အခန်း ၄၆-၄၇

အခန်း ၄၆

【ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဂိုဏ်း အတွင်းတွင်။】

【လျန်ယွီ၏အသံကို ကြားလျှင် ရွမ်လျန်ယွဲ့သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။】

【သူမသည် အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့ပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော၊ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးနေသော လျန်ယွီကို မြင်လိုက်ရသည်။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့က ဆရာမဟု တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။】

【လျန်ယွီသည် သူမဘေးသို့ လင်းခနဲ ရောက်ရှိလာသည်။】

【နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်ဖြင့် လျန်ယွီက ရွမ်လျန်ယွဲ့ရော ယဲ့ယွီပါ သူမကို မိတ်ဆွေရင်းလို မသတ်မှတ်ကြကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။】

【အနည်းဆုံးတော့ သူမက ဆရာမပဲ ရှိနေသေးတာ။ မင်္ဂလာပွဲလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုးကို ဘာလို့ သူ့ကို အသိမပေးရတာလဲ။】

【ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဂိုဏ်း ရဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ဇီတန် က တခြားသူရဲ့ အသစ်ချုပ်ထားတဲ့ မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ခိုးယူသွားတာကို မကြားခဲ့ရရင် လျန်ယွီက အမှောင်ထဲမှာပဲ ရှိနေဦးမှာပဲ။】

【သူမ ဒီတစ်ခါ လာပြီဆိုတော့ သောက်ပြီး ပျော်ကြရမှာပေါ့။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့သည် မယုံနိုင်စွာဖြင့် လျန်ယွီကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်။ သူမသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။】

【သူမ တကယ် နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။】

【နှစ်လအကြာ ကျိူး မိသားစု အသတ်ခံရတယ်။ အဲဒီတုန်းက နဂါးသလင်းကျောက်လေလံပွဲကို သွားခဲ့တဲ့ လျန်ယွီအပါအဝင် ကျင့်ကြံသူအားလုံး ယဲ့ယွီရဲ့ လက်ထဲမှာ မသေခဲ့ကြဘူးလား။】

【သူမရဲ့ ဆရာမ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နေနိုင်တာလဲ။】

【မကြာခင် လျန်ယွီလည်း ရွမ်လျန်ယွဲ့ရဲ့ စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို သတိပြုမိသွားတယ်။】

【သူမရဲ့ တောက်ပတဲ့ အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံပေါ်မှာ သွေးစအနည်းငယ်ကို မြင်တော့ လျန်ယွီရဲ့ အပြုံးက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။】

【စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်စရာ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။】

【ချက်ချင်းပဲ ယဲ့ယွီ ဘယ်မှာလဲလို့ အေးစက်စက် မေးလိုက်တယ်။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့က ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပေမယ့် စကားမပြောနိုင်ခဲ့ဘူး။】

【လျန်ယွီက ရွမ်လျန်ယွဲ့ကို ဘေးကို အမြန်တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲကို ခြေလှမ်းကျဲကြီးနဲ့ ဝင်သွားခဲ့တယ်။】

【ယဲ့ယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အိပ်ရာပေါ်မှာ မြင်လိုက်ရတော့ လျန်ယွီက လျှပ်စီးလက်ခံရသလိုမျိုး တစ်ကိုယ်လုံး ယိမ်းထိုးသွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့က နောက်က တင်းတင်းကြပ်ကြပ် လိုက်လာခဲ့တယ်။】

【သူမက "ဆရာမ" လို့ ခေါ်လိုက်တာနဲ့ လျန်ယွီက ရွမ်လျန်ယွဲ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဆွဲဆုပ်ပြီး ယဲ့ယွီကို သတ်ခဲ့တာလားလို့ ဒေါသတကြီး အော်မေးလိုက်တယ်။】

---

【နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် ဆရာနဲ့တပည့်ဘဝမှာ ရွမ်လျန်ယွဲ့ဟာ လျန်ယွီကို ဒီလောက် ဒေါသထွက်တာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။】

【သူမက လျန်ယွီရဲ့ မျက်လုံးတွေ သွေးရောင်ပြောင်းပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းပြတဲ့ အော်ရာတွေ သူ့ပတ်လည် ဝိုင်းနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့က ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ရှင်းပြပြီး ကျိူး မိသားစု လေလံပွဲကို တက်ပြီးနောက် လျန်ယွီ ဘယ်ရောက်သွားလဲဆိုတာ မေးခဲ့တယ်။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့က လျန်ယွီလည်း ယဲ့ယွီလက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားပြီလို့ ထင်ခဲ့တယ်။】

【ဒေါသတကြီးနဲ့ သူမက ယဲ့ယွီကို ဒီလိုနည်းနဲ့ လုပ်ကြံဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ။】

【ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက် လျန်ယွီက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့တယ်။】

【သူမက ခါးခါးသီးသီး ရယ်မောလိုက်တယ်။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့က လျန်ယွီရဲ့ အခြေအနေ မမှန်တာကို သတိထားမိပေမယ့် သူ့အမှားကို ဝန်ခံဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။】

【ဒါကြောင့် သူမက "ယဲ့ယွီက ဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီးရဲ့ နံပါတ်တစ် နတ်ဆိုးပဲ၊ လူတိုင်း သူ့ကို သတ်ရမယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။】

【ဆရာမက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။】

【ဒီလိုပြောပြီးနောက် ရွမ်လျန်ယွဲ့က ယိမ်းယိုင်နေတဲ့ လျန်ယွီကို ထိန်းကိုင်ပေးဖို့ ရှေ့တိုးလိုက်တော့တယ်။】

【ဒါပေမယ့် လျန်ယွီက ရွမ်လျန်ယွဲ့ရဲ့ ဆန့်တန်းလာတဲ့ လက်တွေကို အားပြင်းပြင်းနဲ့ ရိုက်ပစ်လိုက်တယ်။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့က ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရတယ်။】

【သူမက လျန်ယွီကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။】

【သူမ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဘာလို့ ဆရာမက ဒီနေ့ ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေရတာလဲ။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ လျန်ယွီက အမြဲတမ်း နူးညံ့ပြီး တည်ငြိမ်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။】

【ဆယ်ရက်တစ်ခါလောက် သူမက တန်ဖိုးကြီး ရတနာအမျိုးမျိုးကို ယူလာလေ့ရှိတယ်။ နည်းစနစ်တွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဘယ်တော့မှ မလုံလောက်ဘူးဆိုတာ မရှိဘူး။】

【ပြောရမယ်ဆိုရင် လိုချင်တာမှန်သမျှ သူက ပေးခဲ့တယ်။】

【ဒါက ရွမ်လျန်ယွဲ့ကို တစ်ချိန်မှာ လျန်ယွီဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးဆရာမပဲလို့ ယုံကြည်စေခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမယ့် အခုတော့ ယဲ့ယွီရဲ့ သေဆုံးမှုကြောင့် သူမအပေါ် ဒီလောက် အေးစက်စက် ဆက်ဆံတာလား။ သတ်ချင်တဲ့စိတ်တောင် ရှိနေတာ။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့က ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ခဲ့တယ်။】

【ဘာလို့လဲ။】

【လျန်ယွီနဲ့ ယဲ့ယွီက တကယ်ပဲ သူငယ်ချင်းတွေလား။】

【ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။】

---

【လျန်ယွီသည် သီးခြား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးလမ်းနှင့် မည်သို့မျှ မပတ်သက်ပေ။ သူမသည် ရွမ်လျန်ယွဲ့ရှေ့တွင် ယဲ့ယွီအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မပြောခဲ့ဖူးပေ။】

【သူမ မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ ထိုလူနှစ်ဦးသည် မည်သည့်ဆက်စပ်မှုမှ မရှိသင့်ပေ။】

【လျန်ယွီက အော်ဟစ်လိုက်သည်- "ဘယ်သူမဆို ယဲ့ယွီကို နတ်ဆိုးလို့ ခေါ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းတော့ မခေါ်ရဘူး၊ ရွမ်လျန်ယွဲ့။"】

【ယဲ့ယွီသာ မရှိခဲ့ရင် မင်း ထောင်နဲ့ချီတဲ့ အကြိမ်တွေ သေဆုံးခဲ့ရလိမ့်မယ်။】

【နှစ်ငါးရာကျော် ကာလက…】

【ယဲ့ယွီက မင်းအတွက် တစ်ကိုယ်တည်း မိုးကြိုးလေဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ကလဲ့စားချေခဲ့တယ်။】

【လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာကျော်က။】

【မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းလို့ ခေါ်တဲ့ လီယောင်က ကြယ်ခုနစ်စင်း ဂိုဏ် ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့တယ်။ မင်းကို နတ်ဘုံနန်းဆောင်ဂိုဏ်း က အကြီးအကဲတစ်ပါးဆီ ရောင်းဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်၊ ပစ္စည်းတစ်ခုလေးနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ပဲ။】

【ယဲ့ယွီက ဒေါသတကြီးနဲ့ သူတို့ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။】

【အဲဒီနှစ်မှာပဲ မင်း တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်မှာ စိုးရိမ်လို့ ယဲ့ယွီက ငါ့ကို၊ လျန်ယွီကို၊ မင်းရဲ့ အစောင့်အရှောက် ဖြစ်လာဖို့ အထူးတလည် ရှာဖွေခဲ့တယ်။】

【ရာစုနှစ်တစ်ခုလုံး မင်း ဘာမှ မလိုအပ်ခဲ့ဘူး—ရတနာတွေ၊ နည်းစနစ်တွေ၊ ပစ္စည်းတွေ—အားလုံးကို ယဲ့ယွီက ပံ့ပိုးပေးခဲ့တာ။】

【မင်းမှာ ယဲ့ယွီကို သတ်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလဲ။】

【ဘာအခွင့်အရေး ရှိလဲ။】

【သူမ ဒေါသတကြီးဖြစ်နေသည်နှင့်အမျှ ဓားအော်ရာ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် လျန်ယွီနောက်တွင် စုရုံးလာသည်။ ဓားထိပ်များသည် ရွမ်လျန်ယွဲ့ကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်နေသည်။】

【စိတ်ထဲမှာ အတွေးတစ်ခုနဲ့ သူမသည် သူမကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်ခဲ့သည်။】

【သို့သော် လျန်ယွီက မည်သည့်လုပ်ဆောင်မှုမှ မလုပ်ရသေးမီ ရွမ်လျန်ယွဲ့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားခဲ့သည်။】

【သူမ၏ မျက်လုံးများက တုန်လှုပ်နေပြီး ရှေ့သို့ လွတ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။】

【သူမသည် တိုးတိုးလေး ဆက်တိုက် ရေရွတ်နေသည်- "မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"】

【လျန်ယွီ၏ နူးညံ့သော မျက်နှာပေါ်မှ မျက်ရည်တစ်စက် စီးကျလာသည်။】

【သူမသည် သူ့ပတ်လည်ရှိ ဓားစွမ်းအင်များကိုဖယ်ရှား ပျံ့နှံ့စေပြီး အိပ်ရာဘေးသို့ တလှမ်းချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။】

【ယဲ့ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်တင်ပြီး သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားသည်။】

【သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်- "ရွမ်လျန်ယွဲ့၊ ငါ မင်းကို အရမ်းအားကျတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းကို ငါ မုန်းလည်း မုန်းတယ်။"】

【ဒီနှစ်တွေအတွင်း ယဲ့ယွီက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပြစ်တင်ရှုံ့ချမှုတွေကို ခံယူခဲ့တယ်၊ နတ်ဆိုးလို့ နာမည်တပ်ခံခဲ့ရတယ်၊ အားလုံးက မင်းအတွက်ပဲ။】

---

【ကျိုး မိသားစုကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအပါအဝင် ယဲ့ယွီသည် နဂါးသလင်းကျောက်ကို မင်းအတွက် ရရှိရန်အတွက် လူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။】

【ဒါ့အပြင် သူက နေ့တိုင်း သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ပြီး မင်းနဲ့အတူ ရှိနေခဲ့တယ်။】

【ရာပေါင်းများစွာသော နှစ်များ။】

【သူ့ကို မြင်ရတဲ့အခါ အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှု မြှုပ်နှံထားတာကို ငါ မြင်ခဲ့တယ်။】

【သူ့လို အမျိုးသားတစ်ယောက်က မင်းလို ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ချစ်နိုင်တာကို ငါ မုန်းတယ်။】

【ဘာလို့ ယဲ့ယွီက ငါ့ကို မချစ်နိုင်ရတာလဲ။】

ကျိူး မိသားစု တိုက်ပွဲအပြီးမှာ ယဲ့ယွီက ကျိူးမိသားစုရဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးကို မင်းဆီ ပေးဖို့ ငါ့ကို ပေးခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမယ့် ငါက မင်းကို မပေးချင်ခဲ့ဘူး။】

【ဒါက ငါ ဒီပစ္စည်းတွေကို လိုချင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းလိုလူမျိုးက ဒါတွေကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ငါ ခံစားရလို့ပဲ။】

【ယဲ့ယွီရဲ့ အချစ်ကိုဆို ပိုလို့တောင် မပိုင်ဆိုင်ထိုက်ဘူး။】

【ဒါကြောင့် ငါက မင်းကို မထီမဲ့မြင် လုပ်ခဲ့တယ်။】

【မင်းကို ငါ တမင်တကာ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။】

【ဒီနေ့ မင်းတို့ လက်ထပ်ပွဲအကြောင်း ကြားတော့ ငါ အချိန်အကြာကြီး ရုန်းကန်ခဲ့ရတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ မနာလိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး မင်းတို့ကို ဂုဏ်ပြုဖို့ လာခဲ့တယ်။】

【တကယ်တော့ ငါက ယဲ့ယွီကို မြင်ချင်ခဲ့တာ။】

【ဒါပေမယ့် မင်း သူ့ကို သတ်ရဲလား။】

【မင်း သူ့ကို သတ်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလဲ။】

【လျန်ယွီရဲ့ မကျေနပ်မှုအပြည့်နဲ့ စကားတွေကို နားထောင်ရင်း ရွမ်လျန်ယွဲ့က မျက်ရည်တွေ ကျနေပြီ။】

【ယဲ့ယွီက သူ့အတွက် ဒီလောက် လုပ်ပေးခဲ့တာကို သူမ မယုံနိုင်ခဲ့ဘူး။】

【ပြီးတော့ ဒီအရာတွေ အားလုံးက သူ့ကို မသိဘဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့က ထဖို့ ရုန်းကန်ပြီး ယဲ့ယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားခဲ့တယ်။】

【ရုတ်တရက် သူမက ရင်းနှီးတဲ့ ရနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်တယ်။】

【နှစ်တစ်ရာကြာအောင် ဒီရနံ့က သူ့နဲ့ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့သလိုပဲ။】

【လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့ သူမက ပြန်ခံစားရတယ်။】

【ဒါကြောင့် အရာအားလုံးက တကယ်ပဲ။】

【ဒီနှစ်တွေအတွင်း ယဲ့ယွီက သူ့ဘေးမှာ ရှိနေခဲ့တာ။】

【သူမကပဲ မသိခဲ့တာ။】

【ချက်ချင်းပဲ ရွမ်လျန်ယွဲ့က ယဲ့ယွီ သူ့နောက်မှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ရပ်နေတဲ့ မြင်ကွင်းကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်တယ်။】

【ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ရွမ်လျန်ယွဲ့က ယဲ့ယွီကို ပြင်းထန်တဲ့ စကားတွေ ပြောခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက သူ ဘယ်လို ခံစားရမှာလဲ။】

【ဒီအကြောင်းကို တွေးမိတော့ ရွမ်လျန်ယွဲ့က ထိုနေရာမှာတင် မျက်ရည်တွေ ကျလာခဲ့တယ်။】

******

အခန်း ၄၇

【အရာအားလုံးကို သိရှိပြီးနောက် ရွမ်လျန်ယွဲ့သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။】

【သူမက လက်လှမ်းပြီး ယဲ့ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျန်ယွီ၏ လက်ထဲမှ ယူရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။】

【သို့သော် အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရွမ်လျန်ယွဲ့ကို ချက်ချင်း တွန်းထုတ်ခဲ့သည်။】

【လျန်ယွီက ရွမ်လျန်ယွဲ့သည် ယဲ့ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတွေ့ရန်ပင် မထိုက်တန်ဟု ယုံကြည်သည်မှာ ရှင်းနေပါသည်။】

【သို့သော်လည်း ရွမ်လျန်ယွဲ့သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။】

【သူမသည် လက်များကို ဆန့်တန်းပြီး မျက်ရည်များဖြင့် တောင်းပန်ခဲ့သည်- "ယဲ့ယွီက ကျွန်မ ပေးတဲ့ ဝိညာဉ်သစ်သီးက အရမ်းချိုမြိန်တယ်၊ သူ ထပ်စားချင်တယ်လို့ မကြာခဏ ပြောဖူးတယ်။"】

【အခု ကျွန်မ သူ့ကို မိုးကြိုးလေဘုရားကျောင်းကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေ ကျွေးချင်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆရာမ၊ ကျွန်မရဲ့ ဒီဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါ။】

【ဤစကားများကို ကြားသောအခါ လျန်ယွီ၏ မျက်လုံးများ နီမြန်းလာပြန်သည်။】

【ဤအချိန်တွင်မှ သူမသည် ယဲ့ယွီက သူ့ကို ချိုမြိန်သော ဝိညာဉ်သစ်သီးများ စားဖူးသလားဟု ဘာကြောင့် မေးခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်ခဲ့သည်။】

【ဒါကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားပြီးနောက် လျန်ယွီသည် တိတ်ဆိတ်စွာ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။】

【ရွမ်လျန်ယွဲ့သည် ယဲ့ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူပြီး အခန်းထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်သွားခဲ့သည်။】

【ဤအချိန်တွင်ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဂိုဏ်း မှ တပည့်များသည် ယဲ့ယွီ၏ သေဆုံးမှုကို မြင်သောအခါ ရွမ်လျန်ယွဲ့ကို ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဟု မေးမြန်းချင်ခဲ့သည်။】

【သို့သော် ၎င်းတို့ကို ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ဇိတန်က တားဆီးခဲ့သည်။】

ဇိတန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီမြန်းနေပြီး သူ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။】

【နာရီဝက်ခန့်အကြာက သူသည် ယဲ့ယွီထံမှ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အသံလှိုင်းတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ယဲ့ယွီက ရွမ်လျန်ယွဲ့၏ လက်ထဲတွင် စေတနာအလျောက် သေဆုံးမည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။】

【သူသည်ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဂိုဏ်း မှ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးအား နောက်ဆုံးအမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်- ကလဲ့စားမချေရ၊ ရွမ်လျန်ယွဲ့ကို မလေးမစား မလုပ်ရ။】

【ဒါက ယဲ့ယွီရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒပဲ။】

【ဒါကြောင့်ဇိတန်ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသထွက်နေပါစေ၊ သူက ဒါကို လိုက်နာလိမ့်မယ်။】

【အတော်ကြာမြင့်ပြီးနောက် မိုးကြိုးလေဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်သစ်သီးပင်အောက်တွင် ရွမ်လျန်ယွဲ့သည် သစ်ပင်ပင်စည်ကို မှီကာ ယဲ့ယွီကို ဖက်ထားသည်။】

【သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ခူးထားသော ဝိညာဉ်သစ်သီးများစွာ ရှိသည်။ ရွမ်လျန်ယွဲ့သည် ယဲ့ယွီ၏ လက်ထဲတွင် တစ်လုံးကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။】

【ထို့နောက် သူမသည် နောက်တစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး တိတ်တဆိတ် စားသောက်နေခဲ့သည်။ မျက်ရည်များက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စီးကျနေသည်။】

【သို့သော် သစ်သီးသည် လုံးဝမချိုမြိန်ခဲ့ပေ။ ရှင်းနေသည်မှာ အလွန်ခါးနေခဲ့သည်။】

【ယဲ့ယွီ၊ ကျွန်မကို ကတိပေးပါ၊ ရရဲ့လား။ နောက်ဘဝမှာ ကျွန်မ သင့်ကို စောစောရှာတွေ့ပါစေ။】

【သင်ကပဲ ကျွန်မကို ဒီလို ချိုမြိန်တဲ့ ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေ စားဖို့ ခေါ်သွားပါစေ။ ကျွန်မ သင့်ဘေးမှာ နေပါမယ်၊ ဘယ်တော့မှ မခွဲ၊ မစွန့်ပစ်ပါဘူး။】

【နောက်ဘဝမှာ ပြန်ဆုံတွေ့တဲ့အထိ။】

【လက်ထဲတွင် ကြေကွဲမေ့ပျောက်ဓား ကို ကိုင်ထားရင်း ရွမ်လျန်ယွဲ့သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။】

…

---

မိုးကြိုးလေဘုရားကျောင်းထဲတွင်…

ရွမ်လျန်ယွဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးလာသည်။

သူမ မျက်လုံးထောင့်က မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်သည်။

ငါ မသေသေးဘူးလား။

မဟုတ်ဘူး၊ ခဏလေး၊ ဒါ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အခန်းပဲ။

ရင်းနှီးနေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဒါကို ညွှန်ပြနေတယ်။

ဒါ အိပ်မက်သက်သက်ပဲလား။

နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ဝမ်းနည်းမှု။

ယဲ့ယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ရနံ့။

ပြီးတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ တောင်တွေ မြစ်တွေ လှည့်လည်သွားလာခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ။

ဒါတွေအားလုံးက တကယ်ကို အစစ်အမှန်လိုပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်မက်သက်သက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ရွမ်လျန်ယွဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထထိုင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူမက အိပ်ရာဘေးမှာ အသစ်အဆန်း ပစ္စည်းနှစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

တစ်ခုက ရွှေရောင် နဂါးသလင်းကျောက်။

နောက်တစ်ခုက မဲမှောင်နေတဲ့ ဓားတိုလေး ကြေကွဲမေ့ပျောက်ဓား။

ရွမ်လျန်ယွဲ့ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒါ အစစ်ပဲ။

ဒါတွေအားလုံး အစစ်အမှန်ပဲ။

အိပ်မက်သက်သက် မဟုတ်ဘူး။

ရွမ်လျန်ယွဲ့က ကြေကွဲမေ့ပျောက်ဓား နဲ့ နဂါးသလင်းကျောက် ကို လက်ထဲက ကိုင်လိုက်သည်။

ပထမဆုံး မိုးကြိုးလေဘုရားကျောင်းအပြင်ဘက်က ဝိညာဉ်သစ်သီးပင်ဆီ သွားခဲ့သည်။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲက ရွာကို သွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ခဲ့ဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ ရွမ်လျန်ယွဲ့က အန္တရာယ်ကိုတောင် အန်တုပြီးကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဂိုဏ်း ရဲ့ အစွန်အဖျားကို ရောက်အောင် သွားခဲ့တယ်။

သူမက တပည့်တစ်ဦးကို ဆွဲဖမ်းပြီး အပြင်းအထန် စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် တပည့်က "အစ်မ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မရိုက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ယဲ့ယွီ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ကို ဘယ်သူမှန်း ကျွန်တော် မသိပါဘူး" လို့ ခိုင်မာစွာ ပြန်ဖြေခဲ့တယ်။

ဒီလိုအဖြေက ရွမ်လျန်ယွဲ့ကို စိတ်တိုင်းမကျ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

သူမက တပည့်ကို ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ကနေ တွန်းချလိုက်တယ်။

---

ဝေးကွာလှသော တိမ်တိုက်များကို ကြည့်ရင်း ရွမ်လျန်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများ ပို၍ ထက်မြက်လာခဲ့သည်။

ဒါက အိပ်မက်သက်သက်တော့ မဟုတ်ဘူး။

ဒါတွေအားလုံး တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာပဲ။

ဒါမှမဟုတ် အတိတ်ဘဝက ဖြစ်ရပ်တွေလို့ နားလည်နိုင်တယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ ရွမ်လျန်ယွဲ့က ပြန်လည် မွေးဖွားလာပြီး အတိတ်ဘဝက ကြေကွဲစရာတွေ ထပ်မဖြစ်အောင် ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။

သူမက ယဲ့ယွီကို ရှာဖွေဖို့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုမယ်။

သူ့ဘေးမှာ သေချာ ကာကွယ်ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ အတိတ်ဘဝက နောင်တတွေအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်မယ်။

ယဲ့ယွီ၊ ကျွန်မကို စောင့်ပါ။

…

တစ်ဖက်တွင်။

ယဲ့ယွီသည် အခန်းထဲတွင် ခေါင်းကို အသည်းအသန် ကုတ်ခြစ်နေခဲ့သည်။

နဂါးသလင်းကျောက် နဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ကြေကွဲမေ့ပျောက်ဓား က ဘယ်နေရာမှာ ပေါ်လာနိုင်မလဲဆိုတာကို အဆက်မပြတ် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

အင်း၊ကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဂိုဏ်း မှာ ရှိနိုင်ခြေများတယ်။

ဒီလိုတွေးပြီး ယဲ့ယွီက ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုကို သွားယူဖို့ စိတ်ကူးကို ခဏတာ စွန့်လွှတ်လိုက်တယ်။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။

သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရကမ္ဘာမြေမိစ္ဆာဂိုဏ်း က သူ့အတွက် အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ သူ ဂိုဏ်းရဲ့အစွန်ဖျားတောင် ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက အိပ်မက်မှ မဟုတ်တာ။

ဒါကြောင့် သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယဲ့ယွီက အိပ်တဲ့ ပုံစံကို ပြောင်းပြီး နောက်ထပ် အိပ်မက်တစ်ခု မက်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

ပိုကောင်းတာ ရကောင်း ရနိုင်တယ်။

သို့သော်လည်း စိတ်ကူးက အပြည့်အဝ၊ လက်တွေ့က ဆင်းရဲသား။

အိပ်မက်က ဆက်မသွားဘဲ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးဆုံးသွားခဲ့တယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီကို အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

"ဆိုးလိုက်တာ!"

နောက်တစ်ခဏမှာ ယဲ့ယွီရဲ့ ပြတင်းပေါက်က ရုတ်တရက် ပွင့်သွားတယ်။

ရှဲမူလင်ရဲ့ ပြစ်ချက်ကင်းတဲ့ မျက်နှာကို ဖော်ပြလိုက်တယ်။

"ဆိုးတာလား။ ဟမ်၊ မောင်လေး၊ မင်း ဘာပြောနေတာလဲ။"

"ငါ ဆိုးတယ်လို့ ပြောတာ!"

ယဲ့ယွီက လက်တစ်ဖက်နဲ့ သူ့မျက်နှာကို အုပ်ပြီး နာကျင်စွာ မျက်နှာရှုံ့ကာ နောက်ပြန် လဲကျသွားခဲ့သည်။

---

ဒီ စတော့ကလုပ်နေတဲ့ အစ်မကြီး ဘာဖြစ်တာလဲ။

သူမက အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီးကြား ကွာခြားမှုကို မသိဘူးလား။

ပြတင်းပေါက်ဖွင့်ပြီး "ဆိုး" ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲလို့ မေးတာလား။

ဆိုးတယ်ဆိုတာ ဆဲချင်နေတာပဲ။

နောက်ရက်အနည်းငယ် အတော်လေး ငြိမ်းချမ်းစွာ ကုန်လွန်ခဲ့သည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာအိပ်မက်ထဲသို့ဝင်ရောက်ခြင်း လုပ်ပြီးနောက် ယဲ့ယွီသည် ဝိဉာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တိုးတက်ခဲ့သည်။

သူသည် ချီလင်မိုးကြိုးဓားသိုင်း ကို ပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ခဲ့ရုံသာမက ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်တစ်ရာကျော်ကိုလည်း ဝိဉာဉ်ဆင့်ခေါ်အလံထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အလံကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒီဝိညာဉ်အလံက တကယ်ကို ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အလံထဲက ဝိညာဉ်အားလုံး နတ်ဆိုးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

သူတို့ရဲ့ မကျေနပ်မှုတွေက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုများလာတာက အတော်လေး အံ့ဩစရာပဲ။

ဒါပေမယ့် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာတော့ ယဲ့ယွီက မစမ်းရသေးဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေရာက နောက်ဆုံးတော့ တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ နယ်မြေပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေက လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။

ဝိညာဉ်အလံကို သုံးလိုက်တာနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုတွေကို သူတို့ သေချာပေါက် ခံစားမိလိမ့်မယ်။

သတိထားရမယ့် နိယာမအရ ယဲ့ယွီက သဘာဝအတိုင်းပဲ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ဆောင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မမျှော်လင့်ဘဲ နတ်သမီး ရွမ်ရိုးမူ က ယဲ့ယွီကို လာတွေ့ခဲ့တယ်။ သူက ဝိညာဉ်ဆေးအချို့ ယူလာခဲ့တယ်။

ဒီလုပ်ရပ်က ဂိုဏ်းထဲက အမျိုးသားတပည့်အားလုံးရဲ့ ဒေါသတကြီး ကြည့်တာကို ခံခဲ့ရတယ်။

ဘာလို့ရွမ်ရိုးမူ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။

ဟုတ်တယ်၊ ဘာလို့လဲ။

သိချင်လား။

ရွမ်ရိုးမူ က ယဲ့ယွီကို သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဖန်တီးခြင်းသစ်တော ကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဖြစ်လို့ ဆက်နွယ်မှု ခံစားရပြီး သူ့ကို လာကြည့်တာလို့ ပြောခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက ဒီအကြောင်းပြချက်ကို ဝန်မခံချင်ဘဲ လက်ခံခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် နောက်တော့ ပိုပြီး နားမလည်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်။

တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း က ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကို တက်ဖို့ ဖိတ်စာ ရခဲ့တယ်။

ရွမ်ရိုးမူ ကို ဒီကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူ့မှာ အဖော်အနည်းငယ် ရွေးချယ်ခွင့် ရှိတယ်။

အရမ်း ကံကောင်းစွာနဲ့ သူက ယဲ့ယွီကို ရွေးလိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့တယ်။

တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ ပင်မဌာနချုပ်မှာ နေတာ ဘာဖြစ်လဲ။ အိမ်တွင်းမှာက အများကြီး ပိုလုံခြုံတယ်။

ဖန်တီးခြင်းသစ်တော က အန္တရာယ်ရဲ့ ဥပမာတစ်ခုပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခါက သူ အသက်တောင် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အခု ထပ်ပြီး ထွက်သွားချင်ပြန်ပြီလား။

ဒါပေမယ့် သူ လိုချင်သည်ဖြစ်စေ မလိုချင်သည်ဖြစ်စေ ယဲ့ယွီက ဂိုဏ်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မခုခံနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့် သူက မစ်ရှင်အတွက် ဝိညာဉ်လှေပေါ်ကိုပဲ တက်ခဲ့ရတယ်။

သူတို့က လေထဲမှာ မြောက်ဘက်ကို ပျံသန်းသွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီက သူတို့ သွားရောက်လည်ပတ်မယ့် အင်ပါယာက မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရတဲ့အခါ… သူ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။