အခန်း ၅၀-၅၁

အခန်း ၅၀

နောက်ဆုံးမှာ ယဲ့နျန် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ထွက်သွားခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ ထွက်ခွာသွားတဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိတယ်။

"သမီး၊ မင်းအဖေက စိတ်မရှိလို့ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းအမေက အရမ်းရက်စက်လို့ပါ။"

"ငါ သူမနဲ့ တိုက်ရိုက် မတွေ့ချင်ဘူး။ ငါ့မှာ အင်အားလုံလောက်တဲ့အချိန်ကျမှ မင်းကို ငါ့ဘေးကို ခေါ်လာမှာ သေချာတယ်။ မကြာခင် ဖြစ်လာမယ်လို့ ကတိပေးတယ်။"

ယဲ့ယွီက သူ့အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး ထွက်ခွာတော့မလို့ လုပ်နေတုန်း မျက်နှာချင်းဆိုင် အခန်းရဲ့ လက်ရန်းကို မှီပြီး လရောင်အောက်မှာ တစ်ယောက်တည်း သောက်နေတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတိထားမိလိုက်တယ်။

သူမရဲ့ ပုံရိပ်က အတော်လေး ကျက်သရေရှိတယ်။

ဒီအမျိုးသမီးက လရောင်ထိန်းချုပ်နန်းဆောင် က အကြီးအကဲ လျူရှင်းရှိုးမှလွဲလို့ တခြားသူ မဟုတ်ဘူး။

သူမက ယဲ့ယွီရဲ့ အကြည့်ကို သတိထားမိပြီး သူမရဲ့ စပျစ်ရည်အိုးကို မြှောက်ကာ "သောက်ကြည့်ချင်လား" လို့ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာဖုံးအောက်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။ "နတ်သမီးရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကို ငြင်းပယ်တာက ရိုင်းရာရောက်ပါတယ်။"

သူ့အိပ်မက်ထဲမှာ ခံစားချက်အားလုံးက တကယ့်လို ခံစားရပေမယ့် ယဲ့ယွီက လျူရှင်းရှိုးနဲ့ လက်တွေ့မှာ တစ်ခါလောက် ထပ်လုပ်ဖို့ စိတ်မဆိုးပါဘူး။

ဒီအမျိုးသမီးက အတော်လေး နူးညံ့တယ်ဆိုတာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်သမီးယွင်ရိုမူက သူမ၏အခန်းတွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏လက်ထဲရှိ အလွန်ရုပ်ဆိုးသော ပုံဆွဲခြင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်နေသည်။

သူမက ဒီလူကို အရင်က မမြင်ဖူးဘူးဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ပြီး ဒါက သူမကို အရမ်း သိချင်စိတ် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဘာလို့ သူက သူမကို ကယ်ခဲ့တာလဲ။

ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်တော မှာတုန်းက ယွင်ရိုမူက သွေးထောင်ထဲမှာ လုံးဝ ပိတ်မိနေပြီး အပြင်ဘက်ကို ဘာမှ မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဝိညာဉ်တွေရဲ့ ငိုကြွေးသံကို သူမ ကြားနိုင်ခဲ့တယ်။

ဝိညာဉ်တွေကို ထိန်းချုပ်တာက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူရဲ့ အလုပ်ပါ။ ယုတ္တိနည်းအရ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနဲ့ နတ်ဆိုးက ဘယ်တော့မှ မတန်းတူသင့်ဘူး။

ဒါဆို ဒီနတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူမှာ သူမနဲ့ ယဲ့ယွီကို ကူညီဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိလို့လဲ။

ဒီမေးခွန်းက ယွင်ရိုမူကို အကြီးအကျယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

---

သူမက ဒီအကြောင်းကို အလေးအနက် စဉ်းစားနေတုန်း ဘေးအခန်းကနေ မသင့်လျော်တဲ့ အသံတွေ ရုတ်တရက် ထွက်လာတာကြောင့် ယွင်ရိုမူရဲ့ မျက်နှာ ရှက်ရွံ့စွာ နီမြန်းသွားခဲ့တယ်။တဖောင်းဖောင်းမြည်နေတဲ့ ကြမ်းတမ်းစွာထိခတ်နေတဲ့အသံတွေနဲ့ မိန်းမပျိူလေးရဲ့ ညဉ်းတွားသံအော်ဟစ်သံတွေ

ဘယ်လောက် ရယ်စရာကောင်းလိုက်လဲ။ မွေးနေ့ပွဲကို တက်ရောက်ဖို့ လာပြီး ဒီလိုအရာတွေနဲ့ တွေ့ကြုံနေရတယ်။

သူတို့ ပိုပြီး ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူးလား။

ပြီးတော့ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် က စီစဉ်ပေးတဲ့ အခန်းတွေက တကယ် ညံ့ဖျင်းလွန်းတယ်။ အသံကာကွယ်မှုက အရမ်းညံ့တယ်။

ဟွန့်!

ယွင်ရိုမူက အသံကာကွယ်တဲ့ အတားအဆီးတစ်ခု ချဖို့ လုပ်နေပေမယ့် တစ်ဝက်မှာ ရပ်လိုက်တယ်။

ဒီလိုအသံတွေ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်လာနိုင်တာလဲ။ သူတို့က သူမကို တစ်ကိုယ်လုံး ပူလောင်စေတယ်။

သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာ ကိုက်ရင်း ယွင်ရိုမူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မထိန်းနိုင်ဘဲ နံရံဆီ ရွေ့လျားသွားပြီး သူမက ဂရုတစိုက် နားထောင်နေခဲ့တယ်။

……

နောက်တစ်နေ့မနက်။

မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် အရာရှိတွေရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ဂိုဏ်းအသီးသီးက ကျင့်ကြံသူတွေ ဧကရီ လီရူဝမ်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကို တက်ရောက်ဖို့ စတင် ထွက်ခွာလာကြတယ်။

ဒီပွဲကို နန်းတော်ထဲမှာ မကျင်းပဘဲ မြို့ပြင်ကအထက်ဘုံရင်ပြင် မှာ ကျင်းပခဲ့တယ်။

ဒီနေရာက အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ကြီးမားတဲ့ စက်ဝိုင်းပုံ ကွင်းကြီးနဲ့တူတယ်။

အရာရှိတွေက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ထိုင်ခုံတွေကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက လရောင်ထိန်းချုပ်နန်းဆောင် က လျူရှင်းရှိုးက သူ့အနားမှာ မဝေးတဲ့နေရာမှာ ထိုင်နေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။ သူတို့ မျက်လုံးချင်းဆုံတော့ သူမက ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အကြည့်တစ်ခု ပို့ပေးခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီရဲ့ မနေ့က ဖျော်ဖြေမှုက သူမကို အရမ်းကျေနပ်စေခဲ့ပြီး အခွင့်အရေးပေါ်လာရင် သူတို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ဒီည ဆက်ဖို့တောင် စဉ်းစားနေတယ်။

ယဲ့ယွီက ပြုံးပြီး အဝေးကို ကြည့်လိုက်ကာ နတ်သမီးယွင်ရိုမူရဲ့ ဘေးမှာ ထိုင်လိုက်တယ်။

သူမရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် နီမြန်းနေတာကို ရုတ်တရက် သတိထားမိပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ အစ်မ။ နေမကောင်းဘူးလား" လို့ သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

---

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ယွင်ရိုမူက အတင်းအကြပ် ပြုံးပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

သူမက တစ်ညလုံး ချောင်းမြောင်းနားထောင်ခဲ့တာကို ယဲ့ယွီကို ဘယ်တော့မှ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီအသံတွေက ယွင်ရိုမူအတွက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သလိုပဲ၊ အခု စဉ်းစားကြည့်ရင်တောင် သူမ ရှက်နေတုန်းပဲ။

ကျင့်ကြံသူအားလုံး ထိုင်ပြီးတာနဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ ခန်းဆောင်မှုးတစ်ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာပြီး "ဧကရီ ကြွချီတော်မူပါ" လို့ အော်ဟစ် ကြေညာလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ အသံကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ချဲ့ထွင်ထားတာကြောင့် အလွန် ထိုးဖောက်အားကောင်းတယ်။

မကြာခင် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လေထဲမှာ ရပ်နေကြတယ်။

သူတို့အောက်မှာ သံချပ်ကာစစ်သား တစ်ထောင်က ရန်လိုတဲ့ အော်ရာတွေ ထုတ်လွှတ်ပြီး နှစ်တန်းစီ ရပ်နေကြတယ်။

ဒီလို ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ အဖွဲ့အစည်းကြီးထဲမှာ နဂါးခြောက်ကောင်က နဂါးရထားကို ဆွဲနေတယ်။

သူ့ပေါ်မှာ ထိုင်နေတာက ဧကရီ လီရူဝမ်နဲ့ ယဲ့နျန်။

ဒါက ယဲ့ယွီက လက်တွေ့မှာ လီရူဝမ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲ။ မြင့်မြတ်ခြင်း၊ အေးစက်ခြင်းနဲ့ အံ့မခန်းဖြစ်ခြင်း၊ သူမရဲ့ ဧကရီရဲ့ အရှိန်အဝါက လွှမ်းမိုးနေတယ်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီ လီရူဝမ်ရဲ့ ပုံစံက ယဲ့ယွီအတွက် အနည်းငယ် စိမ်းသက်နေတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမှာ သူမက သူ့ရှေ့မှာ နူးညံ့ပြီး နာခံတတ်တဲ့ ဇနီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်ခဲ့တယ်။ ဘာမှ ကပ်ငြိနေတာ မရှိဘူး။

ဒါပေမယ့် ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် သူမက အချစ်တွေ အပြည့်ရှိတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေတာကို အမြဲတမ်း တွေ့ရလိမ့်မယ်။

သူမမှာ ရောဂါလက္ခဏာလိုလို ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် မရှိရင် ဇနီးတစ်ယောက်အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။

"ဒါက မဟာချင်တိုင်းပြည် ရဲ့ ဧကရီလား။ သူမက အံ့မခန်းပဲ!"

"ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် သူမဘေးက ကောင်မလေးက ဘယ်သူလဲ။ ဧကရီ လက်ထပ်တယ်လို့ ငါ မကြားဖူးဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း သိချင်နေတာ။"

"…"

---

အနီးနားက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တီးတိုးပြောသံကို နားထောင်ရင်း ယဲ့ယွီ ဂုဏ်ယူသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

ငါ မင်းတို့ကို မပြောဘူး၊ ဒီကောင်မလေးက ငါ့ရဲ့သမီးလေးဆိုတာ။ ပြီးတော့ မင်းတို့ မြင်နေရတဲ့ ဧကရီက ငါ့ဘေးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့ဖူးတယ်။

ခဏအကြာမှာ လီရူဝမ်နဲ့ ယဲ့နျန်က ဗဟိုမြင့်မားတဲ့ ပလ္လင်ဆီ ရောက်လာကြတယ်။

လီရူဝမ်က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး "ငါ့ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကို တက်ရောက်ဖို့ အချိန်ပေးကြတဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ကျင့်ကြံသူတွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာ ပွဲကို တက်ရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူအားလုံး ထရပ်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ "မဟာချင်တိုင်းပြည် ဧကရီကို အဆုံးမရှိ ကောင်းချီးတွေနဲ့ အသက်ရှည်ပါစေလို့ ဆုမွန်ကောင်း တောင်းပါတယ်" လို့ ပြောလိုက်ကြတယ်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ကျင့်ကြံသူတွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လို့ လီရူဝမ်က သူတို့ကို ထိုင်ခိုင်းလိုက်တယ်။

ရုတ်တရက် သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက ယဲ့ယွီ ရပ်နေတဲ့နေရာကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။

သူ့မျက်နှာကို မျက်နှာဖုံးနဲ့ ဖုံးထားပေမယ့် လီရူဝမ်က ယဲ့ယွီနဲ့ အတူတူ အိပ်ခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကောင်းကောင်း သိနေတယ်။

လူအုပ်ထဲမှာတောင် သူမက အရမ်း ရင်းနှီးနေတာကို တွေ့လိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာ သူမနောက်က အမျိုးသမီးအရာရှိ ချင်ကျူးက "ဘုရင်မ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ" လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။

ဒါကို ကြားတော့ လီရူဝမ်က ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားပြီး သူ့အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်လိုက်တယ်။

ဒီလုပ်ရပ်က လူအုပ်ထဲက ယဲ့ယွီကို သက်ပြင်းချစေခဲ့တယ်။

လီရူဝမ်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာ မြင်တော့ ယဲ့ယွီက သူမ သူ့ကို မှတ်မိနေလားလို့ အလွန် စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။ သူက ပြေးဖို့တောင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ကံကောင်းစွာနဲ့ လီရူဝမ်က သူ့ကို မှတ်မိပုံ မရဘူး။

မဟုတ်ရင် သူမရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားအရ အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုပြီး ပြေးလာမှာ သေချာတယ်။

ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားပြီး မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် မှာ နောက်ထပ် မနေနိုင်တော့ဘူးလို့ တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ပွဲပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။

ယဲ့ယွီ မသိတာက လီရူဝမ်က သူ့ကို သံသယရှိနေပြီဆိုတာပဲ။

"မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ လူက ဘယ်သူလဲ။ သွားစုံစမ်းလိုက်။"

သူမရဲ့ စိတ်ထဲက အသံကို ကြားတော့ ချင်ကျူးက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်တယ်၊ "ဘုရင်မ၊ အဲဒီလူကမိုးတိမ်ပြာဂိုဏ်း က ကျောက်ဝူကျီပါ။"

"သူက မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတာက သူ့မျက်နှာကို ဝိညာဉ်ပျားတွေ အဆိပ်သင့်လို့ပါ။ မနေ့က မင်းသမီးက ဟော်လင်းနန်းဆောင် ကို ခိုးထွက်ပြီး ဒီလူကို တွေ့ခဲ့သေးတယ်၊ သူ့ကို မှားပြီး…"

ဒီနေရာမှာ ချင်ကျူးက စကားရပ်လိုက်တယ်၊ သူမ ဆက်ပြောဖို့ မဝံ့ရဲဘူး။

ယဲ့နျန်ရဲ့ ဖခင်လား။

ဒါဆို သူက လီရူဝမ်ရဲ့ ခင်ပွန်း မဖြစ်ဘူးလား။

*****

အခန်း ၅၁

ချင်ကျူးရဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ စကားကို ကြားပေမဲ့ လီရူဝမ် ဒေါသမထွက်ခဲ့ဘူး။

အဲ့ဒီအစား သူမက သူ့အတွေးတွေကို ဆက်ပြီးပြောခဲ့တယ်၊ "ယဲ့နျန်က သူ့ကို သူမရဲ့ ဖခင်လို့ ထင်နေတာလား။"

ချင်ကျူး အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်တယ်။

ဧကရီက ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို သိတာလဲ။

မနေ့က သူမက ယဲ့နျန်နဲ့အတူ နန်းတော်ကို ပြန်ရောက်တော့ ဟော်လင်းနန်းဆောင်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို လီရူဝမ်ကို တင်ပြဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။

သို့သော် လီရူဝမ်က အဲဒီအချိန်မှာ အနားယူနေပြီဖြစ်လို့ ချင်ကျူးက တင်ပြဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး။

ဒါပေမယ့် အခု လီရူဝမ်က သိနေပြီ။

သူမက သူ့ဘာသာ တွက်ချက်လိုက်တာလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းသမီး ယဲ့နျန်ကို လျို့ဝှက်သက်တော်စောင့် အရိပ်ထဲမှာ ကာကွယ်နေတဲ့ တခြားလူရှိနေတာလား။

နောက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ချင်ကျူး တစ်ယောက်တည်းက ယဲ့နျန်ကို သေချာ မစောင့်ရှောက်ဘဲ လွှတ်ထားတာက ပြစ်ဒဏ်ကြီးတဲ့ အပြစ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒီအကြောင်းကို တွေးပြီး ချင်ကျူးက "ကျွန်မ သေသင့်ပါတယ်" လို့ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်တယ်။

လီရူဝမ်က သူမရဲ့ တုန်ယင်နေတာကို အာရုံမစိုက်ဘဲ ယဲ့နျန်ရဲ့ လက်ကလေးကို ကိုင်ပြီး "နျန်အာ၊ အဲဒီ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ လူက မင်းရဲ့ ဖခင်နဲ့ တူတယ်လို့ ထင်လား" လို့ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်။

ယဲ့နျန်က ယဲ့ယွီ ရှိတဲ့နေရာကို ခေါင်းလှည့်ပြီး ချက်ချင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ "အမေ၊ မနေ့က သူပြောတာကို ကြားခဲ့တယ်။ ပထမစကားက ဖေဖေနဲ့ တူတယ်၊ ကျန်တာတွေက မတူဘူး။ ဘာဖြစ်နေလဲ ကျွန်မ မသိဘူး။"

လီရူဝမ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ လှပတဲ့ အကွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။ "ယဲ့ယွီ၊ ငါ မင်းကို တွေ့ပြီထင်တယ်။"

တစ်ဖက်မှာ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် က ယဲ့လျန်ယန်က ရှေ့တိုးလာပြီး လီရူဝမ်ရဲ့ စိုးရိမ်ပိုင်ဆိုင်မှုကို ကြေညာဖို့ စတင်နေပြီ။

ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ ချီးမွမ်းခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်များက မွေးနေ့လက်ဆောင်များ ပေးအပ်ရန် အချိန်ကျရောက်မည်ဖြစ်သည်။

လီရူဝမ်က သူတို့ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံပြီး မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် မှ လက်ဆောင်များဖြင့် ပြန်လည် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

---

ပွဲတော် ပြီးဆုံးတော့မယ့်အချိန်မှာ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေတာက ယဲ့လျန်ယန်က တစ်ဝက်လောက် ဖတ်နေတုန်း အထက်ဘုံရင်ပြင် အပြင်ဘက်မှာ ရန်ဖြစ်တဲ့ အသံတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ဒါက လူတိုင်းကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

နောက်တစ်ခဏမှာ ပလ္လင်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ တံခါးတွေ ချက်ချင်း ပွင့်သွားပြီး အရပ်ရှည်တဲ့ မြင်းကို စီးထားတဲ့ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့တယ်။

သူ့နောက်မှာ အရပ် ၁၀ မီတာလောက် မြင့်တဲ့ ဧရာမလူဘီလူးလေးဦး လိုက်ပါလာပြီး သူတို့ရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ပုံစံက အလွန် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်နေတယ်။

နတ်သမီး ယွင်ရိုမူရဲ့ မျက်နှာက အလွန်လေးနက်သွားခဲ့တယ်။ သူမက "တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော်? သူတို့ ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလဲ" လို့ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

ဒါကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီက "အစ်မ၊ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော် ဆိုတာ ဘာလဲ" လို့ သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ဒီဧရာလေးဦးက တောင်ပိုင်းဘာဘေးရီးယန်းကုန်းမြေက လာတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။"

"ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးကို စော်ကားပြီး သူတို့ကဗဟိုကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို ခရီးဝေး လာခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က အရပ်ရှည်ပြီး လူသားစားရတာကို နှစ်သက်သလို ထူးဆန်းစွာ ပြုမူကြလို့ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော် ဆိုတဲ့ အမည်ကို ရရှိခဲ့ကြတယ်။"

"ဒီလေးယောက် အတူရှိနေရင်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။"

ယွင်ရိုမူရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ယွီ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်မသွားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒီရုပ်ဆိုးဆိုး ဧရာမလူဘီလူးလေးဦးက တကယ် အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား။ သူက အစကတော့ အားလုံး ပြပွဲသက်သက်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ထင်ရှားစွာပဲ သူတို့မှာ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေတယ်။

သို့သော် ယဲ့ယွီရဲ့ အာရုံက အဓိကအားဖြင့် ရှေ့က အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားအပေါ်မှာ အာရုံစူးစိုက်နေခဲ့တယ်။

သူ့အိပ်မက်ထဲမှာ ဒီလူနဲ့ တစ်ခါတလေ အတူစားခဲ့ဖူးတယ်။

ဒီလူက မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ရဲ့ ကျန်းနန် မင်းသား လီကွမ်လုဖြစ်ပြီး တရားဝင် မင်းမျိုးမင်းနွယ်နဲ့ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ရဲ့ အရင်ဧကရာဇ်ရဲ့ ညီငယ်လည်း ဖြစ်တယ်။

သူက လီရူဝမ်ရဲ့ ဦးလေးလည်း ဖြစ်တယ်။

ယဲ့ယွီ နားမလည်နိုင်ဘူး။ အိပ်မက်ထဲမှာ လီကွမ်လုက လီရူဝမ်ကို အလွန် လေးစားမှု ပြခဲ့တယ်။

ဒါဆို သူက ဘာလို့ ဒီလောက် ခမ်းနားစွာ ဝင်လာရတာလဲ။

---

ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ယဲ့လျန်ယန်က အသံမာမာနဲ့ "မင်းသား ကျန်းနန်၊ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ။ မင်း သိရဲ့လား၊ အမိန့်တော် မပါဘဲ မင်းသားတွေက မြို့တော်ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပြန်လို့ မရဘူးဆိုတာ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

"အမိန့်တော်လား။ ငါ့ညီ သေပြီးနောက် ဘယ်သူက ဧကရာဇ် ဖြစ်ဖို့ ကျန်သေးလို့လဲ။ သူမကို ပြောနေတာလား" လို့ လီကွမ်လုက ပလ္လင်ပေါ်က လီရူဝမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြတယ်။

ရယ်မောရင်း သူက ဆက်ပြောတယ်၊ "သူ့အဖေနဲ့ အစ်ကိုကို သတ်ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီး၊ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာအားလုံးကို ဆန့်ကျင်တယ်။ အာဏာရယူပြီးကတည်းက သူမက လူတွေကို ဒုက္ခရောက်စေခဲ့တယ်။ မင်းမျိုးမင်းနွယ် တစ်ဦးအနေနဲ့ ငါ မျက်ကွယ်မပြုနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ ဒီနေ့ ရောက်လာတာ၊ တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ အာဏာရှင်ကို ဖြုတ်ချဖို့ပါ။"

ဒီစကားတွေကို ကြားတော့ လီရူဝမ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်တယ်။

သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ "မင်းသား ကျန်းနန်၊ မင်း ပုန်ကန်ချင်ရင် ပုန်ကန်ချင်တဲ့အကြောင်း ပြောလိုက်ရုံပဲလေ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်ကြီးကျယ်အောင် လုပ်နေတာလဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ ပုန်ကန်နေတာ!" လို့ လီကွမ်လုက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူက ရှေ့ကို စီးလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က အကြီးအကဲတွေနဲ့ တပည့်တွေကို ဦးညွှတ်ကာ "အကြီးအကဲတွေ၊ တပည့်တွေ၊လောကီ လူ့လောကမှာ မင်းဆက်ပြောင်းလဲတာက ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မသက်ဆိုင်သင့်ဘူး။ လူတိုင်း ဒီစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်!" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ရောက်ရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြတယ်။

လီကွမ်လုရဲ့ စကားတွေက အကျိုးအကြောင်း မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။

ကျင့်ကြံတဲ့လောကမှာ ရေးမထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတစ်ခု တကယ်ရှိတယ်- လူ့ဧကရာဇ်တွေကြားက ပြည်တွင်းအငြင်းပွားမှုတွေကို ပြည်တွင်းမှာ ဖြေရှင်းသင့်ပြီး ကျင့်ကြံသူဂိုဏ်းတွေက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုသင့်ဘူး။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဂိုဏ်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ လက်အောက်ခံ အင်ပါယာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရင် အခြေအနေက ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်။ ဂိုဏ်းတစ်ခုက ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ဘုရင်သစ် ဖြစ်လာအောင် ခန့်အပ်နိုင်တယ်။

သို့သော် မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် က ဘယ်ဂိုဏ်းနဲ့မှ မဆက်နွယ်တဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ လူ့အင်ပါယာတစ်ခု ဖြစ်တယ်။

ထို့ကြောင့် စည်းမျဉ်းများအရ ဖိတ်ကြားထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ဂိုဏ်း ဆယ်ခုကျော်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မပြုပါ။

ရောက်ရှိနေတဲ့ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက် အရာရှိတွေကြားမှာ ဆွေးနွေးမှုတွေ ပွက်လောရိုက်နေခဲ့တယ်။

ဒီမှာ စုဝေးနေသူတွေက လီရူဝမ်ကို သစ္စာရှိသူတွေဖြစ်လို့ သဘာဝအားဖြင့်လျစ်လျူရှု မျက်ကွယ်မပြုကြဘူး။

ချက်ချင်း စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေက လီရူဝမ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ရှေ့တိုးလာကြတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာ အရပ်ဘက် အရာရှိတွေက သူတို့ရဲ့ ဝေဖန်မှုတွေပြစ်တင်မောင်းမဲမှုတွေ ကို စတင် ပြောဆိုကြတယ်။

---

သို့သော် လီကွမ်လုက ပုန်ကန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်လို့ ဒီအရာရှိတွေရဲ့ စကားကို လှုပ်ခတ်မသွားခဲ့ဘူး။

သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ စစ်သည် ရာနဲ့ချီပြီး ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်။

မကြာခင် အထက်ဘုံရင်ပြင် ရဲ့ တံခါးကြီးတွေကနေ သံချပ်ကာစစ်သား တစ်သောင်းနီးပါး ချီတက်လာပြီး ရှေ့တန်းမှာ တန်းစီနေကြတယ်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ရောက်ရှိနေတဲ့ အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက် အရာရှိအားလုံးရဲ့ မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့သွားခဲ့တယ်။

လီကွမ်လုက အရင်က သတိပေးချက် မရှိဘဲ ဒီလောက် အင်အားကြီးမားစွာနဲ့ မြို့တော်ကို ရောက်လာတာက အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက စေ့စေ့စပ်စပ် စီစဉ်ထားကြောင်း ညွှန်ပြနေတယ်။

ရန်သူရဲ့ အရေအတွက်ထက် ဆယ်ဆနီးပါး များနေတာကြောင့် ဧကရီက အန္တရာယ်နီးနေပြီ။

ကွင်းပြင်မှာ အခြေအနေက ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားခဲ့တယ်။

ဒါကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ယဲ့ယွီက မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်ချိုးမနေဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

သူက ယွင်ရိုမူကို သူ့အတွေးတွေကို အလျင်အမြန် ပို့လွှတ်ပြီး "အစ်မ၊ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် က အားလုံးပြီးနောက် Azure Cloud Sect နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားတာဆိုတော့ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မကူညီနိုင်ဘူးလား" လို့ မေးလိုက်တယ်။

"မကူညီနိုင်ဘူး။ ကျင့်ကြံသူတွေက လူ့အင်ပါယာ စစ်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်လို့ မရဘူး။ ဒါက စည်းမျဉ်းပဲ။ ချိုးဖောက်ရင် လူတိုင်းရဲ့ ဒေါသကို ခံရလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်က မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် နဲ့ ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူက ဧကရာဇ် ဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါတို့အတွက် အရေးမကြီးဘူး" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ယွင်ရိုမူက ခေါင်းကို ရိုးသားစွာ ခါယမ်းပြီး ယဲ့ယွီကို လေးနက်တဲ့ အဖြေတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်။

ဒီတုံ့ပြန်မှုက ယဲ့ယွီကို အခက်တွေ့စေခဲ့တယ်။

သူက လီရူဝမ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လက်ထပ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ သေဆုံးမှုကိုလည်း မလိုလားဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က တစ်ချိန်က လင်မယား ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။

သူ့ရဲ့ အသားနဲ့ သွေးဖြစ်တဲ့ ကောင်မလေး ယဲ့နျန် ရှိနေတာကို မပြောနဲ့တော့။ သဘာဝအားဖြင့် ယဲ့ယွီက ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ထိုင်နေလို့ မရဘူး။

ကွင်းပြင်မှာ လီကွမ်လုက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ "ငါ့တူမလေး၊ နာခံစွာ လက်နက်ချလိုက်၊ မဟုတ်ရင် မင်း သေမှာ သေချာတယ်။ ဘာကိုမှ မမျှော်လင့်နဲ့" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

"ငါ အားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းပြီးပြီ။ သွေးနီရောင်အစောင့်တပ်သားအားလုံးကို မင်းက စေလွှတ်လိုက်ပြီ၊ မြို့တော်မှာ မရှိတော့ဘူး။ ဘယ်သူမှ မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီရူဝမ်ရဲ့ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေဆဲပဲ။

သူမက ပလ္လင်ပေါ်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းလာတယ်၊၊ သူမရဲ့ ဝတ်ရုံတွေခမ်းနားစွာ လေမှာတဖြတ်ဖြတ် လွင့်နေရင်း ရှေ့ကို တည့်တည့် လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

"မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် က ပုန်ကန်သူတွေကို ဖယ်ရှားပစ်မယ်!"

လီရူဝမ်ကို သစ္စာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ စစ်သားတွေက ချက်ချင်း ရှေ့ကို တိုးလာကြတယ်။

သို့သော် လီကွမ်လုက မထီမဲ့မြင်စွာ ခေါင်းခါယမ်းပြီး ပလ္လင်ပေါ်က ယဲ့နျန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

သူက သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော် ကို လက်ယက်ခေါ်လိုက်တယ်။