သံသယရှိသူ

ဒီကော့ဖန်မှာ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ!

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပေမယ့် ယခင်က ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခုကြောင့် သူက ကော့ဖန်အပေါ် နက်ရှိုင်းတဲ့သတိထားမှုတစ်ခု ထားရှိနေတယ်၊ အကြောင်းကတော့ ဒီလူရဲ့အထောက်အထားက သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိနေလို့ပဲ။

ကော့ဖန်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်တယ်လို့ သံသယရှိနေတယ်။

"မင်းအခု အဆင်ပြေရဲ့လား၊ ဘာမှမမှားဘူးမလား။"

တခြားသူတွေက ယန်ကျန့်ရဲ့အတွေးတွေကို မသိကြဘူး၊ ရှန်လျန်တောင်မှ ဘာသဲလွန်စမှမရှိဘဲ စိုးရိမ်တဲ့အမူအရာနဲ့ ချက်ချင်းလာမေးတယ်။

ကော့ဖန်ရဲ့ ယခင်က ကြေမွသွားတဲ့မျက်နှာက ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီ၊ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက မပျက်မစီးရှိနေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သေမင်းမျက်နှာတပ်ထားဆဲဖြစ်ပေမယ့် သူက နေလို့မကောင်းဘူးဆိုတာ ရှင်းလင်းနေတယ်၊ သူ့မျက်လုံးတွေက အထူးသဖြင့် ညှိုးငယ်နေတယ်- "ငါအဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒီအရာက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတယ်၊ ငါ့ကို သေလုနီးပါးဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်။ ခုနကတင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေက ဖိနှိပ်ခံနေရတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။"

"အဲ့ဒီလက်က ငါ့ကိုဖမ်းဆွဲချင်တာမဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေကိုပဲ။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေက လွှဲပြောင်းခံနေရတယ်လို့ ငါခံစားမိတယ်၊ အဲ့ဒီပုလင်းထဲကို ပြေးဝင်ချင်နေသလိုပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ အရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ လက်က တွန်းလှန်ခံလိုက်ရတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါသာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဆုံးရှုံးသွားရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကအရာတွေရဲ့ အတွင်းပိုင်းဟန်ချက်ညီမှုက ပျက်စီးသွားမှာ၊ ပြီးတော့ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် ငါသေချာပေါက် သေသွားလိမ့်မယ်။"

တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့လူတစ်ယောက်က တကယ်တမ်းမှာ တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုရဲ့အစွန်းမှာ ရှိနေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ တစ်ခုခုမှားသွားရင် သူတို့သွားပြီပဲ။

Z မြို့က ဖုန်းချွမ်လိုပဲ၊ ယန်ကျန့်က သူ့ဟန်ချက်ညီမှုကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှ တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုရဲ့အစွန်းကနေ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်နိုင်ခဲ့တာ။

"ဒီဖြစ်ရပ်က မမျှော်လင့်ထားပေမယ့် ကံကောင်းစွာနဲ့ ဘာထိခိုက်မှုမှမရှိခဲ့ဘူး။"

ရှန်လျန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးချလိုက်တယ်- "ခုနကလည်း ယန်ကျန့်ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ။ သူက ခုနက အဲ့ဒီတစ္ဆေကို တွန်းလှန်ဖို့ ကူညီပေးဖို့ လှုပ်ရှားခဲ့တာပဲ။"

ယန်ကျန့်?

ကော့ဖန်က သူ့ကို အနည်းငယ်ထူးဆန်းတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်၊ ယန်ကျန့်က တကယ်ပဲ လက်တစ်ဖက်ကမ်းပြီး ကူညီလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပုံပဲ။

စကားမပြောဘဲ ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားပြီး ဘေးက ဝမ်တယ်လုရဲ့ခရီးဆောင်အိတ်ကနေ ပုလင်းရဲ့အဖုံးကို ကောက်ယူလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ချန်ယီဆီ ချဉ်းကပ်သွားပြီး "ခင်ဗျား စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ဒီပစ္စည်းကို ကျွန်တော်ကိုင်တွယ်ပါရစေ။"

ချန်ယီက ယန်ကျန့်နဲ့ မငြင်းခုံခဲ့ဘူး။ သူက "မင်းက အတွင်းထဲကအရာကို ဖိနှိပ်နိုင်တာက မင်းကိုင်တွယ်တာက ပိုကောင်းစေတာပေါ့။ ငါဒီအမှုကို မစီမံတော့ဘူးလို့ ပြောပြီးသား၊ ဒါကြောင့် သဘာဝအတိုင်း ငါ့ကတိအတိုင်းနေမှာပဲ။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သတိထားလိုက်တော့။ ဒီတစ်ခါဒုက္ခက ကော့ဖန်ရဲ့တာဝန်ပဲ၊ နောက်တစ်ခါ အတွင်းကနေ တစ်ခုခုလွတ်မြောက်သွားတဲ့အကြောင်း ငါကြားရင် မင်းကို ငါတာဝန်ယူခိုင်းမယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ပုလင်းကို ယန်ကျန့်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ရတယ်၊ ငါက ကော့ဖန်လို အဖြစ်မရှိတဲ့ ကိုင်တွယ်သူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး။ ငါ့လက်ထဲကပစ္စည်းနဲ့ တစ်ခုခုမှားသွားရင် ဒါက သဘာဝအတိုင်း ငါ့တာဝန်ပဲ။"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောရင်း ပုလင်းကိုယူပြီးနောက် ချက်ချင်းအဖုံးတပ်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်ပိုင်လက်ဆွဲအိတ်ကနေ ရွှေပြားနဲ့ ပတ်လိုက်ပြီး လုံးဝလုံခြုံမှုရှိအောင် သေချာလုပ်လိုက်တယ်။

သူက လက်တစ်ဖက်ကို အကျဉ်းချထားပြီးသားဖြစ်ပြီး ဒီလက်က ပိုပြီးတောင်ထူးခြားသေးတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် သူဒီပစ္စည်းနဲ့ လောလောဆယ် မပတ်သက်ချင်သေးဘဲ ဒီအတိုင်းအကျဉ်းချထားတာက ကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်။

"ကိစ္စပြီးသွားပြီဆိုတော့ ငါလည်း သွားသင့်ပြီ။ ရှန်လျန်၊ ကျန်တာ မင်းကိုင်တွယ်လိုက်တော့။ ငါမင်းတို့နဲ့ ဒီလိုအချိန်ဆွဲနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။"

ချန်ယီက လေးလံစွာ ဟွန့်ခနဲဆိုလိုက်တယ်၊ ကော့ဖန်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ဖြစ်ရပ်ကို သူစိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်နေတာ ရှင်းလင်းနေတယ်။

ဒါက မတော်တဆမှုတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့်ပေါ့။

သို့တိုင် ကော့ဖန်အပေါ်ဖြစ်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒါက သူ့အမှားပဲ၊ မတော်တဆဖြစ်လို့ အပြစ်ကင်းတယ်ဆိုတာမျိုးမရှိဘူး။

အရင်ကတည်းက ကြည့်ရခက်တဲ့သေမင်းမျက်နှာနဲ့ ကော့ဖန်က ဒီအချိန်မှာ ပိုပြီးရှက်ရွံ့နေသလို ခံစားရတယ်။ သူက ဘယ်မြို့မှာမဆို လေးစားခံရတဲ့ ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးလား။ အခုတော့ ဒီလူတွေရှေ့မှာ သူက လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ဖြစ်လာသလိုပဲ၊ မျက်နှာနဲ့ဂုဏ်သိက္ခာ လုံးဝဆုံးရှုံးသွားတယ်။

"ငါလည်း သွားသင့်ပြီ။ ငါဒီကိစ္စရဲ့ရင်းမြစ်ကို စေ့စေ့စပ်စပ်စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး နောက်ပိုင်းမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်ကို အစီရင်ခံစာတစ်စောင် ပေးပါ့မယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ရှန်လျန်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းပြုံးလိုက်တယ်- "အင်း၊ မင်းကို အလုပ်ရှုပ်စေရတော့မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီပစ္စည်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး... ဖြစ်နိုင်ရင် ဌာနချုပ်ကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက J မြို့လေ၊ တစ်ခုခုလွဲချော်သွားရင် ဘယ်သူ့အတွက်မှ မကောင်းဘူး။"

"ကျွန်တော် စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးသွားရင် ဒါကို လွှဲပေးပါ့မယ်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ ကျွန်တော် စားလို့မှမရတာ၊ ဒါကြောင့် စိတ်မပူပါနဲ့။" ယန်ကျန့်က ဖြစ်ကတတ်ဆန်းပြောလိုက်သည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ဘယ်တော့ပြီးမလဲဆိုတာကတော့ သူ့ရဲ့ယိုယွင်းနေတဲ့အခြေအနေကို ဘယ်တော့ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာပေါ် မူတည်လိမ့်မယ်။

"အင်း၊ ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီပေါ့။" ရှန်လျန်က ယန်ကျန့်ရဲ့ ဖြစ်ကတတ်ဆန်းအဖြေကိုမြင်တော့ နောက်ထပ်ဖိအားမပေးနိုင်ဘဲ မလိုလားစွာ သဘောတူလိုက်တယ်။

ယန်ကျန့်က ပြီးတော့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ပျော့ခွေသွားပြီဖြစ်တဲ့ ဝမ်တယ်လုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်- "ဥက္ကဌဝမ်၊ ခင်ဗျား ဒီမှာပဲ ဆက်နေချင်သေးလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး ကျွန်တော်နဲ့အတူ ထွက်သွားမလား။"

"ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော်..."

ဝမ်တယ်လုက ဒါကိုကြားတော့ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြစ်ပြီး စကားပင်မပြောနိုင်တော့ဘူး။

"ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်ပြီးမှတော့ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့။" ယန်ကျန့်က ပြောတယ်။

သူက ဝမ်တယ်လုအပေါ်က သဲလွန်စကို လိုအပ်နေသေးတယ်၊ မဟုတ်ရင် သူက သူ့ကို ချန်ယီရဲ့ဖမ်းဆုပ်မှုကနေ ကာကွယ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။

သူ့ကိုယ်ပိုင်ရှင်သန်မှုနဲ့ပတ်သက်လာရင် သူက အသေးငယ်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ကိုတောင် လက်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး၊ နိုင်ငံတကာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ရတာကို ထားလိုက်ဦး၊ သူတို့ထဲက အယောက်တစ်ရာကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ရရင်တောင် သူ မကြောက်ဘူး။

သေတော့မှာပါဆိုမှ လူတစ်ယောက်ကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်ရမှာ ကြောက်နေစရာလိုသေးလို့လား။

ထိုအခိုက်တွင် ဝမ်တယ်လုက အားပေးမှုရှာတွေ့သွားပြီး သူ၏ယခင်က ပျော့ခွေနေသောခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် မြေပြင်မှ လျင်မြန်စွာထရပ်ရန် အားအင်ရှာတွေ့သွားပြီးနောက် သူက သူ့ပတ်လည်ကလူတွေကို ကြည့်လိုက်တယ်။

သူတို့အားလုံးက သူ့ကိုထွက်သွားခွင့်ပေးဖို့ တိတ်တဆိတ်သဘောတူထားပုံရပြီး သူ့ကိုတားဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း ပြသနေတယ်။

ချက်ချင်းပဲ သူက ထွက်ပြေးသလို ယန်ကျန့်နောက်ကို လိုက်သွားတယ်။

"ကျွန်တော် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့အရှုပ်အထွေးတစ်ခုကို ဖြစ်စေခဲ့တာ၊ ဒီလိုမျိုးထွက်သွားတာ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ဝမ်တယ်လုက သူဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်သွားနိုင်တယ်ဆိုတာကို မယုံကြည်နိုင်ဘူး။

ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်နဲ့ အဲ့ဒါကြောင့် လူတစ်ယောက် သေလုနီးပါးဖြစ်သွားတာ၊ သူ့အပေါ် အပြစ်ပုံချခဲ့ရင် သူ့ကို ထုတ်ပြီး ပစ်သတ်ခံရနိုင်ခြေများတယ်။

ယန်ကျန့်က "ခင်ဗျားအဆင်ပြေတာက ကျွန်တော်ခင်ဗျားအဆင်ပြေတယ်လို့ ပြောလို့ပဲ။ ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားအဆင်မပြေဘူးလို့ ပြောခဲ့ရင်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ J မြို့ကအာဏာပိုင်တွေက ခင်ဗျားကို စစ်ကြောမေးမြန်းလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားကံကောင်းရင် ခင်ဗျားဘဝကို ထောင်ထဲမှာ ကုန်ဆုံးရလိမ့်မယ် — ပိုက်ဆံက ခင်ဗျားကို မကူညီနိုင်ဘူး၊ ခင်ဗျားကံဆိုးရင်တော့ ခင်ဗျားရဲ့နောက်ဘဝအကြောင်း စဉ်းစားနေရလောက်ပြီ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဖြစ်ရပ်က ခင်ဗျားဆီကနေ အစပြုခဲ့တာကိုး။"

"ခင်ဗျား တမင်တကာလုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ရင်တောင် ဒီလောက်သိသာတဲ့သက်ရောက်မှုနဲ့ ဒုက္ခကို ဖြစ်စေခဲ့တာ၊ ခင်ဗျား တာဝန်ကနေ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။"

"နားလည်ပါတယ်၊ နားလည်ပါတယ်။" ဝမ်တယ်လုက သူ့နဖူးကိုထိပြီး ချွေးသုတ်ချင်ပေမယ့် သူ့လက်တွေက လက်ထိပ်ခတ်ထားဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရတယ်။

သူက ယန်ကျန့်လိုလူတွေရဲ့ ပြတ်သားမှုကို စတင်သဘောပေါက်လာပြီ။

သူတို့က အဆင့်အတန်းသိပ်မမြင့်ဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် သူတို့ရဲ့အာဏာက ထူးထူးခြားခြားကြီးမားတယ်၊ ခုနက အနည်းငယ်တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ မီးသတ်ဌာန၊ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့တွေနဲ့ တခြားသူတွေအားလုံး အပြည့်အဝပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေတာကို သူတွေ့ခဲ့တယ်။

တစ်ယောက်မှ မေးခွန်းထုတ်ရဲခြင်းမရှိဘူး။

သူလုပ်ခဲ့တဲ့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့အမှားတစ်ခု၊ ဖမ်းဆီးခံရခြင်း၊ စစ်ကြောမေးမြန်းခံရခြင်း၊ သို့မဟုတ် လွှတ်ပေးခြင်း — အားလုံးကဘာလုပ်ငန်းစဉ်မှ မလိုအပ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပဲ၊ ။

သူတို့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကပဲ လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်တယ်။

"သူတို့အားလုံးက ဆရာကြီးတွေပဲ။" ဝမ်တယ်လုက တွေးပြီး တုန်လှုပ်သွားတယ်၊ သူ့အဆီတွေက တုန်ခါနေတယ်။

သူက လေယာဉ်ပေါ်မှာ အစ်ကိုကျန့်နဲ့ တွေ့ခဲ့ရလို့ ကံကောင်းတာပဲ။

မဟုတ်ရင် သူသွားပြီလို့ သူခံစားမိတယ်။

"အဲ့ဒီရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေအကြောင်း..." ဝမ်တယ်လုက နောက်ကနေလိုက်ရင်း တုံ့ဆိုင်းစွာပြောလိုက်တယ်။

သူစကားမဆုံးခင်မှာပဲ ယန်ကျန့်က သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်တယ်- "အခုက ဒါကို ဆွေးနွေးရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ပိုတိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာတစ်ခုရှာတွေ့တဲ့အထိ စောင့်၊ ပြီးတော့မှ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောပြ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီကနေ ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို လိုအပ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားနားလည်တယ်နော်။"

သူ့စကားဆုံးတော့ ယန်ကျန့်က ရပ်ပြီး သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။

"နားလည်ပါတယ်၊ နားလည်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် အပြည့်အဝပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်။" ဝမ်တယ်လုက လန့်သွားပြီး အခုပိုတောင် ချွေးတွေပြန်လာတယ်။

သူသိသည်မှာ ယန်ကျန့်၏လက်ထဲတွင် ရှိနေလျှင် သူသည် အတော်လေးဘေးကင်းသည်၊ သို့သော် ချန်ယီကဲ့သို့သောတစ်စုံတစ်ယောက်၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားလျှင် အနာဂတ်သည် ခက်ခဲဖွယ်ရှိသည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ယန်ကျန့်နှင့် နီးနီးကပ်ကပ်နေရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

ကုန်ကျစရိတ် သို့မဟုတ် တန်ဖိုး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူဂရုမစိုက်ပေ။