အခန်း ၅၂-၅၃

အခန်း ၅၂

ပေါင်းပင်တွေကို ရှင်းလင်းတဲ့အခါ အမြစ်ကပါ ဖယ်ရှားပစ်ရတယ်။ မင်းမျိုးမင်းနွယ်အားလုံး ဒီ နိယာမကို ကောင်းကောင်း နားလည်ကြတယ်။ ကျန်းနန် မင်းသား လီကွမ်လု ပုန်ကန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးကတည်းက သူက နောင်လာမယ့် ဒုက္ခတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်တာ သဘာဝပဲ။ ယဲ့နျန်က ဘယ်သူ့ဆီက မွေးဖွားလာတယ်၊ လီရူဝမ်ရဲ့ သမီးလား၊ တခြားသူရဲ့ သမီးလား ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပေမယ့် အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက သူမဟာ တရားဝင် လီရူဝမ်ရဲ့ သမီးဖြစ်ပြီး အဲဒါတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒီလောကကနေ ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော်ထဲက တတိယမြောက်ဖြစ်တဲ့ ကျဲချန်က ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ပြုံးလိုက်တယ်။ တစ်ခဏချင်းမှာပဲ သူက သူ့ရဲ့ မူလနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အထက်ဘုံရင်ပြင်ရဲ့ ပလ္လင်ပေါ်မှာ ပြန်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒီအချိန်မှာ အစောင့်တပ်ဖွဲ့အားလုံးနီးပါးက လီရူဝမ်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်း လီကွမ်လုကို တိုက်ခိုက်နေကြပြီ။ ပလ္လင်ပေါ်မှာ ချင်ကျူးနဲ့ အမျိုးသမီးအစေခံ သုံးဦးပဲ ယဲ့နျန်ကို ကာကွယ်ဖို့ ကျန်နေခဲ့တယ်။ ကျဲချန်ရဲ့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်။ သူတို့ မပြင်ဆင်ရသေးတဲ့ အချိန်မှာ အမျိုးသမီးအစေခံ နှစ်ဦးက ကျဲချန်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ချက်ချင်းပဲ အသားစိုင်တွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ချင်ကျူးက လျင်မြန်စွာပဲ ယဲ့နျန်ကို ချီပြီး လီရူဝမ်ရှိတဲ့ဆီကို ပျံသန်းဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ သို့သော် ဒီအချိန်မှာ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော်ထဲက အကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ ကျဲတန်က အထက်ဘုံရင်ပြင်ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ ပေါ်လာပြီး ချင်ကျူးရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကာ သူမကို လီရူဝမ်နဲ့ ပူးပေါင်းခွင့် မပေးခဲ့ဘူး။ "ချင်ကျူး၊ မင်းသမီးကို ခေါ်ပြီး မြန်မြန် ထွက်သွားပါ။ ငါ သူတို့ကို တားဆီးထားမယ်!" နောက်ဆုံး ကျန်နေသေးတဲ့ အမျိုးသမီးအစေခံက သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျဲချန်ရဲ့ ချီတက်မှုကို တားဆီးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အင်အားကွာခြားမှုက အရမ်းကြီးတယ်။ ကျဲချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က စိတ်ဝိညာဉ်ချီ အလင်းတွေ ထုတ်လွှတ်ပြီး နောက်တစ်ခဏမှာပဲ လင်းတတွေ အများအပြား ပြောင်းလဲသွားကာ အမျိုးသမီးအစေခံကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုပစ်လိုက်တယ်။ ထို့နောက် သူက အရှိန်အပြည့်နဲ့ ချင်ကျူးဆီကို ဆက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါကို မြင်တော့ ချင်ကျူးက ကျဲချန်နဲ့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လို့ မရဘူးဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ သူမက ရှောင်ပြီး နန်းတော်ဘက်ကို လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့တယ်။

ချင်ကျူးရဲ့ အတွေးတွေက ရှင်းလင်းနေတယ်။ သူမ နန်းတော်ကို ရောက်တာနဲ့ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ရဲ့ အထက်တန်းစား စစ်သည်တွေနဲ့ တော်ဝင်အစောင့်တွေ ရှိတယ်။ သူတို့က ဒီရုပ်ဆိုးဆိုး ဧရာမလူ့ဘီလူးကြီးကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် သူမက ဧကရီကို ကယ်ဆယ်ဖို့အတွက် အကူအညီ ခေါ်နိုင်တယ်။ အရာအားလုံးက အရမ်းမြန်တယ်။ အရမ်းရုတ်တရက်ဖြစ်တယ်။ သေချာ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး။ ယဲ့လျန်ယန်က ကျဲချန်နဲ့ ကျဲတန်တို့ ဝေးတဲ့နေရာမှာ ချင်ကျူးကို လိုက်ဖမ်းနေတာ မြင်တော့ သူက ချက်ချင်း လေးနက်တဲ့ လေသံနဲ့ "အရှင်မ ဧကရီ၊ ကျွန်တော် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး သမီးတော်ကို ကျွန်တော့်အသက်နဲ့ ကာကွယ်ဖို့ သစ္စာဆိုပါတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ လီရူဝမ်က ခေါင်းလှည့်ပြီးတိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်းတပည့်တွေ ရှိတဲ့ဘက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ ယဲ့ယွီက အရိပ်အယောင်တောင် မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို မြင်တော့ သူမရဲ့ မျက်နှာမှာ ထိမိတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။ "မင်းတို့အားလုံး ရန်သူကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်။ လီကွမ်လုကို မသတ်မချင်း ဘယ်သူမှ မထွက်ရဘူး" လို့ သူမ ပြောလိုက်တယ်။ ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့လျန်ယန် ချက်ချင်း နားလည်သွားတယ်။ လီရူဝမ်က ယဲ့နျန်ရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် တခြားသူတွေကို စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူမက မင်းသမီးလေးအပေါ် ပုံမှန် ချစ်ခင်မှုမျိုးဆိုရင် ဒီနေ့လိုမျိုး ထိုင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် တစ်ခုခု မှားနေပြီ။ အထက်ဘုံရင်ပြင်မှာ ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားနေတာကို မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည် ရဲ့ တော်ဝင်အစေခံတွေ ဘယ်လိုလုပ် သတိမထားမိတာလဲ။ ဘာလို့ ခုချိန်ထိ ဘယ်သူမှ ကယ်ဆယ်ဖို့ မလာသေးတာလဲ။ တစ်ဖက်မှာ ကျဲချန်နဲ့ ကျဲတန်ရဲ့ ဝိုင်းရံမှုအောက်မှာ ချင်ကျူးက နန်းတော်ထဲကို ပြန်မဝင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူမက ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မြို့ပြင်က သစ်တောထူထဲထဲမှာ ပုန်းအောင်းလိုက်ပြီး ဖုံးကွယ်တဲ့အစီရင်နည်းပညာကို သုံးပြီး ယဲ့နျန်ရဲ့ ပုံရိပ်ကို သစ်ပင်ပင်စည်နဲ့ လုံးဝ ရောနှောသွားစေခဲ့တယ်။ သစ်ပင်ပင်စည်ကို မှီရင်း ချင်ကျူးက ယဲ့နျန်ကို ဖက်ထားပြီး ဖုံးကွယ်တဲ့ မန္တန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရွတ်နေခဲ့တယ်။ သူမက အသံတိုးတိုးလေးနဲ့ "မင်းသမီး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စကားမပြောနဲ့၊ မလှုပ်နဲ့။ မဟုတ်ရင် ဒီဖုံးကွယ်တဲ့နည်းပညာ ပျောက်သွားလိမ့်မယ်။ အခု ကျွန်မ သူတို့ကို ဆွဲဆောင်သွားမယ်။ မင်း ဒီမှာပဲနေပြီး ကယ်ဆယ်ရေးကို စောင့်ပါ။" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ယဲ့နျန်က စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ သူမက ဒီလောက် နာခံတတ်ပြီး အသိဉာဏ်ရှိတာကို မြင်တော့ ချင်ကျူးရဲ့ ပုံမှန် အေးစက်တဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ထို့နောက် သူမသည် အနီးအနားရှိ အရွက်တစ်ရွက်ကို ဆုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ချီအစီရင် မှော်ပညာကို သုံးကာ ထိုအရွက်ကို ယဲ့နျန်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ အချိန်မဆိုင်းဘဲ ချင်ကျူးသည် ယဲ့နျန် အတုကို ဖက်ထားပြီး ပြင်ပသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် မီတာတစ်ရာပင် မပျံသန်းရသေးမီ အနက်ရောင်ဝက်ဝံလက်ဖဝါးကြီးတစ်ဖက်သည် လေထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ချင်ကျူးကို အင်အားပြင်းစွာဖြင့် ကောင်းကင်မှ ဆွဲချပစ်လိုက်သည်။ သစ်တောတစ်ခုလုံးသည် ထိခိုက်မှုကြောင့် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ လင်းတများစွာ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ကျဲချန်၏ ပုံရိပ်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျဲတန်သည် အခြားတစ်ဖက်မှ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ဘယ်ဘက်မှ တစ်ဦးနှင့် ညာဘက်မှ တစ်ဦးတို့ ပေါင်းစည်းတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ချင်ကျူးကို ဝိုင်းထားခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ချင်ကျူးသည် ယခင်က ထိခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ထရပ်ရန် ကြိုးစားကာ သူမ၏ ညာလက်ဖြင့် ယဲ့နျန်အတုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားသည်။ ကျဲတန်သည် ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်များကို ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းတွင် အနက်ရောင် နွယ်ပင်များ မည်သည့်နေရာမှ မသိဘဲ ပေါ်လာပြီး ချင်ကျူးကို လုံးဝ ရစ်ပတ်ထားကာ သူမအား တစ်လက်မမျှပင် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိစေခဲ့။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျဲချန်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ချင်ကျူး၏ လက်ထဲမှ ယဲ့နျန်အတုကို လှမ်းယူရန် ကြိုးစားသည်။ သူ သေချာ မစစ်ဆေးရသေးမီ ယဲ့နျန်အတုသည် ချက်ချင်း အရွက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်ကျလာခဲ့သည်။ ထိုအခါမှ ကျဲချန်သည် တကယ့် ယဲ့နျန် ထိုနေရာတွင် မရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ကောင်မလေးကို ပေးစမ်း၊ မဟုတ်ရင် ငါ စားပစ်မယ်!" "အိပ်မက်သာ မက်နေ!" ဟု ချင်ကျူးက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ပြီး သူမကို ချည်နှောင်ထားသော နွယ်ပင်များမှ ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ဤနွယ်ပင်များသည် သာမန်မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ၎င်းတို့သည် ပို၍ ပို၍ တင်းကျပ်လာပြီး ဆူးများဖြင့် ချင်ကျူး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေသဖြင့် သူမသည် ပို၍ ပို၍ အားနည်းလာသည်။ ကျဲတန် အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာသည်။ "ဒီလောက် လှပတဲ့ နတ်သမီးလေး၊ အရသာ ရှိမှာ သေချာတယ်။ ငါ သူမရဲ့ ခြေထောက်တွေကို အရင် စားရမလား။" ထိုသို့ပြောပြီး ကျဲတန်သည် ချင်ကျူးကို ကျဲချန်ထံမှ ယူကာ သူ၏ သွေးထွက်နေသော ပါးစပ်ကို ဟပြီး သူမ၏ ခြေထောက်များကို ဝါးမြိုရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး!" ယဲ့နျန်က သစ်ပင်ပင်စည်ထဲကနေ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့တယ်။ သူမက ချင်ကျူးနဲ့ အကြာကြီး မနေရသေးပေမယ့် သူ့ကို အစ်မတစ်ဦးလို သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ သူမ အရှင်လတ်လတ် အစားခံရတာကို ဘယ်လိုများ ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ။ သူမရဲ့ ခွန်အားအားလုံးကို စုစည်းပြီး ယဲ့နျန်က "အစ်မ ချင်ကျူးကို လွှတ်လိုက်၊ ကျွန်မ ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ လိုက်သွားမယ်!" လို့ အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ အော်လိုက်တယ်။ "မင်းသမီး!" ချင်ကျူးရဲ့ မျက်လုံးတွေက သွေးနီရောင် ဖြစ်နေပြီး သူက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းနေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် နွယ်ပင်တွေက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူလုနီးပါး ဖြစ်နေတာကြောင့် ချင်ကျူးက ဒေါသထွက်နေရုံကလွဲလို့ ဘာမှ လုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ "ဘာတဲ့၊ ဒီလို သနားကြင်နာတတ်တဲ့ ကောင်မလေးလား" လို့ ကျဲချန်က လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နဲ့ သူက ယဲ့နျန်ရဲ့ ရှေ့ကို ရောက်လာပြီး သူ့ရဲ့ လက်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူမကို ဖမ်းဖို့ လုပ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ ကြည်လင်တဲ့ ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် တိမ်မည်းတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။ ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးတွေ အများအပြား ကောင်းကင်ကနေ ကျလာခဲ့တယ်။ ဘုန်း! အသံတိုးတိုးတစ်ခု ထွက်ပြီးနောက် ကျဲချန်က မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားခဲ့တယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မဲမှောင်နေတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သေးငယ်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အများအပြား ပေါ်လာပြီး ကင်ထားတဲ့ အသားနံ့ သဲ့သဲ့တောင် ထွက်နေတယ်။ ဒီလို မြင်ကွင်းက ရောက်ရှိနေတဲ့ လူတိုင်းကို ချက်ချင်း အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်။ ချင်ကျူးက မော့ကြည့်လိုက်တယ်။ သူမက ယဲ့နျန်ရဲ့ နောက်မှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ ရှစ်တောင်ဝါး မျက်နှာဖုံးကို ဆက်ပြီး စွပ်ထားတုန်းပဲ။ တကယ်က သူ့လား။ ယဲ့နျန်ကလည်း မယုံနိုင်ဘူး။ သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်လှည့်လိုက်တယ်။ သူမက ယဲ့ယွီရဲ့ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ အရင်က မရှိဖူးတဲ့ လုံခြုံမှု ခံစားချက်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ ဖေဖေ သူ့ဘေးမှာ ရှိနေသလိုပဲ။ "သူမကို လက်ဖျားနဲ့တောင် တို့ရဲတာလား။ မင်း အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား။" ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီရဲ့ ဒေါသက အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီ။ ပလ္လင်ကို သိမ်းပိုက်တာနန်းလုတာဆိုရင်လည်း ပြီးတာပဲလေ။ ဒါပေမယ့် သူတို့က သူ့သမီးကို ထိရဲတာလား။ ဒါကို ယဲ့ယွီ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျန်းနန် မင်းသားပဲ ဖြစ်ဖြစ်။ ယဲ့နျန်ကို ထိခိုက်ဖို့ ရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို သေသင့်တယ်။

*****

အခန်း ၅၃

အထက်ဘုံရင်ပြင်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ လီရူဝမ်ဘေးနားက ဝန်ကြီးတွေနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ တဖြည်းဖြည်း နည်းလာခဲ့တယ်။ လူမရေမတွက်နိုင်အောင် အခင်းဖြစ်ပွားရာမှာတင် ဝမ်းနည်းဖွယ် အဆုံးသတ်ခဲ့ကြရတယ်။ သွေးနံ့ထူထပ်တာကြောင့် ကျင့်ကြံသူတွေက မျက်မှောင်အနည်းငယ် တွန့်ခဲ့ကြပေမယ့် ဘယ်သူမှ ထွက်သွားဖို့ မပြောခဲ့ကြဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့အားလုံးက ရလဒ်တစ်ခုကို စောင့်နေလို့ပဲ- မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ရဲ့ နောက်ထပ် ဧကရာဇ် ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။ နောက်ထပ် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာသူဟာ ဂိုဏ်းတွေနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့မယ့်သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သို့သော် လက်ရှိ အခင်းဖြစ်ပွားရာ အခြေအနေကို ကြည့်ရင် အခြေအနေတစ်ခုလုံးက ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်အနည်းငယ်အပြီးမှာ လီရူဝမ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြန်လည်စုစည်းထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ စစ်သားတွေဟာ တစ်ရာအောက်ပဲ ရှိတော့တယ်။ လီကွမ်လုဘက်မှာတော့ လူထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသေးတယ်။ ဒါ့အပြင် တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော် ထဲက နှစ်ယောက်က မလှုပ်ရှားရသေးဘူး။ သူတို့က လီကွမ်လုကို အစကတည်းက စောင့်ကြပ်နေခဲ့တာ။ သူတို့လည်း တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရင် အခုဆို လီရူဝမ်ဘေးမှာ ဘယ်သူမှ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအခြေအနေကို မြင်တော့ ကျင့်ကြံသူတချို့က ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးတွေကို ထုတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတွေကို အခြေအနေ တင်ပြနေကြပြီ။ တိမ်တိုက်ပြာဂိုဏ်းတပည့်တွေ ရှိတဲ့နေရာမှာ ယွင်ရိုမူရဲ့ မျက်ခုံးတွေက စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ တွန့်ချိုးနေခဲ့တယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့ မရဘူးဆိုတာ ယဲ့ယွီ သိပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူက အရိပ်အယောင်တောင် မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါက ယွင်ရိုမူကို တကယ် စိုးရိမ်စေခဲ့တယ်။ ယဲ့ယွီ၊ အိုး ယဲ့ယွီ။ မင်းရဲ့ အဆင့်က နိမ့်သေးတယ်၊ လူ့ဧကရာဇ်တွေရဲ့ စစ်ပွဲတွေက မင်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ဘာမှ မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်တွေ မလုပ်နဲ့။ ယွင်ရိုမူက မျက်လုံးအနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်တယ်။ သူမက သူမရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာကာ ယဲ့ယွီ ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုရှာရှာ သူ့ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် သူမက သူမရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲကနေ ရှာဖွေရေး စာရွက်ငှက်တစ်ကောင်ကို ထုတ်ပြီး တိတ်တဆိတ် လွှတ်ပစ်လိုက်တယ်။ အဖြူရောင် စာရွက်ငှက်တစ်ကောင် လွင့်ပျံသွားပြီး ယဲ့ယွီ ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ စတင်ခဲ့တယ်။ ယွင်ရိုမူက စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီးသား။ ယဲ့ယွီ တကယ် စည်းမျဉ်းတွေ ချိုးဖောက်ပြီး လူ့ဧကရာဇ်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ရင်တောင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဧကရာဇ်အသစ်နဲ့ သူမရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်ရရင်တောင် သူမ တွန့်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အထက်ဘုံရင်ပြင် မှာ လီကွမ်လုရဲ့ မျက်နှာက ဂုဏ်ယူမှုတွေ ပြည့်နေခဲ့တယ်။ သူက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ "အခြေအနေအားလုံး ပြေလည်ပြီ! အခုတော့ လက်နက်ချသူတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်" လို့ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ "မဟုတ်ရင် မင်းတို့ မြှုပ်နှံဖို့ နေရာတောင် မရှိစေရဘူး!" ဒီစကားတွေဟာ လီရူဝမ်ရဲ့ မဟာမိတ်တွေအတွက် အသက်ရှင်ဖို့ နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်ပင် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ချက်ချင်းပဲ ဝန်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက လီကွမ်လုရဲ့ဘက်ဆီကို အပြေးအလွှား သွားကြတယ်။ သူတို့ ထွက်ခွာသွားတာကြောင့် လီရူဝမ်ပတ်ဝန်းကျင်ကအင်အားတွေ ထပ်မံ လျော့ကျသွားခဲ့တယ်။ သူမတို့ဘက်တော်သားတွေရဲ့နှလုံးသားတွေက ဂယက်ထနေခဲ့တယ်။ ကျင့်ကြံသူများစွာက စိုးရိမ်တကြီး ဟိုကြည့်ဒီကြည့် စတင်ကြည့်ရှုကြတယ်။ သူတို့အားလုံးက မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ရဲ့ အစေခံတွေပဲ။ သူတို့က လီရူဝမ်ဆီက အရင်က ကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရခဲ့ဖူးတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘုရင်ကို သစ္စာခံတာနဲ့ နိုင်ငံကို အလုပ်အကျွေးပြုတာက သူတို့နဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ သဘောတရားတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာနေတယ်။ သူတို့က အစေခံတွေပဲ။ ခွန်အားရှိရင် ဘယ်နေရာမှာမဆို ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံမှုကို ရနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ထပ်ပြီး လီရူဝမ်ကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ထွက်သွားကြတယ်။ ယဲ့လျန်ယန်က "သစ္စာဖောက်တွေ၊ မင်းတို့အားလုံးက သစ္စာဖောက်တွေပဲ! ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့ ဝံပုလွေတွေ!" လို့ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ အရပ်ဘက်အရာရှိအချို့က သူ့ရဲ့ ပြစ်တင်ရှုံ့ချမှုကို ထောက်ခံကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုလို အပြုအမူကတော့ အားနည်းတဲ့ ဒေါသလို့ပဲ ဆိုနိုင်တယ်။ ဧကရီ လီရူဝမ်က မယုံနိုင်လောက်အောင် တည်ငြိမ်နေခဲ့တယ်။ သူမက "တခြား ဘယ်သူမှမသေချင်တော့ဘူးဆိုရင် အခု ထွက်သွားနိုင်ပြီ" လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။ ဒီစကားကို ကြားတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေ ခဏလောက် တွေဝေသွားကြတယ်။ ပြီးတော့ တခြားလူအနည်းငယ် ထပ်ပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်သွားကြတယ်။ လီရူဝမ်က ယဲ့လျန်ယန်ရှိတဲ့ဘက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူမက တည်ငြိမ်စွာနဲ့ "မင်းတို့ ကျန်တဲ့သူတွေ မထွက်သွားကြဘူးလား" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ လီရူဝမ်က ထင်ရှားတဲ့ဝန်ကြီး ယဲ့လျန်ယန်အပေါ် အထူးဖော်ရွေတာ မရှိခဲ့ဘူး။ အဓိကကတော့ သူမ မက်ခဲ့တဲ့ အိပ်မက်ကြောင့်ပဲ။ အိပ်မက်ထဲမှာ ဒီလူကို "ယောက္ခမကြီး" လို့ ခေါ်ဆိုတာတွေသူမမမေ့နိုင်ခဲ့ဘူး။ ရလဒ်အနေနဲ့ ယဲ့လျန်ယန် အတော်လေးသူမရဲ့ဒဏ်ကို ခံခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် လီရူဝမ်ရဲ့ အမြင်မှာ ယဲ့လျန်ယန်လည်း ထွက်သွားနိုင်ခြေ ရှိတယ်လို့ ယူဆခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူမ အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်- ယဲ့လျန်ယန်က တစ်လှမ်းရှေ့တိုးလာပြီး သူရဲ့ အရာရှိဝတ်ရုံကို ခါးပတ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ဘေးက စစ်သားတစ်ယောက်ရဲ့ ခါးကနေ ဓားတစ်ချောင်း ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ သူက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ကြေညာလိုက်တယ်၊ "ဧကရီ၊ ဒီလိုစကားတွေ ထပ်မပြောပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့က ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နည်းပါးတဲ့ ပညာတတ်တွေ ဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့မှာလည်း သိက္ခာရှိပါတယ်။" "ကျွန်တော်တို့ ဒီနိယာမကို နားလည်ပါတယ်- 'ဝန်ကြီးသည် သူ၏ အရှင်သခင်၏ သိက္ခာကျခြင်းအတွက် သေဆုံးသည်' တဲ့၊ ကျွန်တော်တို့က နိုင်ငံကို သစ္စာရှိစွာ အလုပ်အကျွေးပြုပါတယ်!"

"အရှင်သခင်၏ သိက္ခာကျခြင်းအတွက် သေဆုံးကြပါစေ! နိုင်ငံကို သစ္စာရှိစွာ အလုပ်အကျွေးပြုပါ!" ကျန်ရှိနေသေးသော အရပ်ဘက်အရာရှိ ဆယ်ဦးခန့်က ခိုင်မာစွာ ထပ်ဟစ်ကြွေးကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့မှာ ခွန်အားမရှိသည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းတွင် ကျင့်ကြံမှု ရှိကြသည်။ သူတို့၏ အဆင့်သည် မမြင့်မားရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် 'သမာဓိ' နှင့် 'စိတ်ဓာတ်' ဟူသော စကားလုံးများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ထင်ရှားစွာ ပုံဖော်ထားသည်။ ဤအရပ်ဘက်အရာရှိများသည် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ။ ကျင့်ကြံသူများနှင့် စစ်သားများသည်လည်း အားနည်းဟန် မပြလိုကြပေ။ သူတို့သည် တစ်ညီတည်း အော်ဟစ်ကြွေးကြသည်၊ "မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်အတွက်၊ ကျွန်ုပ်တို့ အသက်ပေးတိုက်ခိုက်မည်!" "သေသည်အထိ!" ပြိုလဲလုဆဲဆဲဖြစ်နေသော စခန်းသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်၍ မတားဆီးနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲလာခဲ့သည်။ လီရူဝမ်၏ နှလုံးသားတွင် လှိုင်းလုံးများ လှုပ်ခတ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြေညာခဲ့သည်၊ "ဒီလူယုတ်မာတွေကပြနေတဲ့ဇာတ်ကိုတော့ အဆုံးသတ်သင့်ပြီ။ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်!" ဤစကားလုံးများက ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ လီရူဝမ် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ နောက်တစ်ခဏ… လီကွမ်လုနောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တစ်ဝက်က ချက်ချင်း ဦးညွှတ်ပြီး "ကျွန်ုပ်တို့ ဧကရီရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါတယ်!" ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်စတင်ခဲ့ကြသည်။ ဒါတင်မကသေးဘဲ အထက်ဘုံရင်ပြင် ရဲ့ အရှေ့မြောက်ထောင့်မှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူခြောက်ဦး ပေါ်လာပြီး တယ်လီပို့အစီရင်(နေရာရွှေ့ပြောင်းအစီရင်) ကို အသက်သွင်းခဲ့ကြတယ်။ အစီရင် စတင်ပြီးတာနဲ့ တော်ဝင်အစေခံတွေက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ကွင်းပြင်က အခြေအနေက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းပြန်လှန်သွားခဲ့တယ်။ ဒီလိုမြင်တော့ လီကွမ်လုရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့တယ်။ သူ အားလုံးကို ချက်ချင်း နားလည်သွားတယ်။ သူ့လက်အောက်ခံ ကျင့်ကြံသူအများစုက လီရူဝမ်ကို သစ္စာရှိကြတယ်။ ဒါက သူမက သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လွန်ခဲ့တာကြာပြီကတည်းက သိနေခဲ့တယ်ဆိုတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ပြီးတော့ ခုနက… အားလုံးက ပြဇာတ်ပဲ။ တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော် ထဲက ဒုတိယမြောက်ဖြစ်တဲ့ ကျဲချီက သက်ပြင်းချပြီး "အရှင်မင်းသား၊ သွားကြစို့။ ဒီမှာ ဆက်နေရင် အရမ်းအန္တရာယ်များလိမ့်မယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

လီကွမ်လုက ခါးသီးစွာ သက်ပြင်းချပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်တယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေမှာ အဆုံးမရှိသော မလိုလားမှုတွေ ထင်ရှားနေတယ်။ လီရူဝမ်၊ ဒီအမျိုးသမီးက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ သူမမှာ ဝှက်ဖဲတွေအများကြီးချန်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ နည်းလမ်းတွေက သူ့ရဲ့ ညီ အရင်ဧကရာဇ်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားရင်တောင် ဘယ်နေရာမှာမှ သူ လုံခြုံမှာ မဟုတ်ဘူး။ လီကွမ်လုက အရှုံးမပေးချင်ဘူး၊ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထပ်ကြိုးစားချင်သေးတယ်။ "တောင်ပိုင်းမိစ္ဆာလေးဖော်၊ လီရူဝမ်ကို သတ်ဖို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့။ မင်းတို့ကို မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ရဲ့ အကြံပေးပညာရှင်ကြီးတွေအဖြစ် ခန့်အပ်မယ်!" လီကွမ်လုရဲ့ အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းတယ်- လီရူဝမ် သေသွားရင် လှုပ်ရှားဖို့ နေရာ ကျန်သေးတယ်။ ကျဲချီနဲ့ ကျဲမန်က လီကွမ်လုနဲ့အတူ ချက်ချင်း ရှေ့ကို တိုးလာကြတယ်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ခုကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြတယ်။ လီရူဝမ်က အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပေမယ့် သူမက သာမန်လူလား။ ကျင့်ကြံမှုမရှိရင် သူမက မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီနေ့ အထက်ဘုံရင်ပြင် ထဲမှာအစွမ်းထက်တဲ့ နဂါးတွေရဲ့ဟိန်းဟောက်သံတွေ အများအပြား ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းကြီး ဆယ်ခုကျော်က ကျင့်ကြံသူတွေအားလုံး အံ့အားသင့်ခဲ့ကြတယ်။ မဟာချင်မင်းဆက်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဧကရီကပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် အဆင့် အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေတယ်။ … တောထဲမှာ ကျဲတန်က သစ်ပင်ပင်စည်ပေါ်က မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ လူကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ မျက်နှာမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုနဲ့ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိတယ်။ သူ့ရှေ့က မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ လူက အများဆုံး ဝိဉာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ခုနက ဓားပညာရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ခမ်းနားမှုက အလွန်အမင်း ပြင်းထန်တယ်။ သူက အဆင့်တွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကျော်လွန်နိုင်တယ်၊ နတ်ခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် အမြင့်ဆုံးမှာရှိတဲ့ ကျဲချန်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်နိုင်တယ်။ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအား။ ဒီလူရဲ့ ကိုယ်ခံပညာက အရမ်းကို သာလွန်ပြီး လျှော့တွက်လို့ မရဘူး။ သို့သော် အဆင့်ကွာခြားမှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကျော်လွှားလို့ မရဘူး။ သူ အလစ်အငိုက် မမိရင် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှာ ကျဲတန်က ဝိဉာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ရှုံးနိမ့်မယ်လို့ မယုံကြည်ဘူး။ ဒီကျင့်ကြံသူမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နည်းပညာတွေ ပိုင်ဆိုင်နေရင်တောင်။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျဲတန်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ လက်ကဟန်းဆီးလ်(လက်လှုပ်ရှားမှုအစီရင်) အမှတ်အသားတွေ ဖန်တီးပြီးတော့ သူက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ မာန်သွင်းလိုက်တယ်။ မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းက ဝိညာဉ်သားရဲတွေအားလုံး သူ့ဆီကို စုဝေးလာကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက သွေးနီရောင် ဖြစ်နေပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းနေတယ်။