ဒုတိယ သားကောင်

ကြာရှည်စွာ တည်ဆောက်နေခဲ့သော ထူးဆန်းသည့်ငြိမ်သက်မှုသည် ခန်းမအတွင်းမှ ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်သံတစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်။

အခြားသူများအတွက်မူ ဤအော်ဟစ်သံသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ယန်ကျန့်အတွက်မူ ၎င်းသည် ကံကြမ္မာအရ ဖြစ်လာရမည့်အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

လေယာဉ်ပေါ်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေလျှင် သေဆုံးခြင်းသည် ရှောင်လွှဲမရပေ၊ အစောပိုင်းက သေဆုံးသွားသော အမျိုးသမီးခရီးသည်က ထိုအချက်ကို သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ပထမသားကောင်ပြီးနောက် ဒုတိယ၊ တတိယ... လေယာဉ်ပေါ်ရှိလူတိုင်းပင်လျှင် ဤခရီးစဉ်တွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ပထမတန်းရှိလူများသည် အော်ဟစ်သံကိုကြားပြီးနောက် တူညီသောအမူအရာများဖြင့် ယန်ကျန့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကြသည်။

သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်မှု၊ စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် ရှင်းပြမရသော အံ့ဩမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤအမျိုးသားပြောခဲ့သကဲ့သို့ ဤလေယာဉ်ပေါ်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် တကယ်ပဲ ရှိနေသလော။

သူတို့၏ ကနဦးသံသယများရှိသော်လည်း အော်ဟစ်သံသည် သူတို့၏နှလုံးသားအနက်ရှိုင်းဆုံးမှ စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို ပိုမိုကြီးမားစေခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်ပြောခဲ့သောအရာသည် အမှန်ဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် သူတို့ စတင်ယုံကြည်လာကြသည်။

သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ အမြစ်တွယ်နေသော ယုံကြည်ချက်များကို ပြောင်းလဲရန်မှာ ထိုမျှမလွယ်ကူပေ။

အခြားသူများက သံသယများရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဝမ်တယ်လုသည် မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမှမရှိဘဲ ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် တစ်ခါက သဘာဝလွန်အရာအနည်းငယ်နှင့် ကံကောင်းစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေရင် ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ငါတို့က လေယာဉ်ပေါ်မှာ၊ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ထွက်ပြေးစရာနေရာမရှိဘူး။" ဝမ်တယ်လုက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်- "ခင်ဗျားမှာ အစကတည်းက ထွက်ပြေးစရာနေရာမရှိခဲ့ဘူး။ လေယာဉ်ခရီးစဉ်လမ်းကြောင်းကို ခင်ဗျားသတိမထားမိဘူးလား။ ဒါက J မြို့ကို လုံးဝဦးတည်နေတာမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်မှာ ဝဲပျံနေခဲ့တာ။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို မဖြေရှင်းမချင်း ခင်ဗျားတို့မှာ ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုပဲရှိတယ်- တစ္ဆေရဲ့အသတ်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် လေယာဉ်ပျက်ကျပြီးသေဆုံးတာ။"

"အာဏာပိုင်တွေက ကျွန်တော့်လုပ်ရပ်တွေကို တိတ်တဆိတ်သဘောတူပြီးသား၊ ဒါကြောင့် အရေးပေါ်ဆင်းသက်နိုင်ခြေမရှိဘူး။"

"ဘာ?" ပထမတန်းရှိ ခရီးသည်အများအပြားသည် ကြောက်လွန်း၍ ခုန်မတတ်ဖြစ်သွားကြသည်။

"ကျွန်တော်မယုံဘူး၊ လေယာဉ်ပေါ်က ဒီလောက်များတဲ့လူတွေရဲ့လုံခြုံရေးကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲနေနိုင်မှာလဲ။ တကယ်တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ဒါက သတင်းကြီးဖြစ်သွားမှာ။" ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်- "ဘယ်သူက သူတို့ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ပြောလို့လဲ။ ဒါက ရွေးချယ်မှုကိစ္စတစ်ခုပဲ။ ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်တင်တာက တစ္ဆေကို လေယာဉ်ပေါ်ကနေ ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်တာပဲ၊ အဲ့ဒါက ပိုပြီးသေဆုံးမှုတွေတောင် ဖြစ်စေနိုင်တယ်။ ခင်ဗျားတို့အသက်ကပဲ အရေးကြီးပြီး တခြားသူတွေအသက်က မအရေးကြီးဘူးလား။ လေယာဉ်ပေါ်မှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်ရှိနိုင်မှာလဲ။ အများဆုံး ရာဂဏန်းအနည်းငယ်ပဲ။ ဒါပေမယ့် မြို့တစ်မြို့မှာ လူဘယ်လောက်နေလဲ။ သန်းပေါင်းများစွာ။"

"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရ ငါတို့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီပေါ့။" ဝမ်တယ်လု၏အသံသည် တုန်ယင်နေပြီး ဤသည်မှာ အမှန်ဖြစ်သည်ကို မယုံနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်က "အရမ်းအဆိုးမြင်မနေပါနဲ့။ ခင်ဗျားတို့ကို တကယ်ပဲ စွန့်ပစ်ခဲ့ရင် လေယာဉ်က အခုအချိန်မှာ ပျက်ကျဖို့ လူသူမနေထိုင်တဲ့နေရာကို ဦးတည်နေလောက်ပြီ။ ဒါက ကောင်းကင်မှာ ဝဲပျံနေတုန်းပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခြေအနေတွေပြောင်းလဲသွားဖို့ အခွင့်အရေးရှိနေသေးလို့ပဲ။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်လို့ပဲ။"

"တော်ပါသေးရဲ့၊ ရှင့်လို ချောမောတဲ့လူငယ်လေးက တစ္ဆေဖမ်းတဲ့အရည်အချင်းရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ရှင် ကျွန်မတို့ကို ကာကွယ်ပေးရမယ်နော်။" ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအမျိုးသမီးခရီးသည်က သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ရင်း သက်သာရာရသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်- "အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းမယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တာ၊ ခင်ဗျားတို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ အဲ့ဒီအရာရဲ့ပစ်မှတ်မထားခံရလောက်အောင် ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအမျိုးသမီးခရီးသည်သည် ယန်ကျန့်ထံမှ ဤသို့သော ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းငြင်းဆိုမှုကို မမျှော်လင့်ခဲ့သောကြောင့် မှင်တက်သွားပုံရသည်။

"တကယ်ပဲ တစ္ဆေတွေရှိနေရင်တော့ ခင်ဗျား သွားကိုင်တွယ်သင့်ပြီ။ ခင်ဗျား ဒီမှာ ဘာထိုင်လုပ်နေသေးတာလဲ။ ဒါ ခင်ဗျားတာဝန်မဟုတ်ဘူးလား။" အခြားခရီးသည်များက သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး တိုက်တွန်းကြသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဤတစ္ဆေပြဿနာကို လျင်မြန်စွာဖြေရှင်းနိုင်လျှင် ၎င်းသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ကာကွယ်ပေးရာရောက်မည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် မလှုပ်မယှက်နေဆဲဖြစ်သည်- "အလျင်စလိုမလုပ်ပါနဲ့။ တစ္ဆေက အခုမှပေါ်လာတာ။ ထိတ်လန့်မှုတွေပျံ့နှံ့လာတဲ့အခါ၊ လူတိုင်း ခြိမ်းခြောက်ခံနေရတယ်လို့ ခံစားရတဲ့အခါကျမှ ကျွန်တော်ပေါ်လာဖို့က ထိုက်တန်တယ်။ အခုနက ခင်ဗျားတို့ တစ္ဆေတွေအကြောင်းပြောရင်တောင် လေယာဉ်ပေါ်က လူဆယ်ယောက်မှာ အနည်းဆုံးရှစ်ယောက်က မယုံကြည်ဘူး။ ကျွန်တော် သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို နားချဖို့ အသက်ရှူမဖြုန်းချင်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် သူတို့က ကျွန်တော့်စကားကို နားမထောင်တဲ့အခါမှာပေါ့၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အဲ့လိုကျေးဇူးမတင်ခံရတဲ့အလုပ်ကို ဒုတိယအကြိမ်လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ခင်ဗျားက အရမ်းအေးစက်တာပဲ၊ ဒါက လူတစ်ယောက်သေနေတာကို မြင်လျက်နဲ့ ဘာမှမလုပ်တာနဲ့ အတူတူပဲ။" ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုကြည့်ပြီး "ကျွန်တော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရမ်းအေးစက်တယ်လို့ ထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် တခြားသူတွေကို ကယ်တင်ဖို့အခွင့်အရေး ခင်ဗျားကို ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ခင်ဗျားအလှည့်ပဲ။" သူက ပြောသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်ကိုင်သေနတ်တစ်လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒီသေနတ်က အထူးသေနတ်ပဲ၊ ဒါက အဲ့ဒီအရာကို ထိမှန်နိုင်တယ်။" သူက ရှင်းပြသည်။

ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားသည် အေးစက်သောသေနတ်ကိုမြင်သောအခါ ၎င်းကို မယူရဲဘဲ မကျေမနပ်ဖြင့် "ကျွန်တော်... ကျွန်တော်က ပရော်ဖက်ရှင်နယ်မဟုတ်ဘူး။"

"ပြဿနာမရှိဘူး၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း တော်တော်လေး အပျော်တမ်းသမားပဲ၊ မကြာခဏ အမှားတွေလုပ်တတ်တယ်။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ထက် ပိုကောင်းအောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။ သတ္တိနဲ့ယုံကြည်ချက်က အရေးအကြီးဆုံးပဲ၊ တခြားအရာအားလုံးကို ကျော်လွှားနိုင်ပါတယ်။" ယန်ကျန့်က ဖိအားပေးသည်။

"ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားဆီကိုပဲ ထားလိုက်ကြရအောင်။" ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက အချိန်အတော်ကြာ စကားလုံးများစုစည်းပြီးနောက် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းမှောင်သွားပြီး သူသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန်မတ်တပ်ထရပ်ကာ ထိုအမျိုးသား၏မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာရိုက်လိုက်ရာ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်-

"မင်းသာ မလုပ်ရဲရင် ပါးစပ်ပိတ်ထား။ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ထိုင်ပြီး ငါဖြေရှင်းတာကို စောင့်နေ။ နောက်ထပ် ညည်းညူသံတစ်ချက်ထွက်ရင် မင်းကို လေယာဉ်ပေါ်ကနေ ပစ်ချပစ်မယ်လို့ ငါကျိန်ဆိုတယ်။ မင်းက ငါသတ်ရဲမှာမဟုတ်ဘူးလို့ တကယ်ထင်နေတာလား။"

ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားသည် ရိုက်ချက်ကြောင့် မှင်တက်သွားပြီး ကြယ်များမြင်ကာ သူ၏မျက်နှာတစ်ခြမ်း ထုံကျင်သွားသည်။ သူ၏နားများသည် အလွန်ကျယ်လောင်စွာ အူနေသောကြောင့် ယန်ကျန့်ပြောခဲ့သည်ကို သူ မကြားလိုက်ပေ။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်၊ မင်းက လေယာဉ်စကတည်းက ငါ့နားထဲမှာ ညည်းညူနေတာ။ မင်းရဲ့မာနကြီးမှုက ဘယ်ကလာလဲဆိုတာ ငါတကယ်မသိဘူး။ မင်းကို သတ်ပစ်တာက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေသလိုပဲ လွယ်တယ်။ မင်းက ဒီလေယာဉ်ခရီးစဉ်မှာ ငါနဲ့တွေ့ခဲ့လို့ မင်းဘိုးဘေးတွေကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့အားလုံး ဒီခရီးစဉ်မှာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ။" ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာပြောသည်။

ယန်ကျန့်သည် နောက်တစ်ကြိမ် လက်လှမ်းပြီး အမျိုးသားတစ်ဦးကို လည်ပင်းမှဆွဲကာ လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်သည် အေးစက်နေပြီး မည်သည့်စိတ်ခံစားမှုမှ ကင်းမဲ့နေကာ သူ၏နဖူးပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးတစ်လုံးက ထူးဆန်းစွာ ဝေ့ဝဲနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မှိန်ဖျော့သောအနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ပြင်းထန်သောအသက်ရှူကျပ်သည့်ခံစားချက်တစ်ခုက ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူသည် ယခုအခါ ယန်ကျန့်ကို ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ဖြင့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ဒီလူ... တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ဘာလို့ ဒီလူက နဖူးပေါ်မှာ မျက်လုံးတစ်လုံးပိုနေရတာလဲ။

"ထွက်သွား၊ ငါ့အလုပ်ကို လာမရှုပ်နဲ့။ တခြားလူတွေအားလုံး ထိုင်ခုံမှာထိုင်၊ ပါးစပ်ပိတ်ပြီး အမူအကျင့်ကောင်းကောင်းနေ။" ယန်ကျန့်က ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားကို သူ၏ထိုင်ခုံသို့ ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ပြန်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများကို သတိပေးလိုက်သည်။

ကြက်ကို အပြစ်ပေးခြင်းဖြင့် မျောက်များကို ခြောက်လှန့်ခြင်း။

ဤစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားကို ဥပမာအဖြစ်အသုံးပြု၍ အခြားသူများကို ဟန့်တားခြင်း၊ သူတို့ နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏အလုပ်ကို ဝင်မရှုပ်စေရန်ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဗျူဟာသည် သိသာထင်ရှားစွာ အလွန်ထိရောက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အခြားလူတိုင်းသည် အအေးပတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး သူတို့၏ထိုင်ခုံများတွင် ထိုင်နေကြကာ အာရုံကြောမကောင်းသောလူတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသော ဤအမျိုးသားကို ဒေါသထွက်စေပြီး အသတ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရဲကြပေ။

နောက်ဆုံးတော့ သူက သေနတ်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ဒီနေ့ကစပြီး ဒီလိုပဲနေ။ အိမ်သာသွားရရင်တောင် ကိုယ့်ဘောင်းဘီထဲမှာပဲ သွား။" ယန်ကျန့်က ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး "တစ္ဆေက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားရင် မင်းဘယ်မှပြေးစရာမရှိဘူး။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနဲ့ သေတာက ပိုကောင်းတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အချိန်ကိုစစ်ဆေးပြီး လှုပ်ရှားရန် အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားမိသည်၊ သူသာ ဆက်ပြီး အချိန်ဆွဲနေလျှင် အပြင်ဘက်ရှိလူများ စိတ်ဓာတ်ကျလာတော့မည်။

ချက်ချင်းပင် လိုအပ်သောပြင်ဆင်မှုများအားလုံး ပြုလုပ်ပြီးသော ယန်ကျန့်သည် ပထမတန်းခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူမ၏ဂြိုလ်တုခြေရာခံဖုန်းမှ စောင့်ကြည့်နေသော ချင်မေ့ရိုသည် သူ၏ရိုင်းစိုင်းသော နည်းလမ်းများကို တိတ်တဆိတ်ခွင့်ပြုခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် သူ့ကို တားဆီးရန် စကားပြောထွက်လာလောက်ပြီ။

ချင်မေ့ရိုသည် ဝင်မစွက်ဖက်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူမသိသည်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်က သင့်ကို အကြိမ်အနည်းငယ်ရိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ခြောက်လှန့်ခြင်းထက် များစွာပို၍ အရေးကြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည် — ဤအသေးအဖွဲပြဿနာများသည် အရေးမပါပေ။

ထို့အပြင် သာမန်လူများ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များတွင် ပါဝင်ပတ်သက်မိခြင်းသည် အလွန်ဆိုးရွားပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အော်ဟစ်ထိတ်လန့်ကာ ပြေးလွှားနေလျှင် သူတို့သည် ကြားခံပုဂ္ဂိုလ်၏အခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်းနှင့် ကလဲ့စားချေလိုသောဝိညာဉ်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းကို နှောင့်ယှက်နိုင်သည် — သေဆုံးသွားသူများသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့သာ အပြစ်တင်ရလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းရန် အချိန်ကြာလေလေ လူများများသေဆုံးလေလေဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အခြားသူများကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် အန္တရာယ်ဖြစ်စေခြင်းဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ခန်းမထဲမှာ ဒုတိယသားကောင် ပေါ်လာပြီ၊ သေဆုံးရခြင်းအကြောင်းရင်းက အရင်တစ်ယောက်နဲ့တူတူပဲ- လည်ပင်းကို အရှင်လတ်လတ်ချိုးသတ်ခံရတာ။ ဒါပေမယ့် ဝမ်ဒုံးသတင်းပို့တာအရ တစ်စုံတစ်ယောက်က သားကောင်ရဲ့ခေါင်းပေါ်မှာ အပိုလက်တစ်စုံတွေ့ခဲ့တယ်တဲ့။" ချင်မေ့ရိုက သူမ ယခုမှရရှိသော သတင်းအချက်အလက်အနည်းငယ်ကို ချက်ချင်းပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

"လက်တစ်စုံ? ဘယ်လိုလက်မျိုးလဲ။" ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"အလင်းရောင်က မကောင်းဘူး၊ ပြီးတော့ သက်သေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်လိုက်ရဘူး။ သူတို့ပြောတာက သေသူတစ်ယောက်ရဲ့လက်တစ်စုံနဲ့တူတယ်လို့ပဲ ပြောတယ်။ သက်သေနာမည်က ကျိုးဟောက်၊ ရှင် သူ့ကို မေးချင်မေးနိုင်တယ်။" သူမက ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်- "ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသတ္တဝါတစ်ခုရှိနေရင်တော့ ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်။ အဲ့ဒီအရာက နောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော် အရေးယူမယ်။"

"ရှင် ဘာလို့ အရင်က အရေးမယူခဲ့တာလဲ။" ချင်မေ့ရိုက စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က "ငါ ဘယ်အချိန်အရေးယူမလဲဆိုတာက ငါရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ မင်းက ငါ့လုပ်ရပ်တွေကို အတင်းအကျပ်ဝင်စွက်ဖက်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့နည်းလမ်းတွေက မှားတယ်လို့ မင်းထင်ရင် ဌာနချုပ်ကို ငါ့ကို အလုပ်ထုတ်ခိုင်းလိုက်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရင် ငါက အတော်လေး ဆန္ဒရှိရှိနဲ့ အလုပ်ထွက်ချင်တယ်။"

ချင်မေ့ရိုသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူမသည် ကြားခံပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့်မရှိပေ၊ အထူးသဖြင့် ယန်ကျန့်ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း အဆင့်ကြားခံ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် စွက်ဖက်ခွင့်မရှိပေ။

သို့သော် သူမသည် ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြေရှင်းနိုင်သင့်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ အကယ်၍ သိသာသော ထိခိုက်သေဆုံးမှုများရှိခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ဆိုးရွားသောရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါ့အပြင် နောက်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အတွက် ဆက်သွယ်ရေးကို လျိုရှောင်ယွီကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါက ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေအတွင်းမှာ မင်းနဲ့ စကားပြောဖို့ ငြင်းဆန်တယ်။" ယန်ကျန့်က နောက်ပိုင်းတွင် ထပ်ပြောသည်။

"ဘာလို့၊ ဘာလို့လဲ။" ချင်မေ့ရိုက အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

ယန်ကျန့်က "အကြောင်းရင်းမရှိဘူး။"

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မ သဘောပေါက်ပြီ။" ချင်မေ့ရိုက ပြန်ဖြေသည်၊ သူမ၏အသံတွင် စိတ်ခံစားမှုအရိပ်အယောင်ပါနေသည်၊ သူမ၏တာဝန်သိစိတ်ထားသည် ယန်ကျန့်၏ ဤသို့သောမထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို အဘယ်ကြောင့်ခံရသည်ကို သူမနားမလည်နိုင်ပေ။

သူတို့စကားပြောနေစဉ် သူသည် မှိန်ဖျော့စွာလင်းနေသော ခန်းမသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် လူအုပ်ကြားတွင် လှုပ်ရှားမှုအချို့ရှိနေပြီး ဆူညံသံသည် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေကာ အချို့သောကြောက်ရွံ့မှုစိတ်ဓာတ်သည် လူများကြားတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။

မသဲမကွဲဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က လေယာဉ်ပေါ်ရှိတစ္ဆေအကြောင်း ပြောနေသည်ကို ကြားနိုင်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဒုတိယသားကောင်၏တည်နေရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။