ကုန်လှောင်ရုံအတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှု

ယန်ကျန့်သည် လေယာဉ်ပေါ်သို့တက်ရောက်ခဲ့ပြီး လေကြောင်းလိုင်း၏ကိုယ်စားလှယ်က သူ့ကို ပထမတန်းတွင် ထိုင်ခုံစီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အခမဲ့ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုကောင်းသောထိုင်ခုံများနှင့် လူနည်းပါးခြင်းမှလွဲ၍ ပထမတန်းသည် သိပ်မကွာခြားပေ၊ သူစိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သော ဇိမ်ခံမှုမျိုးကို မပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ခရီးသည်အများအပြား တဖြည်းဖြည်းထိုင်ခုံယူကြသည်၊ အမျိုးသားများနှင့်အမျိုးသမီးများသည် တောက်ပလှပစွာဝတ်ဆင်ထားပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အထက်တန်းလွှာနှင့် အောင်မြင်သူများဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာသိသာသည်။ ယန်ကျန့်သည် သူတို့ကို အပေါ်ယံတစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သိပ်အာရုံမစိုက်ဘဲ မဂ္ဂဇင်းများကိုဖတ်ခြင်း၊ သူ၏ထိုင်ခုံပေါ်ရှိ တက်ဘလက်နှင့်ဆော့ကစားခြင်းနှင့် အချိန်ကုန်လွန်စေခြင်းကို ပိုနှစ်သက်သည်။

သူ့ဘေးတွင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားက ယန်ကျန့်၏မငြိမ်မသက်သောအပြုအမူကိုမြင်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောကာ "သူငယ်ချင်း၊ ဒါ မင်းလေယာဉ်ပထမဆုံးစီးဖူးတာလား။"

"ပထမဆုံးအကြိမ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိတာလဲ။" ယန်ကျန့်က လှည့်ပြီး သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပထမဆုံးအကြိမ်စီးတဲ့သူတွေက အဲ့ဒီလိုပဲ၊ စပ်စုတယ်၊ ပတ်ပတ်လည်ကြည့်တယ်၊ အသစ်အဆန်းခံစားချက်အတွက် အရာအားလုံးကို ထိတွေ့ကြည့်တယ်။ လုံလောက်အောင် ပျံသန်းပြီးသွားရင် ဒါက ဘတ်စ်ကားစီးသလိုပဲ ဖြစ်သွားတယ်၊ ကျွန်တော့်လိုပဲ၊ တက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်းအိပ်ချင်တော့တာ။" ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "သဘောပေါက်ပြီ၊ သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မြို့ပြင်ကို ခရီးပိုထွက်ပြီး လေယာဉ်ခရီးစဉ်အနည်းငယ်ပိုစီးသင့်ပုံပဲ။"

ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက ဤသို့မြင်သောအခါ နောက်တစ်ကြိမ်ပြောသည်- "သူငယ်ချင်း၊ ကျွန်တော်ဆိုလိုတာ အဲ့ဒါမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ပြောချင်တာက ကျွန်တော်အခု အိပ်ချင်နေပြီ၊ ခင်ဗျား နည်းနည်းတိတ်တိတ်နေပေးလို့ရမလား။ ခင်ဗျားကို စိတ်မဆိုးပေမယ့် တခြားခရီးသည်တွေကို လေးစားပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။"

"ဒီခေတ်မှာ လူတွေက ဒီလောက် ပတ်ဝေ့ပြီး စကားပြောတတ်ကြတာလား။ ခင်ဗျားက စကားစမြည်ပြောချင်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်နေတာ။"

ယန်ကျန့်သည် ခဏတာ မှင်တက်သွားသည်၊ လူမှုရေးအတွေ့အကြုံနည်းပါးသောကြောင့် သူသည် ထိုအမျိုးသားက ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို ချက်ချင်းနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက ရယ်လိုက်သည်၊ သူ၏ရယ်မောသံတွင် လှောင်ပြောင်သည့်လေသံပါနေသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်- "ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် အသံကျယ်ကျယ်မပြောခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်မဂ္ဂဇင်းလှန်တာ ဒါမှမဟုတ် တက်ဘလက်ကို ထိတာက ခင်ဗျားရဲ့အနားယူမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျား လေယာဉ်မှူးအခန်းကိုသွားပြီး လေယာဉ်မှူးကို အင်ဂျင်တွေပိတ်ခိုင်းသင့်တယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါတွေက ကျွန်တော်လုပ်နေတဲ့ ဆူညံသံတွေထက် အများကြီးပိုကျယ်လို့ပဲ။ အိုး၊ ပြီးတော့ အိပ်စက်ခြင်းအကြောင်းပြောရရင် ကျွန်တော် တားချန်းမြို့မှာ အရမ်းအခွင့်အာဏာရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ ပါမောက္ခတချို့ကို သိတယ်၊ နိုင်ငံမှာ အရမ်းနာမည်ကြီးတယ်၊ အိပ်မပျော်ခြင်းနဲ့ နာဗ်ကြောအားနည်းခြင်းကို ကုသရာမှာ အတွေ့အကြုံအများကြီးရှိတယ်။"

"ဟီးဟီး။"

အနီးအနားရှိ ခရီးသည်များက ဤသို့ကြားသောအခါ မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ ဒီလူငယ်လေးက ချက်ချင်းပြန်ချေပလိုက်တာပဲ။ ဘာပဲပြောပြော၊ ကလေးက သတ္တိတော့ရှိသားပဲ။

ထိုအမျိုးသား၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းညှိုးသွားသည်။

ဘေးခန်းရှိ နေကာမျက်မှန်တပ်ထားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက စပ်စုသောအပြုံးဖြင့် ကိုင်းညွတ်ကာ "အချောလေး၊ မင်း ဘာအလုပ်လုပ်လဲ။"

အချောလေး?

ဤသို့ကြားသောအခါ မူလက စကားမပြောရန် ရည်ရွယ်ထားသော ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်-

"ကျွန်တော်လား။ ကျွန်တော် အများကြီးမလုပ်ပါဘူး၊ အတော်လေးကပ်စေးနဲတဲ့ဌာနတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ၊ အသေးအဖွဲအလုပ်တွေပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကံကောင်းစွာနဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဘေးအလုပ်တစ်ခုရှိတယ်။ တားချန်းမြို့ရဲ့ သူဌေးကြီးအကြောင်း ကြားဖူးလား။ ကျွန်တော်က မြို့တစ်မြို့ရဲ့နယ်မြေကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်၊ လူတွေက ကျွန်တော့်ကို အစ်ကိုကျန့်လို့ ခေါ်ကြတယ်။ ခင်ဗျားသာ တားချန်းမြို့ကို ရောက်ခဲ့ရင် ကျွန်တော့်နာမည်ပြောလိုက်၊ ခင်ဗျားလုပ်သမျှအတွက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။"

"မင်းက အဆင့်အတန်းမရှိတာ မဆန်းပါဘူး၊ တကယ်တမ်းကျတော့ မင်းက လူမိုက်တစ်ယောက်ပဲ။ ပြီးတော့ မင်းက ကြွားရတာ သိပ်ကြိုက်တာပဲ။ မင်းက တားချန်းမြို့ရဲ့ခေါင်းဆောင်တွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ဘာလို့မပြောလိုက်တာလဲ။" ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက ခေါင်းအနည်းငယ်ခါလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး မှတ်ချက်ပေးသည်- "ဒီသူဌေးကတော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ယုံကြည်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေပုံပဲ။ ခင်ဗျား ဘာလုပ်ငန်းလုပ်လဲဆိုတာ စုံစမ်းခွင့်ပြုပါလား။"

"ကျွန်တော်က နာမည်ကြီးကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ဒေသဆိုင်ရာအထွေထွေမန်နေဂျာတစ်ယောက်ပါပဲ။" ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်သည်- "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို သူဌေးလို့ ထင်နေတာ။ တကယ်တမ်းတော့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်လိုပဲ အလုပ်သမားတစ်ယောက်ပဲ၊ ငါတို့က အတူတူပါပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ယုံကြည်မှုက ဘယ်ကလာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တကယ်မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် တားချန်းမြို့ကကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့နေရာမှာတော့ ကြွားတာမဟုတ်ပေမယ့် ခေါင်းဆောင်တွေတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော်ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်။"

"ဒါဆို မင်းက တကယ်ပဲ တားချန်းမြို့မှာ နာမည်တစ်ခုရအောင် လုပ်ခဲ့တာလား။" ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားသည် ယန်ကျန့်၏စကားကြောင့် အံ့ဩသွားပုံရသည်။

ဤသည်မှာ ကြွားဝါခြင်းသက်သက်နှင့်မတူပေ။ ထိုလူသည် တကယ်ပဲ စွမ်းရည်ရှိသည် သို့မဟုတ် သူသည် ရိုးရှင်းစွာ စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"စားဝတ်နေရေးအတွက် လုပ်နေရတာပါ၊ အထူးအဆန်းမဟုတ်ပါဘူး။" ယန်ကျန့်က ကျိုးနွံစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက ချက်ချင်းရယ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်သောယဉ်ကျေးမှုကို မထီမဲ့မြင်ပြုရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းအဖြစ် မှတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုလူသည် တစ်ခုခုအောင်မြင်ခဲ့နိုင်သော်လည်း ထိုမျှသာဖြစ်နိုင်သည်။ အောက်ခြေလွှာမှလူတစ်ဦး၊ အမူအကျင့်နှင့် ပညာရေးကင်းမဲ့သူ - ထိုသို့သောလူများနှင့် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်းသည် ကိုယ့်အဆင့်အတန်းကို နှိမ့်ချခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"တားချန်းမြို့အကြောင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် မကြာသေးမီက အစ်ကိုဝေးလို့ခေါ်တဲ့ streamer တစ်ယောက်ရဲ့ livestream တစ်ခု ကြည့်ခဲ့တယ်၊ သူက တော်တော်နာမည်ကြီးတယ်။ သူကလည်း တားချန်းမြို့ကလို့ ပြောတယ်၊ ခင်ဗျား သူ့ကို သိလား။" ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအမျိုးသမီးခရီးသည်က ရုတ်တရက် ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လှည့်ပြီး "ကျန်းဝေ့က အခု အွန်လိုင်းမှာ ဒီလောက်နာမည်ကြီးနေပြီလား။ ကျွန်တော်မသိခဲ့ဘူး။ ဟုတ်တယ်၊ သူက ငါ့အတန်းဖော်ပဲ၊ ဒါဆို ငါတို့ သိကြတယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား။"

အမျိုးသမီးက နောက်တစ်ကြိမ်ရယ်သည်- "အင်း၊ အဲ့ဒီကောင်လေးက ဘီလီယံနာတစ်ယောက်ရဲ့သားလို့ ပြောတယ်၊ ဖုန်းတွေ၊ ကွန်ပျူတာတွေ လက်ဆောင်ပေးတယ်၊ တစ်ခါတုန်းက သူ့ stream မှာ အားကစားကားတစ်စီးတောင် လက်ဆောင်ပေးခဲ့တယ် - သတင်းတွေထဲတောင် ပါသေးတယ်။ သူ့ကြည့်ရှုသူတွေက အခု သူ့ကို မြေရှင်မိသားစုရဲ့ သားအလိမ္မာလို့ ခေါ်ကြတယ်။"

"..." ယန်ကျန့်၏ပါးစပ်က တွန့်သွားသည်၊ "ဟုတ်လောက်တယ်၊ မြေရှင်မိသားစုရဲ့ သားအလိမ္မာ။"

သူသည် ကျန်းဝေ့ အွန်လိုင်းတွင် ဤမျှ ဖြုန်းတီးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူဂိမ်းဆော့ရန် မအားသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ၊ သူက streaming လုပ်ရင်း အလုပ်များနေခဲ့သည်။

သို့တိုင် ထိုသို့သော ဖြုန်းတီးမှုများကြောင့် သူသည် ကျန်းရှန်ကူ၏ အသတ်မခံခဲ့ရပေ။ သူသည် တရားဝင်သားဖြစ်သည်မှာ သံသယမရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက နောက်တစ်ကြိမ်ပြောသည်- "ဒါပေမယ့် မင်းက ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲရောနှောနေတာ၊ မင်းမှာ အနာဂတ်သိပ်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းအချိန်တွေကို စာသင်ခြင်း၊ ကိုယ်ပိုင်ယဉ်ကျေးမှုကို တိုးတက်စေခြင်းမှာ သုံးဖို့ ငါအကြံပေးချင်တယ်။ နာမည်ကြီးကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်တာက ဘာထက်မဆို ပိုကောင်းတယ်။ လမ်းမှားတွေလိုက်ရင် မကြာခင်မှာ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲ အပြစ်တင်ရလိမ့်မယ်။"

သူ၏လေသံသည် စိတ်ရင်းဖြင့်ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်၏အကျိုးအတွက်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းသည် အထူးသဖြင့် နားထဲတွင် ကန့်လန့်ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အကြံပေးခြင်းမဟုတ်၊ လှောင်ပြောင်ခြင်းသက်သက်သာဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်၏အမူအရာသည် အနည်းငယ်ပြောင်းသွားသည်-

"ပညာတတ်တွေက တကယ်ပဲ ကွဲပြားတာပဲ၊ စကားကို ပတ်ဝေ့ပြီးပြောတယ်၊ စကားလုံးတွေ နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေတယ်။ ဒါပေမယ့် ကောင်းချီးပေးဟန်ဆောင်ပြီး စော်ကားမယ့်အစား ငါ့ကို တိုက်ရိုက်သာ ဆဲဆိုလိုက်ပါ... အဲ့ဒါကမှ စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေတာ။ ငါ ဒေါသထွက်သင့်တယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် မထွက်သင့်ဘူးလား။"

ထိုအမျိုးသားသည် ခဏတာ မှင်တက်သွားသည်။

"တောင်းပန်ပါ၊ ပြီးရင် ဒီကိစ္စကို ပြီးပြီလို့ သတ်မှတ်လိုက်ကြမယ်။" ယန်ကျန့်က သူ၏ဘေးရှိ လက်တင်တန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

နေကာမျက်မှန်တပ်ထားသောအမျိုးသမီးသည် စိတ်ဝင်စားသွားပုံရသည်၊ သူမသည် ဤလူငယ်လေး ချက်ချင်းပင် လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။

သူသည် အန္တရာယ်များသော်လည်း အစွမ်းထက်ပုံရသည်။ သူသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ ထွက်ကာစလူငယ်တစ်ဦးမှ မည်သည့်အချိန်မဆို လူများကို အမဲလိုက်နိုင်သော ကြမ်းတမ်းသည့် သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်၊ လူတစ်ဦး၏ကျောရိုးကို စိမ့်တက်သွားစေသည်။

"တကယ်ထူးခြားတဲ့လူပဲ။"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအမျိုးသမီးခရီးသည်က စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်စွာ တွေးလိုက်သည်။

ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက ယန်ကျန့်၏အမူအရာကို မြင်သော်လည်း ပြုံးရင်း ခေါင်းခါကာ လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လူမိုက်သည် လူမိုက်ပင်၊ စကားအနည်းငယ်ကြောင့် စိတ်တိုလာသည်။ သူက အတော်လေး ခံ့ညားတဲ့ဟန်ပန်ရှိပေမယ့် ငါ့ကိုတော့ မခြောက်နိုင်ပါဘူး။

ယန်ကျန့်သည် ထိုအမျိုးသား၏အပြုအမူကို မြင်သောအခါ — တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဆူပူပြီးနောက် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပြုမူနေခြင်း — ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

အနီးအနားရှိ ခရီးသည်များ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာကို ကြည့်ရန် အသင့်ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားသည် ဉာဏ်ရည်နည်းပါးမှုကို စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာဉာဏ်ရည်ဖြင့် ဖာထေးသည့် ပုံမှန်သာဓကကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူသည် အနည်းငယ်ထိန်းချုပ်စွာ စကားပြောပြီး သူ၏စကားလုံးများကို ဖုံးကွယ်တတ်သော်လည်း စော်ကားမှုကို မည်သူက မကြားနိုင်မည်နည်း။ တခြားသူတွေက လူအသုံးမကျသူတွေမှ မဟုတ်တာ။

"အစ်ကိုကျန့်၊ စိတ်လျှော့၊ စိတ်လျှော့ပါ။ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလေးနဲ့ မောက်မာနေတဲ့ အသေးအဖွဲလူတစ်ယောက်နဲ့ ရန်ဖြစ်ရတာ မတန်ပါဘူး။ ခုနက အဲ့ဒီကောင်ရဲ့စကားတွေကို နားထောင်ရင်းနဲ့တောင် ကျွန်တော် သူ့ကို ရိုက်ချင်စိတ်ပေါက်နေပြီ... သူတရားဟောတဲ့ပုံစံက တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းတယ်။ သူက ကုမ္ပဏီမှာ သူ့အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်နေကျဖြစ်ရမယ်၊ သူက လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခက်ခဲတဲ့ရိုက်ချက်တွေကို မခံစားဖူးသေးတော့ အပြင်မှာ ဘယ်လိုထိန်းချုပ်ရမှန်းမသိဘူး။" တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ဝသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြုံးရင်း ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ယန်ကျန့်ကို တားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သိလို့လား။" ယန်ကျန့်က ခဏရပ်ပြီး မရင်းနှီးသောလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မသိပါဘူး။ ဒီနေ့က ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှု ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ ဒီမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ လိပ်စာကတ်ပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ချင်ပါတယ်၊ အစ်ကိုကျန့်။" ဝသောလူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက အလျင်အမြန်ပြောရင်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်လိပ်စာကတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်- "ဝမ်တယ်လု?"

သူက နောက်တစ်ဖက်လှန်လိုက်သော်လည်း နောက်ကျောတွင် အပိုအချက်အလက်မရှိပေ။

"ခင်ဗျား ဘာလုပ်လဲ။"

ဝမ်တယ်လုက ပြုံးရင်း "ကျွန်တော်က အစားအသောက်လုပ်ငန်းမှာ လုပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဝမ်တယ်စားသောက်ဆိုင်ကို ဖွင့်ထားတယ်။"

ဝမ်တယ်စားသောက်ဆိုင်?

အနီးအနားရှိ ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသား၏မျက်နှာမှ အရောင်အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ အများပိုင်ဖြစ်သွားသော နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ franchise စားသောက်ဆိုင်ဆိုင်ခွဲဖြစ်ပြီး ဈေးကွက်တန်ဖိုး ဘီလီယံဆယ်ဂဏန်းရှိသည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် သူ၏ဖုန်းပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် ရှာဖွေလိုက်သည်။

ရှင်းလင်းသောအချက်အလက်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများက စူးရှသွားသည်။

ဝမ်တယ်လု၊ ဝမ်တယ်စားသောက်ဆိုင်၏ တရားဝင်ကိုယ်စားလှယ်၊ အစုရှယ်ယာရှင်၊ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် အထွေထွေမန်နေဂျာ၊ နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ဝမ်တယ်လု၏အလှူဒါနများနှင့် နာမည်ကြီးတစ်ဦးနှင့် မလျော်ကန်သောဆက်ဆံရေးရှိသည်ဟူသော ကောလာဟလများ။

"ဝမ်တယ်စားသောက်ဆိုင်၊ ကျွန်တော် မကြားဖူးဘူး။" ယန်ကျန့်က "KFC ကိုတော့ ကြားဖူးတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် အဲ့ဒီမှာ မကြာခဏစားတယ်။"

"လုပ်ငန်းသေးသေးလေးပါ၊ ပြောပလောက်တာဘာမှမရှိပါဘူး၊ လုံးဝမရှိပါဘူး။" ဝမ်တယ်လုက ကျိုးနွံစွာရယ်မောရင်း ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က "ငါတို့ နောက်မှစကားပြောကြမယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အခု ကိုယ်ပိုင်ရန်ငြိုးတချို့ ဖြေရှင်းစရာရှိတယ်။"

"သူလို ဦးနှောက်မရှိတဲ့သူနဲ့ ဘာလို့ ရန်ဖြစ်နေမှာလဲ။ ဒေါသမထွက်ပါနဲ့။ ထိုင်ပါ၊ အစ်ကိုကျန့်၊ ထိုင်ပါ။" ဝမ်တယ်လုက ရင်းနှီးစွာ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဤအချိန်တွင် ပြောစရာစကားအနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်၊ နောက်ဆုံးတော့ ပြုံးနေသောမျက်နှာကို မရိုက်ရက်သလို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှယဉ်ကျေးနေသောအခါ ဒေါသဆက်ထွက်ရန် ခက်ခဲသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားသည် အနေရခက်နေပြီး သူ၏မျက်နှာသည် မိဘများဆုံးပါးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဝမ်တယ်လု၏ "တန်ဖိုးမရှိတဲ့ခွေး" နှင့် "စိတ်ဓာတ်သေးသိမ်သူ" ဟု ဘယ်ညာစော်ကားခြင်းကို ခံရပြီး ပြန်မပြောရဲပေ၊ သူသည် ဘီလီယံဒေါ်လာကုမ္ပဏီတစ်ခု၏အကြီးအကဲကို စော်ကား၍မဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

"သူတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ။ ဘီလီယံနာသူဌေးတစ်ယောက်က အဲ့လိုလူမိုက်တစ်ယောက်အတွက် ဘာလို့ ရပ်တည်ပေးရတာလဲ။"

အခြေအနေကို အပြည့်အဝနားမလည်သော်လည်း ဤ 'အစ်ကိုကျန့်' သည် သာမန်လူမိုက်တစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း မသဲမကွဲခံစားချက်တစ်ခုရှိနေသည်။

သေချာပေါက် သာမန်လူမိုက်တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဝမ်တယ်လုက သူ့ကို ဤမျှ ယဉ်ကျေးလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤမနှစ်မြို့ဖွယ်အနှောင့်အယှက်ကြားတွင် လေယာဉ်သည် သူ၏အင်ဂျင်များကို စတင်လည်ပတ်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် လေယာဉ်တက်သည့်အခါ တုန်ခါမှုအချို့မှာ ရှောင်လွှဲမရပေ။

ဤတုန်ခါမှုသည် ခရီးသည်များအတွက် အရေးမပါပေ။

သို့သော် လေယာဉ်၏ကုန်လှောင်ခန်းထဲတွင် အေးစက်သောဓာတ်ရောင်ခြည်တစ်ခုသည် အခိုက်အတန့်တိုင်းတွင် ပိုမိုထူထဲလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှောင်မိုက်မှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေသည်။

ခရီးဆောင်အိတ်တစ်လုံးအတွင်း၌ အထင်မရှားအနက်ရောင်ပြာအိုးတစ်လုံးသည် လေယာဉ်၏လှုပ်ရှားမှုကြောင့် စောင်းသွားပြီး ၎င်း၏အဖုံးသည် အနည်းငယ်ပွင့်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အေးစက်သောဓာတ်ရောင်ခြည်၏ရင်းမြစ်ဖြစ်ပုံရသည်။

ရှင်းပြမရနိုင်ဘဲ မသဲမကွဲပုံရိပ်တစ်ခုသည် ပြာအိုးထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘန်း! ဘန်း!"

မကြာမီမှာပင် ခရီးဆောင်အိတ်အတွင်းမှ တိုးညှင်းသောထုရိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ပင်။

သာမန်ခရီးဆောင်အိတ်တစ်လုံးသည် ထိုသို့သော ထူးခြားသည့်ရိုက်ခတ်မှုကို မခံနိုင်ပေ။

မကြာမီမှာပင်...

ခရီးဆောင်အိတ်သည် ပုံပျက်သွားပြီး ကွဲအက်သွားကာ တစ်စုံတစ်ခုသည် ၎င်း၏ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားပုံရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကုန်လှောင်ခန်းသည် ငြိမ်သက်သွားသော်လည်း အေးစက်သောဓာတ်ရောင်ခြည်သည် ခရီးသည်ခန်းမသို့ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်လာသည်။