နားချဖျောင်းဖျခြင်း
Vol. 27 Ch. 393
တစ္ဆေကိုယ်ဝန်၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲခြင်းသည် ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။
ယန်ကျန့်သည် သွေးစွန်းနေသော တစ္ဆေသတင်းစာကို အသုံးပြု၍ တစ္ဆေအရိပ်၏မျက်နှာကို ဖယ်ရှားပြီး အမိန့်သုံးခုကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ပထမ၊ ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့၏ အမိန့်အားလုံးကို နာခံရန်။
ဒုတိယ၊ ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့၏ အမိန့်မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တားမြစ်သည်။
တတိယ၊ လူအုပ်ကြားတွင် ကြိုက်သလို မပေါ်လာရန်။
ပြောင်းလဲမှုများသည် သေးငယ်ပြီး အလွန်ရိုးရှင်းကာ လုံးဝမရှုပ်ထွေးပေ၊ အကြောင်းမှာ အကယ်၍ မှတ်ဉာဏ်ပြောင်းလဲမှုသည် ထိရောက်ပါက ဤအမိန့်သုံးခုသည် လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မထိရောက်ပါက မည်မျှအသေးစိတ်သော ပြောင်းလဲမှုများကမျှ အထောက်အကူပြုမည်မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် မျက်နှာကို ပြန်လည်တပ်ဆင်လိုက်သည်။
သူ၏လက်ထဲရှိ ကလေးငယ်ကို ကြည့်ရင်း ၎င်း၏အရေပြားသည် ဖြူဖျော့သော အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကြက်သွေးရောင်ဖြစ်နေသည်ကို ယန်ကျန့်သိသည်၊ ယနေ့၏ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မှန်သည်ဖြစ်စေ မှားသည်ဖြစ်စေ သူ့အပေါ် သိသာသောသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလို သူကိုယ်တိုင်၏လက်ဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ဤအရာကို မွေးမြူပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် အချိန်တိုအတွင်း စတုတ္ထအဆင့် တစ္ဆေကိုယ်ဝန် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် တစ္ဆေအနည်းငယ်ကို ထပ်မံစားသုံးခဲ့လျှင် ၎င်းသည် တကယ့်ဆာလောင်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် တန်းတူဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်၏လက်ထဲတွင် ဒုတိယ အလောင်းကောင်သံချောင်း မရှိတော့ပေ။
"အခု ဒါကို နောင်တရဖို့ နောက်မကျသေးဘူး။ ဒါက မင်းအသက်ကို စွန့်စားနေတာ၊ အဲ့ဒါကို မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားဖို့လိုတယ်။"
ယန်ကျန့်က အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး တစ္ဆေအရိပ်ကို လွှဲပြောင်းပေးတော့မည်အပြုတွင် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို လေးနက်စွာ ထပ်မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် လုံးဝတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ "အနာဂတ်မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ပိုများလာမှာပဲ မဟုတ်လား။"
"သီအိုရီအရတော့ မှန်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက ပေါက်ကွဲတိုးတက်မှုအဆင့်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ။" ယန်ကျန့်က ရှင်းပြသည်။
ဌာနချုပ်တွင် သူရရှိထားသော အချက်အလက်များအရ သူသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ၏ အခြေအနေကို သဘာဝအတိုင်း သိသည်။ လွန်ခဲ့သောခြောက်လက သူတစ္ဆေဆရာဖြစ်လာစဉ်က ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များသည် အစောပိုင်း သို့မဟုတ် အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိခဲ့လျှင် ယခုအခါ အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိသင့်ပြီး ဤလမ်းကြောင်းအရ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များသည် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်အတွင်း အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာနိုင်ပေသည်။
"မင်းပြောခဲ့တယ်၊ တစ္ဆေတွေကပဲ တစ္ဆေတွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်လို့။ ဒါကို မွေးမြူခြင်းအားဖြင့် ငါတို့ အသက်ရှင်နိုင်တယ်။ ဒါက မင်းအတွက်တင် မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့အတွက်ရော၊ ငါ့မိဘတွေအတွက်ရောပဲ။"
ဝမ်ရှန်းရှန်းက သူမ၏ဖြူဖျော့သောမျက်နှာပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သောအပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောရင်း ယန်ကျန့်၏လက်ထဲမှ ပြောင်းလဲထားသော တစ္ဆေကိုယ်ဝန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ယူလိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် သူမသည် ၎င်းကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်ကာ လုံးဝပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။
တစ်နေ့နေ့မှာ သူမကိုယ်တိုင် တစ်ကောင်ကို မွေးမြူရလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ပေ။
"မင်း တကယ်ပဲ အများကြီးပြောင်းလဲသွားပြီ။"
ယန်ကျန့်က သူမကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး "သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူတွေက များသောအားဖြင့် အစွန်းရောက်သွားတတ်တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းက ငါ့လိုပဲ အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ပုံပဲ။ ဒါက လွယ်ကူတဲ့လမ်းကြောင်းမဟုတ်ဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်တောင် အကန့်အသတ်မရှိ ဆက်သွားနိုင်မယ်လို့ မသေချာဘူး။ ဘယ်အချိန် ငါသေသွားမလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။"
"ဒါပေမယ့် တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူး မဟုတ်လား။" ဝမ်ရှန်းရှန်းက ပြောသည်။
ယန်ကျန့်က သက်ပြင်းချပြီး "အင်း၊ တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူး။"
သူတို့နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှု သို့မဟုတ် ဆက်သွယ်မှု ရှားပါးသော်လည်း သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စကားလုံးမပါဘဲ နားလည်မှုရှိကြသည်၊ သို့မဟုတ် တစ္ဆေမျက်လုံးကျိန်စာကြောင့် ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် အခြားသူများထက် ယန်ကျန့်၏ခံစားချက်များကို ပိုမိုနားလည်နိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
တစ္ဆေကိုယ်ဝန်တစ်ကောင်ကို မွေးမြူခြင်း၊ ကိုယ့်အသက်ကို စွန့်စားခြင်းသည် မည်သူမဆို လုပ်ရဲသောသတ္တိရှိသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
"မင်းမထွက်ခွာခင် ငါမင်းကို တစ်ခုခုပေးမယ်။ ဒါက သိပ်များများစားစားမဟုတ်ပေမယ့် နှစ်သိမ့်မှုအနည်းငယ်တော့ ပေးနိုင်လောက်ပါတယ်။ ဒီမှာစောင့်။" ယန်ကျန့်က အခြားအခန်းတစ်ခုသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။
ဤအခန်းကို ပစ္စည်းကိရိယာများ သိုလှောင်ရန် အသုံးပြုသည်။
ယန်ကျန့်သည် အထူးပြုလုပ်ထားသော လက်ကိုင်သေနတ်တစ်လက်၊ ရွှေရောင်သေတ္တာတစ်လုံးနှင့် ကျန်ရှိသော အဖြူရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်ဝက်ကို ယူလိုက်သည်။
"ဒါတွေကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်ဖို့ ယူသွား။ တစ္ဆေကိုယ်ဝန်သာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားရင် ဒီအဖြူရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို သုံးပြီး သေတ္တာထဲကို ဆွဲဆောင်ပြီး ချိပ်ပိတ်လိုက်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မဆင်မခြင် မီးမထွန်းနဲ့။ ဒါက အနီးအနားက တစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်။ တားချန်းမြို့မှာ တစ္ဆေတွေမရှိပေမယ့် မင်းသွားမယ့် ဘုရားကျောင်းနောက်မှာ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ရီပတ်ဘလစ်ခေတ်က အိမ်ကြီးတစ်လုံးရှိတယ်။ အဲ့ဒီမှာ ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့အခန်းတစ်ခန်းရှိပြီး မသိနိုင်တဲ့အန္တရာယ်တွေ ပါဝင်နိုင်တယ်။"
"ပုံမှန်နေ့တွေမှာတော့ မင်းလုံခြုံသင့်ပါတယ်၊ ငါဒါကို လေ့လာထားတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ဒုက္ခတွေ ယူဆောင်လာမှာကို ငါစိုးရိမ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါကို သတိထားသုံးပါ။"
ရီပတ်ဘလစ်ခေတ်က အိမ်ကြီးတွင် အခန်းသုံးခန်းရှိသည်။ သစ်သားတံခါးနှင့် ပထမအခန်းတွင် တစ္ဆေမှန်ရှိသည်။ ကြေးနီတံခါးနှင့် ဒုတိယအခန်းတွင် တစ္ဆေဗီရိုပါရှိသည်။ တတိယအခန်းကို ရွှေတံခါးဖြင့် ချိပ်ပိတ်ထားပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိမည်ဟု သံသယရှိသည်။
ရွှေကို ကလဲ့စားချေလိုသောတစ္ဆေများကို ချုပ်နှောင်သည့်အခါမှသာ အသုံးပြုသည်။
ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို ဖွင့်ရန်မရဲသလို စုံစမ်းရန်လည်း မရဲပေ။ သူ၌ ယုံကြည်မှုမရှိသေးပေ။
သို့သော် သူသိသည်မှာ အိမ်ကြီး၏ယခင်ပိုင်ရှင်က ချန်ထားခဲ့သောအရာသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိရမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဤသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ တစ္ဆေမှန်ဖြစ်စေ၊ တစ္ဆေဗီရိုဖြစ်စေ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ဆိုးရွားသောအခြေအနေများစွာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တတိယအခန်းတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိခဲ့လျှင် ၎င်းသည် အလွန်အထူးအရာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။
"ငါ နားလည်ပါတယ်။" ဝမ်ရှန်းရှန်းက သူ၏စကားများကို ဂရုတစိုက် မှတ်သားလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါဆိုရင် ဒီလောက်ပါပဲ၊ သတိထားပါ။ မွေးမြူတဲ့လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အသေးစိတ်မှတ်တမ်းတွေ ထားပါ၊ နောက်ပိုင်းမှာ အကျိုးရှိလိမ့်မယ်။"
သူသည် တစ္ဆေကိုယ်ဝန်၏ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံအချို့ကိုလည်း ဝမ်ရှန်းရှန်းနှင့်အတူ ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ဤအရာကို သတိထားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။
နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် သူနှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့ နောက်ဆုံးတွင် လှေကားမှ ဆင်းလာကြသည်။
"ယန်ကျန့်၊ အခြေအနေဘယ်လိုလဲ။ ရှန်းရှန်း အဆင်ပြေရဲ့လား။" သူတို့ လှေကားအောက်ခြေသို့ ရောက်သည်နှင့် ဝမ်ဟိုင်ယန်က သူတို့ထံ စိတ်အားထက်သန်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ဝမ်ရှန်းရှန်းက ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် "မေမေ၊ သမီး အဆင်ပြေပါတယ်။ တစ္ဆေကိုယ်ဝန်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ၊ ဒီမှာပဲ။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏လက်ထဲရှိ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အရေပြားတွင် အပြာရောင်သန်းနေသော ကလေးငယ်တစ်ဦး ထိုနေရာတွင် လဲလျောင်းနေပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများက ပွင့်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။
"အာ့~!"
ဝမ်ဟိုင်ယန် လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်ကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။
"ယန်ကျန့်၊ ကယ်ပါဦး။" ကျန်းယန်သည်လည်း ထိုအရာကို မြင်ပြီး ယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချက်ချင်းခုန်တက်ကာ ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားသကဲ့သို့ ယန်ကျန့်နောက်တွင် ပုန်းနေသည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်၊ သူက အရမ်းလိမ္မာပါတယ်။"
ဝမ်ရှန်းရှန်းက သူမ၏လက်ချောင်းကို ဆန့်တန်းပြီး တစ္ဆေကိုယ်ဝန်ကို ဆော့ကစားရင်း တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။
"ဒါ့အပြင် ယန်ကျန့်နဲ့ကျွန်မ ဆွေးနွေးပြီးပြီ၊ ကျွန်မ သူ့ကို မွေးစားပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒါဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ့် တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိလာမှာပေါ့၊ ပြီးတော့ ငါတို့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး။"
ဝမ်ဟိုင်ယန်သည် ဤစကားများကြောင့် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်- "ဘာ...ဘာလဲ။ မင်း သူ့ကို မွေးထားမလို့လား။ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ငါတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်။"
"စိတ်မပူပါနဲ့။ သူလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရပ်ကွက်နောက်က ဘုရားကျောင်းမှာ သူ့ကို မွေးမြူဖို့ ငါဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။" ဝမ်ရှန်းရှန်းက လေးနက်စွာပြောသည်။ သူမသည် ၎င်းကို လျှို့ဝှက်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ ဖုံးကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းကို သိစေခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
"ယန်ကျန့်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရှန်းရှန်းကို ဒီအရာကို မမွေးထားဖို့ နားချပေးပါ။" ဝမ်ဟိုင်ယန်က တောင်းပန်တိုးလျှိုးသည်၊ သေလုနီးပါး ကြောက်လန့်နေသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်က "ဒီတစ္ဆေကိုယ်ဝန်က အရင်ကောင်တွေနဲ့ မတူဘူး၊ ငါသူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်၊ လုံးဝသေချာတယ်လို့တော့ မပြောနိုင်ပေမယ့်ပေါ့။ အန္တရာယ်ရှိပေမယ့် ငါတို့ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်။ အန်တီဝမ်၊ ခင်ဗျားလည်း ဆာလောင်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး နီးကပ်လာတဲ့ သဘာဝလွန်သတ္တဝါတစ်ကောင်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို သိပါတယ်။ ရှန်းရှန်းပြောတာမှန်တယ်၊ ငါတို့သာ တစ္ဆေကိုယ်ဝန်ရဲ့အကာအကွယ်ကို ရနိုင်ခဲ့ရင် ငါတို့ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံး အရမ်းလုံခြုံသွားမှာပဲ၊ ဦးလေးဝမ်နဲ့ခင်ဗျားလည်း နောက်ထပ်အန္တရာယ်မရှိတော့ဘူး။"
"ဒါက ကိုယ်ကျိုးအတွက်မဟုတ်ဘဲ လူတိုင်းအတွက်ပါ။ ငါသူမကို ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ အတင်းအကျပ်မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ ဒါက သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုပဲ။ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော့်ကို အပြစ်တင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အန်တီဝမ်၊ ကျွန်တော်ကိစ္စမရှိပါဘူး။"
သူသည် မိဘတစ်ဦး၏ သားသမီးက ထိုသို့သောအန္တရာယ်ရှိသည့်ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ခြင်းကို လက်မခံနိုင်ခြင်းကို သေချာပေါက် နားလည်သည်။
ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မိခင်ကို သူတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဖြစ်လာပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တစ္ဆေများနှင့် သေခြင်းတရားကို ကိုင်တွယ်နေကြောင်း မပြောပြသေးခြင်းဖြစ်သည်။
"ဒါပေမယ့် ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။" ဝမ်ဟိုင်ယန်က တောင်းပန်သံနှောကာ ပြောသည်- "ငါ့မှာ သမီးတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာ၊ သူအသက်ရှင်ဖို့က လွယ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..."
သို့သော် ဝမ်ရှန်းရှန်းက "မေမေ၊ ယန်ကျန့်က ငါတို့မိသားစုအတွက် အများကြီးလုပ်ပေးခဲ့တယ်။ သူသာမရှိရင် ငါတို့ ကြာပြီသေနေလောက်ပြီ။ အရင်က ငါတို့အိမ်ထဲကို ပြေးဝင်လာတဲ့ တစ္ဆေကို မှတ်မိလား။ ယန်ကျန့်က ငါတို့ကို ကယ်ခဲ့တယ်။ ငါ တစ်ခုခုလုပ်သင့်တယ်လို့ ခံစားမိတယ်။ ငါတို့ ယန်ကျန့်ကိုပဲ အားကိုးနေလို့မဖြစ်ဘူး၊ နောက်ဆုံးတော့ သူက လူတစ်ယောက်တည်းပဲ၊ ငါတို့ ဒီလောက် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်လို့မဖြစ်ဘူး။"
အကြောင်းပြချက်မှာ မှန်ကန်သော်လည်း ဝမ်ဟိုင်ယန်သည် သူမ၏သမီးကို ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်အရာနှင့်အတူ နေခွင့် ဘယ်တော့မှ ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူမသည် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို နားချမရခဲ့ဘဲ ယန်ကျန့်၏ အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ်သဘောတူညီမှုနှင့်အတူ သူမ၏ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူမ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့်အတူ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
ယန်ကျန့်သည် မိခင်နှင့်သမီးကြားက အငြင်းပွားမှုကို အာရုံမစိုက်ပေ။ သူသည် လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်ခွင့်ရှိပြီး သူဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားမိသည်၊ ဝမ်ရှန်းရှန်းသာ နားချခံရပြီး တစ္ဆေကိုယ်ဝန်မွေးမြူခြင်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့လျှင် သူသည် နောက်ထပ်စကားမပြောဘဲ ၎င်းကိုမွေးမြူရန် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်။
"မင်း တကယ်ပဲ ဝမ်ရှန်းရှန်းကို အဲ့ဒီအရာကို မွေးထားခိုင်းတော့မှာလား။ တစ္ဆေကိုယ်ဝန်တွေက လူစားတယ်လို့ မင်းမပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒါက ညဘက်ထွက်ပြီး ဝမ်ရှန်းရှန်းရဲ့မိသားစုကို စားပစ်မှာမဟုတ်ဘူးလား။" ယန်ကျန့်ဘေးတွင် ပုန်းနေသော ကျန်းယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်- "မင်း ဘာလို့ အဲ့ဒီအရာကို ဖယ်မပစ်တာလဲ။ ရပ်ကွက်ထဲမှာ ထားတာက တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များတယ်။"
"ငါ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါတယ်။"
ယန်ကျန့်က "ငါ အခြေအနေအမျိုးမျိုးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးပြီ။ နည်းနည်းအန္တရာယ်များပေမယ့် ထိန်းချုပ်နိုင်သရွေ့ အန္တရာယ်က သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး။"
"နောက်ကျနေပြီ၊ ငါ အိပ်တော့မယ်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ငါ J မြို့ကို သွားရမယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ငါ့ကုမ္ပဏီကိစ္စတွေကို စီစဉ်ရမယ်။ မင်းလည်း စောစောအိပ်သင့်တယ်၊ မနက်ဖြန် အလုပ်ရှိသေးတယ်။"
"ဒါဆို ဒီည မင်းနဲ့အတူ အိပ်လို့ရမလား။" ကျန်းယန်က သူ၏လက်မောင်းကို ဖက်ရင်း လွှတ်ပေးလိုစိတ်မရှိပုံရသည်။
ယန်ကျန့်က "ငါကိစ္စမရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ညဘက် မတော်တဆ မင်းကို ထိမိပြီး မင်းရဲ့လက်တွေ ခြေထောက်တွေကို ဖြုတ်ပစ်မိမှာကို ငါကြောက်တယ်။"
"အာ၊ တကယ်ပဲ အဲ့လောက်ကြောက်စရာကောင်းလို့လား။" ကျန်းယန်က အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့စွာ မေးလိုက်သည်။
သူမသည် ယန်ကျန့်နှင့် အချိန်အများဆုံး အတူနေခဲ့ပြီး သူသည် ရံဖန်ရံခါ ထိန်းချုပ်မရဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်များလာတတ်သည်ကို သူမသိသည်။
"ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် သေချာမသိနိုင်ဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ဟိုင်ယန်သည် ဝမ်ရှန်းရှန်းကို နားချမရခဲ့ဘဲ သူမသည် တစ္ဆေကိုယ်ဝန်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။ သို့သော် ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် သူမအိမ်တွင် တစ္ဆေကိုယ်ဝန်ကို လုံးဝအပြင် မထုတ်ကြောင်း အာမခံခဲ့သည်။
သို့တိုင် ဤအရာသည် ဝမ်ဟိုင်ယန်၏ကြောက်ရွံ့မှုကို အနည်းငယ်မျှ မသက်သာစေခဲ့ပေ။
သာမန်လူများသည် ဤသဘာဝလွန်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်အရာများကို လက်ခံရန် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ခက်ခဲကြသည်၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများကဲ့သို့သောသူများသာ ၎င်းတို့ကို အလွန်အမင်း ရွံရှာခြင်းမရှိဘဲ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ကြသည်။
ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ခိုင်မာသောရပ်တည်ချက်ကြောင့် တစ္ဆေကိုယ်ဝန်နှင့်ပတ်သက်သောကိစ္စသည် ပြီးဆုံးသွားသည်။
ကျန်ရှိနေသည်မှာ ရလဒ်ကို စောင့်ကြည့်ရန်သာဖြစ်သည်။