အခန်း ၃၂-၃၃
Vol. 2 Ch. 32-33
အခန်း ၃၂
ဟုန်လွမ်း ထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ယွီသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာနှင့်ပြီဖြစ်သော ရှီမူလင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အကြောင်းအရင်းကို မသိပေမယ့် ဒီဒုတိယ အစ်မကြီးက ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေတယ်လို့ သူ တကယ် ခံစားရတယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မနက်စောစောစီးစီး ဘယ်သူက တခြားသူတွေရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်မှာလဲ။
စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေတဲ့ အမူအရာနဲ့ ယဲ့ယွီက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ “အစ်မကြီး၊ မနေ့က အစ်ကိုကြီးကို ခေါ်ပြီး ပြတင်းပေါက်ကို နည်းနည်း ချိန်ညှိခိုင်းရအောင်။”
“ကျွန်တော်တို့ ကျား/မ မတူဘူး၊ ပြတင်းပေါက်ကို ဒီလိုမျိုး နေ့တိုင်း ဖွင့်ထားတာက တကယ်ကို အဆင်မပြေဘူး။”
“မဖြစ်ဘူး!”
ရှီမူလင်းသည် ယဲ့ယွီ၏ တောင်းဆိုမှုကို အလိုလို ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
သို့သော် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် မသင့်လျော်ကြောင်း မကြာမီသတိရလာသည်။
ထို့ကြောင့် သူမက ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သည်၊ “ဆိုလိုတာက ဘာမှ အဆင်မပြေမဖြစ်ဘူး။ ဒီအတိုင်းပဲ ကောင်းတယ်၊ အဲဒီလူမိုက်ကောင်ကို ဘာလို့ ပြန်ခေါ်ရမှာလဲ။”
ယဲ့ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။
ရှီမူလင်းမှာ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေတာ သေချာတယ်။
ဒါပေမယ့် သူ တကယ် ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ယဲ့ယွီ မသိနိုင်ဘူး။
အဲဒီအချိန်မှာ အနီရောင် ဝတ်စုံနဲ့ နတ်သမီးတစ်ပါးကဓားပျံနဲ့ ရောက်လာတယ်။
သူမက ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမက လျှို့ဝှက်အေးဂျင့် ဝေအော်ရှု ဖြစ်တယ်။
ရောက်တာနဲ့ သူမက ယဲ့ယွီကို နှုတ်ဆက်တဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြတယ်။
ပြီးတော့ သူမက ရှီမူလင်းဘက်ကို လက်အုပ်ချီပြီး ပြောလိုက်တယ်၊ “အစ်မကြီး ရှီ၊ အကြီးအကဲ ဟုန်လွမ်း ဘယ်မှာလဲ မေးလို့ရမလား။”
“လက်စားချေဖို့ သွားပြီ!”
ရှီမူလင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။
သူမက ဝေအော်ရှုကို တမင်တကာ မယဉ်မကျေးပြောတာ မဟုတ်ဘူး။ ရှီမူလင်းက လူတိုင်းနဲ့ ဒီလိုပဲ။(အနံ့ရှူလို့ကောင်းတဲ့မောင်လေးနဲ့ကလွဲရင်)
ယဲ့ယွီမှလွဲ၍ပေါ့။
ဝေအော်ရှု တွေဝေသွားတယ်။ လက်စားချေတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ နားမလည်ဘူး။
ယဲ့ယွီ ရှင်းပြပြီးနောက် ဝေအော်ရှုက “လက်စားချေတယ်” ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ နားလည်သွားတယ်။
ဒါပေမယ့် သူမ အံ့ဩမသွားခဲ့ဘူး။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့တိမ်တိုက်ပြာအဇူရ်ဂိုဏ်းမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက ဟုန်လွမ်းဟာ လောင်းကစားစွဲနေတဲ့အတွက် နာမည်ကြီးတယ်ဆိုတာ သိကြတယ်။ သူမ လက်စားချေဖို့သွားတာ လုံးဝ မထူးဆန်းဘူး။
ပြီးတော့ ဝေအော်ရှုက သူ့လာရောက်ရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြခဲ့တယ်။
ခြောက်လတစ်ကြိမ်တိမ်တိုက်ပြာအဇူရ်ဂိုဏ်းရဲ့ရွှေအူတိုင်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်အောက်ရှိ အတွင်းတပည့်တွေက အသုတ်လိုက် လေ့ကျင့်ရေး ထွက်ကြတယ်။
ဒီနေ့က အဲဒီခြောက်လတစ်ကြိမ် ကာလပဲ။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ပါဝင်သူတွေ စာရင်းထဲမှာဝူကျီတောင်ထိပ်ကလည်း ပါဝင်တယ်။
ဒါကြောင့် ဝေအော်ရှုက လူလာခေါ်တာ ဖြစ်တယ်။
ယဲ့ယွီက သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြီး “ကျွန်တော်နဲ့ အစ်မကြီးရှီကို လေ့ကျင့်ရေးခေါ်သွားချင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။ ကျွန်တော် အတွင်းတပည့်ဖြစ်တာ နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်။”
“တိတိကျကျပြောရရင် အမက မင်းတစ်ယောက်တည်းကို ခေါ်ဖို့လာတာ။ အစ်မကြီးရှီက လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တယ်။ စည်းမျဉ်းတွေအရ သူ လေ့ကျင့်ရေးမှာ ပါဝင်ဖို့ မလိုဘူး။”
“လေ့ကျင့်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ရင် မင်း အတွင်းတပည့်မှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရှိခဲ့လဲဆိုတာနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ အကြီးအကဲ ဟုန်လွမ်းက မင်းကို ဒီနေ့ လေ့ကျင့်ရေးအကြောင်း မပြောပြခဲ့ဘူးလား။”
ဝေအော်ရှုက နည်းနည်း တွေဝေနေပုံရတယ်။
သူမက အကြီးအကဲ ဟုန်လွမ်းကို မနေ့က ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးနဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆက်သွယ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါဆို ယဲ့ယွီက ဘာလို့ ဒီလောက် တွေဝေနေရတာလဲ။
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ယဲ့ယွီ ဒီနေ့ လေ့ကျင့်ရေးမစ်ရှင်ရှိတာကို တကယ် မသိခဲ့ဘူး။
သူ မနေ့က တစ်နေကုန် ဟုန်လွမ်းနဲ့ ရှိနေခဲ့ပေမယ့် ဒီလှပတဲ့ ဆရာကြီးက “ချကွာ ၊ ချပစ်” ဆိုတာပဲ ပြောနေခဲ့တယ်။
ပျက်စီးအောင်ပဲ လုပ်ချင်တဲ့သူတစ်ယောက်က တခြားဘာမှ အာရုံစိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။
ယဲ့ယွီ လက်တစ်ဖက်နဲ့ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ “ဒါဆို လေ့ကျင့်ရေးအတွက် ကျွန်တော် ဘာယူသွားဖို့လိုလဲ။”
“ဘာမှ မလိုပါဘူး။ အချိန် နီးနေပြီ၊ နောက်ကျလို့ မရဘူး။ လမ်းမှာ ပြောကြတာပေါ့။”
ဝေအော်ရှုက သူ့ဘေးကဓားပျံကို လက်ညှိုးထိုးပြတယ်။
အရင်က အတွေ့အကြုံရှိပြီးသားမို့ ယဲ့ယွီ မတွန့်ဆုတ်တော့ဘူး။
သူ ဓားပေါ်ကို တန်းခုန်တက်ပြီး ဝေအော်ရှုရဲ့ အဝတ်အစားကို ထပ်ပြီး တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်တယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် ရင်းရင်းနှီးနှီး ကပ်လျက် ထွက်ခွာသွားတာကို ကြည့်ရင်း ရှီမူလင်း မျက်လုံးတွေ ကျယ်လာတယ်။
ဒီလောက် နီးကပ်နေတော့ အဲဒီ အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ရနံ့တွေ အားလုံးကို သူမ သေချာပေါက် ရနံ့ခံနိုင်မှာပဲ၊ မဟုတ်လား။
သူမက ဝေအော်ရှုကို တကယ် အားကျတယ်။
ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ လုံးဝ အရာမထင်ဘဲတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့မောင်လေး မရှိတော့ဘူး၊ သူ့အခန်းက ဖွင့်နေတုန်းပဲ။
ရှီမူလင်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ပြီး ဘေးနားရှိ ဝါးအဆောက်အအုံကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် မူးယစ်တုန့်လှုပ်သော ပျော်ရွှင်မှု အသွင်အပြင်ကို ပြသခဲ့သည်။
ဤအတောအတွင်း…
ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ပျံသန်းရင်း ဝေအော်ရှုက အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။
“မင်းကို ဒီလေ့ကျင့်ရေးစာရင်းထဲကို မမအထူးတလည် ထည့်ခဲ့တာ။ အပြင်ထွက်၊ အတွေ့အကြုံယူ၊ လူတွေနဲ့ ဆုံတာက ကောင်းကျိုးရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း…”
“မင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ်ရွှေအူတိုင်အဆင့်ကို ဒီလောက် မြန်မြန် တက်လှမ်းတာလဲ။”
ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ စိုးရိမ်လာတယ်။
နှစ်ရက်အတွင်း အဓိကအဆင့်ကြီးတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်တာက တကယ်ကို ရှင်းပြရခက်တယ်။
ယဲ့ယွီ တွေးနေတုန်းမှာပဲ ဝေအော်ရှုက ပျော်ရွှင်တဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို ပြသခဲ့တယ်- “ဒါဆို မင်းက မင်းရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။”
“နောက်ပိုင်းမှာဝူကျီတောင်ထိပ်မှာ လျှို့ဝှက်ထားလို့ မရတော့တာနဲ့ ဖုံးကွယ်မထားတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။ မင်းက တကယ်တော့ရွှေအူတိုင်အဆင့်မှာ အစကတည်းက ရှိနေခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်၊ ဟုတ်၊ အမှန်ပဲ။”
ယဲ့ယွီ ခေါင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ငြိမ့်ပြီး ဝေအော်ရှုရဲ့ စိတ်ကူးဉာဏ်ကောင်းမှုကိုလည်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ချီးကျူးလိုက်တယ်။
လျှို့ဝှက်အေးဂျင့် တစ်ဦးပီသစွာပဲ သူ့ရဲ့ စိတ်က လျင်မြန်တယ်။
ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စက ယဲ့ယွီအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်။
နောင်မှာ ကျင့်ကြံမှု ထပ်တိုးတက်ရင် သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းအစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားရမယ်။ မဟုတ်ရင် တကယ် ရှင်းပြရခက်လိမ့်မယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ ဝေအော်ရှုက ဒီလေ့ကျင့်ရေးခရီးအတွက် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေကို ရှင်းပြခဲ့တယ်။
သူတို့သွားမယ့်နေရာကို ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တော လို့ခေါ်တယ်။
တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်းကနေ သိပ်မဝေးဘူး။
အပြင်ဘက်နေရာတွေမှာ ဆိုးရွားတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ လုံးဝမရှိသလောက်ပဲ။ ဒါကိုတိမ်တိုက်ပြာအဇူရ်ဂိုဏ်းရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ နေရာလို့ သိကြတယ်။
အသစ်တက်လာတဲ့ အတွင်းတပည့်တွေကို အပြင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို အတွေ့အကြုံရစေဖို့သက်သက်ပဲ။ အန္တရာယ် လုံးဝမရှိဘူး။
ဒါကြောင့် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ရမယ့် အကြီးအကဲတွေတောင် ပျင်းရိသွားကြတယ်။
သူတို့ကဂိုဏ်းနတ်သမီး နဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အတွင်းတပည့် အနည်းငယ်ကို အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခိုင်းလိုက်ရုံပဲ။
ဟုတ်ပါတယ်၊ လေ့ကျင့်ရေးအတွက် ဆုလာဘ်တွေလည်း ရှိတယ်။
ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောထဲတွင် ဝိညာဉ်သားရဲ အများဆုံး သတ်သူသည်ချီသန့်စင်ဆေးလုံးတစ်ဗူးကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းကို သောက်သုံးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းကို ခဏတာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုအတွက် အလွန်အထောက်အကူပြုသည်။
သို့သော် ၎င်းသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက်သာ အသုံးဝင်သည်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်အထက်တွင်မူ သိပ်ပြီး ထိရောက်မှု မရှိပေ။
ဝေအော်ရှုသည်ရွှေအူတိုင်အဆင့် အလယ်အဆင့်တွင် ရှိနေသောကြောင့် သူမသည် ဤလေ့ကျင့်ရေးအဖွဲ့၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။
သူမက ရက်ရက်ရောရော ပြောလိုက်သည်၊ “ဒီတစ်ခေါက်ချီသန့်စင်ဆေးလုံးကို မမရခဲ့ရင် မင်းကို တစ်ဝက်ပေးပါ့မယ်!”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး!”
ယဲ့ယွီ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဝေအော်ရှုက အရမ်းကောင်းတယ်။
ဒါပေမယ့်ချီသန့်စင်ဆေးလုံးက ယဲ့ယွီအတွက် သိပ်အသုံးမဝင်ဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ကြိုးစားအားထုတ်မှု မလိုအပ်ဘဲ အိပ်မက်ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်တာကြောင့်ပဲ။
ခဏအကြာတွင် ဝေအော်ရှုက ယဲ့ယွီကိုတိမ်တိုက်ပြာအဇူရ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ခေါ်သွားတယ်။
ဓားပျံက တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လာတယ်။
နှစ်ဦးသား ဆင်းပြီးနောက် ဓားက ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဝေအော်ရှုရဲ့ နောက်ကျောက ဓားအိမ်ထဲကို ပျံဝင်သွားတယ်။
လုပ်ဆောင်မှုတွေက ချောမွေ့ပြီး သပ်ရပ်လှပြီး အရမ်း အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်။
ဒါက ယဲ့ယွီကို အားကျစေပြီး နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ဆရာကြီးဆီကဓားပျံတစ်လက် တောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
အခု သူရွှေအူတိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဓားနဲ့ ပျံသန်းနိုင်ပြီ။
ပြီးတော့ စစ်မှန်သော ချင်လျန် မိုးကြိုးဓားပညာမှာ ဓားနဲ့ ပျံသန်းတဲ့ အပိုင်းလည်း ပါဝင်တယ်။ သီအိုရီအရ သူလည်း ဝေအော်ရှုလိုပဲ ဓားနဲ့ ပျံသန်းနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် စိတ်ကူးယဉ်တာနဲ့ လေ့ကျင့်တာက အမြဲတမ်း မတူညီတဲ့ အရာနှစ်ခုပဲ။
ယဲ့ယွီ နောက်မှ စမ်းကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
ပြီးတော့ သူ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
လူ သုံးဆယ်နီးပါး စုဝေးနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
သူတို့အများစုကရွှေအူတိုင်အဆင့် အစောပိုင်းမှာ ရှိကြတယ်။
အနည်းငယ်သာရွှေအူတိုင်အဆင့် အလယ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိကြတယ်။ သူတို့က သုံးယောက် လေးယောက် စုပြီး ရပ်နေကြပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာတွေနဲ့။
ဝေအော်ရှု ပြောတာ မှန်နေပုံရတယ်- ဒီလေ့ကျင့်ရေးခရီးက တကယ်ပဲ အန္တရာယ်မရှိဘဲ နွေရာသီ အပန်းဖြေခရီးလိုမျိုးပဲ။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ လေထဲကနေ တစ်ခုခု ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ အသံ သုံးသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။
မျက်လုံးလျင်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က ချက်ချင်း လှည့်လိုက်တယ်။
လက်အုပ်ချီပြီး “နတ်သမီးနဲ့ အစ်ကိုကြီး နှစ်ယောက်ကို ကြိုဆိုပါတယ်” လို့ အော်ပြောလိုက်တယ်။
ယဲ့ယွီ လှည့်လိုက်တော့ ရုတ်တရက် လျှပ်စီးဓာတ်လိုက်မိသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။
*****
အခန်း ၃၃
ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ တကယ်ရှိရင်တောင် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲက ဇာတ်ကောင်တွေ အားလုံး အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေမပြနိုင်ဘူး။
ဒါပေမယ့် အခု သူ့ရှေ့မှာ ကောင်းကင်ယံမှာ ရပ်နေတဲ့ လူက ယဲ့ယွီကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလာစေတယ်။
အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲက ဂိုဏ်းတွေ တကယ်ရှိရုံတင် မဟုတ်ဘဲ လူတွေလည်း ရှိတယ်။
သူ ပထမဆုံးအကြိမ် “အထူးကောင်းမွန်+” အိပ်မက်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ရရှိခဲ့တုန်းက သူ့ရဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာတုန်းက သူက ဝိညာဉ်သန့်စင် ခန်းမရဲ့ ခန်းမသခင် ဖြစ်ဖူးခဲ့တယ်။
နောက်ဆုံးမှာ သူကတိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ နတ်သမီး ယွမ်ရိုးမူရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့တယ်။
နှစ်ရက်ကြာသွားပေမယ့် ယဲ့ယွီ ယွမ်ရိုးမူရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မမေ့သေးဘူး။
ဒါပေမယ့် အခု ယွမ်ရိုးမူက သူ့ရှေ့မှာ တည့်တည့် ရပ်နေတယ်။ အသက်ရှင်လျက်နဲ့ တကယ့်လူ။
ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံးက သူမရဲ့ အကြည့်က သူ့အပေါ်မှာ စွဲမြဲနေတယ်။
ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသား ရုတ်တရက် နစ်မြုပ်သွားတယ်။
မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ နတ်သမီးက အိပ်မက်ထဲက အမှတ်တရတွေကို သိမ်းထားနိုင်သေးလား။ အဲဒါဆိုရင် အလုံးစုံ ကပ်ဆိုးကြီး ဖြစ်လိမ့်မယ်။
ကြည့်ပါဦး၊ လက်ရှိ ယဲ့ယွီက ရွှေအူတိုင်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ သူက တခြားသူတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အစွမ်းအစ မရှိသေးဘူး။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီကာလရဲ့ ယွမ်ရိုးမူက အိပ်မက်ထဲက သူမရဲ့ အဆင့်အထိ ကြီးပြင်းလာခြင်း မရှိသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် နတ်သမီးအနေနဲ့ သူမမှာ ယဲ့ယွီကို သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။
သို့သော် အကောင်းမြင်ဝါဒီ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ယဲ့ယွီက သေချာတဲ့အထိ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါကြောင့် သူက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်၊ “နတ်သမီးရဲ့ နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ။”
“ယွမ်ရိုးမူ။ ဘာလဲ၊ သူမကို စိတ်ဝင်စားလို့လား။”
ဝေအော်ရှုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စနောက်လိုက်တော့ ယဲ့ယွီ ပိုပြီး စိုးရိမ်လာတယ်။
သူက ခေါင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခါယမ်းလိုက်တယ်။
ပြီးပြီ။ တကယ် ယွမ်ရိုးမူ ဖြစ်နေတယ်။
အခု သူမက သူ့ကို သံသယဝင်မှာကို သူ ကြောက်နေတယ်။
---
သူမ ဓားဆွဲထုတ်ရင် သူ ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။
ယဲ့ယွီ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်တယ်။
တစ်ခါတလေ မူမမှန်တဲ့သူတွေက ပိုပြီး အာရုံစိုက်ခံရတယ်။
ဒါကြောင့် သူက ခေါင်းကို ပြန်မော့ပြီး ပိုပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ပုံ ပေါ်အောင် ကြိုးစားလိုက်တယ်။
ကံကောင်းစွာနဲ့ ယွမ်ရိုးမူက အိပ်မက်ထဲက အမှတ်တရတွေကို သိမ်းထားပုံ မပေါ်ဘူး။ သူမက သူ့အကြည့်ကို အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်တယ်။
ဒါက ယဲ့ယွီကို သက်သာရာ သက်စေခဲ့တယ်။
ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ။ အိပ်မက်ထဲက အမှတ်တရတွေက ဆက်မပါလာပုံပဲ။
ဒါက လုံလောက်နေပြီ။
အခြားတစ်ဖက်မှာ ယွမ်ရိုးမူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ “ဒီလေ့ကျင့်ရေးအတွက် နေရာက ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တော ဖြစ်တယ်။ ဂိုဏ်းရဲ့ အလုပ်များတဲ့ အစီအစဉ်ကြောင့် ဒီလေ့ကျင့်ရေးကို ဦးဆောင်မယ့်သူတွေက ငါကိုယ်တိုင်၊ အစ်ကိုကြီး ချင်ထျန်ယ၊ အစ်ကိုကြီး ဝူချီဖနဲ့ အစ်ကိုကြီး ဟိုဘူကျန့်တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာမဆို ဖြစ်ရပ်ဆိုးတွေ ရှောင်ရှားနိုင်ဖို့ ငါတို့ရဲ့ စီစဉ်မှုတွေကို လိုက်နာပေးပါ။”
ဒါကို ကြားတော့ ဝေအော်ရှု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။
ဟိုဘူကျန့်?
သူက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။
သူမက မေးမြန်းပြီး ဟိုကျန့်နဲ့ ဟိုဝမ်တို့ရဲ့ သေဆုံးမှုမှာ သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခုကို တွေ့ရှိခဲ့တာကို သိထားပြီးပြီ။ သူက စုံစမ်းဖို့ ဒီကို လာတာလား။
ဝေအော်ရှု တွေးတောနေတုန်း ကောင်းကင်ယံကနေ အရိပ်တစ်ခု ဆင်းသက်လာတယ်။
ဒါက မှင်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားတဲ့ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်တယ်။
သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်က မိန်းမဆန်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကနေတော်တော်လေး အဆင်မပြေတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးတယ်။
ဒီလူက ဟိုဘူကျန့် ဖြစ်တယ်။
ယဲ့ယွီ ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
ဟိုဘူကျန့်ကလည်း ဒီဘက်ကို ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
မဟုတ်ဘူး၊ တိတိကျကျပြောရရင် သူက ယဲ့ယွီဘေးက ဝေအော်ရှုကို ကြည့်နေတာ။
ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းက ယဲ့ယွီကိုလည်း သတိရှိလာစေတယ်။
ကြာမြင့်စွာအပြီးမှာ ယွမ်ရိုးမူ၊ ဟိုဘူကျန့်နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ အတွင်းတပည့်တွေက မြောက်ဘက်ကို ဦးတည်ပြီး သွားကြပြီး ကျယ်ပြန့်တဲ့ သစ်တောအစွန်းကို ရောက်ရှိသွားကြတယ်။
---
ဒီနေရာက ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တော ဖြစ်တယ်။
အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာမှာ ကပ်ကျော်အဆင့်မှာရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။
ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးဘူး။
နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အဆက်မပြတ် နှိမ်နင်းတိုက်ခိုက်မှုနဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောရဲ့ အစွန်းမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာရှိတဲ့ သေးငယ်တဲ့ နတ်ဆိုးတွေပဲ ကျန်တော့တယ်။
ရွှေအူတိုင်အဆင့်နဲ့ အထက်မှာရှိတဲ့နတ်ဆိုးတွေကတော့ သစ်တောရဲ့ အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ထွက်လာဖို့ ခဲယဉ်းကြတယ်။
ဒါကြောင့် ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောက ဂိုဏ်းလေ့ကျင့်ရေးအတွက် စံပြနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။
လေ့ကျင့်ဖို့ ကောင်းမွန်တဲ့ နေရာတစ်ခုပါ။
ယွမ်ရိုးမူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ “ဒီလေ့ကျင့်ရေးရဲ့ ကြာချိန်က နှစ်ရက် ဖြစ်တယ်။ နှစ်ရက်အကြာမှာ ဒီမှာ ပြန်စုကြမယ်။ တစ်ယောက်စီကို ကျောက်စိမ်းတစ်တုံး ရရှိပါလိမ့်မယ်။ မင်း မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းလိုက်ပါ"
“အစ်ကိုကြီးတွေနဲ့ငါတို့ အမြန်လာပါ့မယ်။ သတိရပါ၊ ဒီလေ့ကျင့်ရေးက ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောရဲ့ အစွန်းကို အဓိက အာရုံစိုက်ထားတယ်။ သစ်တောအတွင်းပိုင်းကို မဝင်ပါနဲ့။ နှစ်ရက်အကြာမှာ မင်းတို့ သတ်ဖြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တဝါတွေရဲ့ အရည်အသွေးပေါ် မူတည်ပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ပါ့မယ်။”
“ပထမကနေ တတိယအထိ ဆုလာဘ်တွေ ရရှိပါလိမ့်မယ်။”
ဒါကို ကြားတော့ တပည့်တော်တော်များများက ခေါင်းညိတ်ပြီး ရိုသေတဲ့ အမူအရာတွေနဲ့ တုံ့ပြန်ကြတယ်။
ဒါကို ဆက်လုပ်ပြီး ယွမ်ရိုးမူ၊ ဟိုဘူကျန့်နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေအောက်မှာ သူတို့က ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောထဲကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားကြတယ်။
ဒီတပည့်တွေ အားလုံး ဝင်ရောက်ပြီးတာနဲ့ ဟိုဘူကျန့်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်နေရာကနေ သစ်သားပုံးတစ်ခု ထုတ်ယူလိုက်တယ်။
သူက ညင်ညင်သာသာ ဖွင့်လိုက်တော့ အထဲကနေ ပိုးစုန်းကြူးနက်လေးတစ်ကောင် ပျံထွက်လာတယ်။
ခဏလောက် လေထဲမှာ ဝဲပျံပြီးနောက် ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောဘက်ကို ပျံသန်းသွားတယ်။
ဒါကို မြင်တော့ ယွမ်ရိုးမူက ဟိုဘူကျန့်ကို မေးခွန်းထုတ်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။
“အာရုံမစိုက်မိလောက်တဲ့ အရာလေးတစ်ခုပါ၊ ဒါပေမယ့် ဒါက ကျွန်တော်တို့ကို အမြင်မျှဝေခွင့် ပေးတယ်။ ဒီတပည့်တွေမှာ သုံးခြင်းအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ပိုကောင်းအောင် စောင့်ကြည့်နိုင်တယ်။”
ဟိုဘူကျန့်က ရှင်းပြတော့ ချင်ထျန်ယနဲ့ ဝူချီဖ နှစ်ဦးစလုံးရဲ့ ထောက်ခံတဲ့ အကြည့်တွေကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့တယ်။
“အစ်ကို ဟိုရဲ့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုက တကယ် ပြည့်စုံပါတယ်။ ဒီပစ္စည်းနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အလုပ်တွေ သက်သာသွားပါလိမ့်မယ်။”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ နားနိုင်ပါပြီ။”
တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ဟိုဘူကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြီး ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်လိုက်တယ်။
ယွမ်ရိုးမူက ဘာမှ မပြောပေမယ့် သူမက ရှုပ်ထွေးတဲ့ ခံစားချက်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ဘူး။
မူလက သူမနဲ့ ဝူချီဖနဲ့ ချင်ထျန်ယတို့က ဒီလေ့ကျင့်ရေးကို ဦးဆောင်ရမှာ ဖြစ်တယ်။
---
သို့သော် ဟိုဘူကျန့်က ဂျူနီယာတပည့်တွေရဲ့ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ဖို့ကို အကြောင်းပြပြီး လေ့ကျင့်ရေးရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူဖို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှေ့ထွက်လာခဲ့တယ်။
ဟိုဘူကျန့်က ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် အစောပိုင်းမှာ ရှိနေပြီး သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သာမန်အကြီးအကဲတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်။
သူက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပါဝင်လာတာကြောင့် သဘာဝကျကျ ဘယ်သူမှ ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် ယွမ်ရိုးမူက တစ်ခုခု မှားနေသလို ခံစားနေရတာကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ဘူး။
သူမရဲ့ အထင်မှာ ဟိုဘူကျန့်က ကူညီတတ်တဲ့ စိတ်ထားနဲ့ လူသိများတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။
ဒါ့အပြင် အခု သူက စိတ်လိုအလျောက် အမြင်မျှဝေတဲ့ ပစ္စည်းကို ယူလာခဲ့တယ်။ အရာအားလုံးက ထူးဆန်းလွန်းနေတယ်။
အစ်ကိုကြီး ဟိုက ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်စေဖို့ သူမ မျှော်လင့်တယ်။
ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောထဲမှာ ယဲ့ယွီနဲ့ ဝေအော်ရှုတို့ ဘေးချင်းကပ် လျှောက်နေကြတယ်။
အသံတိုးတိုးလေးနဲ့ ယဲ့ယွီက ပြောလိုက်တယ်၊ “အစ်မကြီး၊ ဟိုဘူကျန့်က ကျွန်တော်တို့ကို လာရှာတာလို့ ထင်လား။”
“ငါ မသိဘူး။ ဟိုကျန့်နဲ့ ဟိုဝမ်တို့ရဲ့ သေဆုံးမှု အစီရင်ခံပြီးနောက် သူက ငါကို လာမရှာခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့နာမည်က ဒီခရီးအတွက် စာရင်းထဲမှာ မပါဘူးဆိုတာ ငါ မှတ်မိတယ်။ ဒါဆို သူက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။”
ဝေအော်ရှုရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်တည်တည်ကြည်ကြည် ဖြစ်လာတယ်။
သူမက နည်းနည်း ကြောက်လန့်နေတယ်။
ဒီခံစားချက်က သူမကို အရမ်း မသက်မသာ ဖြစ်စေတယ်။
ယဲ့ယွီက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်တယ်၊ “သူက ကျွန်တော်တို့ကို လာရှာတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မလာရှာတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ သတိထားသင့်တယ်။”
ဝေအော်ရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
သူမက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေမယ့် အတွင်းထဲမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေတယ်။
ဟိုကျန့်နဲ့ ဟိုဝမ်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို သူမ သိခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ သေဆုံးမှုကို အစကတည်းက အစီရင်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပျောက်ဆုံးသွားတယ်လို့ ပြောတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။
အဲဒီနည်းနဲ့ သူမက ခဏလောက် လူတိုင်းကို လှည့်စားနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် အခု နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားပြီ။
ဝေအော်ရှု ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်တယ်။
ရုတ်တရက် သူမက တစ်ခုခု မှားနေတာကို ရိပ်မိလိုက်တယ်။
သူတို့ ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောထဲကို ဝင်လာတာ အချိန်တစ်ခဏလောက် ကြာနေပြီ။ ဒါပေမယ့် ဘာလို့ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်မှ မတွေ့ရသေးတာလဲ။
ဒါက မဖြစ်နိုင်သလိုပဲ။
ဝေအော်ရှုက ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောနဲ့ မစိမ်းဘူး။
သူမက အရင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးပေမယ့် ဒီနေ့ရဲ့ အခြေအနေက သူမအတွက် မကြုံဖူးသေးဘူး။
ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေနိုင်လဲ။
ဝေအော်ရှု လမ်းလျှောက်နေတာ ရပ်သွားတာကို ယဲ့ယွီ တွေ့လိုက်တယ်။ သိချင်စိတ်နဲ့ သူက မေးလိုက်တယ်၊ “အစ်မကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
သူ စကားမဆုံးခင် ခဏ အဝေးမှာ အော်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်လာတယ်။