်းနို့များကို မတတ်နိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေလျှင်ပင် ဆယ်ဦးတွင် ဆယ်ဦး စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်ကြလိမ့်မည်။

ဂါးရက်က အခန်းပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

အယ်လ်ကိုဟောမီးအိမ်များ၊ ဖန်ဘူးများ၊ မီးခံခွက်များ၊ စမ်းသပ်ပြွန်များ ရိုးရှင်းသော ပစ္စည်းများ အစုံအလင်ကို သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသည်။ မြင့်မားသော အယ်လ်ကိုဟော ပါဝင်မှုရှိသော ပုလင်းကြီးနှစ်လုံးကို အနီးတွင် ချထားပြီး အန္တရာယ်မရှိသယောင် ပုံပေါ်သည်။

မိုက်ခရိုစကုပ်သည် သူ၏သေတ္တာထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မဖောက်ရသေးပေ။ ခွဲစိတ်ကိရိယာများသည် အခြားသေတ္တာတစ်ခုတွင် လုံခြုံစွာ ထုပ်ပိုးထားပြီး မဖွင့်ရသေးသလို ပိုးလည်းမသတ်ရသေးပေ။

စစ်မြေပြင်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်က သူသည် ဆေးရုံတစ်ဝက်နီးပါးကို ထုပ်ပိုးကာ အိမ်ပြောင်းရွှေ့သကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းက အသုံးဝင်ခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် မှော်ကောင်စီ၏ လေယာဉ်ပျံသည် သူ၏ ခရီးဆောင်အိတ်များကို သယ်ယူရန် လမ်းကြောင်းပြောင်းခဲ့မည်လား။ ဂါးရက်က ထိုသို့လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။

သို့သော်လည်း ဤ အယ်လ်ကေမီ ကိရိယာများသည် သူ၏ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် အမှန်ပင် အထောက်အကူ မပြုနိုင်ပေ။ ဂါးရက်သည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို စိတ်ထဲမှ ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး သတင်းများတွင် သူမြင်ဖူးသော P4 ဓာတ်ခွဲခန်းများ ကို စဉ်းစားကာ သူ့ရှေ့မှ အယ်လ်ကေမီ ပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ အထက်တန်းကျောင်း ဓာတုဗေဒ ဓာတ်ခွဲခန်းနှင့်ပင် မယှဉ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ဂါးရက်သည် နောက်ထပ် သေတ္တာငယ်တစ်ခုကို စတင်ရှာဖွေတော့သည်။ အန်းကျောက်တုံး၊ အနာကျက်ဆေးများ အားလုံး အသုံးမဝင်ပေ။ သူ၏ လက်ရှိ မှော်ပစ္စည်းများအားလုံး အထောက်အကူ မပြုနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဂါးရက်သည် ဆရာ၏ စာတစ်စောင်ကို စိတ်မပါ့တပါ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ ဘက်တီးရီးယားနှင့် ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောရောဂါဆိုင်ရာ စာတမ်းကို ပြန်ယူကာ မှော်ပညာဖြင့် ပုံတူကူးပြီး ခါးပိုက်ထဲသို့ ထည့်ကာ အကယ်ဒမီမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

"ဘားနတ်... ဘားနတ်"

အကယ်ဒမီ၏ တစ်ခန်းတည်းသော အခန်းများက ဂါးရက်အတွက်သာ လုံလောက်သည်။

လူရိုင်းကြီးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ အိပ်စက်နိုင်သော်လည်း ဂါးရက်က သူ့ကို ကျပ်ကျပ်တည်းတည်း ခံစားရစေခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်မီတာကျော် အရပ်ရှိသော ဧရာမလူကြီးတစ်ဦးကို ကန့်သတ်ထားသည့် နေရာထဲသို့ ထပ်မံထည့်သွင်းခြင်းမျိုး မပြုလုပ်လိုပေ။

ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင် လူရိုင်းကြီးကို တည်းခိုခန်းတစ်ခု၌ ထားခဲ့သည်။ ဂါးရက်သည် အတန်းပြီးဆုံးသည့်အခါ အချိန်ရလျှင် အိမ်ငှားရန် လိုက်လံရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားသည်။ သို့သော် ယခုမူ...

“ဘားနတ် ငါနဲ့အတူ အုတ်ရစ်ချ်ကို လိုက်ခဲ့။ ဆရာရဲ့ မိတ်ဆွေဆီကနေ အကူအညီ သွားတောင်းကြစို့”

အုတ်ရစ်ချ် တောင်ခြေရင်း၌ သဘာဝတရား ကိုးကွယ်မှုအဖွဲ့၏ အကြီးအကဲ ဝုဒ်သည် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် သူသည် စွန့်စားရှာဖွေသူအတော်များများကို ကုသပေးခဲ့ရသည်။

ဖျားနာခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ကြွက်သားနာကျင်ခြင်း၊ အော့အန်ခြင်း စသည့်လက္ခဏာများပင်။

အပေါ်ယံကြည့်လျှင်မူ သိပ်ပြီး ပြဿနာမရှိပေ။ တောင်တက်ရင်း အအေးမိခြင်း သို့မဟုတ် အစာမှားစားခြင်း၊ ဖျားနာခြင်းတို့က ပုံမှန်ပင်။ သို့သော် သေချာစွာ မေးမြန်းကြည့်သောအခါ သူတို့အားလုံးသည် မကြာသေးခင် တစ်လအတွင်း တောင်ပေါ်သို့ လင်းနို့များ ဖမ်းဆီးရန် သွားရောက်ခဲ့သူများချည်းသာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

“လင်းနို့တွေကို မနှောင့်ယှက်နဲ့”

ဤသည်မှာ အဖွဲ့၏ ရှေးဟောင်းဆုံးမစကားတစ်ခုဖြစ်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်းပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကိုမူ ရှင်းလင်းစွာ မသိရပေ။

ဤသတ္တဝါများသည် ညဘက် ကျက်စားကြခြင်း၊ ရုပ်ဆိုးခြင်းနှင့် သိပ်ပြီး အရသာမရှိခြင်းတို့ကြောင့် လူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဖမ်းဆီးလေ့မရှိကြပေ။

သို့သော် မကြာသေးခင် လများအတွင်း မှော်ကောင်စီက လင်းနို့ဖမ်းဆီးရေး လှုပ်ရှားမှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့ကြသည်။

ယခုမူ သူ၏ရှေ့၌ လူနာတစ်ဦး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဖျားပြီး လည်ချောင်းနာကာ ကြွက်သားများ နာကျင်ပြီးနောက် ယခုမူ အသက်ရှူရ ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။

“ဘာ ဧည့်သည်လား။ နယူးစတာ ခရိုင်ကလား”

အကြီးအကဲ ဝုဒ်က သူ၏ကျောင်းသားကို စိတ်မရှည်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“သူ့အတွက် နေရာစီစဉ်ပေးလိုက်။ ဒီလူနာကို ငါ ကုသပြီးမှ သူ့ကို စကားပြောမယ်”

“ဒါပေမဲ့...”

သဘာဝတရား ကိုးကွယ်မှုအဖွဲ့၏ အိမ်က သိပ်မကြီးပေ။ ဂါးရက်က အကြီးအကဲ အယ်လ်ဝင်း၏ စာကို ပြလိုက်သည်နှင့် အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရပြီး ဘေးနား၌ ရပ်တည်နေပြီဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲ ဝုဒ်က လူနာကို ကုသနေပြီး ဂါးရက်က သူ၏လည်ပင်းကို ဆန့်၍ တိတ်တိတ်လေး အသက်ရှူနှုန်းကို ရေတွက်နေသည်။ အသက်ရှူနှုန်းသည် တစ်မိနစ်ကို အသက် (၃၀) မပြည့်လျှင်ပင် နာရီမရှိသောကြောင့် သေချာစွာ မသိနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံး တစ်မိနစ်ကို အသက် ၂၇-၂၈ကြိမ်တော့ ရှိသည်။

ဤသည်မှာ...

အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ အခက်အခဲကို ချဉ်းကပ်နေပြီလား။

အကြီးအကဲ ဝုဒ်က သူ၏ဝက်သစ်ချသား လှံကို မြှောက်ပြီး ဆုတောင်းသံတီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ အလင်းမိုးရွာချလိုက်သည်နှင့် လူနာက နည်းနည်းလေး သက်သာလာပုံရပြီး အကျိအချွဲများ ထူထူညစ်ညစ်များ ချောင်းဆိုး ထွက်လာသည်။ သို့သော် ကုသမှုက ကြာကြာမခံဘဲ မကြာမီမှာပင် လူနာက အသက်ရှူရုန်းကန်ရသည့် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

စိတ်ဝင်စားစရာပင်။

ဤကုသမှု၏ နောက်ကွယ်မှ နိယာမက ဘာလဲ။

အဆုတ်၏ အသက်ရှုလမ်းကြောင်းတွင် အောက်ဆီဂျင်လဲလှယ်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ခြင်းလားသို့မဟုတ် သွေးထဲမှ အောက်ဆီဂျင် ပြည့်ဝမှုကို တိုက်ရိုက် တိုးမြှင့်ခြင်းလား။

ဂါးရက်သည် လျင်မြန်စွာ တွေးတောခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အကြီးအကဲက ဒုတိယအကြိမ် ကုသမှုကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ တိုးတက်မှုမရှိဘဲ ထိန်းထားနိုင်ရုံသာ ရှိသည်ကို မြင်ပြီး သူ ရှေ့တိုးလိုက်သည်။

"ဒီလူနာက အဆုတ်ပြဿနာ ရှိတယ်။ သူ အောက်ဆီဂျင် ရှူဖို့ လိုတယ်"

"ရှူ... ဘာကိုလဲ?"

အကြီးအကဲ ဝုဒ်ဘေးတွင် အဆင့် ၅ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးနှင့် တပည့်တစ်ဦးက ကြည့်နေကြသည်။ ဂါးရက်သည် သူ့အိတ်ထဲမှ အောက်ဆီဂျင်ပြွန်ငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ရှူရှိုက်တဲ့ လေရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဟာ လူသားရဲ့ ရှင်သန်မှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပြီး မီးလောင်ကျွမ်းမှုအတွက်လည်း အရေးပါတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ။ လူသားတွေရဲ့ အသက်နဲ့ မီးတောက်တွေရဲ့ အားအင်ကို ဒါက ထောက်ပံ့ပေးတယ်။ ဒီဓာတ်ငွေ့ရဲ့ ပြင်းအား တိုးလာရင် မီးလောင်ကျွမ်းတဲ့ အစွမ်းက အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာလိမ့်မယ်။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကြည့်ကြပါဦး"

သူသည် သစ်ကိုင်းသေးသေးလေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မီးရှို့လိုက်ပြီး မီးပွားများသာ ကျန်ရှိတော့သည်အထိ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ စမ်းသပ်ပြွန်ကို ဇောက်ထိုးလှန်လိုက်ပြီး လူရိုင်းကြီးက ဓားမြှောင်ထုတ်ယူကာ အောက်ခြေကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ဂါးရက်သည် သစ်ကိုင်းငယ်လေးကို စမ်းသပ်ပြွန်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

တောက်ပသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဘုန်းတော်ကြီးသုံးပါး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

"မီးက ဒီလိုပဲ အလုပ်လုပ်တယ်။ လူ့အသက်လည်း ဒီလိုပဲ။ ဒီလူနာ အသက်ရှူရုန်းကန်နေတယ်။ သာမန်လေက သူ့အတွက် မလုံလောက်ဘူး။ သူ ဒီသန့်စင်တဲ့ ဓာတ်ငွေ့ကို ရှူဖို့လိုတယ်"

ဒီလိုလား။

သဘာဝနတ်ဘုရား၏ အစေခံများက သံသယဝင်နေဆဲပင်။ အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး လူနာ၏ မြန်ဆန်သော အသက်ရှူသံနှင့် မီးဖိုလေထိုးကိရိယာကဲ့သို့သော လေမှုတ်စက်၏ ရံဖန်ရံခါ အသံများသာ ကြားနေရသည်။ အကြီးအကဲ ဝုဒ် ရုတ်တရက် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ကလေး မင်းလက်ထဲက ပြွန်ကို ငါ့ကို ပေးကြည့်ပါဦး"

ဂါးရက်သည် စမ်းသပ်ပြွန်အသစ်ကို လျင်မြန်စွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲ ဝုဒ်သည် ပြွန်၏ ချောမွေ့သောနံရံများကို ကိုင်ကာ ထောင့်ပေါင်းစုံမှ စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း ဘာကိုမျှ နားမလည်နိုင်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဂါးရက်ကို မေးလိုက်ရသည်။

"ကလေး ဒီပြွန်ထဲက ဓာတ်ငွေ့က မင်းပြောတဲ့ သန့်စင်ပြီး လူ့အသက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်တဲ့ ဓာတ်ငွေ့လား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ဒါကို သုံးရင် လူနာကို ကူညီနိုင်မလား"

"ကူညီနိုင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ရှားပါးပါတယ်။ ဒီဓာတ်ငွေ့ အများကြီး လိုအပ်ပါတယ်... လူနာရဲ့ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ပေးမယ့် မျက်နှာဖုံး ဒါမှမဟုတ် ပြွန်ကို သူ့အဆုတ်ထဲ တိုက်ရိုက်ထည့်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ"

လေဝင်လေထွက်စက်၊ အောက်ဆီဂျင်ပိုက် ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံး အောက်ဆီဂျင်ဘူးတစ်လုံးလိုတာလေ ဒီစမ်းသပ်ပြွန်သေးသေးလေးက ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။

အကြီးအကဲ ဝုဒ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေသည်။ သူ၏ ဘယ်လက်တွင် သေးငယ်သော စမ်းသပ်ပြွန်ကို ကိုင်ထားရင်း ရုတ်တရက် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ဝက်သစ်ချသား လှံ၏ ထိပ်ဖျားကို လူနာဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို စမ်းကြည့်ရအောင်"

အစိမ်းရောင်အရွက်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော လှံထိပ်ဖျားက ညင်သာစွာ ယိမ်းထိုးနေပြီး လေထဲမှ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ပူဖောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ လူနာ၏ ဦးခေါင်းကို ဝန်းရံလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဂါးရက် သင်ယူဖူးသော ပူဖောင်းနည်းပညာပင်။ အဆင့် ၁ မှော်ဆရာ သို့မဟုတ် အဆင့် ၁ ဘုန်းတော်ကြီးသည် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ အတွေ့အကြုံရှိသော ဘုန်းတော်ကြီးက ထိုမှော်ပညာကို အားထုတ်မှုမရှိဘဲ အသုံးပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဆုတောင်းပါတယ်။ ဒီမှန်ပြွန်ထဲက ဓာတ်ငွေ့နဲ့ တူညီတဲ့ ဓာတ်ငွေ့နဲ့ ဒီပူဖောင်းကို ဖြည့်ပေးပါ။ လူ့အသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးပါ၊ လူနာကို အသက်ရှူရလွယ်ကူစေပါ..."

ဂါးရက် အံ့ဩမှင်တက်သွားသည်။

ပိုတက်စီယမ် ပါမန်ဂနိတ်ကို အပူပေးစရာ မလိုဘဲ ဖိအားမြင့် ခွဲထုတ်စရာ မလိုဘဲနဲ့ နတ်ဘုရား မှော်ပညာကို တိုက်ရိုက်သုံးပြီး သန့်စင်တဲ့ အောက်ဆီဂျင်ကို စုဆောင်းတာလား။

ဆရာရယ် ဆရာ စုဆောင်းထားတာ တကယ်ပဲ သန့်စင်တဲ့ အောက်ဆီဂျင်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား။ ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုက်လို ညစ်ညမ်းမှုတွေ မရှိဘူးလား။

ဒီအောက်ခံနိယာမက ဘာလဲ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤထူးခြားသည့် နတ်ဘုရား မှော်ပညာက အမှန်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ ပူဖောင်းနည်းပညာ သို့မဟုတ် အောက်ဆီဂျင်မျက်နှာဖုံးအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည့် ပူဖောင်းသည် လူနာ၏ မျက်နှာအသားအရေကို တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်စေပြီး နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ ပြာလဲ့လဲ့အရောင်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာခဲ့သည်။ အောက်ဆီဂျင် ရှူရှိုက်မှုသို့မဟုတ် မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်စေကာမူ အမှန်ပင် ထိရောက်လှသည်။