အခန်း ၄၈-၄၉

အခန်း ၄၈

အလွန်ကြီးမားသော ဝိညာဉ်လှေကြီးတစ်စင်းသည် အလံများစွာလွှင့်ထူထားပြီး မြောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေခဲ့သည်။ ယဲ့ယွီသည် ယူရိုမူထံမှ သူတို့၏ခရီးစဉ်သည်မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်သို့ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး "မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ရဲ့ ဧကရီက ဘယ်သူလဲ" ဟု အလျင်အမြန် မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယူရိုမူက ပြုံးပြုံးလေးဖြင့် "မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ရဲ့ ဧကရီက လီရူဝမ် ဖြစ်ပြီး ထူးခြားစွာ လှပသော အမျိုးသမီးအဖြစ် ကျော်ကြားပါတယ်" ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။ "သုံးနှစ်အကြာမှာ သူမက မင်းသားအားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ အာဏာနဲ့ ဖိနှိပ်ပြီး နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တယ်။ သူမဟာ အတော်လေး အစွမ်းအစရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ"။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ယွီသည် လျှပ်စီး ထိမှန်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ခဏချင်းတွင် သူ၏အိပ်မက်ထဲမှ လီရူဝမ်၏ ရင်းနှီးသော မျက်နှာသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ လီရူဝမ်၏ အလှသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ယှဉ်ပြိုင်စရာမရှိကြောင်း မငြင်းနိုင်ပေ။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် စိတ်ရောဂါလက္ခဏာလိုလို ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ပြင်းပြသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် ယဲ့ယွီကို လွတ်လပ်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် နှစ်ငါးဆယ် အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကို နန်းတော်ထဲတွင် လုံးဝ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်။ ထိုမျှသာဆိုလျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိကောင်း ရှိမည်။ အဓိကပြဿနာမှာ ထိုနှစ်ငါးဆယ်အတွင်း အမျိုးသမီး မရေမတွက်နိုင်သော အမျိုးသမီးများ ယဲ့ယွီကို ချစ်မိခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏အမည်များကို စာရင်းပြုစုလျှင် စာအုပ်တစ်အုပ် ပြည့်သွားနိုင်သည်။ ပြီးတော့ လီရူဝမ်က ထိုအမျိုးသမီးအားလုံးကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤမျှ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများကို မည်သူက မကြောက်ရဲဘဲ ရှိမည်နည်း။ ယခု ယဲ့ယွီသည်မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်၏ နန်းတော်အကြောင်း တွေးမိတိုင်း အလွန်မသက်မသာ ခံစားရသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေခြင်းသည် တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝတွင် ပိတ်မိနေခြင်းကို ယဲ့ယွီ မခံယူနိုင်ပေ။ သူ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထွက်သွားရမည်။

ယွင်ရိုမူက မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးသည်။ "မောင်လေး ယဲ့၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ စိတ်ညစ်နေတာလဲ။" "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး!" ယဲ့ယွီက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ထိတ်လန့်ဖို့ မလိုဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ အိပ်မက်ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက လက်တွေ့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ယွင်ရိုမူက လက်တွေ့မှာ ရှိနေတာဖြစ်လို့ လီရူဝမ်ကမဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဧကရီဖြစ်နေတာလည်း မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပါဘူး။ သူ့တွက်ချက်မှုအရ အိပ်မက်ထဲက လူတွေက တကယ်ရှိပေမယ့် အိပ်မက်ထဲက အမှတ်ရစရာတွေကို ထိန်းသိမ်းထားတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ယွင်ရိုမူက ယဲ့ယွီရဲ့ အထောက်အထားကို မှတ်မိပြီး သူ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ ကာလတွေကတည်းက သတ်ပစ်ခဲ့ပြီးလောက်ပြီ။ ဘာလို့ အခုချိန်အထိ စောင့်နေရမှာလဲ။ ဒီအတွေးနဲ့ ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားက နည်းနည်း တည်ငြိမ်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘေးကင်းရေးအတွက် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ယဲ့ယွီက "အစ်မ၊ ကျွန်တော် နေမကောင်းဖြစ်သလိုပဲ။ ဂိုဏ်းကို အရင်ပြန်လို့ရမလား" လို့ တိုးတိုးလေး မေးခဲ့တယ်။ ယွင်ရိုမူက ဒီတောင်းဆိုမှုကို သဘောမတူခဲ့ဘူး။ ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ သူမက တပည့်အားလုံးရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် တာဝန်ရှိတယ်။ ယဲ့ယွီ နေမကောင်းရင် ဆေးဝါးတွေနဲ့ ကုသလို့ရတယ်။ ပြန်တာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဝိညာဉ်လှေက အလွန်မြန်တဲ့နှုန်းနဲ့ ပျံသန်းနေတာဖြစ်ပြီး သူတို့ကမဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်နဲ့ နာရီဝက်လောက်ပဲ ဝေးတော့တယ်။ ယဲ့ယွီက သူ့ဘာသာသူ ဂိုဏ်းကို ပြန်သွားမယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး နှစ်ရက်လောက် ကြာလိမ့်မယ်။ တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ကို ပြန်တဲ့ခရီးက ရှည်ပြီး လမ်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ယွင်ရိုမူက အဆုံးမရှိ နောင်တတွေနဲ့ ပြည့်နေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီကို အဓိကအဖွဲ့နဲ့အတူ လိုက်ပါစေတာက အလုံခြုံဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ။ သူက "ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘော" ပေါ် ရောက်နေပြီး ဆင်းလို့မရဘူးဆိုတာ မြင်တော့ ယဲ့ယွီရဲ့ စိတ်က လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေခဲ့တယ်။ သူက ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေဟန်ဆောင်ပြီး "အစ်မ၊ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော်ကမဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံသားဟောင်းတစ်ဦးပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်က အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးနဲ့ ပြဿနာတက်ခဲ့လို့ တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ကို ကျင့်ကြံဖို့ သွားခဲ့တာပါ။ အခု ပြန်လာတော့ သူမက ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိသွားမှာ စိုးရိမ်တယ်၊ ဒါက ပြဿနာရှိလိမ့်မယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ယွင်ရိုမူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်သည် လေးနက်သွားပြီး "မောင်လေး၊ မထိတ်လန့်ပါနဲ့။ တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း နဲ့မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကတည်းက ဆက်ဆံရေးကောင်း ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအရာရှိက မင်းကို အနိုင်ကျင့်ရဲရင် ငါ ကိုယ်တိုင် ဧကရီ လီရူဝမ်ဆီ သွားရောက်ညှိနှိုင်းပေးမယ်။ မင်းရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို ငါ သေချာပေါက် အာမခံနိုင်ပါတယ်" ဟု ရိုးသားစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မလုပ်ပါနဲ့!" ယဲ့ယွီက ခေါင်းကို အသည်းအသန် ခါယမ်းလိုက်သည်။ ဒီအချိန်မှာ သူ အမြင်ချင်ဆုံးလူက ဧကရီ လီရူဝမ်ပဲ။ သူမနဲ့ ညှိနှိုင်းတာလား။ အဲဒါက ခြင်္သေ့လိုဏ်ဂူထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ တူတူပဲ။ "အစ်မ၊ ကျွန်တော့် ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြေရှင်းပါရစေ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဧကရီကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့။ ပြီးတော့ ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားပေးပါ။" ဒီစကားကို ကြားတော့ ယွင်ရိုမူက ယဲ့ယွီကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ သဘောတူလိုက်တယ်။ သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တခြားသူ မရှိတာကို မြင်တော့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ "မောင်လေး၊ ငါ မင်းကို အမြဲမေးချင်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီနေ့ ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တော မှာ ငါတို့ကို ဘယ်သူ ကယ်ခဲ့တာလဲ။ သူ့ရဲ့ပုံကို ငါ့အတွက် ဆွဲပေးနိုင်မလား။" ယဲ့ယွီက မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ သူမက ဒီအကြောင်းကို မမေ့သေးဘူးလား။ ဒီလောက်တောင် စွဲလမ်းစရာ ကိစ္စလား။ တစ်ယောက်ယောက်က ကယ်ခဲ့ရင် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကျေးဇူးတင်လိုက်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ သူတို့ကို မြင်ဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်နေရတာလဲ။ ယဲ့ယွီ တိတ်ဆိတ်နေတာကို မြင်တော့ ယွင်ရိုမူက အတော်လေး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ "တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခါ ဝူကျီတောင်ထိပ်ကို ဝိညာဉ်ဆေး ပို့တုန်းက မင်းကို မေးချင်ခဲ့တာ။" "ဒါပေမယ့် အဲဒီတုန်းက ညီမလေး ရှဲက အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တော့ ငါ မမေးခဲ့ဘူး။ အခုတော့ မင်းကို တစ်ယောက်တည်း မေးဖို့ အခွင့်အရေး ရပြီဆိုတော့ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးပါ။" ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် အားလုံး နားလည်သွားခဲ့တယ်။ ဒါဆို ယွင်ရိုမူရဲ့ အရင်က ဖော်ရွေမှုတွေကလည်း သူ့ကို ကယ်ခဲ့တဲ့သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိချင်လို့လား။ ဒီလိုဆိုရင် သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တာ ဘာများ နာကျင်စရာ ရှိလို့လဲ။ "အစ်မ၊ ကျွန်တော် အဲဒီလူကို တကယ် မသိပါဘူး။ ပုံတူအတွက်ဆိုရင်လည်း ခပ်ရေးရေးပဲ မှတ်မိတယ်။ အခု အစ်မအတွက် ဆွဲပေးမယ်!" နောက်ပိုင်းမှာ ယဲ့ယွီက ယွင်ရိုမူအတွက် အရမ်းကို ပုံစံမကျတဲ့ ပုံတူတစ်ခုကို ဆွဲပေးလိုက်တယ်။ သူမက ဒါကို လက်ခံရရှိတဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ထူးဆန်းသွားခဲ့တယ်။

ဗလာဆံပင်၊ ချွန်ထက်သော နှာခေါင်း၊ ဘူးသီးပုံ မျက်နှာ၊ ခြေလက်တိုတို၊ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုသူသည် အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးလှသည်။ ထိုနေ့က သူတို့ကို ကယ်ခဲ့သူသည် ဒီလူလား။ ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးဆန်းနေရတာလဲ။ နာရီဝက်အကြာတွင်။ ဝိညာဉ်လှေသည်မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်၏ ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် မှ အရာရှိ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီးဖြစ်ပြီး သံချပ်ကာစစ်သည် တစ်ထောင်က ကြိုဆိုရန် တန်းစီနေခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်လောကငါးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း အတွက်မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်သည် လုံလောက်သော ဧည့်ဝတ်ပြုမှုများကို ပြသခဲ့သည်။ မွေးနေ့ပွဲကို လာရောက်ဂုဏ်ပြုမည့် တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း တပည့် စုစုပေါင်း သုံးဆယ့်ငါးဦးရှိပြီး ယဲ့ယွီနှင့် ယွင်ရိုမူတို့လည်း ပါဝင်သည်။ ဝိညာဉ်လှေသည် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ယွင်ရိုမူသည် တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း တပည့်များကို ကောင်းကင်မှ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ဧည့်ခံရေးတာဝန်ခံ ဝန်ကြီး ယဲ့လျန်ယန်သည် ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး လက်အုပ်ချီကာ "ကြိုဆိုပါသည်၊ ဂုဏ်သရေရှိ အင်မော်တယ်များ" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ "အရမ်းကောင်းတယ်" ဟု ယွင်ရိုမူက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ယဲ့လျန်ယန်၏ မျက်လုံးအစွန်တွင် ပွန်းပဲ့ရာတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမက နားမလည်စွာဖြင့် "ခင်ဗျား မျက်လုံး ဘာဖြစ်တာလဲ ဆရာ" ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယဲ့လျန်ယန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ရှက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။ ယခင်က လီရူဝမ်က သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့သည်၊ ယဲ့ယွီအမည်ရှိ သားတစ်ယောက် ရှိလားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယဲ့လျန်ယန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး ကြိုးတုပ်ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တော့ သူ့မှာ ယဲ့ယွီအမည်ရှိ သားတစ်ယောက် မရှိခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် လီရူဝမ်က သူ့ကို လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ယဲ့ယွီကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးသို့ လူများ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ မွေးနေ့ပွဲ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပထမတန်းစား ဝန်ကြီး ယဲ့လျန်ယန်က လီရူဝမ်အား ရှာဖွေခြင်းတွင် သူ့စွမ်းအင်အားလုံးကို အာရုံမစိုက်ဘဲ မွေးနေ့ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန်နှင့် နတ်ဂိုဏ်းများနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းများ ထိန်းသိမ်းရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ ၎င်းသည်မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ပိုမိုအကျိုးရှိမည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ လီရူဝမ်သည် ယဲ့လျန်ယန်ကို ကိုယ်တိုင်ရိုက်နှက်ခဲ့ပြီး သူ့မျိုးနွယ် မတူပါက သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် မြှုပ်နှံပစ်မည်ဟုပင် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ ယဲ့လျန်ယန်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဆေးဆရာထံမှ ကုသမှုခံယူခဲ့သော်လည်း အချို့သော အမှတ်အသားများ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ယခု ယွင်ရိုမူ သတိပြုမိသောအခါ ယဲ့လျန်ယန်သည် အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့ခဲ့သည်။ ယွင်ရိုမူ ထိုကိစ္စကို အာရုံစိုက်နေခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် သူက "လမ်းလျှောက်ရင်း မတော်တဆ ချော်လဲတာပါ။ ဘာမှ အရေးမကြီးပါဘူး" ဟု အလျင်အမြန် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ဒီတစ်ခါ တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း တပည့်တွေထဲမှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့သူ တစ်ယောက် ဘာလို့ ပါလာတာလဲ။"

******

အခန်း ၄၉

တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း တပည့်တွေကြားမှာ ရပ်နေတဲ့ ယဲ့ယွီဟာ အကြီးအကျယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့တယ်။ ယဲ့လျန်ယန်က သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးတာ မြင်တော့ သူ ပိုပြီး စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ မူလက ယဲ့ယွီက မျက်နှာဖုံး ဒါမှမဟုတ် လူ့အရေခွံမျက်နှာဖုံးတစ်ခု လိုချင်ခဲ့ပေမယ့် ဝိညာဉ်လှေပေါ်မှာ ဘာမှ မရှိခဲ့ဘူး။ ရှစ်တောင်ဝါးပုံစံ ပါတဲ့ မျက်နှာဖြူတစ်ခုပဲ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ ကူကယ်ရာမဲ့စွာနဲ့ပဲ သူ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ဖို့ ဒါကို သုံးခဲ့ရတယ်။ ယွင်ရိုမူက ယဲ့ယွီကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အရင်က သူတို့ စကားပြောခဲ့တာကို ပြန်သတိရလိုက်တယ်။ သူမက "ဒီတပည့်က ဒီရောက်လာတဲ့ လမ်းမှာ ဝိညာဉ်ပျားတွေ အဆိပ်သင့်လို့ မျက်နှာက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရောင်နေတာ။ ဒါကြောင့် မျက်နှာဖုံးနဲ့ အုပ်ထားရတာ။ ကျေးဇူးပြုပြီး မေ့ပစ်လိုက်ပါ ဆရာ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ယဲ့လျန်ယန်က ရယ်မောပြီး "ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ။ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ဂိုဏ်းနတ်သမီး၊ ခင်ဗျားတို့ကို အရင်နားတဲ့နေရာကို ခေါ်သွားပါရစေ။ မနက်ဖြန် မွေးနေ့ပွဲ စတာနဲ့ ဧကရီနဲ့ တွေ့နိုင်ပါပြီ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ယွင်ရိုမူက ဝမ်းမြောက်စွာ သဘောတူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယဲ့လျန်ယန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း တပည့်များသည် မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်၏ သတ်မှတ်ထားသော ဦးတည်ရာသို့ စတင် ရွေ့လျားခဲ့ကြသည်။ ဒါကို မြင်တော့ ယဲ့ယွီက ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။ သူ ကမူးရှူးထိုးနဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်။ သူ အလွန်အကျွံ တုံ့ပြန်နေတာလားလို့ သူ တွေးမိခဲ့တယ်။ လီရူဝမ်က အိပ်မက်ကို မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ ယဲ့ယွီ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက သူ့မျက်နှာဖုံးကို မချွတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ … တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်နန်းတော်ထဲမှာ သွေးနီရောင်အစောင့်တပ်သားဆယ်ဦးက တန်းစီ ဒူးထောက်နေကြတယ်။ ဧကရီ လီရူဝမ်ရဲ့ မျက်နှာက ရေခဲလို အေးစက်နေတယ်။

"အမှိုက်တွေ၊ မင်းတို့ အားလုံးက အသုံးမကျတဲ့ လူအတွေ။ ငါ ယဲ့ယွီကို ရှာခိုင်းတာ၊ အချိန်အကြာကြီး ကြာပြီ၊ ဘာအရိပ်အယောင်မှ ရှာမတွေ့ဘူး။ မင်းတို့ကို ထားထားတာ ဘာအဓိပ္ပါယ် ရှိလို့လဲ။" "ကျေးဇူးပြု၍ စိတ်တည်ငြိမ်ပါ ဧကရီ။ ဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီး သည် ကျယ်ပြောလွန်းလှပါတယ်။ လူတစ်ဦးကို ရှာဖွေခြင်းသည် အခက်အခဲများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အချိန်အနည်းငယ် ပိုပေးပါက သတင်းကောင်း ဆောင်ယူနိုင်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်။" သွေးနီရောင်အစောင့် ခေါင်းဆောင် ဝူကွန်းသည် အလွန်ခါးသီးစွာ ခံစားနေရသည်။ ယဲ့ယွီ၊ ယဲ့ယွီ။ ဒီနာမည်က သူ့ကို အခု ခေါင်းကိုက်စေခဲ့ပြီ။ သူသည် ဒီလူကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေချင်သည်။ သို့သော် ယဲ့ယွီသည် နာမည်မရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေနိုင်သလဲ မည်သူက သိမည်နည်း။ သို့သော် ဧကရီ လီရူဝမ်သည် သူ့ကို ရှာဖွေရန် စွဲလမ်းစွာ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး အချိန် ကန့်သတ်ချက် တိုတိုလေးသာ ပေးထားသဖြင့် ဝူကွန်း၏ဘဝကို အလွန်ခက်ခဲစေခဲ့သည်။ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လီရူဝမ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ကို နှစ်ရက် ထပ်ပေးမယ်။ ယဲ့ယွီကို ရှာမတွေ့သေးရင် မင်းတို့ သွေးနီရောင်အစောင့် ခေါင်းဆောင်ရာထူးက ကုန်ဆုံးပြီလို့ သဘောထားလိုက်တော့။" ထို့သို့ပြောပြီး လီရူဝမ်သည် သူမ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝှေ့ယမ်းပြီး ခန်းမထဲမှ တည့်တည့် ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဒီရက်တွေအတွင်း လီရူဝမ်သည် ပို၍ ပို၍ စိတ်တိုလာခဲ့သည်။ သူမ၏ အိပ်မက်နန်းတော်ထဲတွင် ယဲ့ယွီသည် သူမ၏ဘေးတွင် ရှိနေခြင်းသည် သူမ၏ အပျော်ဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု ဗလာဖြစ်နေသော နန်းတော်ထဲတွင် သူမနှင့် ယဲ့နျန်သာ ရှိနေသည်။ ဒါက လီရူဝမ်ကို အလွန် စိတ်မပျော်မရွှင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ယဲ့ယွီ ရှိနေကြောင်း လုံးဝ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် ယဲ့နျန် ဘယ်ကလာမည်နည်း။ လီရူဝမ်၏ မျက်လုံးများ ပို၍ အေးစက်လာသည်။ ယဲ့ယွီ၊ ခဏလေး စောင့်ပါ။ ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။ မိသားစုဆိုတာ အတူတူနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ … ညရောက်ပြီ။ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်အပြင်ဘက်။

ဟော်လင်းနန်းဆောင် တွင် လီရူဝမ်၏ မွေးနေ့ပွဲသို့ လာရောက် ဂုဏ်ပြုသော နတ်ဂိုဏ်း တစ်ဒါဇင်ခန့်မှ တပည့်များအားလုံး ထိုနေရာတွင် တည်းခိုနေကြသည်။ ယဲ့ယွီသည် မအိပ်ဘဲ မျက်နှာဖုံးစွပ်ကာ နန်းတော်ဘက်သို့ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် သူ၏အိပ်မက်များမှ မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ မှတ်ဉာဏ်များစွာကို သိုလှောင်ထားသော်လည်း ပျော်ရွှင်စရာ အခိုက်အတန့်လေးများလည်း ရှိခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ထိုနေရာတွင် သူ၏အိပ်မက်ထဲမှ ပထမဆုံးသမီး ယဲ့နျန်၊ သူ အရမ်းချစ်သော ချစ်စရာကောင်းသော ကောင်မလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ ယဲ့နျန် အခု ဘယ်မှာလဲ၊ ဘယ်လိုနေထိုင်လဲဆိုတာကို သူ စဉ်းစားမိသည်။ မနက်ဖြန် မွေးနေ့ပွဲအတွက် နန်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ရခဲ့ပါက သူ မလွဲမသွေ ရှာဖွေမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မရခဲ့ပါက သူက မေးမြန်းမည်ဖြစ်သည်။ ယဲ့ယွီသည် ယဲ့နျန် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မရှိမှာကို တကယ် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက သူ့အတွက် အလွန် ချစ်စရာကောင်းသူဖြစ်သည်။ ယဲ့ယွီ စဉ်းစားနေစဉ် သူ့ဘေးနားမှ တိုးတိုးလေး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ခင်ဗျား မျက်နှာဖုံးက တကယ် ထူးဆန်းတယ်နော်။" ယဲ့ယွီက ခေါင်းလှည့်လိုက်တော့လက်ပြတ်အင်္ကျီဝတ်ထားတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက် လှေကားထစ်ပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး မျက်လုံးတွေက သိချင်စိတ်တွေ ပြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်လုံးတွေ အံ့ဩစွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဒီကောင်မလေးက သူ့အိပ်မက်ထဲက ယဲ့နျန်မှလွဲလို့ တခြားသူ မဟုတ်ဘူး။ သူမကို ပြန်တွေ့ရတော့ ယဲ့ယွီ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်ဖို့ လှမ်းလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ယဲ့နျန်က သတိထားပြီး နောက်ဆုတ်သွားကာ "ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ဒီမင်းသမီးရဲ့ လက်ကို ဘယ်သူမှ ကိုင်လို့မရဘူး!" လို့ မေးလိုက်တယ်။ ယဲ့ယွီ အရမ်းအံ့ဩသွားတယ်။ "မင်းက မင်းသမီးလား။" "ဟုတ်တာပေါ့၊ ကျွန်မက မင်းသမီး ယဲ့နျန်၊ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဧကရီ လီရူဝမ်ရဲ့ သမီး။ အင်း၊ ခင်ဗျားအသံက ကျွန်မရဲ့ ဖေဖေအသံနဲ့ တူတယ်။" ယဲ့နျန်ရဲ့ စကားတွေက ယဲ့ယွီကို ရေခဲဂူထဲ ကျသွားသလို ခံစားရစေခဲ့တယ်။ ယဲ့နျန်၊ လီရူဝမ်ရဲ့ သမီးက သူ့ကို "ဖေဖေ" လို့ ခေါ်တာလား။

အိပ်မက်က တကယ်ဖြစ်လာပြီ။ ယဲ့ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်မိသည်။ ယဲ့ယွီ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ယဲ့နျန်သည် တစ်ဖန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ "ဖေဖေ၊ ဖေဖေလား။" ယဲ့ယွီသည် ဖခင်နှင့်သမီး ပြန်လည်ဆုံဆည်းမှုကို လိုလားသော်လည်း၊ ယခုအချိန်သည် ထင်ရှားစွာ မသင့်လျော်ပေ။ သူသည် အိပ်မက်ထဲမှ အရာအားလုံးသည် လက်တွေ့ဖြစ်လာဖွယ်ရှိကြောင်း ယခု အတည်ပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ယဲ့နျန် မည်သို့ တည်ရှိနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းသည် လီရူဝမ်၏ စွဲလမ်းသော ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်သည် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်းလည်း ဆိုလိုသည်။ ထိုအမျိုးသမီးက သူသည် မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်တွင် ရှိနေကြောင်း သိရှိပါက အလွန်ဆိုးရွားလိမ့်မည်။ သူ၏အနာဂတ်သည် အိပ်မက်ထဲကအတိုင်း နန်းတော်ထဲတွင် ထာဝရ ပိတ်လှောင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဘဝမျိုးကို ယဲ့ယွီ မလိုလားပေ။ သူသည် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းပြီး "မဟုတ်တာ။ ကျွန်တော်ကတိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့် ကျောက်ဝူကျီပါ။ ဘယ်လိုလုပ် မင်းရဲ့ဖခင် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ဟု အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ယဲ့နျန် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ဒီအသံက လုံးဝမမှန်ဘူး၊ ခုနကတော့ အရမ်းတူနေခဲ့တာ။ ယဲ့နျန် စကားထပ်ပြောတော့မလို့ လုပ်နေတုန်း ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ အရပ်မြင့်ပြီး မျက်နှာအေးစက်တဲ့ အမျိုးသမီးအရာရှိတစ်ယောက်ပဲ။ သူမက ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီး အသံမာမာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်၊ "မင်းသမီး၊ လျှောက်သွားမနေပါနဲ့။ ကျွန်မနဲ့အတူ နန်းတော်ကို ပြန်ပါ။ အပြင်မှာ မလုံခြုံဘူး။" သူမ ပြောနေတုန်း အမျိုးသမီးအရာရှိက ယဲ့ယွီကို ကြည့်လိုက်တော့ ယဲ့ယွီ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားတယ်။ 'မလုံခြုံဘူး' ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ။ ငါက ကလေးရဲ့ ဖခင်အရင်းပါ။ တကယ်တော့ အမျိုးသမီးအရာရှိ ချင်ကျူး စိတ်ပူတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမက ယဲ့နျန် နန်းတော်ထဲမှာ ကစားနေတုန်း အဖော်လိုက်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် ခဏတာ မျက်ခြေပြတ်သွားပြီး ယဲ့နျန် ပျောက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါက ချင်ကျူးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဧကရီ လီရူဝမ်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ယဲ့နျန် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့အသက်သာမက သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးရဲ့ အသက်ပါ အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ ချင်ကျူးက ယဲ့နျန်နား ချဉ်းကပ်လာတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရန်လိုတာက နားလည်နိုင်စရာပဲ။ ယဲ့နျန် ခေါင်းခါယမ်းပြီး "အစ်မ ချင်ကျူး၊ ကျွန်မ သူ့ကို မထွက်ခွာခင် မေးခွန်းအနည်းငယ်လောက် ထပ်မေးချင်တယ်။ ရရဲ့လား။" ချင်ကျူးက မျက်မှောင်အနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်ပေမယ့် စကားမပြောဘဲ တစ်လှမ်းဆုတ်သွားခဲ့တယ်။ သူမက ဒါကို ခွင့်ပြုလိုက်ပေမယ့် မျက်လုံးတွေက ယဲ့ယွီကို စွဲမြဲစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ သူ့ဆီက သံသယဖြစ်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခုဆိုရင် သူမ ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လိမ့်မယ်။ ယဲ့ယွီက အဲဒီအကြောင်း ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး။ ဒီလို ကြိုးစားပြီး တာဝန်ယူတတ်တဲ့ အရာရှိတစ်ဦးက ယဲ့နျန်ကို စောင့်ရှောက်နေတာ ကောင်းတာပဲ။ သို့သော်လည်း အခု အရေးကြီးတာက ယဲ့နျန် သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို မသိအောင် သေချာစေဖို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် သူက လီရူဝမ်ကို ပြောလိုက်ရင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဒီအကြောင်းကို တွေးပြီး ယဲ့ယွီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်လိုက်ပြီး "မင်းသမီး၊ မင်း ဘာမေးချင်လဲဆိုတာ ငါသိတယ်။ ငါ့နာမည်က ကျောက်ဝူကျီ။ ငါကတိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်။" "ဒီရောက်လာတဲ့ လမ်းမှာ ငါ့မျက်နှာက ဝိညာဉ်ပျားတွေ အဆိပ်သင့်လို့ မျက်နှာဖုံး မချွတ်နိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါ့မှာတာအိုလက်တွဲဖော် နဲ့ ငါးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက် ရှိပြီးသား။ ငါ မင်းရဲ့ ဖခင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်း လူမှားနေတာ။"