အခန်း ၃၄-၃၅
Vol. 2 Ch. 34-35
အခန်း ၃၄
ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောထဲတွင် အော်သံများ ပို၍ ကြိမ်ဖန်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ ချီ အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်တက်လာကြသည်။
ဒါက အရေးပေါ် အချက်ပြကျောက်တုံးများ အသက်ဝင်လာပြီဆိုတာကို ဖော်ပြနေသည်။
ဒါကို မြင်တော့ အပြင်ဘက်က ယွမ်ရိုးမူနဲ့ တခြားသူတွေ ချက်ချင်း မျက်နှာတည်သွားကြတယ်။
“ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ တပည့်တွေ အများကြီး ဘာလို့ တစ်ချိန်တည်း တိုက်ခိုက်ခံရတာလဲ။”
“တွေဝေနေလို့အလကားပဲ ၊ ဘာဖြစ်နေလဲ သွားကြည့်ရအောင်!”
ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ယွမ်ရိုးမူ၊ ချင်ထျန်ယနဲ့ ဝူချီဖတို့ ချက်ချင်း ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောထဲကို အပြေးအလွှား ဝင်သွားကြတယ်။
ဒီအတောအတွင်း ဟိုဘူကျန့်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်တယ်။
သူက တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့ကို လျှောက်သွားတယ်၊ မလောဘူး။
တစ်ချိန်တည်းမှာ သူက လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အစီရင်ဟန်းစီးလ် ဖန်တီးလိုက်တယ်။(နာရူတိုထဲမှနင်ဂျစ်ဆု hand seal )
ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တော အပေါ်မှာ ပိုးစုန်းကြူးနက်တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲပြီး သစ်တောတစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားတဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဝေအော်ရှုနဲ့ ယဲ့ယွီတို့လည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးတဲ့ အမူအရာတွေ ပြသနေကြတယ်။
သစ်တောအုပ်ထဲကနေ မည်းမှောင်နေတဲ့သရဲတစ္ဆေမဲ တွေ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ဝန်းရံကာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတယ်။
ဝေအော်ရှုက သူ့လက်ဝဲဘက်ကို ဓားပျံဟန်နဲ့ မြှောက်ပြီး ယဲ့ယွီရှေ့မှာ သူ့ကိုယ်သူ အလိုလို နေရာယူလိုက်တယ်။
သူမရဲ့ ဓားပျံပျံက သူ့အိမ်ကနေ အလိုအလျောက် ထွက်လာပြီး သူ့ရှေ့မှာ ရပ်ကာ ဖြူဖျော့တဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။
ယဲ့ယွီက ပတ်ပတ်လည်မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေကို ကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးနေတယ်။
“ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောထဲမှာ ဝိညာဉ်သားရဲတွေပဲ တွေ့ရမယ် မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ဝိညာဉ်တွေပါ ပေါ်လာတာလဲ။”
ဝေအော်ရှုက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ “ဒီသရဲတွေက တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါ်လာတာ။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမက ဝိညာဉ်စုဆောင်းနည်းနဲ့ ဆင်တူတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကွာခြားချက်အချို့တော့ ရှိတယ်။”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ပစ်မှတ်ထားတာ ဖြစ်ပုံရတယ်။ ငါ့နောက်မှာ နေပြီး မလှုပ်နဲ့!”
---
သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ပတ်ဝန်းကျင်က သရဲတစ္ဆေတွေ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်တော့တယ်။
ဝေအော်ရှုက တိမ်တိုက်ပြာ ဓားပျံပညာကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ့ရဲ့ ဓားပျံပျံက သူ့ကို ဝန်းရံထားတဲ့ အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး သရဲတစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။
ဒါပေမယ့် ဒီသရဲတစ္ဆေတွေက အတော်လေး အစွမ်းထက်တယ်။
ဓားပျံပျံနဲ့ ထိရင်တောင် ချက်ချင်းလွင့်ထွက်မသွားတဲ့အပြင်ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှစွာ ဝေအော်ရှုဆီကို ဆက်ပြီး စုစည်းလာတယ်။
သရဲတစ္ဆေတွေ ချဉ်းကပ်လာတာကို မြင်တော့ ဝေအော်ရှုက သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြောင်းကနဲရိုက်ထည့်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့ ဓားပျံပျံကနေ ထွက်လာတဲ့ အလင်းက ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာတယ်။
ပြီးတော့ အဲဒါက လျင်မြန်စွာ လေထဲကို တက်သွားပြီး အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးလာတယ်။
ဒါဟာလျှပ်စီးအမြန်နှုန်းနဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေ အားလုံးကို ဖောက်ထွက်သွားတယ်။
ဒီလှုပ်ရှားမှုနောက်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်က သရဲတစ္ဆေတွေ ချက်ချင်း လေထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
ဝေအော်ရှုရဲ့ မျက်နှာက နည်းနည်း ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်လာတယ်။
ကံကောင်းစွာနဲ့ ယဲ့ယွီက အချိန်မီ သူ့ကို ထောက်မပေးလို့ လဲကျမသွားဘူး။
ယဲ့ယွီက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်၊ “အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ နည်းစနစ်ကို ကန့်သတ်ချက်ကျော်ပြီး သုံးလိုက်လို့ အားကုန်သွားတာပါ။ ဒီနေရာမှာ ကြာကြာနေလို့ မလုံခြုံဘူး။ သွားကြရအောင်!”
ဝေအော်ရှုရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်တည်ကြည်သွားတယ်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က တိမ်တိုက်ပြာ ဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်တွေကို ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမ အယောင်ဆောင်ပြီး ဒီမှာ တမင်တကာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နေတာကို သူမ သေချာသွားပြီ။
ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမရဲ့ လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်တွေ ဖြစ်တဲ့ ဝေအော်ရှုနဲ့ ယဲ့ယွီတို့က ဘယ်အခြေအနေမဆို ကြိုတင် အကြောင်းကြားခံရမှာပဲ။
ဒီလို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုက ဝိညာဉ်တစ်သောင်းခန်းမရဲ့ ပုံစံ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။
“ဘယ်ကို သွားကြမလို့လဲ။”
နူးညံ့ပြီး မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝေအော်ရှုနဲ့ ယဲ့ယွီတို့ မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဟိုဘူကျန့်က အပေါ်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့ရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
ဝေအော်ရှုက အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်၊ “အစ်ကိုကြီး ဟို၊ ဒီမှာ သရဲတစ္ဆေတွေ ပုန်းအောင်းနေတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့ တိမ်တိုက်ပြာ ဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်တွေကို တမင်တကာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နေတယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်။ အားဖြည့်ခေါ်ဖို့ အရေးပေါ် အချက်ပြသင့်တယ်။”
ဒီစကားကို ကြားတော့ ဟိုဘူကျန့်က မျက်နှာထားတည်တည်နဲ့ပဲ ခေါင်းခါလိုက်တယ်။
---
“စစ်ကူခေါ်ပီးအားဖြည့်ဖို့ မလိုဘူး။ မင်းတို့ အားလုံး ဒီမှာပဲ သေရတော့မှာပဲလို့သိထားလိုက်။”
ဝေအော်ရှုနဲ့ ယဲ့ယွီတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။
ဒီတော့ တိုက်ခိုက်မှုနောက်ကွယ်က လူက ဟိုဘူကျန့်လား။
သူ ဘာလို့ ဒီလို လုပ်တာလဲ။
သူ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ဝမ်းကွဲနှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဟိုဝမ်နဲ့ ဟိုကျန့်တို့အတွက် လက်စားချေရုံသက်သက်ဆိုရင် ဒါက နည်းနည်းလွန်သွားပြီ မဟုတ်လား။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိမ်တိုက်ပြာ ဂိုဏ်း ရဲ့ အတွင်းတပည့် သုံးဆယ်အပြင် ဒီမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးလည်း ရှိတယ်။
ဟိုဘူကျန့်က နတ်သမီးကိုပါ သတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား။
ဝေအော်ရှုနဲ့ ယဲ့ယွီတို့ရဲ့ စိတ်ထဲက သံသယတွေကို သိရှိပုံရတယ်၊ ဟိုဘူကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ “မူလက ဒီစစ်ဆင်ရေးက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့က ရောပြီးအသတ်ခံရတာမျိုးပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။”
“ဒါပေမယ့် မင်းတို့နာမည်တွေကို စာရင်းထဲမှာ တွေ့တော့ စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ဝမ်းကွဲနှစ်ယောက်က လူမိုက်တွေ ဖြစ်ပေမယ့် ဒီလောက်လွယ်လွယ်တော့ သေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ဝေအော်ရှု မျက်နှာမထားတတ်ဖြစ်နေတယ်။
ဒီတော့ ဟိုဘူကျန့်က တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတာကို တွေ့ရှိခဲ့တာပေါ့။
ဝေအော်ရှုရဲ့ အတွေးတွေ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားတယ်။
ပြီးတော့ သူမက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်တယ်၊ “မှန်ပါတယ်။ ငါ မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ဝမ်းကွဲနှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တာ။ ယဲ့ယွီနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်!”
ဒါကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီက ဝေအော်ရှုကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်တယ်။
ဒီအမျိုးသမီးက ဒီလောက်တောင် ဖြောင့်မတ်ပြီး အပြစ်အားလုံးကို သူ့ကိုယ်သူ ယူလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ခဲ့ဘူး။
တကယ်တော့ ဝေအော်ရှုက အရာအားလုံးအတွက် တမင်တကာ အပြစ်ယူနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အခြေအနေက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာပြီ။ ဘယ်လို ရှင်းပြရှင်းပြ ဟိုဘူကျန့်က ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး။
သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒီမှာ သေမယ့်အစား တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တာက ပိုကောင်းတယ်။
ဟိုဘူကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ “မိုက်မဲတဲ့အတွေးတွေတွေးမနေနဲ့။ ဒီကိုလေ့ကျင့် စမ်းသပ်ဖို့ လာတဲ့သူတိုင်း ဒီမှာပဲ သေလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး။ ကိုယ့်ကံကို လက်ခံလိုက်ရင် မင်းတို့အတွက် နာကျင်မှု နည်းစေရမယ်!”
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဖိအားက ချက်ချင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ခန်းနေတဲ့ ဝေအော်ရှုကို လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။
တကယ်ပဲ ဟိုဘူကျန့်က ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်ကို တကယ် ရောက်နေပြီ။ အခု ဘယ်လိုလုပ် ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ။
အဆင့်တွေရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကွာခြားချက်က ဝေအော်ရှုကို အနည်းငယ်မျှ ခုခံလိုစိတ်ပင် မရှိစေတော့ဘူး။
---
သူမသည် ဟိုဘူကျန့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုသာ ကြည့်နေရတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်၊ “ဓားပျံကို ပေး!”
“ဘာ?”
ဝေအော်ရှုသည် သူ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ယဲ့ယွီ မည်သည့်အရာကို ကြိုးစားရုန်းကန်ရန် ရည်ရွယ်သည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဝေအော်ရှု၏ တွေဝေနေသော အမူအရာကို မြင်သော် ယဲ့ယွီသည် ထပ်မံ၍ ရှင်းပြရန် မကြိုးစားတော့ပေ။
ထိုအစား သူသည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကာ သူ့ရှေ့ရှိ ဓားပျံကို ကိုင်ဆွဲလိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် ဓားပျံသည် တောင့်ခံပြီး ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေသည်။
သို့သော် ယဲ့ယွီ ဆက်လက်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်သောအခါ ဓားပျံသည် ငြိမ်သက်သွားသည်။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုဘူကျန့်၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာသည် ရုတ်တရက် အပြုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် ယဲ့ယွီကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။
“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ရွှေအူတိုင်အဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူလေးက ခုခံချင်သေးတာလား။ ကောင်းပြီ၊ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုဓားပျံပညာနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်မလဲဆိုတာ မြင်ချင်တယ်။”
ဟိုဘူကျန့်၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသော် ယဲ့ယွီသည် ပြန်မချေပပေ။
အစားထိုး၍ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဓားပျံကို သူ့ရှေ့၌ အလျားလိုက် ကိုင်ထားကာချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း ကို စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင် တိမ်ကင်းစင်သော ကောင်းကင်ယံမှ ကြီးမားသော မိုးခြိမ်းသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဟိုဘူကျန့်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ “မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မင်း ဒီနည်းစနစ်ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်တာလဲ။ မင်း ဘယ်သူလဲ။”
ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်သည်။
လျှင်မြန်သော ဓားပျံချက်တစ်ခုဖြင့် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထူထဲသော မိုးကြိုးပြာကြီးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသည်။
၎င်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောအပေါ်ရှိ အကာအကွယ်ကို စွမ်းအားမလျော့ဘဲ ချိုးဖျက်ပစ်ပြီး ဟိုဘူကျန့်ကို ချက်ချင်း ထိမှန်သွားသည်။
“ဘုန်း!”
ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံကြီးအပြီးတွင် ရှေ့၌ ကျယ်ပြန့်ပြီး နှိုင်းယှဉ်၍မရသော နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဟိုဘူကျန့်သည် နေရာ၌ပင် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘာမှ မကျန်တော့ပေ။
ဝေအော်ရှုသည် ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ “ဒီနည်းစနစ်ကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း က တိမ်တိုက်ပြာ ဂိုဏ်း ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ဓားပျံပညာပဲ။”
“တိုက်ရိုက်ဆွေမျိုး အကြီးအကဲတွေနဲ့ နတ်သမီးပဲ သင်ယူဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်။”
“မင်း ဘယ်သူလဲ။”
*****
အခန်း ၃၅
ယဲ့ယွီ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားတယ်။
ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း ကတိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ တည်ထောင်ခြင်း အုတ်မြစ်လား။
တိုက်ရိုက် ဆွေမျိုး အကြီးအကဲတွေနဲ့ နတ်သမီးပဲ သင်ယူနိုင်တာလား။
ဒါ ဘာဟာသလဲ။
ဒါဆို အစစ်အမှန် ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း က ဘာလဲ။
ဂိုဏ်းချုပ်ကပဲ သင်ယူခွင့်ရှိတာလား။
ဒါပေမယ့်…
ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အရေးကြီးလား။
ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်တယ်။
အိပ်မက်ထဲမှာ ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း ကို ပို့ပေးခဲ့တဲ့ နတ်သမီးက အဲဒါကို ခိုးယူခဲ့တာလို့ ပြောခဲ့ပုံရတယ်။
အင်း…
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရန်သူကို သတ်နိုင်ရင် ပြီးပြီ။
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ယဲ့ယွီက မူလက ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း ကို သုံးပြီး ဟိုဘူကျန့်ကို ခဏတာ တားဆီးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ။
ဒါပေမယ့် ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ တကယ်ကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။
ဒီနည်းစနစ်ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ ကြီးမားပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ဒါကို ဝေအော်ရှုကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ။
ယဲ့ယွီ စိတ်ပူနေတုန်းမှာ ဝေအော်ရှုက ရုတ်တရက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်ပြီး ပြုံးလိုက်တယ်။
“ဟုတ်ပါတယ်။ အကြီးအကဲ ဟုန်လွမ်းရဲ့ စရိုက်ကို သိရင် သူ လုပ်တာ ဘယ်အရာမှ ဘယ်သူ့ကိုမှ အံ့ဩစေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီ ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း ကို သူ မင်းကို သင်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်လား။”
“...ဟုတ်တယ်၊ သူ သင်ပေးခဲ့တာ။ ဒီကိစ္စကို ကျေးဇူးပြုပြီး မပြောပါနဲ့။”
ယဲ့ယွီက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ဟန်ဆောင်လိုက်တယ်။
အင်း…
ဟုတ်တယ်။
တကယ်ပဲ ဒီလိုပဲ။
ဒါပေမယ့် ဆရာကြီး ဟုန်လွမ်းက ကျွန်တော့်ကို အစစ်အမှန် ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း သင်ပေးခဲ့တာ။ ကျွန်တော် အခုထိ မကျင့်ကြံရသေးဘူး။
နောက်မှ သေချာ လေ့လာရလိမ့်မယ် ထင်တယ်။
အစစ်အမှန် ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း ရဲ့ စွမ်းအားက ပိုတောင် ကြီးမားလိမ့်မယ်။
ဒါ့အပြင် ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း ရဲ့ အခြေခံရှိပြီး ဒီဗားရှင်းကို ကျင့်ကြံတာက သိပ်ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ဘူး။
သူတို့ စကားပြောနေတုန်းမှာ ဝိညာဉ်အချို့က အဝေးကနေ သူတို့ဆီကို ပြေးလာတယ်။
ဒါကို မြင်တော့ ဝေအော်ရှုက သူ့ရဲ့ သိုလှောင်ကွင်းထဲကနေ ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူပြီး ယဲ့ယွီရဲ့ လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်တယ်။
“ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီ။ ကျွန်မကို ခေါ်သွားရင် အဝေးကြီး မရောက်နိုင်ဘူး။ ကျွန်မကို မေ့ထားလိုက်ပါ။ ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောရဲ့ အပြင်ဘက်ကို သွားပြီး ဒီဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးနဲ့ အကူအညီခေါ်လိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံး အသက်မရှင်နိုင်ဘူး။”
ယဲ့ယွီက ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို ဝေအော်ရှုရဲ့ လက်ထဲကို ခိုင်မြဲစွာ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်တယ်။
တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ သူက ပြောလိုက်တယ်၊ “အကူအညီခေါ်တာ မင်း တာဝန်ယူလိုက်။ အရင် ပုန်းဖို့ နေရာရှာ။ ဒီအကောင်တွေကို ငါ ဆွဲဆောင်သွားမယ်!”
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ…
ယဲ့ယွီက ရှေ့ကို လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားပြီး ချဉ်းကပ်လာတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို လေချွန်ပြလိုက်တယ်။
သူက သူတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး ဝေးတဲ့နေရာဆီကို ပြေးထွက်သွားတယ်။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ဝေအော်ရှုရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။
ပြီးတော့ သူမက သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းပြီး သစ်ပင်ပေါ် ခုန်တက်ကာ အာရုံစိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခဲ့တယ်။
ဒီအတောအတွင်း ယဲ့ယွီရဲ့ အလျင်စလို ပြေးလွှားမှုကြောင့် သူ့နောက်မှာ စုရုံးလာတဲ့ ဝိညာဉ်တွေက တဖြည်းဖြည်း များလာတယ်။
ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ရာနဲ့ချီ ရှိလိမ့်မယ်။
ယဲ့ယွီက နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အနက်ရောင် အစုအဝေးကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
သူ့နှလုံးသားက စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေတယ်။
ဒါပေမယ့် ရုတ်တရက် သူ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေလိုက်တယ်။
ဒီဝိညာဉ်တွေကို ပိုပိုနီးလာအောင် ခွင့်ပြုလိုက်တယ်။
ယဲ့ယွီက သေကြောင်းကြံတာတော့မဟုတ်ပါဘူး။
သူက သူ့ခါးမှာရှိတဲ့ လိချွန်ကျောက်စိမ်းကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်တယ်။
ဒီအဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းက ကပ်ကျော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်နဲ့ တိုက်ခိုက်တာကိုတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။
သူက ဒီဝိညာဉ်တွေကို ဘယ်လို ကြောက်ရမှာလဲ။
သေချာပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်တွေ ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ယဲ့ယွီရဲ့ ခါးမှာရှိတဲ့ လိချွန်ကျောက်စိမ်းက ဖြူဖျော့တဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ တောက်ပလာပြီး သူ့ကို မမြင်နိုင်တဲ့ အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် ဖုံးအုပ်လိုက်တယ်။
ဝိညာဉ်ရာပေါင်းများစွာက အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေပေမယ့် ယဲ့ယွီကို အနည်းငယ်မျှတောင် ထိခိုက်မှု မပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။
ဒီအခြေအနေကို မြင်တော့ ယဲ့ယွီ အကြီးအကျယ် သက်သာရာရသွားတယ်။
သူတို့ သူ့ရဲ့ ခုခံမှုကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် သူက မနိုင်မနင်း ဖြစ်နေမှာသေချာပြီ။
အင်း…
တကယ်ပဲ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ အားသာချက်တွေ ရှိတယ်။
ဒါပေမယ့် ခဏအကြာမှာ ယဲ့ယွီ စိတ်တိုလာတယ်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က သရဲတစ္ဆေတွေက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းမရှိဘဲ လိချွန်ကျောက်စိမ်းရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို ဖျက်စီးလို့မရရင်တောင် သူတို့က ယဲ့ယွီကို လုံးဝ ဝန်းရံထားဆဲပဲ။
ဒါက တော်တော် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတယ်။
ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီက ချက်ချင်း ဝိညာဉ်တစ်သောင်းနည်းစနစ်ကို သုံးပြီး သူတို့ကို သူ့အတွက် ခိုင်းစေလို့ရမလားဆိုတာ ကြိုးစားကြည့်တယ်။
ယဲ့ယွီက ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ရဲ့ နဖူးကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်တော့ ဝိညာဉ်တစ်ကောင်လုံး တုန်ယင်သွားတယ်။
ယဲ့ယွီကို တိုက်ခိုက်မယ့်အစား သူက ဘေးနားက ဝိညာဉ်တွေကို လှည့်ပြီး အော်ဟစ်တော့တယ်။
ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း တောက်ပလာတယ်။
ဝိညာဉ်တစ်သောင်းနည်းစနစ်က တကယ်ပဲ ထိရောက်မှုရှိတယ်။
ကောင်းပြီ ဒါဆို!
စကြရအောင်!
လာ၊ ပျော်ကြရအောင်!
...
အခြားတစ်ဖက်မှာ။
ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောရဲ့ အပြင်ဘက်အစွန်းမှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသား သုံးဦးက တြိဂံပုံစံ လုပ်ထားတယ်။
သူတို့က အလယ်မှာရှိတဲ့ နတ်သမီး ယွမ်ရိုးမူကို လုံးဝ ဝန်းရံထားတယ်။
အနီးအနား မြေပြင်ပေါ်မှာ ချင်ထျန်ယနဲ့ ဝူချီဖတို့ရဲ့ အလောင်းတွေ ရှိနေတယ်။
အခုကျန်နေသေးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူက ယွမ်ရိုးမူပဲ။
သူမက ဓားကို ကိုင်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာ စူးစိုက်ကြည့်နေတယ်။
မကြာသေးခင်က သိုင်းကွက်တချို့ချပြီး လဲလှယ်မှုကနေ ယွမ်ရိုးမူက သူ့ရဲ့ တဘက်မှာရှိတဲ့ အမျိုးသား သုံးဦးစလုံးက သူ့ထက် ပိုသန်မာတယ်ဆိုတာ သိလာတယ်။
သူမကတိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ဆီက အကူအညီ တောင်းဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောတစ်ခုလုံးက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုနဲ့ လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဆက်သွယ်ရေး နည်းလမ်းအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားတယ်။
ဒါက လုံးဝ ကြိုတင်ကြံစည်ထားတဲ့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်။
ယွမ်ရိုးမူ ဘယ်လို လွတ်မြောက်ရမလဲ စဉ်းစားနေတုန်းမှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားတယ်။
ပြီးတော့ သူက သွေးတစ်လုတ်အန်ထုတ်လိုက်တယ်။
ဒါကို မြင်တော့ အခြား အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားနှစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်တယ်၊ “လော်ခိုင်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။”
“ကျွန်တော် ခေါ်ထားတဲ့ သရဲတွေက ကျွန်တော့် ထိန်းချုပ်မှုကနေ ထပ်ခါတလဲလဲ လွတ်မြောက်နေတယ်။ တောက်၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။”
လော်ခိုင်လို့ ခေါ်တဲ့ အမျိုးသားက သူ့လက်နဲ့ ပါးစပ်က သွေးတွေကို သုတ်ပြီး လေးလေးနက်နက် ဆက်ပြောလိုက်တယ်၊ “ဝမ်လျန်၊ တာအိုဟွာ၊ မြန်မြန် ရှင်းလိုက်ရအောင်။ မမျှော်လင့်တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ မဖြစ်အောင်!”
ဒါကို ကြားတော့ ဝမ်လျန်နဲ့ တာအိုဟွာတို့ ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်ကြတယ်။
ပြီးတော့ သူတို့က ယွမ်ရိုးမူကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီးတိုက်ခိုက်ဖို့ ချဉ်းကပ်လာတယ်။
“သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ကျွန်တော်တို့နဲ့လိုက်ခဲ့ရင် ခင်ဗျားအသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီနေရာက ခင်ဗျားရဲ့ သုသာန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!”
ယွမ်ရိုးမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။သူတို့၏စကားကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့်သူမ၏အာရုံများရှုပ်တွေးသွားပြီးလေကိုတဝကြီးရှူသွင်းလိုက်သည်။
ဒီလူတွေက သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက လူတွေပေါ့။
တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း နဲ့ သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ရန်သူတော်တွေပဲ။ နှစ်ဖက်စလုံးက အမြဲတမ်း တိုက်ပွဲတွေ ရှိခဲ့တယ်။
မကြာသေးခင်ကတိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုကို ချေမှုန်းဖို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်ခဲ့ဖူးတယ်။
သူမက ဒီလူတွေ ဒီလောက်မြန်မြန် လက်တုံ့ပြန်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။
သူမကိုပြန်ပေးဆွဲပြီးတိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်းကိုအကျပ်ကိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။
ယွမ်ရိုးမူ ခဏတာအတွေးများသွားချိန်သွားတဲ့အချိန်မှာ လော်ခိုင်နဲ့ တာအိုဟွာတို့ အခွင့်အရေး ရသွားတယ်။
သူတို့က တစ်ချိန်တည်း အစီရင်လက်ဟန်တွေ ဖန်တီးလိုက်တယ်။
နူးညံ့တဲ့ မြေပြင်ကနေ လတ်ဆတ်တဲ့ သွေးနီရောင်စီးကြောင်းတွေ အများအပြား ပေါ်ထွက်လာတယ်။
မကြာခင်မှာ ယွမ်ရိုးမူကို လုံးဝ ဝန်းရံထားတဲ့ အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။
သွေးအကာအကွယ်က အလွန်ထူတယ်။ ယွမ်ရိုးမူ ဘယ်လိုပဲ ခုခံခုခံ လုံးဝ မဖြတ်ကျော်နိုင်ဘူး။
သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက သုံးဦးစလုံး ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ကြတယ်။
မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပြီ။
အခု ယွမ်ရိုးမူကို သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်။
တာအိုဟွာက ချက်ချင်း ဒူးထောက်ပြီး တယ်လီပို့(နေရာရွှေ့ပြောင်းအစီရင်)ကို စတင် ပြင်ဆင်တော့တယ်။
ဒီအတောအတွင်း ဝမ်လျန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေတယ်။
လေးလေးနက်နက်နဲ့ သူက ပြောလိုက်တယ်၊ “ဟိုဘူကျန့် ဘာလို့ မလာသေးတာလဲ။ သူ ငါတို့နဲ့ မလိုက်တော့ဘူးလား။”
“သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ အစီအစဉ် အဆင်သင့်ဖြစ်တာနဲ့ ငါတို့ ထွက်သွားမယ်။ သူ့ကို နေခဲ့ပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခုခံပါစေ!”
လော်ခိုင် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်တယ်။
ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာအမူအရာက အလွန်တည်ကြည်သွားတယ်။
ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ သူက ဘာလို့ ရာနဲ့ချီတဲ့ သရဲတွေ ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှုကနေ လွတ်ထွက်သွားလဲဆိုတာ အခုထိ နားမလည်သေးဘူး။
ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။
ဒီအတောအတွင်း အကာအကွယ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ယွမ်ရိုးမူရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားတယ်။
သူမက အပြင်ဘက်မှာ ဘာမှ မမြင်ရပေမယ့် သူတို့ရဲ့ စကားပြောသံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရတယ်။
ယွမ်ရိုးမူက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ကို အစ်ကိုကြီး ဟိုဘူကျန့်အပေါ် ထားခဲ့တယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တောထဲက သူတို့အဖွဲ့ထဲမှာ သူမအပြင် ဟိုဘူကျန့်က ကျင့်ကြံမှု အမြင့်ဆုံးပဲ။
ဒါပေမယ့် အခုတော့ ဟိုဘူကျန့်က မဟာမိတ် မဟုတ်ဘဲ ရန်သူ ဖြစ်နေပုံရတယ်။
သူမရဲ့ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက် ပျက်စီးသွားတော့ ယွမ်ရိုးမူက အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီလို့ ခံစားရတယ်။
တယ်လီပို့ အစီရင် စတင်တော့မယ့်အချိန်မှာ သစ်တောအုပ်ထဲကနေ အရိပ်တစ်ခု ထွက်လာတယ်။
ချက်ချင်းပဲ ပစ္စုပ္ပန်မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက သူ့ကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြတယ်။
ဒါက ယဲ့ယွီ ဖြစ်တယ်။
သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေ ဆုံမိတဲ့အခါ မြင်ကွင်းက လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။