မမျှော်လင့်ထားသော နိုးထခြင်း

ဖင်အန်းဟိုတယ်အတွင်းမှ အသံက အထပ်တိုင်းရှိလူများကို ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သည်။

တည်းခိုနေသောဧည့်သည်များ များများစားစားမရှိသော်လည်း ဟိုတယ်၏ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းများသည် ဧည့်သည်များထက် အရေအတွက်များစွာသာလွန်နေပြီး ဧည့်သည်တစ်ဦးချင်းစီ၏အထောက်အထားမှာ ထူးခြားပြီး လေးနက်သောသတိထားမှုဖြင့် ဆက်ဆံထိုက်သည်။

သို့သော် လူများလေလေ၊ တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုများလေဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်များသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး မတည်ငြိမ်သော အထူးနေထိုင်သူများဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်...

ဟိုတယ်၏ အထပ်တစ်ခုအတွင်း၌...

ဤဧရိယာကို လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများက ပိတ်ဆို့ထားသည်၊ မှိန်ဖျော့စွာလင်းနေသောစင်္ကြံတွင် ဒဏ်ရာရသူအများအပြား လဲလျောင်းနေပြီး သူတို့၏ဒဏ်ရာများမှ သွေးများစီးကျကာ ပတ်ဝန်းကျင်မြေပြင်ကို တဖြည်းဖြည်း အနီရောင်ဆိုးနေပြီး နာကျင်စွာငြီးငြူသံများနှင့် မှိန်ဖျော့သောငိုယိုသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သို့သော် ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာရသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မည်သူမျှ ဤအထပ်သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ခြေချရန်မရဲပေ။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဆွဲချသွားသောသွေးလမ်းကြောင်းများသည် ဤအထပ်ရှိတစ်စုံတစ်ယောက်က အခြားသူများ အနီးကပ်လာခြင်းကို မလိုလားကြောင်း အခြားသူများကို ရှင်းလင်းစွာသတိပေးနေသည်။

"ညသန်းခေါင်ကြီးမှာ ဘယ်သောက်ကောင်က ဒုက္ခပေးနေတာလဲ၊ ဒီလောက်ဆူညံနေတာ ငါလုံးဝအိပ်လို့မရဘူး၊ တောက်စ်၊ သူတို့တိတ်တိတ်နေလို့မရဘူးလား။"

"ဟေး၊ နောက်တစ်ယောက် ရူးသွားပြန်ပြီထင်တယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေပြန်လည်နိုးထချိန် နီးကပ်လာတာနဲ့အမျှ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြိုလဲတာက မထူးဆန်းပါဘူး။"

"ဒီမှာ ရူးသွပ်နေတာလား။ ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ်သေတာနဲ့တူတူပဲ၊ သူတို့ဒါဘယ်နေရာလဲဆိုတာ မသိဘူးလား။ ဒါက J မြို့လေ၊ ဘယ်လောက်များတဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေ ဒီမှာရှိလဲမသိဘူး၊ ဌာနချုပ်က တစ်ယောက်ယောက်လွှတ်တာကို စောင့်လိုက်ရုံနဲ့ ဒါက ဖြေရှင်းပြီးသွားမှာ၊ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ အသက်ကို ပစ်လိုက်သလိုပဲ။"

"ဒီတစ်ခါ ဘယ်သူလှုပ်ရှားခဲ့တာလဲ၊ ဘယ်သူသိလဲ။"

အနီးအနားရှိအထပ်တစ်ခုရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် နေရာအနှံ့မှ တစ္ဆေဆရာများ စုရုံးနေကြပြီး တစ်ဒါဇင် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မက လွယ်လွယ်ကူကူရှိသည်။ ဟိုတယ်တွင် ထိုသို့သောလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အေးအေးဆေးဆေးမနားနိုင်သောကြောင့် သူတို့ကို ဟိုတယ်၏စီစဉ်မှုဖြင့် ပိုမိုလွယ်ကူစွာစီမံခန့်ခွဲရန် အတူတကွစုစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်နာမည်က လင်ရှန်၊ တစ်နေရာရာက ကောလိပ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်၊ တော်တော်တုံးတယ်။ သူပထမဆုံး တစ္ဆေဆရာဖြစ်လာတုန်းက သူက အစွမ်းထက် စွမ်းအားတွေရတယ်လို့ထင်ပြီး အစောပိုင်းမှာ အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့တယ်၊ မြို့ပြပုံပြင်တွေထဲကလို ကျောင်းရဲ့အလှဘုရင်မကို လိုက်ဖမ်းတဲ့သူရဲကောင်းလုပ်ဖို့ကြိုးစားရင်း နှစ်လမပြည့်ခင်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ။ ကံကောင်းတာက အဲ့ဒီလူတုံးက အမိုက်စားအလုပ်တစ်ခုလုပ်ခဲ့တယ်၊ သူဌာနချုပ်ကို ဝင်ခဲ့တယ်။"

"သူခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် မဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် လူအင်အားရှားပါးမှုနဲ့ ဒီကောင်က အရေးကြီးတဲ့ တန်ဖိုးတချို့ရှိနိုင်တာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ဌာနချုပ်က သူ့ကို မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ J မြို့ကို လာခွင့်ပြုခဲ့တာ။"

အနည်းငယ်ခက်ထန်သောအမူအရာရှိသော လူငယ်တစ်ဦးက ထမင်းစားကုလားထိုင်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏လက်ထဲရှိဝိုင်ခွက်ကို ကစားနေသည်။

"အိုး၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်သိနေရတာလဲ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"ငါသိတာပေါ့၊ လင်ရှန်က ငါ့အတန်းဖော်ပဲ။"

ထိုလူက နှာခေါင်းရှုံ့သည်-

"ငါသူ့ကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက မကြိုက်ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီကောင်က မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေရဲ့စွမ်းအားတွေကို အရမ်းအလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က ငါ့ထက်ပိုမြင့်ပြီး ငါသူ့လက်ချက်နဲ့ ခံခဲ့ရဖူးတယ်။"

တူညီသောကျောင်းမှ တစ္ဆေဆရာနှစ်ဦးထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးသောဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အခြားသူများက သူတို့ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်၊ ဤလူသည် ထိုဒုက္ခပေးသူလင်ရှန်နှင့် အတော်အတန်ကြီးမားသောပဋိပက္ခရှိပုံရသည်။

"ဌာနချုပ်က ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဘယ်လိုလူစားမျိုးကို လွှတ်မယ်လို့ မင်းတို့ထင်လဲ။ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့် ဒီနေ့ဟိုတယ်ကို check-in ဝင်သွားတယ်လို့ ငါကြားတယ်၊ သူတို့ သူ့ကို ဝင်စွက်ဖက်ခိုင်းမှာလား။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်။

ဤနာမည်ကို ဖော်ပြသည်နှင့် ရှိနေသူအားလုံးသည် ခြွင်းချက်မရှိ သိမ်မွေ့သောအမူအရာပြောင်းလဲမှုကို ပြသကြသည်။

အဆင့် S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းခဲ့သောသူ၊ တားချန်းမြို့၏တာဝန်ခံ၊ ယန်ကျန့်လား။

အများစုသည် ယန်ကျန့်ကို မတွေ့ဖူးသော်လည်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော တစ္ဆေဆရာများအနေဖြင့် အဆင့် C နှင့် အဆင့် B ဖြစ်ရပ်များကို ရှင်သန်လွတ်မြောက်ခဲ့ရုံဖြင့်ပင် အသက်အန္တရာယ်နှင့် နီးစပ်ခဲ့ပြီး သူတို့သည် အနည်းငယ်စိတ်ဒဏ်ရာရနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆင့် S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲကြသည်။

ထိုသို့သောတစ္ဆေများသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ကိုင်တွယ်နိုင်သောအရာ အမှန်တကယ်ဟုတ်ရဲ့လား။

ပြီးတော့ ဒါအကုန်မဟုတ်သေးဘူး၊ အများအပြားက ယန်ကျန့်၏ဖိုင်ကို မြင်ဖူးကြသည်။

ထိုဆာလောင်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်မှလွဲ၍ သူသည် ဟွမ်ကန်းရွာ တစ္ဆေခေါင်းတလားအမှု၊ တစ္ဆေအရိပ်ဖြစ်ရပ်၊ Z မြို့ရှိ လူခေါင်းဘောလုံးများဖြစ်ရပ်တို့ကိုလည်း ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး တစ္ဆေဆရာကလပ်တစ်ခုလုံးကိုပင် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။

ဖိုင်ထဲရှိ မှတ်တမ်းတစ်ခုချင်းစီသည် ဖတ်ရှုရန် ကျောချမ်းစရာကောင်းလှသည်။

"တကယ်ပဲ၊ ယန်ကျန့်က ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူဒီနေ့ J မြို့ကို ရောက်လာတာက သူက သူ့ရဲ့အကန့်အသတ်ကို ရောက်နေပြီဆိုတဲ့သဘောပဲ။ ဌာနချုပ်က ဒါကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သူ့ကို နောက်ထပ်ဖြစ်ရပ်တွေ ကိုင်တွယ်ခိုင်းမှာမဟုတ်လောက်ဘူး။ ဒါ့အပြင် လင်ရှန်က နည်းနည်းထူးခြားတယ်။ သူတို့သာ တစ္ဆေမျက်လုံးယန်ကျန့်ကို ဒီထဲကို အတင်းအကျပ်တွန်းပို့ခဲ့ရင် သူတကယ်ပဲ ဒီမှာ ကျဆုံးသွားနိုင်တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက သူအဆုံးမှာ ကိုင်တွယ်နိုင်လောက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးသွားမလားဆိုတာတော့ မသိနိုင်ဘူး။"

ယခင်က မှတ်ချက်ပေးခဲ့သော လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

"တောက်စ်၊ အဲ့လိုလူမျိုးက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေသွားခဲ့ရင် ငါတို့ကျန်တဲ့သူတွေက သူနဲ့အတူ မြှုပ်နှံခံရမှာမဟုတ်ဘူးလား။" တစ်စုံတစ်ယောက်က လန့်ဖျပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပိုမိုအစွမ်းထက်သောတစ္ဆေဆရာသေဆုံးလေ၊ သူတို့ဖြစ်လာသောတစ္ဆေက ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလေဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အခြားသူများအတွက် အလွန်ဆိုးရွားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူတို့ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် စားသောက်ဆိုင်ရှိအလင်းရောင်သည် လျှပ်စစ်ပတ်လမ်းကို တစ်စုံတစ်ခုက သက်ရောက်မှုရှိသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် မှိန်သွားသည်။

ဟင်?

ဤရုတ်တရက်အပြောင်းအလဲက လူတိုင်း၏မျက်ခွံများကို တွန့်သွားစေသည်။

တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ။

သူတို့သည် အခြေအနေ အတော်လေးဆိုးရွားနေသည်ကို ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားကြသည်။

"တောက် !တောက် !တောက် !"

ရေကျသံတစ်ခုက ရုတ်တရက်တိတ်ဆိတ်သွားသော ဧည့်ခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"မင်းတို့ခေါင်းအထက်ကို ကြည့်။" တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် လူတိုင်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာကျက်မှ သွေးများစိမ့်ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ ၎င်းသည် စိမ့်ဝင်နေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အစက်များက စတင်ကျဆင်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ပတ်လည်ကလေထုသည် စိုစွတ်ပြီး အေးစက်လာပုံရသည်၊ အသက်ရှူရမသက်မသာဖြစ်ပြီး ချိပ်ပိတ်ထားသောကွန်တိန်နာတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ အသက်ရှူကျပ်သည့်ခံစားချက်ကို ဖန်တီးပေးသည်။

"ဒါ မကောင်းတော့ဘူး။"

ယခင်ကတည်ငြိမ်နေသော လူငယ်သည် တစ်စက္ကန့်မျှ တောင့်တင်းသွားသည်။

"ဘာမကောင်းတာလဲ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"လင်ရှန်က ဒီအထပ်ကို သက်ရောက်မှုရှိနိုင်စွမ်း မရှိသင့်ဘူး၊ ...သူ့အကန့်အသတ်ကို ရောက်သွားတာမဟုတ်ရင်ပေါ့။"

မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုလား။

လူတိုင်း အကြောက်ဆုံးအရာ၊ ဖြစ်တော့မလို့လား။

"မြန်မြန်လုပ်၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က အလျင်စလို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

သူတို့သည် လူလုပ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတွင် မတော်တဆပါဝင်ပတ်သက်မိရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။

လျင်မြန်စွာပင် လူအများအပြားသည် သူတို့အသက်ကို လုပြေးသကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ပြီးတော့ ဒီအချိန်မှာ အထပ်တစ်ခုခုမှာ...

မီးတွေအားလုံး ငြိမ်းသွားပြီး အမှောင်ထုက အေးစက်တဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံထားတယ်၊ လေထုက စိုထိုင်းမှုနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ရေစက်တွေက အနီးအနားကနံရံတွေပေါ်မှာ အဆက်မပြတ်ဖွဲ့စည်းနေပြီး လေထုက မှိုနံ့နဲ့ နံစော်နေတယ်။

ရင်းမြစ်ရဲ့အတွင်းပိုင်း၊ ဧည့်ခန်းတစ်ခုထဲမှာ...

မျက်နှာရောင် ဖြူဖျော့ပြီး ဖောင်းကားနေတဲ့လူတစ်ယောက်က ကုလားထိုင်တစ်လုံးမှာ ခေါင်းအနည်းငယ်ငုံ့ပြီး ထိုင်နေတယ်။ အနီးအနားမှာ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းနှစ်ဦးနဲ့ အမျိုးသမီးစားပွဲထိုးတစ်ဦးက သွေးအိုင်ထဲမှာ လဲလျောင်းနေပြီး သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေက အေးစက်သက်မဲ့နေပြီ။

"ငါအသက်မရှင်နိုင်တော့ရင် တခြားသူတွေလည်း အသက်မရှင်နိုင်စေရဘူး။ လူတိုင်းသေရမယ်၊ အားလုံးငါနဲ့အတူ မြှုပ်နှံခံရမယ်..."

မကြားတကြားရေရွတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်၊ အရူးအမူးရူးသွပ်မှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပြီး မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင် တိုးတိုးလေးရေရွတ်နေသလိုပဲ၊ ကျောချမ်းစရာကောင်းလှတယ်။

သူ့နာမည်က လင်ရှန်။

အသက်နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်၊ သူက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်။

သူက လူတိုင်းလိုပဲ၊ ပုံမှန်အတိုင်း စာသင်ပြီး နေထိုင်ခဲ့တယ်၊ တစ်နေ့မှာ သူကျောင်းဝင်းထဲက ရေကန်တစ်ခုထဲကို မတော်တဆပြုတ်ကျပြီး သတိလစ်သွားတဲ့အထိပေါ့။

သူနိုးလာပြီး ဆေးရုံကထွက်သွားတဲ့အခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပုံမှန်မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတာကို သူတွေ့ရှိခဲ့တယ်။

သူ့အစာအိမ်ထဲမှာ ရေတွေပြည့်နေပြီး သူဘယ်လောက်ပဲကြိုးစားပါစေ အန်ထုတ်လို့မရပ်နိုင်သလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ အစပိုင်းမှာ ကြောက်လန့်ပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ သူအန်ထုတ်တဲ့ရေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သူရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။

သူက အစွမ်းထက်စွမ်းအားတစ်ခုခုရတယ်လို့ထင်ပြီး သူက ဒါကို မဆင်မခြင်သုံးစွဲခဲ့တယ်၊ သူက ဘဝရဲ့အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ပြီလို့ ယုံကြည်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ သူအန်ထုတ်နေတဲ့ရေက တဖြည်းဖြည်း မှားယွင်းလာနေတာကို သူလျင်မြန်စွာ သတိပြုမိခဲ့တယ်။

အစပိုင်းမှာ ကြည်လင်တယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ကျိလာတယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာတယ်... အဖြစ်အများဆုံးနောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်မှာ သူက ဖောင်းကားနေတဲ့ ဖြူဖျော့တဲ့လက်မောင်းတစ်ချောင်းကို အန်ထုတ်ခဲ့တယ်။

အတိတ်မှာ သူက ဆံပင်၊ လက်ချောင်းတွေ... ကျိုးနေတဲ့သွားတွေလို တခြားအရာတွေအများကြီးကိုလည်း ထုတ်ပယ်ခဲ့ဖူးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီညရောက်လာတယ်။

လင်ရှန်က သူအန်တာကို ထိန်းချုပ်လို့မရတော့ဘူးဆိုတာကို စိတ်ပျက်စွာနဲ့ သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူ့ဗိုက်ထဲကရေက လှိုင်းလုံးတွေ လှိမ့်နေသလို အပြင်းအထန် လှုပ်ခတ်နေပုံရတယ်၊ အရာအားလုံးက ဒီနေ့မှာ ထုတ်ပယ်ခံရတော့မယ့်အတိုင်းပဲ။

ကလဲ့စားချေလိုတဲ့ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုလား။

သူက အခက်အခဲအများအပြားကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး သူအရင်ကလို ရိုးအတဲ့ကျောင်းသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။ အချို့သောလမ်းကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့် သူက သူ့ရဲ့အခြေအနေနဲ့ သူ့အတွင်းထဲမှာ တိတိကျကျ ဘာရှိလဲဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။

ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။

သူမသေချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ဘဝက သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိဘူး။

ဒါကြောင့် သူက တခြားလူတိုင်းအပေါ်မှာ ရူးသွပ်စွာ ကလဲ့စားချေဖို့ စတင်ခဲ့တယ်။ သူက တစ်ယောက်တည်း ဒီလိုစိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့သေခြင်းမျိုးနဲ့ သေမယ့်အစား လူတိုင်းကို သူနဲ့အတူ ဆွဲချသွားတာက ပိုကောင်းတယ်လို့ ခံစားမိတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က သူ့ကို မကယ်တင်ခဲ့ဘူး...

"အော့!"

ခဏတာတိတ်ဆိတ်ပြီးတဲ့နောက် လင်ရှန်က ရုတ်တရက်ကိုင်းပြီး နောက်တစ်ကြိမ်အန်လိုက်တယ်။

သူ့လည်ချောင်းထဲမှာ တစ်ခုခုနင်နေပြီး ထွက်ချင်နေတယ်လို့ သူခံစားရတယ်၊ သူ့အစာအိမ်ထဲမှာ ရေလှိုင်းတွေ လှိမ့်နေသလို ဂလုဂလုမြည်သံတွေ ထွက်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ လင်ရှန်က အဲ့ဒါကို အန်မထုတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

သူ့လည်ချောင်းက အရမ်းကျဉ်းမြောင်းပြီး သူ့အစာအိမ်ထဲကအရာက အရမ်းကြီးနေပုံရတယ်၊ ၎င်းရဲ့ထုတ်လွှတ်မှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူက အဲ့ဒါကို ထိန်းချုပ်လို့မရတော့ဘူး။

အန်မထုတ်နိုင်ပေမယ့် သူ့လည်ချောင်းထဲကအရာက အပြင်ကို အတင်းအကျပ်ထိုးထွက်ဖို့ မနားတမ်းကြိုးစားနေတယ်၊ သူ့ကိုဆွဲဖြဲတော့မယ့်ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အားပြင်းတယ်။

"အား~!"

လင်ရှန်ရဲ့လည်ပင်းက ပေါင်လုံးတစ်လုံးလောက်အထိ ဖောင်းကားလာတယ်၊ သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ နာကျင်စွာနဲ့ လူးလွန့်ငိုယိုနေတယ်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ရေက သူ့ရဲ့ချွေးပေါက်အားလုံးကနေ စိမ့်ထွက်နေပုံရတယ်။

နံစော်ပြီး နောက်ကျိနေတယ်၊ ရေထဲမှာ တစ်ခုခုပုပ်နေသလိုပဲ၊ အနံ့ရရုံနဲ့တင် ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းတယ်။

"ဝူး..."

အချိန်ကြာသွားจน နောက်ဆုံးမှာ လင်ရှန်ရဲ့ပါးစပ်က ပေါက်ကွဲထွက်သွားတယ်၊ သူ့လည်ချောင်းထဲကအရာက အတင်းအကျပ်ခွဲထုတ်လိုက်လို့၊ သူ့ဗိုက်ထဲက ပုပ်သိုးတဲ့ရေတစ်လျဉ်က ထွက်ကျလာတယ်။

ပြီးတော့ အညစ်အကြေးတွေရဲ့အလယ်မှာ ဖောင်းကားနေတဲ့အရေပြားနဲ့ အဆင့်မြင့်ပုပ်ဆွေးခြင်းလက္ခဏာတွေရှိတဲ့ လူ့ခေါင်းတစ်လုံးက တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေတယ်။

ဒီခေါင်းမှာ မျက်နှာတစ်ခြမ်း ပျက်စီးနေတယ်၊ မျက်လုံးတွေနဲ့ သွားတွေမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့တစ်ခြမ်းက ထူးဆန်းတဲ့အမူအရာတစ်ခုကို ဆောင်ထားပြီး သူ့ဘေးမှာ လဲလျောင်းနေတဲ့လင်ရှန်ကို ကြည့်နေတယ်။

"ဝေါ့~!"

သူက အန်နေတုန်းပဲ၊ တံခါးတစ်ခု လုံးဝပွင့်သွားသလိုပဲ၊ သူအရင်က ဘယ်တော့မှ မအန်ထုတ်ခဲ့တဲ့အရာအားလုံးက အခု ထုတ်ပယ်ခံရတော့မယ့်အတိုင်းပဲ။

သံသယမရှိဘူး။

လင်ရှန်အမည်ရှိ ဒီတစ္ဆေဆရာက ဆာလောင်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုကို ကြုံတွေ့နေရတာပဲ။

သူ့အတွင်းကတစ္ဆေကို ထုတ်ပယ်ပြီးတာနဲ့ သူသေဆုံးသွားမှာဖြစ်ပြီး တစ္ဆေက လုံးဝနိုးထလာလိမ့်မယ်။

အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဒါက ကိုယ်ပိုင်ပဋိပက္ခတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ...

ကျန်းလေ့ရဲ့အမူအရာက တောင့်တင်းနေပြီး သူက ဒီအထပ်ကို ဓာတ်လှေကားနဲ့ အလျင်စလိုတက်နေတယ်။

သူ့ဘေးမှာ ယန်ကျန့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ၊ တိတ်ဆိတ်ပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေတယ်။

သူက မူလက ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှန်လျန်က ဒီကိစ္စကို တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သုံးတိုင်နဲ့ ဖြေရှင်းပေးရင် အပိုဂုဏ်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူမယ်လို့ အကြောင်းကြားစာပို့ခဲ့တယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါတွေက အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တွေမဟုတ်ဘဲ အဖြူရောင်တွေပဲ။ တန်ဖိုးအများကြီးနည်းတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့အရင်းအမြစ်တွေ အခုကုန်ခမ်းနေပြီဆိုတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ယန်ကျန့်က ခရီးထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တုန်းပဲ။

သူတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး။

ကျန်းလေ့ကလည်း အရေးယူဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။