သတင်းအချက်အလက်များစုဆောင်းခြင်း (၂)

တကူးတက ခန်းမထဲသို့ လူသုံးဦး ဝင်ရောက်လာပြီး အများစုကတော့ အရက်သောက်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်နှစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် တတိယအဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက နှုတ်ဆက်ရန် ချဉ်းကပ်လာသည်။

“ကြွပါ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်များ။ သီးသန့်အခန်းယူမလား ဒါမှမဟုတ် ခန်းမဆောင်မှာပဲ သုံးဆောင်မလား”

လင်းထျန်းမင်က တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်သည်။

ငါ ဒီကိုလာတာက ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်တွေ စုဆောင်းဖို့ပဲ။ ခိုးနားထောင်တာကို တားမြစ်ထားတဲ့ သီးသန့်အခန်းကို ရွေးမယ်ဆိုရင် ရည်ရွယ်ချက် ပျက်သွားလိမ့်မယ်။

ခန်းမအတွင်းရှိ စားပွဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ကြည့်လိုက်ရာ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဈေး၏ သတင်းအစုံအလင်ကို ဆွေးနွေးလျက်ရှိကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ခန်းမဆောင်မှာပဲ ထားလိုက်ပါ"

လူငယ်လေးသည် သီးသန့်အခန်း၌ ကျင့်ကြံသူအချို့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးခြင်းဖြင့် ပိုမိုများပြားသော ဝန်ဆောင်ခရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း သူတို့က ခန်းမဆောင်ကို ရွေးချယ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“ဒီသုံးယောက်က ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ။ ဒါတောင်မှ အများဆုံး ထိုင်တဲ့နေရာကို ရွေးတယ်။ ငွေကြေး အခက်အခဲ ရှိနေတာလား”

“အကြံဉာဏ်ရဖို့ ငါ့အခွင့်အရေး ပျောက်ပြီ”

လူငယ်ဧည့်ကြိုက နောင်တရစွာ တွေးလိုက်ပေမဲ့ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ မည်သည့်မကျေနပ်မှုကိုမှ မပြခဲ့ပေ။ ပြုံးလျက်ပင် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို စားပွဲရွေးခိုင်းရန် ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

သုံးဦးသား ပြတင်းပေါက်ဘေးနားက ထိုင်ခုံတစ်နေရာကို ရွေးချယ်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်က စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းသုံးခုကို ထုတ်ကာ လူငယ်ဧည့်ကြိုအား ပေးအပ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့အတွက် ခင်ဗျားတို့ဆိုင်ရဲ့ အထူးဟင်းလျာတွေချည်းပဲ တစ်စားပွဲစီ ပြီးတော့ အကောင်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ဝိုင်အချို့ ယူခဲ့ပေးပါ”

လင်းထျန်းမင်က အကြံပေးသည်ကို မြင်သောအခါ လူငယ်လေး၏ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းများကို ယူဆောင်ပြီးနောက် သူတို့၏ အစားအစာများကို ပြင်ဆင်ရန် အလျင်အမြန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီပင် အရသာရှိသော အစားအစာများစွာကို သူတို့ရှေ့သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

“ကောင်းကောင်းသုံးဆောင်ပါ တာအိုရောင်းရင်းတို့။ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ကျွန်တော့်ကို ခေါ်

လိုက်ပါ” ဟု လူငယ်လေးက ပြောလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ လူငယ်လေးက နည်းဗျူဟာကျစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူတို့ရှေ့တွင် စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအသားများဖြင့် ပြည့်နေသော ကျောက်စိမ်းပြားများစွာနှင့်အတူ စိတ်ဝိညာဉ်ဝိုင်သုံးပုလင်း ချထားပေးသည်။

လူသုံးဦးသည် စကားစမြည်ပြောဆိုရင်း အစာစားနေကြပြီး လင်းထျန်းမင်ကတော့ နားစွင့်ကာ ခန်းမထဲတွင် ဆွေးနွေးနေသည့် အကြောင်းအရာအားလုံးကို ဂရုတစိုက် နားထောင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှင့်မလှမ်းမကမ်းရှိ ချီသန့်စင်ခြင်းကျင့်ကြံသူလေးဦး ထိုင်နေသော စားပွဲတစ်ခုတွင် သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဝိုင်ကို စိတ်ပါလက်ပါ သောက်ရင်း စကားပြောဆိုမှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူတစ်ဦးသည် သူ၏ဝိုင်ခွက်ကို ချပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းတို့ ကြားပြီးပြီလား။ ကုန်သွယ်ရေးဇုန်ရဲ့ တောင်ဘက်က လင်းရှောင်

မျှော်စင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီတဲ့”

ဤအကြောင်းအရာကို ကြားရသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်ကာ သူတို့၏ စကားလုံးတိုင်းကို အာရုံစိုက်နားထောင်နေခဲ့သည်။

“လင်းရှောင်မျှော်စင် ပိတ်လိုက်ပြီလား”

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်” ဟု မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူတစ်ဦးက မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

အပြာရောင်အင်္ကျီဝတ်ထားသူ နောက်တစ်ဦးက ခေါင်းယမ်းကာ မယုံကြည်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

“လင်းရှောင်မျှော်စင်က ချင်းဖုန်းတောင်တန်းက ဂါအိုမိသားစုပိုင်တယ်လို့ ကြားတယ်။ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် ဖွင့်ထားတာ၊ စီးပွားရေးကလည်း အမြဲကောင်းခဲ့တာပဲ။ ဘာလို့ ပိတ်ရမှာလဲ”

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူသည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် စကားပြောဆိုရာ သူ၏အသံမှာ မကြားတကြားပင်။

“အဲဒါ မင်းတို့ သတင်းမသိလို့ပဲ။ ကောလဟာလတစ်ခုအရဆိုရင် ဂါအိုမိသားစုက ချင်းဖုန်းတောင်တန်းက ဝေကျိုးနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲခဲ့တယ်တဲ့။ ဂါအိုမိသားစုက အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ပြီး အထိအခိုက်များခဲ့တယ်။ အခု သူတို့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို အမြန်ဆုံးရောင်းပြီး ဝေကျိုးမိသားစုတွေရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုတွေကနေ ရှောင်တိမ်းဖို့ ဝေနိုင်ငံကနေ မိသားစုကို ရွှေ့ပြောင်းချင်နေကြပြီတဲ့”

ထိုမှတ်ချက်ကြောင့် အပြာရောင်အင်္ကျီဝတ်ထားသူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဂါအိုမိသားစုရဲ့ အင်အားက အရင်က အတော်လေး ကြီးမားခဲ့တာ။ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးခဲ့ရင်တောင် ဈေးကနေ တကယ် ထွက်ခွာဖို့ လိုအပ်သေးလား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝေကျိုးမိသားစုတွေ ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကြီးပါစေ၊ ဈေးထဲမှာ ပြဿနာရှာဖို့နဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ချိုးဖောက်ဖို့ မရဲလောက်ပါဘူးနော်”

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူက မယုံကြည်ဟန်ဖြင့် ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

“ဒါက ချင်းဖုန်းတောင်တန်းရဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက်တည်နေရာနဲ့ ဆိုင်တယ်။ ဝေကျိုးမိသားစုတွေက အင်အားကြီးတယ်။ တစ်ဦးချင်းစီဆိုရင် ဂါအိုမိသားစုထက် မနိမ့်ဘူး။ တစ်ဦးစီမှာ အခြေတည်အဖွဲ့ဝင်ငါးဦးစီ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ သူတို့နယ်မြေတွေက အရေးပါတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ ဂါအိုမိသားစု ဈေးထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရင်တောင် သူတို့ဆိုင်တွေက ရောင်းစရာဘဏ္ဍာတွေ မကြာခင် ကုန်သွားလိမ့်မယ်။ စောစောစီးစီး ရောင်းထုတ်ပြီး တခြားနေရာမှာ အသစ်ပြန်စတာက ပိုကောင်းတယ်။ ပြန်လည်နိုးထဖို့ အခွင့်အရေးရှိနိုင်တယ်”

“ဟုတ်ပါတယ်။ တောင်တွေ ရှိနေသမျှ ထင်းအတွက် ပူစရာမလိုပါဘူး။ ကြာကြာဆွဲထားရင် ပိုပြီး အင်အားနည်းသွားရုံပဲ”

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူ၏ ရှင်းပြချက်အပြီးတွင် ယုတ္တိကို နားလည်သွားသောအခါ အပြာရောင်အင်္ကျီဝတ်ထားသူက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဝေနိုင်ငံက တော်တော်လေး တည်ငြိမ်ခဲ့တယ်။ အကြီးအကျယ် မျိုးနွယ်စုစစ်ပွဲတွေ မရှိခဲ့ဘူး။ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ကာလက ရှားရှားပါးပါးပဲ”

ထိုအကြောင်းကိုကြားသောအခါ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားပြီးမှ သူက ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ မေ့နေကြပြီလား။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်လောက်ကပဲ လော့ယွင်တောင်တန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ခဲ့တာ”

ဤစကားများ ကြွေကျသည်နှင့် မနီးမဝေးရှိ စားပွဲတစ်လုံးမှ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အဖြူဝတ်ရုံဝတ်ထားသူကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ပဉ္စမအဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ထိုလူက မတ်တပ်ရပ်ကာ လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ချန်ရှုပါ သာမန်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ။ ကျန်းချွမ်ဈေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်တာပါ။ ခင်ဗျားပြောတဲ့ မဟာတိုက်ပွဲအကြောင်းကို နားထောင်ရတာ အလွန်စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ ဒီအကြောင်းလေး မျှဝေပေးနိုင်မလားဗျာ”

အဖြူဝတ်ရုံဝတ်ထားသူက တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်သည်။ အဆိုပါ ဖြစ်ရပ်က လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဈေးထဲက လူအများစု သိရှိနေကြသောကြောင့် ဖုံးကွယ်စရာ မရှိဟု ခံစားရသည်။

ထို့နောက် ဖော်ရွေသော အဖြူဝတ်ရုံဝတ်ထားသူက ချန်ရှုကို ထိုင်ခုံယူရန် ခေါ်ပြီး စကားစပြောလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်လောက်က လော့ယွင်တောင်တန်းက အဓိကမိသားစုတွေကြားမှာ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကျင်နဲ့ ဝူ မိသားစုတွေ ပျက်စီးသွားပြီး စွန်းမိသားစုက အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်”

“လော့ယွင်တောင်တန်းက တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး တစ်လလောက်အကြာမှာ ဒီသတင်းက ကျန်းချွမ်ဈေးကို ရောက်လာပြီး အဲဒီတုန်းက ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်”

“စိမ်းလန်းဝါးတောင်က လင်းမိသားစုဟာ လူအများစု မသိဘဲ သူတို့ရဲ့ အင်အားကို ဒီလောက်နက်နက်နဲနဲ ဖုံးကွယ်ထားပြီး အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးတောင် ရှိနေတာ၊ သူတို့ကပဲ ရွှေချိုတောင်က ကျင်းမိသားစုဝင်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာကို ဘယ်သူထင်ထားမှာလဲ”

“ခင်ဗျား သိထားရမယ်။ ကျင်းမိသားစုက အရင်က လော့ယွင်တောင်တန်းမှာ အင်အားအကြီးဆုံးပဲ။ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူတွေလည်း အများအပြားရှိခဲ့တယ်။ ဒါတောင်မှ သူတို့အားလုံး အရှင်းခံလိုက်ရတယ်”

ချန်ရှုသည် ထိုအရာကိုကြားတော့ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ယုတ္တိရှိရှိ စဉ်းစားကြည့်ရင် အင်အားချင်း တူနေသင့်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားတဲ့အထိ ဖြစ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်ခဲ့တဲ့ ကျင်းမိသားစုက ဒီလောက်အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားတယ်လို့လား”

“ဟဲဟဲ…”

အဖြူဝတ်ရုံဝတ်ထားသူက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“စိမ်းလန်းဝါးတောင်က လင်းမိသားစုက သာမန်မျိုးနွယ်စု မဟုတ်ဘူး။ လွယ်လွယ်ကူကူ ပစ်မှတ်ထားလို့ မရဘူး။ လင်းမိသားစု ဘိုးဘွားတွေထဲမှာ ရွှေအနှစ်ပညာရှင်တစ်ပါး ပါဝင်

တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိရမယ်”

“ဘာ ရွှေအနှစ်ပညာရှင် ဟုတ်လား”

ချန်ရှုက အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်ရာ သူ့အသက်ရှူသံ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာသည်။

အခြေတည်ကျင့်ကြံသူတွေတောင် သူတို့ရဲ့ လက်လှမ်းမမီတဲ့အရာတွေ ဖြစ်နေပြီ။ ရွှေအနှစ်

ပညာရှင်တွေဆိုတာ ဝေးရောပေါ့။ သူတို့လို ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ကတော့ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဝေးလံတဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုပဲ။

သူ ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီးမှ စိတ်ငြိမ်သွားကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ကျင်းမိသားစုက တကယ် ကံဆိုးတာပဲ။ ရွှေအနှစ်ကျင့်ကြံသူ ဘိုးဘွားထဲမှာ ပါတဲ့ မိသားစုနဲ့ ပြဿနာရှာမိတာ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကြက်ခိုးဖို့ ကြိုးစားရင်း ဆန်ပါ နစ်နာသွားတယ်”

အဖြူဝတ်ရုံဝတ်ထားသူက တည်ငြိမ်စွာပင် မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ ရွှေအနှစ်ကျင့်ကြံသူ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးတဲ့ မိသားစုတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားလို့ မရဘူး။ အင်အားချည့်နဲ့နေရင်တောင် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်လို့ မရဘူး”

သူတို့၏ အသံများက မကျယ်လောင်သော်လည်း စားပွဲအနည်းငယ်အကွာတွင် ထိုင်နေသော လင်းထျန်းမင်က အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရဆဲပင်။

ထိုနောက် သူတို့သည် လော့ယွင်တောင်တန်းအကြောင်း ဆွေးနွေးခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီး သာမန်ကိစ္စများအကြောင်း ပြောင်းလဲပြောဆိုကြသည်။

မသိလိုက်ခင်မှာပင် နေ့တစ်ဝက်ခန့် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။

နေ့လယ်ခင်းတစ်လျှောက်လုံး လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်နှစ်ဦးသည် ယွီရှီးစားသောက်ဆိုင်မှ တစ်ခါမျှ မထွက်ခွာဘဲ အတွင်း၌ပင် အရက်သောက်ရင်း စကားပြောရင်း သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းနေခဲ့ကြသည်။

နေ့လယ်ခင်းတစ်လျှောက်လုံး စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူတို့သုံးဦးသည် အတော်လေး အကျိုးအမြတ်ရရှိခဲ့ပြီး အသုံးဝင်ဆုံး သတင်းအချက်အလက်မှာ ဂါအိုမိသားစု၏ လင်းရှောင်မျှော်စင်လက်ပြောင်းလဲသွားသည့် ကိစ္စပင်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် ကောလာဟလအချို့ကိုလည်း ကြားခဲ့ရသော်လည်း ထိုသတင်းများ၏ မှန်ကန်မှုကိုမူ အတည်ပြုရန် ခက်ခဲသည်။

နေဝင်စပြုလာသောအခါ လင်းထျန်းမင်က သူ၏ခွက်ကို မြှောက်ပြီး လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားတစ်ဦးကို ပြောကြားလိုက်သည်။

"အစ်ကို အစ်ကိုနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုတို့ အရင်ဆုံး ကျွန်တော်တို့တည်းခိုတဲ့နေရာကို ပြန်နှင့်ကြပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုးတို့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ဆောင်ရွက်စရာရှိလို့"

လင်းထျန်းဖုန်းသည် နားမလည်သည့်ပုံစံဖြင့် ကြည့်ရှုသော်လည်း မည်သည့်ကိစ္စဖြစ်သည်ကိုမူ မေးမြန်းခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

"ဆက်သွားပါ။ ထျန်းဟုန်နဲ့ ငါကတော့ ညနေပိုင်းလောက်ကျမှ အတူတူပြန်ဖို့ နောက်ထပ် ခဏလောက် စောင့်နေဦးမယ်" ဟု လင်းထျန်းဖုန်းက ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

လင်းထျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ချပစ်လိုက်ပြီး လင်းထျန်းဖုန်းနှင့် အခြားတစ်ဦးကို လက်သီးယှဉ်ကာ အရိုအသေပေးပြီးမှ ယွီရှီးစားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယွီရှီးစားသောက်ဆိုင်နှင့် ကြိုဆိုရေးခန်းမ နှစ်ခုလုံးသည် စီးပွားရေးဇုန်ထဲတွင်ပင် တည်ရှိပြီး လမ်းတစ်လမ်းတည်းသာ ခြားသောကြောင့် မဝေးကြပေ။

မကြာမီပင် လင်းထျန်းမင်သည် ကြိုဆိုရေးခန်းမ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လင်းရှီလုနှင့် တွေ့ဆုံရန် အချိန်အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် လင်းထျန်းမင်က လမ်းပေါ်တွင် ရပ်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေခဲ့သည်။

ယွီရှီးစားသောက်ဆိုင်နှင့် ဧရိယာတူသော်လည်း ကြိုဆိုရေးခန်းမက နေရာပိုကောင်းပြီး အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားသည်မှာ ရှင်းလင်းစွာ ထင်ရှားသည်။

ယွီရှီးစားသောက်ဆိုင်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများ သွားရောက်လေ့ရှိသည့် နေရာဖြစ်ပြီး ကြိုဆိုရေးခန်းမသည်မူ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူများ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိသည်။

ထို့အပြင် အစားအသောက်၏ ထူးခြားသော ကမ်းလှမ်းမှုများနှင့် အလှဆင်ထားသော ပတ်ဝန်းကျင်သည်လည်း သိသိသာသာ ကွာခြားကာ မတူညီသော လူအုပ်စုများကို ဆွဲဆောင်နေသည်မှာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်သာသည်။

လေးပုံတစ်ပုံခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းရှီလု သူ၏မျက်စိရှေ့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ထျန်းမင် ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ဧည့်ခံတာ။ အတွင်းကို ဝင်ပြီး စောင့်ကြစို့"

လင်းရှီလုက ညွှန်ကြားပြီးနောက် သူ့ကို ကြိုဆိုရေးခန်းမဆီ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။